Alle inzendingen over verlaten

4314 resultaten.

Sorteren op:

Laat mij nog éénmaal

poëzie
2.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.787
Geef mij nog ééns Uw koele hand: Dan zal 'k voor altijd van U gaan, En dwalen langs 't verlaten land, En klagen van mijn laatste waan.…

Einde

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 641
ik zit kapot en stuk, verloren en verlaten verbeten op een kruk de wereld zwaar te haten de klok staat stil, de poes is dood het huis is kil, geen kruimel brood van het leven buiten hoor ik slechts af en toe wat flarden het leven hier vindt ook zijn weg de stank is niet te harden muizen knagen aan de vloeren luizen bijten in mijn kop ik zie…

Onder een dak van vals licht

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 827
Onder een dak van vals licht plaveit de nacht haar sinistere adem over verregende paden en lacht grimmig naar een dronken maan die het bloed uit hals en armen schudt Hij ligt er te stil om het vacuüm van de dood nog te verlaten als vreemde handen hem wegdragen Nu kinderogen het daglicht schuwen, nu ‘ papa ’ slechts nog een roepnaam…

Een geniet-moment

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 665
Zo eenzaam en verlaten in weiland. De vochtige ochtendkoude laat zich voelen tot op mijn huid, een rilling. Ver weg op d' achtergrond geroezemoes van verkeersgeluid. Ik filter mijn horen en beleef het traag vallend geluid van herfstblad, van vleugelslag van een in V-vorm voorbij trekkende ganzengroep.…
katty17 november 2012Lees meer >

Een mus

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 797
Zelfs mussen vinden een huis O, Heer U ziet ze en houdt ze in de gaten Ook de jongen die het nest verlaten En de snelle zwaluwen evenzeer. Jezus zegt :”Wees dan niet bevreesd Gij gaat alle mussen ver te boven Niemand kan u uit mijn handen roven Wees daarom maar niet bevreesd”.…

Soms

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 685
Misschien word ik om een woord verlaten, en had ik mij beter niet gehecht. Soms is het moeilijk om te kunnen tonen, want wordt er dan niet beoordeeld? En ontstaan er dan geen cirkelvormige patronen, en word je dan niet in normaal of abnormaal verdeeld?…

Verborgen geluk.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 623
Buiten is het grijs en grauw, de huizen staan er verlaten bij. Dof is het groen van bladeren aan de bomen en al kijkend door het raam zit ik wat te dagdromen. Gevoelens van weemoed en melancholie. Het is alsof ik het vandaag anders zie. Geen vaste grond onder mijn voeten en mijn zintuigen op slot.…

TRANEN

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 825
ze naar het verkeerde adres of verdiende ik misschien een les ik was te verliefd en met je begaan of waren we te jong voor de liefde misschien geloofde je niet in me goed me uiten kon ik eigenlijk niet dat was wel een heel groot gemis oh, wat heb ik naar je verlangd oh, wat was ik vreselijk verliefd oh, wat voelde ik me eenzaam en verlaten…
HANS UDING16 oktober 2013Lees meer >

Op het terras

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.571
Ze wil niet weten welke soort Iedere vorm van kennis scoort laag vandaag Schaamte voor het verlangen naar anonieme schoonheid een naakte man in de branding Morgen verlaat ze dit eiland. Wat zij wilden is voorbij. Duinen geven geen antwoord het strand stuift, er staat een grijze zee Over de boeg van de hoop.…
Anton Ent23 oktober 2013Lees meer >

Het vuur van de hartstocht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 549
kalmeerde een andere hartstocht, die onstilbare zucht naar wulpse vrouwenlijven maar wat ook deze klucht niet vermocht was mijn bittere rouw te verdrijven Verderop in een herberg werden mijn zinnen gesust maar een diepere treurnis kwam zelfs hier niet tot rust het verlangen naar wijn en het vermaak erom zorgden niet dat de smart mij geheel verlaten…

Zo lang ik dit nog kan (na een bezoek aan het woon-en zorgentrum)

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 599
Zo lang ik dit nog kan: dit huis opnieuw verlaten, de weg weer gaan, de vogels horen en de madeliefjes zien die her en der ontluiken en dit niet enkel weten van horen zeggen.…
Adeleyd22 februari 2014Lees meer >

Alleen voor minnaars geschapen?

