4425 resultaten.
Dement
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.995 aan hersens
Waardeloos als prul
Door die ziekte
Niets herkennen
Weggenomen, wezenloos
Verstand op nul
Ik ben er bang voor
Voor de toekomst
Stel dat ik het ook bezit
Die ziekte die het kwijt laat raken
Al mijn data leeg of wit
Nu nog niet
Ik zou zo graag
Lang helder willen blijven
Mijn vrienden zien
En heel veel schrijven
Op deze voet…
Voor Oma
hartenkreet
3.9 met 42 stemmen
3.471 alleen
We houden vast aan ’t leven,
Hetgeen jij niet meer hebt
Treur toch niet om mij,
Heb je ons altijd gezegd
Maar hoe moet ik dat geloven,
Als ik altijd tegen tranen vecht
Van jou zal ik altijd houden,
En ik voel je liefde om me heen
Maar als god zijn engel terugneemt,
Dan zijn we weer alleen
En toch moeten we verder,
Al doen mijn voeten…
Herfstmuziek
poëzie
3.0 met 24 stemmen
3.886 De Herfst is het lied van herinnering,
Hij vlecht om uw voorhoofd de gele laurier,
Hij strooit voor uw voeten de zoete vlier,
Door uw ziel gaat een siddering, -
Uw hart is een viool,
De Herfst vaart zachtjes door de snaren -
Verlaten kind, keer tot de mensen weer!…
Ambtenaar
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
2.441 dan de beide benen
Maar zo trapte de dichter hem
telkens op de tenen
Toen werd dan maar ten einde raad
vakje C gekozen
Om het lastig dichtertje
voorlopig maar te lozen
Eerst werd wel de opening
zorgvuldig opgemeten
De dichter werd in kaart gebracht
toen in het vak gesmeten
Maar ach lieve hemel
dit bracht ook al gezeur
Want zijn voeten…
Langs Griekse beelden torst een oude vrijster
poëzie
4.1 met 16 stemmen
2.839 Langs Griekse beelden torst een oude vrijster
Achter mooi groene blouse haar dubb'le toren:
De Zeuskop kan maar matig haar bekoren,
De Mouzageet bewondert ze ook niet bijster;
Tot, plots, ze een roep, zoetlijk als van een lijster,
Van tussen 't groene heuvelpaar doet horen,
De jongen ziend met in zijn voet de doren:
'Zo'n snoes!…
De lange weg
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.280 Veel voeten gingen langs mij heen,
niet één hield bij mij stil,
ik was, beneden hen in 't zand,
gevaarlijk noch belangrijk meer.…
de bestelbus
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
2.403 maandagochtend in Amsterdam
per voet naar de baas, niet echt in m’n hum
ontbijt in m’n hand; croissantje met ham
vanuit het niets opeens je parfum
mijn interesse werd wakker na een eeuwigheid
struikelde over een man in de goot
wilde naast je lopen, vragen naar de tijd
en met je vrijen bij avondrood
de haast in je benen was ik de baas
nog…
Zend je wat zinnen, zand en zon
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.826 ik stuur je stil wat kleine woordjes
stop ze zachtjes in een envelop
verzend het richting zand en strand
daar vang jij ze misschien wel op
waar schelpen ooit mijn voeten kusten
de dag geluidloos overging in de nacht
ik verdriet verloor en niet kon berusten
in wat mij de duisternis ooit bracht
zonsopgang bracht plots nieuw licht…
Passiviteit
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.225 Passiviteit loopt me voor de voeten:
“Stop! Ik hou je gezelschap, blijf nog
even…” Ik beheers me, kook inwendig,
bal mijn vuisten, gereed voor de strijd.
Passiviteit kruipt in mijn zere huid,
houdt dadendrang volleerd in toom:
“Doe kalm aan, ga lekker liggen, maak
van je hart geen moordkuil, neem tijd!”…
Une succession ab intestat
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
589 Wanneer mijn leven stopt
wil ik gaan liggen aan de voet
van die bastide. Wie mij zoekt
kijkt op mijn graf, in oostelijke richting
vanaf het pleintje bij de kerk
daarna draait hij of zij zich om
en gaat terug naar de Arcades
drinkt witte wijn bij 'le Jardin'
eet mosselen en gouden frites
en viert het leven "comme-il-faut"…
ach, Parnasbloem!
