4809 resultaten.
Samen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.701 Een morbide fantasie in een kasteeltoren
Sereen huilende ogen als spiegels gebroken
Een dans met messen om ons gevoel te bekoren
Bloedend, we hebben ons op onszelf gewroken
De satijnen lakens met bloed doordrenkt
Wonden branden, vlees dat schroeit
Onze jeugdige schoonheid bruut gekrenkt
Onze bizarre geesten door dat schouwspel geboeid
Een…
Langs Griekse beelden torst een oude vrijster
poëzie
3.5 met 17 stemmen
2.369 '
'K wou door de zalen van mijn geest je leiden,
Gestaltenrijk van voelen en van denken;
Die kunst en kennis zocht, wilde ik verblijden
Met kennis en met kunst, mijn gastgeschenken:
Jij zag alleen 't verdriet; met medelijden
Ging jij, een vrouw, me in 't diepste wezen krenken.…
EEN ONTDEKKING
poëzie
2.9 met 21 stemmen
4.572 Dit vroeg ik aan mijn Zangster,
En zij gaf mij ten antwoord:
'Er was in oude tijden,
Een bron, die aan de Dichters
En vuur, en geest kon geven;
Hier dronken ze uit, en zongen
Ter ere van hun Goden,
En dappere oorlogshelden.
De schoonheid der Nature,
Het lachen van de lente,
Het zoet gevoel der Liefde
Was 't, dat die Dichters zongen.…
3 september 2004
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
819 Deze zieke geesten zaaien verderf en haat,
lachend voeden zij de bron van het kwaad.
Waarom zou ik ze ooit vergeven,
als ze geen respect hebben voor het leven
van een onschuldig kind
wiens eerste schooldag pas begint?
Ze hebben gewonnen, want de haat die is gezaaid,
is bij mij in alle hevigheid opgelaaid.…
Tref
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
2.282 Z'n geest en lichaam werken als magneet.
Hij trekt 'r aan en zij d'r kleren uit.
Bij vrouwen merkt-ie, dat het altijd klikt.
Hij heeft een ruime keus: er zijn miljarden.
Met één van hen geraakt-ie in conflict.
'De ironie van 't lot is,' zegt Jan Wout,
dat juist de dame die me niet kan harden,
die ene is, met wie ik ben getrouwd.'…
Ontsnapt uit de tijd
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.705 De zwarte bladzijden in het boek
maken het moeilijk verder te lezen
mijn doden zijn tijdelijk opgestaan
spoken levendig rond in mijn geest
waar ze tijdloos de tijd overbruggen
Jong blijven ze als altijd
in hun eerste levenskwart
waar de één haar noodlot
niet kon ontlopen
de ander zijn lot
in eigen handen nam
Waren ze niet veilig opgeborgen…
De oude van de berg
poëzie
3.7 met 12 stemmen
3.220 Wil zij het jongst geslacht bekoren,
Zij tovere met elektrisch licht,
Ze omvliege ’t Aardvlak langs zijn sporen,
En hou de telescoop gericht;
Zij zing’ de Geest, die dagelijks wijzer,
Zijn kracht ontleent en geeft aan ’t ijzer,
Tot scheppend monster toebereid; -
In ’t wed van heden moet zij baden,
Bazuinen langs metalen draden
De nieuwe lof…
Ik was aan u, gij waart aan mij...
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.384 Wat boze geest kwam toen mijn hart beheren?
'k Versmaadde koud de stemme van 't geweten,
ontembaar kondend: "'t is de wil des Heren!"
O naar het euvel werd de straf gemeten!