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 718
betwist schaduwen van de silhouetten worden gewogen om te verliezen, te spiegelen, te liefkozen en te haten in de bleke taal van de maan en de gebruinde zon licht verbreekt het contact van vingertoppen bij elke stap sluipt de eenzaamheid naderbij in een laatste gebaar losjes betast , verandert de adem in koele regen uit verstilde wolken, verlaten…
Pama26 september 2014Lees meer >

bewogen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 526
leg je neer, liefste op het marmeren bed laten we de bewogen tijd bezweren laten we reizen reizen op papier we verlaten de aarde planten bomen in tuinen van traag tikkende stilte het tijdperk van het woord is voorbij leg je neer, liefste we bedekken je bed met geurige bloemen we sluiten de gordijnen als de grijze regen de aarde…

Vastigheid

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 676
Wanneer ik me verloren voel van zekerheid verlaten dan ga ik naar het restaurantje bij me op de hoek. Marie maakt daar haar kipragout gerold in pannenkoek en tapt er pullen schuimend bier die losjes laten praten.…

Interlude

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
er onttrekt zich nooit ook maar één dag aan de strengheid van kalendercijfers gelukkig hebben we een schrikkelhuid van vel over been, een pas op de plaats opnieuw werpt het voetlicht een kronkelende schaduw over stenen vloeren zonder zon we zien de straat die zich uitrolt tot platte naaktheid, verlaten van regen en beschutting het wachten…
Iniduo9 september 2015Lees meer >

Vluchten kan niet meer

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 779
Vluchten kan niet meer heeft geen enkele zin vluchten kan niet meer zij komen er niet meer in Waarom zou je vluchten waarom zou je niet in je eigen land blijven daar ben je toch het beste af je laat je toch niet wegdrijven Je moet wel erg hopeloos zijn wanneer je jouw thuisbasis verlaat voor altijd uit je vaderland een zekere toekomst…
Leidy18 september 2015Lees meer >

Kerend getij

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 486
van het ruisen van de wind een gevoel vol van verwondering dat ik zo vaak als muziek heb bemind bladeren laten de geliefde zomer achter als ware het voortaan een vreemdeling zij moeten zich van haar onthechten om te vergaan op de bodem van verwachting waar zij zich met het aardse zullen vervlechten zelfs mensen moeten vaak hun thuis verlaten…

Woorddanser

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 550
Herpak de valide dromen in een oud valies als ik naar de onbekende oorden reis laat mij dwalen door de allerarmste teksten, ik neem alleen mijn lege taalhuis mee op een mistige morgen in het voetspoor van plat betreden woorden uitgezwaaid in dit verlaten oord geen idee hoe die dag zal heten als ik de zwartste gaten van mijn horizon…
Pama22 november 2015Lees meer >

Zo, zo troosteloos

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 595
Verloren zit hij daar, in zichzelf gekeerd van god en iedereen verlaten, wat oh wat deed hij toch verkeerd? Geen mens kijkt nog naar hem om, ook wordt hij niet begroet, je zou meelij met hem krijgen, maar juist dat moet niet.…
An Terlouw6 februari 2017Lees meer >

Goldwing.

