4314 resultaten.
Laat mij nog éénmaal
poëzie
2.0 met 12 stemmen
1.787 Geef mij nog ééns Uw koele hand:
Dan zal 'k voor altijd van U gaan,
En dwalen langs 't verlaten land,
En klagen van mijn laatste waan.…
Einde
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
641 ik zit kapot en stuk, verloren en verlaten
verbeten op een kruk de wereld zwaar te haten
de klok staat stil, de poes is dood
het huis is kil, geen kruimel brood
van het leven buiten hoor ik slechts af en toe wat flarden
het leven hier vindt ook zijn weg
de stank is niet te harden
muizen knagen aan de vloeren
luizen bijten in mijn kop
ik zie…
Onder een dak van vals licht
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
827 Onder een dak van vals licht
plaveit de nacht haar sinistere adem
over verregende paden
en lacht grimmig naar een dronken maan
die het bloed uit hals en armen schudt
Hij ligt er te stil om
het vacuüm van de dood nog te verlaten
als vreemde handen hem wegdragen
Nu kinderogen het daglicht schuwen,
nu ‘ papa ’ slechts nog een roepnaam…
Een geniet-moment
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
665 Zo eenzaam en verlaten in weiland.
De vochtige ochtendkoude
laat zich voelen tot op mijn huid,
een rilling.
Ver weg op d' achtergrond
geroezemoes van verkeersgeluid.
Ik filter mijn horen
en beleef het traag vallend geluid van herfstblad,
van vleugelslag van een in V-vorm voorbij trekkende ganzengroep.…
Een mus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
797 Zelfs mussen vinden een huis O, Heer
U ziet ze en houdt ze in de gaten
Ook de jongen die het nest verlaten
En de snelle zwaluwen evenzeer.
Jezus zegt :”Wees dan niet bevreesd
Gij gaat alle mussen ver te boven
Niemand kan u uit mijn handen roven
Wees daarom maar niet bevreesd”.…
Soms
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
685 Misschien word ik om een woord verlaten,
en had ik mij beter niet gehecht.
Soms is het moeilijk om te kunnen tonen,
want wordt er dan niet beoordeeld?
En ontstaan er dan geen cirkelvormige patronen,
en word je dan niet in normaal of abnormaal verdeeld?…
Verborgen geluk.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Buiten is het grijs en grauw,
de huizen staan er verlaten bij.
Dof is het groen van bladeren aan
de bomen en al kijkend door het raam
zit ik wat te dagdromen.
Gevoelens van weemoed en melancholie.
Het is alsof ik het vandaag anders zie.
Geen vaste grond onder mijn voeten
en mijn zintuigen op slot.…
TRANEN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
825 ze naar het verkeerde adres
of verdiende ik misschien een les
ik was te verliefd en met je begaan
of waren we te jong voor de liefde
misschien geloofde je niet in me
goed me uiten kon ik eigenlijk niet
dat was wel een heel groot gemis
oh, wat heb ik naar je verlangd
oh, wat was ik vreselijk verliefd
oh, wat voelde ik me eenzaam en verlaten…
Op het terras
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.571 Ze wil niet weten welke soort
Iedere vorm van kennis scoort laag vandaag
Schaamte voor het verlangen naar anonieme
schoonheid een naakte man in de branding
Morgen verlaat ze dit eiland. Wat zij wilden
is voorbij. Duinen geven geen antwoord
het strand stuift, er staat een grijze zee
Over de boeg van de hoop.…
Het vuur van de hartstocht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 kalmeerde een andere hartstocht,
die onstilbare zucht naar wulpse vrouwenlijven
maar wat ook deze klucht niet vermocht
was mijn bittere rouw te verdrijven
Verderop in een herberg werden mijn zinnen gesust
maar een diepere treurnis kwam zelfs hier niet tot rust
het verlangen naar wijn en het vermaak erom
zorgden niet dat de smart mij geheel verlaten…
