Alle inzendingen over grond

4214 resultaten.

Sorteren op:

Nee we huilen niet meer

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 479
Misschien dat andere dagen gewoon andere dagen zijn soms weet je ook even niet hoe alles is gegaan, enkel dat je wel door de grond kunt gaan van de pijn sneed de dag domweg gewoon helemaal verkeerd aan. Toch weet je ook hoeveel klinkende dagen er ooit waren het zijn tenslotte niet allemaal maandagochtenexemplaren.…

Zonder enige voorwaarde?

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 481
we er morgen misschien niet meer zijn, trekt een vaag gevoel van pijn in de ziel van het loslaten aan de horizon van idealen maar zolang die er nog zijn die te koesteren vermeerdert de zilverberk zijn overdaad in het zaad van ieders denken, altijd kiemen zal in winden die nog niet kennen, in de vruchtbare huidplooien van de grond…
Pama24 september 2020Lees meer >

Het oude kerkhof

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
De adel en zijn roem zijn verdwenen, alleen de namen staan er nog en wat schedels en beenderen in de grond. Nu tooien onafzienbare rijen wijnstruiken de zonnige glooiingen in deze streek en een kleine stad staat nu waar het dorpje stond. ==…
Ruud6 januari 2021Lees meer >

Servi

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 554
Schraal waren de Schalen Waarvan we vraten Als nietszeggende Nazaten Van zij die kwamen Zagen En namen We voelden ons bekwaam Maar alles Dat wij zagen Werd vertroebeld Door dagen Die we leken Te beamen Voorvaders vergaten Dat veelvraten Niets bezaten Zonder Het planten Van onheilspellende zaden In de gronden van Zij die…
Mae3 juni 2022Lees meer >

Afscheid van mijn jeugd

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 538
één keer loop ik onze buurt in Nog één keer met gescheiden afval naar het parkje Nog één keer een wandeling langs de mij zo bekende kerk Ik loop nog éénmaal de vertrouwde winkeltjes in en uit Lekkernijen mee naar huis Op de terugweg dank ik mijn jeugd en de buurt waar ik opgroeide Ik verhaal over jullie warme liefde die mij stevige grond…

ballonvaart

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
doek een mand vol mensen zweeft langzaam omhoog hoog genoeg voor een blik die alles overziet laag genoeg om de aarde nog te voelen de mensen nog te groeten stilte heerst boven drukte daar beneden we varen op adem van de wind als veertjes zo licht over stad, weiland, park en bos over water en wegen waar het leven krioelt op de grond…

Waar het blauw zich verbindt

netgedicht
2.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 473
In zacht ochtendlicht een bloem zonder vast begin luistert naar de grond Tussen gras dat buigt onder het gewicht van ochtend, staat het Rapunzelklokje, licht van kleur en zacht van aard, alsof het luistert naar iets dat wij niet horen — een fluisterlijn tussen wortel en wereld, onzichtbaar maar echt.…
CB10 juli 2025Lees meer >

weldadig post-paganisme

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
gestrande vergezichten vertroebelen in betere, gestut in onbezeten grond; spreekwoordelijk: Nyx wordt door Eos op haar mooie smoeltje geslagen, druipt staartloos terug naar Chaos.…

Het zijden draadje van vrede

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 412
Frêle lijn beweegt woorden raken zacht de lucht vrede houdt adem Er hangt iets tussen ons, haast niet te zien, een fijne lijn gespannen over oude gronden, licht als adem, maar zwaar van betekenis, te breken door één vergeten gebaar.…
CB22 juli 2025Lees meer >

Imperator goden en geuzen

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 304
dromen werden mij ontfutseld de grond verdween onder mijn voeten weggegoocheld werd ik onder druk van de goden maar met mij verdampte hun macht de lares en heersers der tempels raakten eind derde eeuw allengs minder in tel hun plek onder de zon en bij de onderdanen zou terugkeren in later eeuwen in allerhande tierelantijnen…

