5288 resultaten.
De breker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
87 Ik zie in het vage avondlicht
evenveel als met mijn ogen dicht
Een vogel klapwiekt ongezien
het geluid van niets, misschien
verdwijnt ook mijn stille hart
voorgoed in het eindeloze zwart
Nu is de dag voorbij, dat weet je
Het water klotst een beetje
waar onder aan de trap paraat
de lange donkervreemde staat
Hij heeft jaren op mij gewacht…
Kralen van water...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
26 druipen langs de muur
de dag zwijgt als een Zwitsers bankgeheim
de poes slaapt met een poot over haar kop
een hond gromt omdat hij geen slaapplek vndt
De reis duurde langer dan we dachten
wolken boetseren draken in de lucht
de dauw blijft aan onze adem hangen
het is verdomd koud onder de brug
Het sneeuwt lente op ontdooide bloemen
een vogel…
ZE DOEN WAT ZE DOEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
373 de geur van een bloem
de vlucht van een vogel
de warmte van de zon
de mens met z’n eeuwige
woordengegoochel
een spin die in een boek
zijn eigen web ontspon
ze doen wat ze doen
omdat ze het altijd zo deden
zij zijn het die het langst
zullen overleven
ver voorbij de dagen van heden
omdat ze altijd dichtbij
wat ze zijn zijn gebleven…
afscheid merel
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
537 Als de merel zich te pletter vloog tegen het glasraam
heeft hij alles gegeven.
Ik die aan de computer zat.
Ik heb hem niks gegeven.
Ook niet het eeuwig leven…
De Wieden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
874 De Stern, een Aalscholver, iets kleins in ’t riet
we voeren zachtjes langs de waterkant
maar de bewoners zongen hard hun lied
hun lied verheven boven platteland
we hielden ons zo kranig, als graniet
als de natuurliefhebbers echt verwant
aan vogels, reeën, in een rampgebied
ik sprak meest stadse woorden als passant
de koude regen striemde…
zomeravond
netgedicht
3.2 met 173 stemmen
43.672 Misschien, als morgen de vogels ontwaken,
Spoel ik met het wier terug naar de zee.…
De lente
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.139 Vogels die hun lied weer zingen,
mensen hun zomerkleding weer aan.
Bloemknoppen die weer openspringen,
Schapen en koeien die de wei weer in gaan.
De liefde die weer opbloeit,
speelt met je gedachten.
Een gevoel dat langzaam weer groeit,
in de lente kun je dat verwachten.
De lente is een mooie tijd,
de zomer komt daarna kijken.…
Afscheid van Oma
hartenkreet
3.7 met 32 stemmen
3.108 Nu jij er niet meer bent
Is alles veranderd
Ik kijk in jouw tuin
Waar jij hebt gewandeld
Het is koud en stil
Leeg en verlaten
Zelfs de vogels
kregen iets in de gaten
Geen kruimels
Geen water
Ik kijk in jouw tuin
En zie je weer gaan
Afscheid
met een lach en een traan
Ik kijk in jouw tuin
En denk dan even
Over de zin van het leven…
vreugdesprongetje
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.260 m’n oude hond sjokt aan het lijntje mee
wij kennen alle stenen in de straten
en ondergaan de lijdensweg gelaten
de wilde haren zijn nu heel gedwee
de knoppen aan de takken tonen leven
er zit een vreemde trilling in de lucht
de kille wind nam afscheid met een zucht
en vroege vogels kwetteren gedreven
m’n metgezel bevrijdt zich van z’n halsband…
Gaan
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
6.702 Niet aan het licht, niet aan de verre geluiden,
niet aan het zwijgen van de vogels.
