5637 resultaten.
Subjectieve ogenblikken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
634 Wolken blijven in rijen drijven.
Je droomt hardop... en doet teniet.
Inwendig roeren zich draken.
Tot je weer futiliteiten ziet:
handschoen, kleur, een vluchtig gebaar -
Maar meestal kijk je vijfenveertig graden.
'Beton' heeft je altijd geboeid.…
Leven..., nu
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
517 Laten wij de wereld weer vol kleuren verven
De beken en rivieren met leven vullen
En blazen de wolken van de hemelboog
Zodat de zon tranen op aarde droogt
Laten we dansen onder de regenboog
Als kinderen spetteren in plassen
Kuilen graven aan het strand
En kastelen ergens hoog in de lucht
Als bejaarden wandelen over paden
Op een bank op…
Heimelijke horizon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
690 Weergaloos klinkt de echo van liefdesvriendschap
wanneer de eenzame mannen elkaar ontmoeten
in het bedwelmende duister van het Russische nachtwoud
donkere vlinders dwarrelen in dronken buiken
een baard houdt de wodkafles hoog in de lucht
illustere wolken bevloeien intimiteit met regen
en in het eenvoudige van de ochtend
aan tafel met oma…
Soms vraag je me af
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
676 Hoe graag ik je zie, een goeie vraag, maar
hoe tel ik de vlinders in mijn buik
de wolken in mijn zevende hemel
hoeveel sneller slaat mijn hart bij jou
en hoe vaak denk ik aan jou
en hoe hou ik dat ook allemaal bij?
Zoveel vragen zonder antwoord
maar ik weet wel:
ik heb slechts één hart,
en dat is helemaal van jou!…
moeke
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
484 ze legt mij zachtjes neer
in een dons van zoete dromen
ze streelt haar vingers op mijn wang
voor tranen die gaan komen
"ik mis je moeke", zeg ik dan
maar ik zie je in de bloemen
ik hoor je in de wolken
die telkens jouw naam vernoemen
ik dwaal in warme nevels
waar ik jouw schaduw vind
droom en zweef nog verder weg
in de schoot van een…
Wolkentaal
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.598 We blijven haken,
overtreden wetten, laten
ons betrappen op een blik
in de verte waar wolken zijn.
De handen weerloos boven
een deken, de haren
verward van schuldeloosheid.
Schrijven terug, met schaduw.
----------------------
uit: 'Deuren', 2004.…
Moeders
gedicht
2.8 met 9 stemmen
14.213 Boomtoppen wenken in een weifelend
woud waarboven wolken razen. Er is kalmte
die toeneemt terwijl het donker wordt en koud.
Ik zwaai als een verlatende moeder.
Zij zwaait nog harder.
--------------------------------
uit: 'Jaja de oerknal', 2013.…
Het gedaagdenveld
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
497 Je keert je om uit herinneringen
neemt me mee naar het gedaagdenveld
waar de oorsprong ligt begraven
we lonken voorzichtig naar de wolken
het lijkt wel of de zomer verlegen is
we kijken schichtig naar de vogels
verzoenen ons niet langer met hartstocht
die we eens voelden in bijzonder verlangen
nooit zonder elkaar…
Binnen utopische lijnen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
422 ik pas voorzichtig
voetstappen van
degenen die mij
zijn voorgegaan
probeer hun paden
te volgen op weg
naar de wolken
een misstap is zo gedaan
het leek of ik geen
keuze had er was niet
anders dan het al eeuwen
uitgestippeld pad
in nauwgezetheid
kon ik mij wel vinden
maar het dwingen zonder
vrijheid ging mij hinderen
ben uitgestapt…
Wilde ganzen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
617 Als wilde ganzen landden hier
vissers en monniken, anderen
voeren verder en ontdekten Amerika
maar ze kwamen terug
langs het noorden, Thule
waar het gloeiende stenen regent
waar het land brandt en de rotsen
zwemmen tussen kokende fonteinen
Daar zijn de poorten van de hel
en de paden naar de hemel