Herfsttranen

netgedicht
1.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 447
De geur van vochtige grond stijgt op, en even voel ik hoe ook in mij iets loslaat, niet verloren maar opgenomen in de fluistering van de herfst.…
CB3 november 2025Lees meer >

In het afnemende seizoen

netgedicht
1.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 350
De donkere natte grond ademt zwaar onder de druppels van de nacht, en in de grijze schemering ruik ik het ijle spoor van gevallen eikels, een geur die echoot van dagen die ik nauwelijks heb gezien.…
CB20 november 2025Lees meer >

We noemen hem Kees XVII; vers 201

netgedicht
2.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 445
griezel pas serieus nemen als je dekens van zelfgenoegzaamheid doorzichtige streken der onzekeren aftrekt danwel doorbreekt door het pantser van zelfmedelijden steekt Recht in het hart van de grootste smart kunnen álle angsten verbloemen tot gewilde boeketten met melige draden als zinnen en stampers van woorden die eigen grond…

Waar stilte je voetsporen draagt

netgedicht
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 287
Nu lijkt een oude boom in haar kracht gevallen, haar bladeren verstrooid over een onmetelijke leegte, terwijl ergens een klein zaadje aarzelend ontwaakt en zoekt naar de grond waarin het eindelijk mag landen.…
CB19 augustus 2026Lees meer >

Nabijheid van het bos

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 146
Om mij heen breekt de harde grond open. Een jonge varen duwt door het asfalt, de regen voedt de wortels van het groen, en spoelt de oude sporen nuchter weg. Mossen kruipen over muren van beton. De menselijke ruis trekt eindelijk weg. De natuur herovert stil haar bedding; ik laat de kramp los en ik kijk slechts toe.…

De zwarte veer

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.102
het ochtendlicht de stilte om haar heen een langzaam dichtend zicht hoe licht kan iets geworden zijn dat ooit zo dicht verbleef hoe ver kan iets geraken zonder dat het verder zweeft een lichaam zonder warmte een oorsprong zonder naam een klein zwart teken tussen aarde en bestaan de pennen naar de hemel de schacht nog in de grond…
Silann Nara5 september 2026Lees meer >

Goden en Geuzen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 116
dromen werden mij ontfutseld de grond verdween onder mijn voeten weggegoocheld werd ik onder druk van de goden maar met mij verdampte hun macht de lares en heersers der tempels raakten eind derde eeuw allengs minder in tel hun plek onder de zon en bij de onderdanen zou terugkeren in later eeuwen in allerhande tierelantijnen lelie…
Ernie Enbert17 september 2026Lees meer >

De stille terugkeer

netgedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 732
Dor blad op de grond stil sterft de oude zomer tijd neemt alles mee Bladeren lossen zich los en vallen als trage gedachten naar een aarde die hen ontvangt, waar elke beweging vertraagt en het seizoen nog draagt wat al begint te verdwijnen.…
CB2 oktober 2026Lees meer >

De stem van de herfst

hartenkreet
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 62
De herfst spreekt niet; hij laat zijn stilte achter, en alles wat ik voel, wordt even grond.…
CB19 oktober 2026Lees meer >

Ode aan Jacques Brel

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 20
Je zweet is geen water, maar de angst van een vogel die weigert te landen op de harde grond. Het Vlakke Land zingt mee in je schorre keel, terwijl de Noordzee tegen de muren van de Olympia beukt. Je spuugt de woorden uit als waren het brandende kolen, liefde en dood verstrengeld in een hopeloze dans.…
CB13 november 2026Lees meer >

Schagen - Bergentheim

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 346
't Kan vriezen 't kan dooien 't is maar net waar je woont ten noordoosten van de lijn - meteorologisch gezien - Schagen Bergentheim tot vlakbij de Duitse grens in Friesland waar 't wintert door sneeuw de arreslee met Jelle en Froukje glijdt met stoere pake en beppe Nienke van Hichtums kinders die, als bekend, pas ontdooien als…
Maxim24 januari 2026Lees meer >