En vruchtloos poog ik 't noodlot te bezweren;
helaas! vervlogen tijd kan nimmer keren.…
onze wiegendood vandaag de dag
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
901 heb de geest gegeven van
mijn zoontje Sacha
vandaag de dag
Tien Tien Negentien
Zeven-en-Tachtig
De artsen zeiden zuurstof
Gebrek in hersentjes
Hooguit plantaardig zijn bestaan
wij vroegen waardoor waaraan
wat wij wel weten
WIJ hebben het gedaan
WIJ stonden er bij
Keken naar
Ik heb het gedaan
Wat hoe heb ik gedaan?…
Ontbinding
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
963 Stilaan bevangt mij d'ironie
alsof ik, door de schijn bedrogen
en slechts door geest en woord bewogen,
alom ontbinding om me zie;
in elk bestaan ligt opgesloten
het oude leven af te stoten
zonder enig compromis.…
Ingewijde ogen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
725 Zoeken naar onbekende liefde
het schip ligt nog vast aan de wal
zwaaiend haar hond nog even aaien
lijkt haar geest op een rode toverbal
die met de zoete wind wil waaien.…
kunst van dichten
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
825 kwekend tussen wrede netels
wraak te nemen op de lege wereld
woorden zijn de balsem voor de ziel
verstoten in gepleisterde strofen
verzen van onbemande schepen
die geruisloos uit de toekomst komen
wezens die het felle daglicht niet verdragen
opgescheept met levensgrote vragen
taal is werken aan de werkelijkheid
met versleten tekens door de geest…
Mijn vriendin in het Louvre
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
906 Vaak sta ik voor je portret, leef me in
eindelijk grens van waanzin overschreden
kom je tot leven en reikt mij je hand
trekt mij in je wereld, dwars door eeuwen
Heden ontmoet het verleden, tijdsprong
veroorzaakt een spagaat in m'n geest
een elektrische storm waart door mij
vloek zacht, 'n non naast me kijkt kwaad
Hand in hand lopen we over…
"excuser les mots"
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
480 Daarover te kunnen gieren en soms te huilen
aan de grachten van een denkbeeldige stad
die als schimmig roofdier schijnbaar agressief
altijd klaar voor de eerste en de laatste sprong
zich dan te voegen gevat in de stroom van zinnen
om als muze de ontvankelijke geesten te beminnen
of 's avonds in het schemer of in de diepe
schaduwen van de nacht…
te GROOT !!
hartenkreet
3.7 met 22 stemmen
2.559 Ik kan je niet aan, je bent te groot
groots in je zijn, je wezen, je geest, je liefde.
Ik hou van je, maar ‘k moet je laten gaan,
eruit moet je, heel ver weg verdwijnen
geen spoortje, geen restant, geen sprank
anders vernietig ik mezelf, verrot ik......
gesmoord in passie en aanbidding.
Ik moet terug.... Tabula Rasa....…
Lente
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
927 De alcohol verlicht, maar toch ze heeft
geen invloed op de snelheid van de tijd
en elk moment blijkt steeds een helse strijd
totdat mijn troeb’le geest het weer begeeft.…
zand straalt de eonen terug
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
869 je proeft de hete lucht
gespreid aard je de rots
je geest verlaat de tijd
in rimpelloze vlucht
zand straalt de eonen
terug, de wind waait
vroeger in een lange zucht
geurt naar eerdere bewoners
emoties in gepleisterd wit
het leven hardt en stikt
in de natuur, door bevingen
spuit bloed tegen de muur
ploegen met een steen
groeien…
GELUK
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.809 Samen met jou, ademstil naar bomen luisteren,
die als donkere spoken en geesten
lispelend, fezelen en fluisteren
van nachtelijke feesten.
Samen met jou, plots een nachtegaal aanhoren,
die eerst zacht, maar dan luid en fel,
zijn lied aanheft om zijn liefje te bekoren.
De Heilige Stilte stolt in 100 decibel.…
Richting horizon
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
642 raken niet
ik wil vluchten in verloren klanken
Jouw sprankelende stem, ooit zo onbereikbaar
opent een nieuwe dag en neemt me mee
vanuit een gerafeld verlangen gevangen
laat jij mij leven door jouw warme lach
Donker is jouw huid, naakt en onbevreesd kijk jij
mij mooi, nog steeds kan ik jouw voetsporen niet gaan
Als ik mij in verdwaalde geesten…
moeras
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.682 dromen
waar ik ook als kind
voortdurend bang voor was
natuurlijk heb ik angst
voor wat er nog moet komen
en wat ik hier nog vind
of nooit vinden zal
maar wellicht ben ik het bangst
voor tranen die niet stromen
verdriet dat jou verslindt
het gat waarin ik val
natuurlijk ben ik bang
voor honderdduizend vragen
het vluchten van mijn geest…
VADERTJE
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
2.115 Je roept het wilde beest
en laat het spoken in jouw geest;
je stoeit met jonge meiden.
en zingt: "geen zorgen !
