Alle inzendingen over stille duisternis

5775 resultaten.

Sorteren op:

Luister stilte

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
oever En hoor het antwoord In de lach van een kind Luister stilte, naar de zang der vogels Naar de blijdschap die daarin klinkt Ver verheven boven aards kabaal Genot dat ons dagelijks omringt In steeds herhalend verhaal Luister stilte, en vertel ons wat je hoort Van de vogels, van de bomen, Van het ruisende riet Veroorzaakt door de stille…

Regennacht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
Het is bijna alsof je de arme winterzon achter de horizon hoorde dalen de wind alles weggeblazen herinneringen verdwenen nu je met de donkerblauwe verf getuige van jouw stille liefde de ernst van jouw geweten kleurt. Om te overleven onder het maanlicht van de duisternacht ben jij de eenzame mens die jij voor ogen ziet.…

Haiku's # 9

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 657
Op straat ligt een stille plas te spiegelen. Mannen huilen zonder tranen ze zingen de blues. Na een flinke bui blijven de bomen nog uithuilen.…
joepondro25 november 2023Lees meer >

Onderweg in de novembernacht

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 594
Je probeert het begin te begrijpen van een wonderbaarlijk vers gedicht dat gaat over echte liefde en genegenheid het einde van de nacht nog lang niet in zicht het is november met die stille momenten wanneer de herfststorm is gaan liggen alle contact met de wereld voorbij dromendans in kalme eenzaamheid onderweg in de novembernacht naar…

Schetsen van verbazing

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.117
Hoe dikwijls dans jij rond kwetsbare schoonheid van innemende natuur door schetsen van verbazing geen eelt door te relativeren alleen lente die zingt in het hart in stromend taalgebied vraag je mijn woorden ter stille overweging slechts aangetast door vermoeden en tijd door wind bewogen tussen weifelende planeten het zonlicht reeds…
mobar24 januari 2024Lees meer >

Wederkeer

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 726
Ik wil een zee zonder golven En strooi rode bloemblaadjes in een rimpelloze oceaan Ik breng een ode aan het water waar alle rusteloze rivieren in uitmonden Om zich vol goede moed te herpakken en slagregen en miezerbui te worden in Noorwegen, stille sneeuw in Siberië Bluswater in verhit Griekenland, wijwater in een grote kathedraal De…

Spermalie

netgedicht
4.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 721
Hier, mijn huis zo vredig als een stille nacht, waar warmte altijd op mij wacht. Hier, mijn gastvrij dak zo warmend bij jouw vonken, mijn schuilplaats in stormen en donkere nachten. Hier, mijn thuis waar ik mag dromen zonder grens, met liefde als mijn grootste wens.…

Waar zij bestond

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 388
ik dwaal door stille kamers van haar huis waar zij mij had ontmoet en ik werd gekust ze troostte mij en stelde mij gerust het onderkomen voelde als mijn thuis om haar te bereiken was een zware weg waar ik samenwoonde met haar gebrek ik streek de vouwen glad in ons vertrek waar ik verbleef zonder enig overleg nu ik er ben geniet ik van het…

"Verdrinken in het Zachte"

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 382
De dagen kabbelden als stille rivieren, geen golf, geen sprong, geen onverwacht geluid. Tot ik besefte: ik was aan het verdwijnen, niet door gevaar, maar door wat ik vertrouwde. Dus brak ik een raam, liet de wind weer binnen, sprak met de storm, danste met het onbekende.…

Het straatje

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 320
verleden met bloembakken voor elke deur voelt het straatje zich best tevreden   de huisjes staan dicht op elkaar geen autoverkeer verstoort hun rust ze dromen over vervlogen tijden toen het hier bruiste van levenslust   de mensen die er woonden deelden samen lief en leed ze deelden alles wat ze hadden niemand had het hier erg breed   het stille…
Ineke Dijkhuis23 september 2025Lees meer >

wiegelied

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 568
suja suja ik sus je met mijn hartslag in de zachte zomeravond met de tijd tussen elk liefkooswoordje ik suja-suja-sus je oogjes toe onder hemelsblauwe wolken met mijn handen als twee schelpen suja suja in mijn armen als het zachte nest waar dromen zich deinend verbergen ik sus je suja poppedeine ik draag je in het stille licht alleen…
J.Bakx4 november 2025Lees meer >

de kale beuk

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 386
wij kennen de verhalen niet die zij delen hooguit zien wij heel misschien iets van warmte in de stilte door dat leven samen zijn hand op de hare waar hij nog altijd graag verdwijnt in haar ogen verstarren wil aan haar stille bedrand zij schijnt door hem heen naar de kale beuk te kijken als de geurige wind levendig streelt door…
R.E.N.S.5 februari 2026Lees meer >

Van silte verstoken

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.036
De oude ezel vergenoegzaamd luisterend, zij het meer een geritsel fluisterend over haar stille niet te duiden verstokte wijdheid wijd verbreid tot soortgenoten vermenend tot consolideren bereid ja, zij kon veel leren onder rondslingerende stenen die haar over smalle paden de afgronden vermenen struikelend de wortels terloops vermijden…
Cd15 april 2026Lees meer >

De vele lichtpunten

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 251
Sta stil bij het licht dat valt door ramen van je dagelijks leven, bij de stille glimlach van een vriend, bij de warmte van een kop thee in handen. Tel de kleine zaden van geluk die in je dagen groeien: een vogel die het ochtendlicht kust, een ademtocht van rust in de middag.…

Waterverf

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.447
want het stille verdriet klopt aan andere deuren we leven in een stad zonder schaamte zie hoe de tranen de waterverf verdunnen.…