onzichtbaar boven de wolken
om reusachtige…
Veilig huis
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
510 Ik bouw een huis van zonnestralen
dat ik luchtig door Iris verven laat
zij trekt haar kwast in lange halen
zodat het in gebogen kleuren staat
tussen het wit van wolken zo hoog
omkranst het liefdevol en gastvrij
in voortdurend begripvolle dialoog
vorm ik veiligheid en maak vrij
niemand hoeft bij mij te vrezen
voor verdrinken of…
De kat spint z'n kater
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
420 Geveilde nagels
ruisende wolken haren,
tijgers in gordijnen.…
een middag in de herfst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
487 wolken meren aan de horizon
geen dag verveelt het regent
licht dun verdeeld om
een fabriekstoren
laag in beeld
tegenover een regel zon
kruist een viaduct in de oorsprong
met auto's op zijn rug
een flits ramen beweegt
langs de hemelbrug
een kanaal duwt brede rimpels over
het water een lijnenschrift vandaag
gebruikt door een vrachtschip…
schetsen in kleur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 ‘k zou zo graag
je hemel kleuren
met pastel en blauw
een oranje gloed
bij de horizon
een vredig schilderij
om eindeloos te kijken
voor als het leven
je pijn doet
jij hebt je schets
allang gemaakt
je potloden liggen klaar
ik zie donker en licht
er mogen wolken zijn
‘k zou zo graag
je eeuwig beschermen
voor donker en kou…
Zinderende warmte
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
465 De wolken de zee de zon en de zwoele wind
ze spelen haasje over gelijk een kind.
Met de kleuren en geuren en felle zon,
te weinig regen waar ook nu droogte mee begon.
Het is een geluk dat de boomrijke plekken
voor ons passanten nog wat schaduw en luwte lekken.…
Harpenaren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
443 Mijn peinzen drijft
mij naar 't nachtelijk uur
ik voel hoe donker en wit
te voorschijn komen
in een wisselkoor van klanken
de wijnstok en de ranken
gehurkt in ootmoed
Zijn adem is levenskracht
och levensgeest, liefde mild en puur
witte zon in 't hart van de aarde
onder de wolken de wensen van mensen
Vurig klinkt het gestamp van paarden…
Elfen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 ijl trillend
glasachtig
onzichtbaar haast
zweven elfen
fluorescerend
in regenboogkleuren
boven De Gaast
Westerwolde
is hen vergeten
van Munnekemoer
tot De Lethe
sidderend
in dunne stemmetjes
hun misbaar
overal waar
vuile wolken
uitlaatgassen
een stroef laagje
op hun vleugels maken
moeten ze wassen
zweven niet meer
landen
met hun…
Het bankje
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
493 het pad van deze
geweldige zomer
op zoek naar
wat stukjes geluk
de bomen kleurden
toen nog in groen
je lach tussen
bloesemende ogen
het herfstig tafereel
toont nu teveel geel
het bankje voor rust
met het kapotte plankje
gaf de smaken weer
terug van hartstocht
en haast liefhebben
ging vaak veel te vlug
waar we ooit in een
wolk…
Wil je een keer komen kijken...in de Jordaan
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
519 Ik kijk uit mijn ramen tegen huizen aan
Zeg ook maar tegen de daken
Ik kan ook bij de overburen naar binnen kijken
maar gelukkig ook over de daken heen
Ik zie dan de blauwe of grauwe lucht
de wolken, de regen spetteren, voel de sneeuw
ruik het hout wat in rook opgaat ’s winters en
In de zomer uitgelaten mensen op dakterrassen
Ik zie ik zie…
De dag...
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
564 Maar de zon kleurt de schoongewassen wolken rood.
De wind houdt nog zijn adem in.
Opnieuw een nieuwe dag,
hij stelt zich vrolijk aan mij voor.
Verwijdert nare dromen en duistere gedachten.
Bijzonder dat licht zoiets kan doen.
Wat zal de dag mij brengen.
Het geeft niet, goed om te beginnen.