...voor morgen!"…
Water
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.166 Zacht kabbelend met diepe gronden
Het mooist op vroege ochtendstonden
De golfslag leidt je gedachten
Kunnen pijn doen verzachten
Geven je geest de rust weer terug
Overspannen de tijd als een brug
De weerspiegeling toont je werkelijke gezicht
Maken je gedachten iets meer gericht
Kabbelend wordt je hartslag lager
Verdwijnt het verdriet iets…
Het rijk der tranen
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.191 De geest der hel, die dit heeft voortgebracht,
Doet vloek en klacht door lege stilte stromen:
Gij, rijk der tranen, waar de dood slechts lacht,
Baart angst en niet der schoonheid huivrend schromen:
Leen ik mijn ziel aan u, en leef uw leven -
Ik ben ontzield: gij hebt mij stug en wreed
Op mij terug, en dus tot haat gedreven.…
Schimmen
gedicht
3.1 met 88 stemmen
38.460 Ik kan niet meer teruggaan naar waar ik ooit was
Om de geest van de tijd in het heden te breken.
De ketting is onfeilbaar maar doorzichtig als glas
De schimmen in mijn hersens zijn waarheid gebleken.
-----------------------------------
uit: "Door droogdronken dromen"…
Aan Vrouwe Pietra degli Scrovigni
poëzie
3.5 met 8 stemmen
3.641 En ’k vloek mijn eigen waan-verwarde geest,
die willoos aan de zware razernij
zich vastklemt van uw schone en schuld’ge leest,
waarvoor zelfs Amor gene meineed vreest;
zodat een ieder hem bespot, maar mij,
die ’t wiel van de fortuin wil wenden, ’t meest.…
DE KLEINE SAVOOIAARD
poëzie
2.7 met 11 stemmen
4.567 Zo volgt de kleine vagebond
De wilde drift zijns harten:
De wijde wereld hoort hem toe,
En licht van geest en blij te moê,
Zal hij het noodlot tarten.
-----------------------------------------------------------------
uit: Gedichten van Rosalie en Virginie Loveling (1889)…
Brünig
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.215 En in één ogenblik, dat zo verglijdt,
Beleeft de geest de stilstaand’ eeuwigheid.…
Een klauw met bont gevoerd
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
712 nagels putten in de huid
strelen bloedvergietend voren rood
het hart onbloot in spuitend dood
lach en kijk je lijf bevrijd
van haat in levenloze staat
je trekken zijn verbekt in nijd
omdat het onderscheid
door dood niet meer bestaat
ze lachen met hun lippen dun
lege ogen hongeren naar jou
kou verkilt nu zonder bot je lijf kapot
je geest…
Eene seninghe van Sente Loysevele
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
1.224 delen
via tal van vaste formules van zegeningen
gaf zijn naam aan de aanpak van nagelgaten
eerbiedig Sint Eloois-evel geheten
Tot ons gekomen via onzichtbare wormen
al heerst nu het geloof
in de inbreng door stafylococcen
Puisten met etterende openingen
die vierkant uit ons steken
daarmee lijken op hoefnagels
inhoudende curerende geesten…
Versailles
gedicht
3.1 met 19 stemmen
6.345 Onder de vloeren verhuizen wormen de geraamten,
maar op de daken schikken geesten hun vleugels.
Geluidloos wordt in dit paleis de weelde bewaard en
in negen diepe kisten de verwrongen sleutels.
Het is verboden onderling de koning aan te raken
of het verloren voorwerp van een hoveling terug te vinden.…