Gelijk altijd is alles hier aanwezig
in al zijn gemis,
de schuld van gebreken,
van ongekende afwezigheden,
het nijpende tekort van weten dat niet weet.…
je naaldhakt in een lenteritme
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
949 je loop is poëzie
je naaldhakt in
een lenteritme en zet
klikkend puntjes op de ï
je lippen zetten rood
aan het eerste kleuren van
de zon ontwakend in de dauw
rijzend naar het stralend blauw
je lach doet vogels zingen
die hun dag beginnen als
een pluisje zwart dat vrolijk
opvliegt in zijn eerste start
je heupen dagen uit
lopen…
Schepping
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.014 het eerste onbegrepen hete vuur
is aarde, vorm en inhoud in de kiem
een wacht voor weerklank tot het laatste uur
veel te veel schatten blijven anoniem
uit dove chaos komen onverwacht
hogere bergen aan het oppervlak
een ordelijke glorie, stil gedacht
beheerst bewuste daden met gemak
en nergens fluiten vogels identiek
gelouterd door het zingen…
De liefde
gedicht
2.7 met 105 stemmen
49.759 Koeien gingen op de loop, vogels sloegen op de vlucht.
‘Ik wil je vangen! Ik wil je vangen!’,
riep Mohammed tot x keer toe.
Wat was hij toch op zoek;
al die tijd, al die moeite, al dat roepen.
Uiteindelijk viel hij uitgeput
van al het rennen tegen een hek.
Zijn kleren waren vies,
zijn haren nat van al het springen.…
Herfstkleuren
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.159 Een vliegje zweeft geruisloos langs
Een vogel fluit zijn lied
De koeien grazen in het land
Enkel pracht wat je hier ziet
De kleuren van de herfst zijn warm
In rood en bruin en groen
Gouden muren van bladeren zo mooi
Alsof de zon zich met hen verzoent
De bergen steken af aan het licht
Ze beschermen dit prachtige beeld
Alsof ze laten beseffen…
tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.124 is een wervelend
kleurenspel van regenbogen
bundels zonnestralen
doorbrekend in een
koel en donker dennenbos
omgeven door gouden zonlicht
paarsviolette heuvels
geheven door
mistige velden
vogels in formatie
als miniaturen
tegen het blauw
boven een stille diepte
wegwijzers naar de kosmos
naar onze oorsprong
sterrennevels lichtjaren…
Feest
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
4.199 Mijn lief, ik neem voor jou
omhelzing vol met de vogels
uit onze straat en van het plein
gelachguirlande en bloemenperken,
opa's en oma's uit het park
schakers, honden en honden baasjes,
bonbonnetjesgeur en chocoladesmaak,
jongleurs en vuurslikkers,
koekjes en broodjes,
olifanten, tijgers en joggers,
straatmuzikanten en straatverkopers,…
Sanctus
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.138 Een vogel, uit zijn vleugelveren
Klappert een kleine zilverbui,
Verschikt zijn natte halskraag lui,
En fluit verwonderd een paar keren.
Gij hebt de wereld rein gewassen.
De velden gonzen; in de plassen
Vist kalm een reiger, hoog gebeend.…
mijn zwaluw
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.018 een vogel kijkt niet om
zoals ik vaak doe
jij scherende zwaluw
met gevorkte staart
in duikende vlucht
tref jij je doel
ik denk steeds na
over wat mij zorgen baart
jij spreidt je vleugels uit
als vanzelf
ik zoek met moeite de weg
schoorvoetend , aarzelend
weet vaak van heg noch steg
jij boerenzwaluw verkent
de aardse velden
trekt…
al was het maar eenmalig
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
779 ik ween
om het onbereikbare
zoals vogels in herfst,
gevleugeld, de steekwonden
in schaduw van eenzaamheid
ik zie
een schaal van volle manen
hoe ze de tijd verzwijgen
het zachte kussen, de ontrouw
wit of zwart, dat door de nacht
liefde weegt, de schepping
overeind houdt
en waar het bloed vloeit,
keert en draait in donkere
stromen…
Dierenlogica
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
838 De mus en de pimpelmees
Verwoeden hun gesprek
De mees een beetje hees
Aan luizen geen gebrek
De mus een zadeneter
Zeker van huis uit
Wijkt voor geen meter
De luis is voor de kleine spruit
De vliegende rechter
Zegt verbaasd echter
Die pruimenboom is groot
En is blij met hun dood
Van luis en worm
In elke vorm
Dus vogels verdeel
En…
een kleurrijke visie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 De zon speelde, de lucht die kleurde
Uiteengezet in een zonnige winterdag
Geen wolk die hier de lucht besmeurde
Alleen een wolk die goed in de ogen lag
De lucht gekleurd, in geel wit en blauw
Zelfs de vogels laten het onbevlogen
Een schouwspel tussen het levensgrauw
Laat zelfs de tijd even onbewogen
Barst – De lucht breekt in glas
Door…
Hoe alles met alles verbonden is
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
805 Er is de hoop en de liefde, het lijden en
verlangen naar zin en uitzicht, duidelijkheid;
er zijn de kinderogen, de jonge vogels
die nesten bouwen, de pimpelmeesjes die steeds weer
de aandacht trekken en je helpen om veel
te raliveren. Ik weet het nu, nu het weer avond is
en de drukte stilvalt rond de avondlichten.…
Ode aan Mary Frye (1905-2004)
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.880 Als je ontwaakt in de prille ochtendlucht
Ben ik de snelle plotselinge vlucht
Van stille vogels in hun cirkelbaan.