Zo lang ik dit nog kan (na een bezoek aan het woon-en zorgentrum)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
599 Zo lang ik dit nog kan: dit huis opnieuw verlaten,
de weg weer gaan, de vogels horen en de madeliefjes
zien die her en der ontluiken en dit niet enkel
weten van horen zeggen.…
Alleen voor minnaars geschapen?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
718 betwist
schaduwen van de silhouetten worden gewogen
om te verliezen, te spiegelen, te liefkozen en te haten
in de bleke taal van de maan en de gebruinde zon
licht verbreekt het contact van vingertoppen
bij elke stap sluipt de eenzaamheid naderbij
in een laatste gebaar losjes betast , verandert de
adem in koele regen uit verstilde wolken, verlaten…
bewogen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
526 leg je neer, liefste
op het marmeren bed
laten we de bewogen
tijd bezweren
laten we reizen
reizen op papier
we verlaten de aarde
planten bomen
in tuinen van
traag tikkende stilte
het tijdperk van het woord
is voorbij
leg je neer, liefste
we bedekken je bed
met geurige bloemen
we sluiten de gordijnen
als de grijze regen
de aarde…
Vastigheid
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
676 Wanneer ik me verloren voel van zekerheid verlaten
dan ga ik naar het restaurantje bij me op de hoek.
Marie maakt daar haar kipragout gerold in pannenkoek
en tapt er pullen schuimend bier die losjes laten praten.…
Interlude
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 er onttrekt zich nooit ook maar één dag
aan de strengheid van kalendercijfers
gelukkig hebben we een schrikkelhuid
van vel over been, een pas op de plaats
opnieuw werpt het voetlicht een kronkelende
schaduw over stenen vloeren zonder zon
we zien de straat die zich uitrolt tot platte
naaktheid, verlaten van regen en beschutting
het wachten…
Vluchten kan niet meer
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
779 Vluchten kan niet meer
heeft geen enkele zin
vluchten kan niet meer
zij komen er niet meer in
Waarom zou je vluchten
waarom zou je niet in je eigen land blijven
daar ben je toch het beste af
je laat je toch niet wegdrijven
Je moet wel erg hopeloos zijn
wanneer je jouw thuisbasis verlaat
voor altijd uit je vaderland
een zekere toekomst…
Kerend getij
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
486 van het ruisen van de wind
een gevoel vol van verwondering
dat ik zo vaak als muziek heb bemind
bladeren laten de geliefde zomer achter
als ware het voortaan een vreemdeling
zij moeten zich van haar onthechten
om te vergaan op de bodem van verwachting
waar zij zich met het aardse zullen vervlechten
zelfs mensen moeten vaak hun thuis verlaten…
Woorddanser
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
550 Herpak de valide dromen
in een oud valies als ik naar
de onbekende oorden reis
laat mij dwalen door
de allerarmste teksten, ik
neem alleen mijn lege taalhuis mee
op een mistige morgen in het
voetspoor van plat betreden woorden
uitgezwaaid in dit verlaten oord
geen idee hoe die dag zal heten als ik de
zwartste gaten van mijn horizon…
Zo, zo troosteloos
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
595 Verloren zit hij daar, in zichzelf gekeerd
van god en iedereen verlaten, wat oh wat
deed hij toch verkeerd?
Geen mens kijkt nog naar hem om, ook wordt
hij niet begroet,
je zou meelij met hem krijgen, maar juist dat
moet niet.…
Goldwing.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
637 Lief ook leed gedeeld, hartendief; ons Lief
Verzinkend in jouw trouwe ogen, mis je reeds mits je net verlaten.
Hoopbelovend lieve lam zo tam
Een vleugellam iemand weer laten leven, je zag kwam en overwon.
Wings, zeer fraai woord, helaas vaak mis begrepen
Schattebout, je kent begot echt de knepen.