De rest vul ik dan zelf wel in.…
Polonaise
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 Ik was jong, ik ging
grootse schoonheid ervaren
op handen van succes, nu
loop ik op wolken
van elektrisch licht
glitter en bewondering
mijn pensioen te vieren
in de hemel der feesten
ster onder de sterren
lachend mooie mensen
parels, botultox en gel
in halfgrijs haar, onvermoeibaar
op de maat van het koper
niemand hoeft naar de…
Zeeuws - Vlaanderen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
620 Het was er eind september nogal nat
Wij hadden het er reuze naar ons zin
Doorheen de buien scheen er ook de zon
De slufter met zijn schorren en zijn slik
Daarmee ontstond direct een flinke klik
Hij was een heuse inspiratiebron
Majestueuze wolken hingen laag
En sneeuwwit boven een verzilt gebied
Hotel voor trekvogels dit reservaat…
Dreigt de strop
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
441 steeds vaker
strakten wolken
hun rafelige randen
donkerden kleuren
humeuren van
de bezige mens
waar geleidelijkheid
de natuur ruimte
en tijd gaf joegen
veranderingen elkaar
in rap tempo op zonder
noodzakelijke rust
ook gebrek aan
bezinning ontwricht
in evolutionair opzicht
de synchronie en leidt
onherroepelijk naar
chaos en…
Hemelvrouw
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
688 en je vroeg me of je ooit
een plekje krijgen zou
in deze dundruk zodat je
me kunt vergezellen
in alle nieuwe tijden
op weg naar nergens heen
mijn ongekroonde koning
der witregels, zei je, en je zoende
me troostend om het grapje
en stilaan moest je gaan en je
zocht naar afscheidswoorden
mijn kleine hemelvrouw
schuif nu alle wolken…
behagen zonder angst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 schuifel ik
door eeuwenoude gedachten
in de zekerheid dat niets
de erbarmen kan dragen
die de schoot der liefde
in een welkome verlangen
kan behagen
nu zit zij aan mijn zijde
terwijl het weten knaagt
want hoelang zij de pijn
kan behartigen in de spraak
waar geen spoortje angst
haar van het weten
kan ontzekeren
de schemer die als een
wolk…
Smiley uit Brussel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Ik doe niet veel
Eerst moedwillig, dagelijkse oefeningen
en meditatie, mijn lichaam vroeg erom
Aandacht
Esther bestreek mijn huid, hij streelt
die, hij vangt mijn navelpluis
Gek doen, flauwe grappen
Giechelen als een lama
Knuffelen, energie
van de zon achter mijn wolken
Vrede van aan- en uitknoppen
Het langzamere zuigen en spuwen…
De hitte weegt
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 De hitte weegt en schildert wolken
die even wat verkoeling brengen
doorheen de drukte van de tijd.
Adem maar diep en ongedwongen
want straks valt weer een bui en doet
je ziel weer zingen als de vogels zwijgen.…
Glas in lood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
425 thermiek
van de warme
middagzon
het glas in lood
speelde met
de kleuren
van de dood
die onder koude
grafzerken
begonnen was
nog dwarrelden
vleugjes wierook
in het voorbij
gaan van gelovigen
die in devote rust
de zomer en hitte
waren ontvlucht
bij een kaarsje
baden om regen
op het land of
een zonnetje bij
zee en strand
witte wolken…
Mijmering in trein
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
522 Ik zat in de trein
En las de gedichten van ieder
Sloot m'n ogen en
vroeg mezelf af waarom
ik ze las en hoezo
overdacht wat dit wel was
Keek uit het raam toen
en zag de bomen als de gedichten,
de sloten ertussen,
gedichten als weilanden
als donkere wolken
dan weer electriciteitspalen
Als een gezellige bossage,
een kale industriewijk…
Een wolkje plezier
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 graag met
anderen zou
willen delen
vaak met geluid
en veelkleurige
vormen gedragen
door warme zon
of vlaagjes wind
maar altijd pal
voor ons uit
wij haken daar
op in met onze
blij hormonen
worden vrolijk
en voelen ons
opgeruimd met
goede zin
vooral als wij
ze onverwachts
ontmoeten zij
zijn er uit het
niets geboren
een wolk…