Ik ben het licht van sterren en de maan.
Kom niet bij mijn graf staan en ween
Ik zal daar niet zijn; ik ga niet heen.…
Tijdloze schoonheid
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.683 Ik meende je te zien
in een slanke vrouw
met warme ogen
op een verre weg
langs het tijdloze water
helder en diep
En ik meende je te horen
in de stem van een engel
een lach van broze weemoed
het ruisen van abelen
de zang van verborgen vogels
En ik meende je te herkennen
in een elf met haar als zonlicht
een gewaad van sneeuw
in de geur…
als ik naast je lig
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.566 als ik naast je lig
zo stil naast je lig
in ’t vroege ochtendlicht
de geur van liefde nog rond je heen
de eerste vogel het dak aanraakt
een vroege auto de straat opzoekt
weet ik dat het goed is
en dat ik je gevonden heb
op de plek die ik vergeten was
zo heel dicht bij
maar soms zo ver
zo vergeten ver
als ik naast je lig
jouw haren…
het huilen van de lucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 bladeren vallen wiegend
langs grauwe grijzen
en dreigend blauw
een wind als koude hand
op de arm uit de mouw
een vogel trekt zich schetterend terug
niemand ziet de pad onder de houtstapel
het huilen van de lucht
de verstilde salamander
de vlinder die niet vliegt
wie kan het water nog ruiken
het getij nog keren
de krant ongelezen…
aan een verre kust
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
930 land
half verzakt in zwaarmoedig zand
grafdelver klus gestaakt, voortijdig
steigerend nog over kokende golven
sloeg het rijkvergaarde overboord
aan xenofobe kust kon torenlichtsnoer
de stranding niet verhoeden
evenmin geroutineerde boots of loods
in ’t luchtruim protesteren als
blijvend benieuwde uitvaartgasten
luidkeels witte vogels…
Amazone in de Bosjes van Poot
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.172 Zij slaapt in het gras op open veld
Haar huid glinstert van morgendauw
Zij heeft geen last meer van de kou
Een speer trof haar met vol geweld
De haren bewegen als gras in de wind
nagels groeien uren natuurlijk door
Vogels beginnen weer hun ochtendkoor
dat geen gehoor in haar oren vindt
De geliefde moet vergeefs wachten
de stem…
DIT WAS EEN DAG
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.332 Zoals een vogel wegduikt in zijn veren,
Door ’t eigen trillend hart in slaap gesust,
Een ademende zachtheid, onbewust
Van alles wat zijn argloosheid kan deren,
Gaf ik mij onvoorwaardlijk aan u over.
Daar is geen schutsel dan uw liefde om mij.
’t Liederlijk leven, wrede rauwe rover,
Jaagt onophoudlijk aan mijn rust voorbij.…
Bos
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.086 Ik leef in het bos,
eet bessen en paddenstoelen,
onder mijn voeten het mos,
een zacht natuurlijk kleed,
op de takken trippelen vogels,
tussen de bomen staat een schichtig hert,
bang voor de herfstkogels.
De dennenappels en de bladeren
bedekken de grond.…