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
556 maar het pad was te steil en de berg te hoog,
mijn voeten deden pijn en mijn mond was droog.…
iets apart, leesgerief
netgedicht
2.0 met 12 stemmen
1.079 extro
dweilen we het landschap in
mee ons tweetjes, luisteren
naar wolken mee plevieren
zoiets als een zoemend lief
wat bent ge mooi in het licht
ik zie geen sproetekes meer
nu de maan u heeft betoverd
blaas op uw voorhoofd, voel
die handen en kijk verlegen
muziek brengt ons in extase
kent ge nog La pulce d’ Acqua
o, alsof uw voeten…
middaguur in Bardolino
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.087 de sterren achter ‘t branden van de dag
zijn als de ogen waarin hitte opstijgt
tot zij sluiten. tuinen groeien terug
naar velden aan beide kanten van stenen
die als straten onder voeten zich begraven
vastgelegde zinnen die hun kanten wisselen
aan lantarenpalen bengelen gedoofde lichten
en wijzers van kerktorenklokken hangen vast
in hun tijd…
over een vale dinsdagmorgen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
790 - komt ge van deze namiddag weer
spelen op de biezabijs met uw makkers-
er vliegen rietganzen over de kreek
windvlagen maken het landschap leeg
bietenkoppen steken hoog in de klei
enkele pisblommen maken nog zomer
hij kijkt nog efkes om en zwaait mij toe
iedere morgen
en dan draai ik mij, ruik de zee, blaaiges
dwarrelen voor mijn voeten…
DAAG, EENZAME ZWERVER
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
2.717 Wat zal het leven hem brengen
waar brengen zijn voeten hem naartoe?
Eerst maar even uit gaan rusten
want hij is de hele dag al zo moe.
Hij eet zijn laatste pakketje brood
legt voorzichtig zijn hoofd op z'n jas,
vouwt zijn handen achter zijn hoofd
en slaapt een poosje in het gras.…
de kadans der duizenden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
930 duizenden voeten galmen in de nacht
verschrikte ramen daveren bij hun naderen
trachten zich te ontrukken aan hun sponning
in een roes ongeremd mee te marcheren
beginnen mijn benen onbedaarlijk te trillen
vurig gegrepen door die vreemde kadans
vertrappelen onbeheerst mijn gekoesterde rust
tot ik eindelijk het verzet moe soldatesk vertrek…
Mistig dromen regenbomen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
661 De stadse parkrand
dampt het risico
drinkt uit de oude sloot
vochtlevende dieren
verschrikken verbazing
onder boze wolken, zou het God zijn
die moet huilen, of alleen maar ongeluk
dat niet kan schuilen, bomen buigen zichtbaar
onder regen met de voeten van de wind
alsof jij een nachtvlinder bent, je ademt
tussen mistig dromen, huilende…
gepasseerd station
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
713 weg gesleten
in het vaste pad, onvindbaar onder het nieuwe asfalt
mijn uitbundigste lach vangt je handen (machteloos
zijn ze) brand ze niet aan mij, ik ben niet meer van toen
wat mij verder droeg heb jij gemist, mijn trein vertrok
al lang geleden en jij – jij wacht daar nog altijd op mij
de plek waar je aldoor staat brokkelt af rond je voeten…
In het voorbijgaan
gedicht
2.7 met 17 stemmen
10.908 wat de ochtend bracht haalde de middag
weg, verliezend zich weldra in blauwbestoven
nacht, wij zoeken
al het moois bij elkaar
en laten de rest, de boel
draait lelijk door, wij vegen onze
voeten, graaien met handen vol gaten
wat de nacht niet haalde; alleen
in het voorbijgaan zich tonend: een vlaag
de ochtend, een lichtspel de middag
een…
Struikelstenen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
636 Haar voeten, allang niet meer geschoend
vereelt door doelloos dwalen
liepen over verlaten wegen
waar boerderijen en bunkers
het vredig landschap braken
en ochtendnevel in stilte huilde om gras
ooit gezaaid voor dikke koeietongen
en grauwe wol op pootjes
werd groen plotseling een dode kleur
maar nergens vervloog méér leven
dan in deze serene…
Het Allerdroefste
poëzie
4.2 met 10 stemmen
2.280 Hij temde, als een wild dier, mijn ziel,
Tot, slaafs, zij aan zijn voeten viel.