Vet uitkijkend naar de volgende...…
Vluchtelingen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
736 onbekend land
iedereen kijkt hen argwanend aan
kinderen op de arm en aan de hand
zien zij deuren voor hen dichtslaan
de winter komt met ijskoude nachten
ze schuilen dicht in een tent bij elkaar
‘t blijft op meer vluchtelingen wachten
in stromen komen de nieuwe eraan
is er nog een hoop voor deze mensen
die hun huis en land hebben verlaten…
Je laatste pijn
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.002 Als jij je laatste pijn moedig hebt verbeten
't verkrampt gelaat weer glad wordt en sereen
en ik die met de moed der wanhoop heb gebeden
een lege kamer verlaat in snikken en geween.…
Vredige kerstnacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 Als straks de klokken luiden door de stille nacht
Loopt hij eenzaam door de kille donkere straten
Hij komt van ver en niemand die op hem wacht
Hij moest huis en haard en familie verlaten
Nu loopt hier verdoold als een ontheemde
Nergens wacht een rust plek of een warme haard
Hier is hij slechts een paria niets dan een vreemde
Slechts herinnering…
De nachtelijke zeeën van Ambon
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
435 Vanwaar heb jij de keuken verlaten,
wel kopjes palmsuiker daar omgegooid.
Is er een dag dat jij stopt met terugkomen,
jij gaf hem al genoeg, ook zijn eigen parang.
Legde daar liefde, zout en rode grond uit
niet als boksring maar als mooi tafelkleed.
Die avonden vol met ijzer en vuur, hij kent
nog elke geur, ook die rokende kruitdamp.…
Na Kerst
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
763 Kerstmis is voorbij. de lichtjes zijn gedoofd
ik had nochtans in een blijvend licht geloofd
verlaten liggen straten, de lucht grijsgrauw
we hopen alleen nog ; lente kom maar gauw
na de feestmenu' s wordt weer op de lijn gelet
alleen nog een rauwkost en slappe thee gezet
solden roepen ons massaal tot meeneemprijzen
vakantiefolders beloven…
Som der gelijke delen?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 Alleen liefde kan de wereld tot bedaren brengen
ruwe beelden en schetsen die hem vergezellen
geëtst in vergeten echo’s vervagen maar
klinken in de kruistocht van weer en tegenwind,
om een plaats te vinden in de stroom van
zinnen uit de verlaten jeugd van onschuld,
bittere smaak aller dromen verregend
op het bord met krijt verhult de geur…
mama
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
448 Mama
Ik heb je hand moeten loslaten
Jij hebt ons moeten verlaten
Je strijd is heftig geweest
Elf dagenlang heb je gestreden
Je hield je vast aan het aardse
Nu is dit allemaal het verleden
Op het laatst nam je mijn hand stevig vast
Je keek recht in mijn ogen
Net of je mijn gezicht wilde blijven zien
Voor je het aardse ruilde voor hierboven…
In een oogopslag?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
373 van geboorte tot de dood,
gedateerde stations zijn geflatteerd
maar door het tijdbeeld zijn verdeeld
als een journalist de waarheid zoekt
verstrengeld met z’n schaduw zich in
eigen mening verslikt,de dichter in zijn
onbegrensde fantasie de verbeelding
ongebonden spreken laat, presenteert
de realiteit zich lichter als je daarop
verlaat…
Mijn vergeten land?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
428 waterplezier
van een gastvrije waterland,
verworden tot een zanderij,
het fijne zand stuift over het
speelkwartier, de lege ramen
op de kade staren blind over
een woestenij, het vrije zicht
voelt zich verraden, afgegleden
naar een andere tijd, achteloos
gaat de wind er aan voorbij,
de lucht welft zich over vaal
en levenloos terrein, verlaten…
500?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
435 Stel je voor
je word geboren
zonder je het wist
in een streek
of land, waarin
ook ongewild bent
gestrand, niemand
verlaat z’n eigen
huis vrijwillig uit
een gesloten labyrint
van angst, geweld,
op die vlucht
bestaat een kind
die ongewild van
de ouders scheidt
verloren op een
helse tocht, bestaans-
recht wordt betwist
het recht…