Zomertuin

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 735
dit is mijn besluit de zon verdwijnt het water wordt zwart de wolken onthullen de nacht kille wind zo scherp als dolken grote natte druppels vallen op mijn lijf het is koud guur en fris maar de plek verliest niet zijn kracht ik haal mijn voeten uit het zwarte water mijn handen van het kriebelende gras ik trek mij terug uit deze duisternis…
maddy15 februari 2005Lees meer >

Nocturne*

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.540
Diepe nacht en duisternis En een lichtende glans op de zee, En diep in mijn ziel, die onrustig is, Een groot verlangen naar vree. Dan wordt mij de zwarte onpeilbaarheid Der duistere diepten tot Het beeld van Gods verborgenheid, Het grote mysterie van God.…

Lente

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 717
Frisse tinten doen diepe duisternis langzaam wijken De nacht van de winter legt stilletjes zijn mantel neer; met een lichte tinteling voelen de bomen in hun stramme stammen botten knoppen en leven roeren. Niets ontsnapt aan het ontwaken.…

toch niet alleen

hartenkreet
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.909
Als maar verder ben je aan het dwalen omringt door de duisternis van de nacht. Je zou zowat verdwalen maar eindelijk is daar de zon die jou toelacht. De lange weg is uitgekomen bij de Heer volkomen uitgeput en aan't eind van je latijn. Het zoeken hoeft nu niet meer nu je weet dat God jouw herder ook wil zijn!…
Marleen3 december 2002Lees meer >

Ik hou van mij

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.881
naar de maan Ik fluister de letters in de zinnen straal de gedachten uit mijn geest stamp met voeten, knars met tanden verlang naar wat ooit is geweest roep de lach weer in mijn leven laat geluk lopen langs verdriet schudt verleden naar het heden glimlach naar wie mijn toekomst ziet Ik fluister de avond in de nacht straal zwarte duisternis…
metha9 oktober 2004Lees meer >

Gewichten

netgedicht
3.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 769
Ziels speleoloog was mijn spel in de ruimte zonder tijd en tijd, zonder ruimte, bracht jou uit mijn duisternis naar boven en nu, jij steigert in mijn schoot als wereld voor en na zondvloed mijn man, zei ik gisteren, ik hou van jou… maar met ochtend bedacht ik me ineens hoe heb ik jou van mijn geribde dromen gebouwd en toen jouw adem in de…

Schelpen zoeken.

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.128
De horizon verscholen onder een lucht in violet, erboven ligt de duisternis in dunne reepjes. Terwijl onze voeten spattend en spelend het water aan de eblijn verstoren vinden onze harten elkaar meer en meer. Op dit warme, halfdonkere strand geef ik je mijn hart.…
Peterdw.1 augustus 2008Lees meer >

Eens...

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.531
over een wereld ver van hier waar ooit - verscholen in het woud – de mist met stralend maanlicht paarde na de daad verdween de minnaar liet zijn geliefde zwanger achter zwellend tot - een cyclus later - deze negen nevelkinderen baarde de jonge moeder rolde blozend al haar stralen rond en rond tot zij – ver boven het bos verheven- in duisternis…
sacrajewa12 augustus 2008Lees meer >

Adios

netgedicht
4.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.182
een levensteken in duisternis een sprankje licht gloeit op de mist verlaat de bergtop in verlatenheid belevenis hoop geeft weer vleugels al is de bergtocht zwaar toch klim ik er naar boven al voelt de weg nog naar links en rechts nog beren maar nauwelijks op de weg gelukkig is het nog najaar zodat de beer ongevaarlijk is voorlopig…
Rikus Kiers27 november 2006Lees meer >

Oorlogskind

hartenkreet
3.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.384
Laat me niet achter, in deze duisternis De mensen buiten lijken zo kwaad Er is alleen ik, en alles dat ik mis. Help me nou, ik schreeuw om hulp.…

Avondgebed

poëzie
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 4.587
Gij hebt al wat op aarde is begraven in de duisternis, begraaf ook onze zonden boos in Uw genade grondeloos. Wanneer het lichaam slapen gaat, de ziele toch niet slapen laat, Maar waken* tot U alle tijd, die aller zielen Vader zijt.…

Zo breekbaar en zo broos

netgedicht
3.3 met 52 stemmen aantal keer bekeken 7.145
Zo breekbaar en zo broos is 't leven: een lichtflits in de duisternis, maar toch zijn wij elkaar gegeven omdat de weg niet doelloos is. Zo kort de tijd die is gelaten, een ademtocht en 't is voorbij, maar wanhoop kan ons hart niet baten, alleen vertrouwend leven wij. Alleen de liefde kan ons dragen, en al de rest is dwaas vertoon.…
Adeleyd28 maart 2006Lees meer >

Milonga del Angel (anuncion)

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 910
De maan heb ik in mijn haar gestoken want ik wist dat zon meer verblindt dan duisternis ooit verbergen kan in mijn armen, op de rand van de wereld van binnenin, het verhaal is pas dan begonnen, met opoffering en mededogen.…

Stel...

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.100
Duisternis verliest haar macht, stel, het wordt nooit meer nacht! Stel, er is geen dag of nacht, geen avond en geen 'slaap maar zacht'. Geen gloren van de dageraad, geen orde en geen regelmaat. Geen dagelijks einde of begin, alleen maar iets er tussenin. Hoelang zouden wij overleven, stel u dit eens voor, heel even!…
Frans Vanhove11 september 2009Lees meer >

thuisloos

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 891
Zal er iemand om jou treuren Als jouw schim opgaat in duisternis ? Ik zie jouw silhouet vervagen Totdat het helemaal verdwijnt Zal er ooit iemand wachten Totdat jouw ster aan de hemel verschijnt ? Je bent een schim in het donker Getekend door het leven Elke voetstap wordt weer uitgewist Zou er iemand om jou geven ?…