Mijn arme liefde knielde in ’t zand
En kuste, bleek, zijn meesterhand.
Toen hij mij dat had aangedaan,
Toen bood hij mij... zijn vriendschap aan.…
La Mort De Mon Amour
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
712 valt gespreid
over mijn schouderbladen
zelfs dieper naar de onderrug
als een zoet tapijt dat
een zachte verleden liefde draagt
om later in verloren momenten
te kunnen baden
een doorschijnend kleed
bedekt haar benen
levenloos verzwaard,
haast nog zoekend naar de aarde
de gebogen knieën tonen
als het waren de overgave
haar voeten…
Dagdroom
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.167 Achterover leunend in mijn luie stoel
m’n voeten op de tafel, de ogen half toe
dromend van jou, ver weg, warmbuikgevoel
Stevie Ray speelt “Lenny”, ik doe alsof ik meedoe
oh..samen luisteren, vast ineen gestrengeld
gezicht tegen gezicht, onz' wangen gelijmd met tranen
het is zo fijn te dromen met jou mijn engel
je bent ver weg maar laat me in…
Op zoek naar morgen
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
944 zich nieuw licht door de ramen
van binnen naar buiten
van buiten naar binnen
natuurlijk hoop ik dat muren
weer zullen luisteren
naar een ziel op zoek naar de weg
van een ongekend bomenland
naar klanken van muziek
opgeborgen in mijn hoofd
van verwachting
die nog bedolven is onder
een drukkende hemel
met schuivend zand onder de voeten…
Geef mij
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
970 Geef mij die droom zo maar voor heel even,
dan sta ik morgen weer met beide voeten in het leven.…
De zonnebril van plastic
gedicht
3.1 met 19 stemmen
8.457 De duif landt dankbaar voor mijn voet
en toont dat ik hem met mijn transprante
zachtgroene balsem witter en leiblauwer maakte.
Klapwiekt nu maar weer heen, vandaag is alles goed,
vandaag zijn wij bereid ons voort te planten.
-------------------------------
uit: 'Het geheim', 1952.…
Mijn pad.
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
992 Het brandt
aan mijn voeten, de blaren zo dik.
Doorlopen, doorgaan, doorzetten,
niet vertrouwen op dat onder mij,
maar op mijzelf, mijn benen, mijn doel.
De mensen zullen mij verraden,
de warmte van een kus op mijn wang.
Ik ken dat beeld en weet dat,
voel dat het niet mag.…
‘everybody is happy now’
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
636 ik zag ze, hoe ze zichzelf
overschreeuwden, alsof stilte
een misdaad was
alsof betonnen woorden, zelfs die er nog niet waren,
dijken moesten breken, dammen
vlak bij voeten
ieder moment
in een ander, onbereikbaar leven
volgestopt met graten, vage vrienden
en joints die enkel het vreten van verzen kenden
zonder kauwen, omhoog
op weg…
sacrale winterdis
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
885 onderbuik
wortelend in de kille keukenvloer
de pit een want van warm aardappelvocht
pompen van schuim tijd en dampende dis
het broeden op doorknede sloffen
sjokkend met aarden klompen
de kluiten schuren de vloeren tegels
waar ik er in godsnaam weer mee blijf
wederom waart het futiele in de sacrale momenten
want buiten heeft onherbergzame voeten…
Spinoza
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.948 Ik ben niet bang: vast treedt mijn voet de ruwe grond:
Ik deins niet zo een wolk van weemlende figuren
Welt uit het nevelwaas als schimmen die niet duren;
Niets blijft, alles vervloeit … onzeker dwaal ik rond.…