Een schot voor open doel

hartenkreet
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.169
moment Dat ene moment waarop de explosie losbarst De mensen gaan staan op de banken Hun geschreeuw wordt als maar luider Vaders die hun zoons opzwepen Het stadion lijkt uit zijn voegen te barsten Stilte De tijd lijkt even stil te staan Iedereen houdt de adem in Vanaf de zijlijn kijkt iedereen gespannen toe Spelers staan genageld aan de grond…
JRH5 augustus 2009Lees meer >

ABYSSUS ABYSSUM INVOCAT

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.489
Voel 't vruchtbaar leven in haar gronden woelen, en, rustloos stijgend, heen end weder striemen, door veie grond en eik en wiegend gras. Bezie het immer reizend water stromen en vlieten, storten, klaatren, golven, dampen. Aanhoor van onder 't loof de vogelreien, bezie ze stijgend door de blauwe lucht.…

De aardrijkskunde geeft geen antwoord

gedicht
3.0 met 40 stemmen aantal keer bekeken 15.527
Woont er wellicht in Opperburen Geen burger op begane grond? Kent Kietvitshaar geen kievitsveren? Is zwijgen zonde in Roermond? In welke talen converseert men In 't Brabants Babyloniënbroek? Waarmee bedekt men oosterbenen In 't vreemde plaatsje Westerbroek? Wie zit er stil in 't dorpje Wippert? En wie is wie in 't Friese Wie?…

Aan een Meisje, dat een Roosje aan hare boezem plaatste

poëzie
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.886
Godsdienst wierp er 't eerste zaadje Onbemerkt van in de grond, En bezorgde ’t iedre morgen, Drenkte 't elke avondstond. 't Rees, maar bloeide als 't Nachtviooltje, Ongezien door 't vluchtig oog; Maar de kenner rook zijn geuren, En hij schatte 't bloempje hoog.…

Waarom uw blik...

poëzie
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.258
Gij drukt zo argloos elke bloem met wellust aan de rode mond: ik zocht de grond van liefde en roem; wat bleef er van dat rustloos streven? De geest ontgoocheld, 't hart gewond!…

Slacht

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.564
Onder de ozonlaag van bedorvenheid In een paleis, een huis van pracht en praal In de tuin een boom van de eeuwigheid Onder de nacht en geroep van een nachtegaal Op een zomerse dag met een winterse bui Door het bos zonder groen, maar grauw als de nacht Door hemelse tranen van een pas gesneden ui Op de gronden van Moeder Aarde, verzuren al haar…

Waar droogte huilde

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.140
de gouden aarde scheurde open een anker haakte stil in de grond schakelde verbinding met de boot die in droogte nergens drijfveer vond vanaf de steiger over dorre vlakten zag ik netten vissen in de lucht het zwart gespannen sluierspel als laatste weduwen op de vlucht uit het niets bracht een jonge visser gevonden kisten proviand aan boord…

Herinneringen

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.374
Jij kastanjeboom, wat ben jij gegroeid al vanaf jouw en mijn prille leven als een kastanje in de grond had men jou geplant Zoveel herinneringen aan jou heeft alleen deze vrouw Je stammen zijn nu zo dik groeiend vol met bladeren omhoog wat had ik met jou een schik ik kroop met een plankje naar de regenboog boven in je kruin, in een boekje…
Gerde9 december 2003Lees meer >

Herinnering aan een schildersdorp

netgedicht
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.625
We trokken naar de beuk zich vertakkend naar het licht, in de grond. Machtige wortels, Mieren marcheren over de schors. Hij verft een balk dwars over de groeven, de grens van zijn lijf in gebroken wit en de vriend over zijn gestalte snoeven.…
Wimper29 november 2002Lees meer >