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 637
Lief ook leed gedeeld, hartendief; ons Lief Verzinkend in jouw trouwe ogen, mis je reeds mits je net verlaten. Hoopbelovend lieve lam zo tam Een vleugellam iemand weer laten leven, je zag kwam en overwon. Wings, zeer fraai woord, helaas vaak mis begrepen Schattebout, je kent begot echt de knepen. Vet uitkijkend naar de volgende...…

Vluchtelingen

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 736
onbekend land iedereen kijkt hen argwanend aan kinderen op de arm en aan de hand zien zij deuren voor hen dichtslaan de winter komt met ijskoude nachten ze schuilen dicht in een tent bij elkaar ‘t blijft op meer vluchtelingen wachten in stromen komen de nieuwe eraan is er nog een hoop voor deze mensen die hun huis en land hebben verlaten…
Greta Casier8 september 2017Lees meer >

Je laatste pijn

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.002
Als jij je laatste pijn moedig hebt verbeten 't verkrampt gelaat weer glad wordt en sereen en ik die met de moed der wanhoop heb gebeden een lege kamer verlaat in snikken en geween.…

Vredige kerstnacht

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
Als straks de klokken luiden door de stille nacht Loopt hij eenzaam door de kille donkere straten Hij komt van ver en niemand die op hem wacht Hij moest huis en haard en familie verlaten Nu loopt hier verdoold als een ontheemde Nergens wacht een rust plek of een warme haard Hier is hij slechts een paria niets dan een vreemde Slechts herinnering…

De nachtelijke zeeën van Ambon

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 435
Vanwaar heb jij de keuken verlaten, wel kopjes palmsuiker daar omgegooid. Is er een dag dat jij stopt met terugkomen, jij gaf hem al genoeg, ook zijn eigen parang. Legde daar liefde, zout en rode grond uit niet als boksring maar als mooi tafelkleed. Die avonden vol met ijzer en vuur, hij kent nog elke geur, ook die rokende kruitdamp.…

Na Kerst

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 763
Kerstmis is voorbij. de lichtjes zijn gedoofd ik had nochtans in een blijvend licht geloofd verlaten liggen straten, de lucht grijsgrauw we hopen alleen nog ; lente kom maar gauw na de feestmenu' s wordt weer op de lijn gelet alleen nog een rauwkost en slappe thee gezet solden roepen ons massaal tot meeneemprijzen vakantiefolders beloven…

Som der gelijke delen?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 392
Alleen liefde kan de wereld tot bedaren brengen ruwe beelden en schetsen die hem vergezellen geëtst in vergeten echo’s vervagen maar klinken in de kruistocht van weer en tegenwind, om een plaats te vinden in de stroom van zinnen uit de verlaten jeugd van onschuld, bittere smaak aller dromen verregend op het bord met krijt verhult de geur…
Pama2 februari 2019Lees meer >

mama

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 448
Mama Ik heb je hand moeten loslaten Jij hebt ons moeten verlaten Je strijd is heftig geweest Elf dagenlang heb je gestreden Je hield je vast aan het aardse Nu is dit allemaal het verleden Op het laatst nam je mijn hand stevig vast Je keek recht in mijn ogen Net of je mijn gezicht wilde blijven zien Voor je het aardse ruilde voor hierboven…

In een oogopslag?

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 373
van geboorte tot de dood, gedateerde stations zijn geflatteerd maar door het tijdbeeld zijn verdeeld als een journalist de waarheid zoekt verstrengeld met z’n schaduw zich in eigen mening verslikt,de dichter in zijn onbegrensde fantasie de verbeelding ongebonden spreken laat, presenteert de realiteit zich lichter als je daarop verlaat…
Pama24 september 2019Lees meer >

Mijn vergeten land?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 428
waterplezier van een gastvrije waterland, verworden tot een zanderij, het fijne zand stuift over het speelkwartier, de lege ramen op de kade staren blind over een woestenij, het vrije zicht voelt zich verraden, afgegleden naar een andere tijd, achteloos gaat de wind er aan voorbij, de lucht welft zich over vaal en levenloos terrein, verlaten…
Pama9 november 2019Lees meer >

500?

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 435
Stel je voor je word geboren zonder je het wist in een streek of land, waarin ook ongewild bent gestrand, niemand verlaat z’n eigen huis vrijwillig uit een gesloten labyrint van angst, geweld, op die vlucht bestaat een kind die ongewild van de ouders scheidt verloren op een helse tocht, bestaans- recht wordt betwist het recht…
Pama3 juli 2020Lees meer >