4214 resultaten.
Nee we huilen niet meer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 Misschien dat andere dagen gewoon andere dagen zijn
soms weet je ook even niet hoe alles is gegaan,
enkel dat je wel door de grond kunt gaan van de pijn
sneed de dag domweg gewoon helemaal verkeerd aan.
Toch weet je ook hoeveel klinkende dagen er ooit waren
het zijn tenslotte niet allemaal maandagochtenexemplaren.…
Zonder enige voorwaarde?
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
481 we
er morgen misschien niet meer zijn, trekt
een vaag gevoel van pijn in de ziel van het
loslaten aan de horizon van idealen maar
zolang die er nog zijn die te koesteren
vermeerdert de zilverberk zijn overdaad
in het zaad van ieders denken, altijd
kiemen zal in winden die nog niet kennen,
in de vruchtbare huidplooien van de grond…
Het oude kerkhof
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
550 De adel en zijn roem zijn verdwenen,
alleen de namen staan er nog
en wat schedels en beenderen in de grond.
Nu tooien onafzienbare rijen wijnstruiken
de zonnige glooiingen in deze streek en
een kleine stad staat nu waar het dorpje stond.
==…
Servi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Schraal waren de
Schalen
Waarvan we vraten
Als nietszeggende
Nazaten
Van zij die kwamen
Zagen
En namen
We voelden ons bekwaam
Maar alles
Dat wij zagen
Werd vertroebeld
Door dagen
Die we leken
Te beamen
Voorvaders vergaten
Dat veelvraten
Niets bezaten
Zonder
Het planten
Van onheilspellende zaden
In de gronden van
Zij die…
Afscheid van mijn jeugd
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
538 één keer loop ik onze buurt in
Nog één keer met gescheiden afval naar het parkje
Nog één keer een wandeling langs de mij zo bekende kerk
Ik loop nog éénmaal de vertrouwde winkeltjes in en uit
Lekkernijen mee naar huis
Op de terugweg dank ik mijn jeugd en de buurt waar ik opgroeide
Ik verhaal over jullie warme liefde die mij stevige grond…
ballonvaart
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
555 doek
een mand vol mensen
zweeft langzaam omhoog
hoog genoeg
voor een blik die alles overziet
laag genoeg
om de aarde nog te voelen
de mensen nog te groeten
stilte heerst boven
drukte daar beneden
we varen op adem van de wind
als veertjes zo licht
over stad, weiland, park en bos
over water en wegen
waar het leven krioelt
op de grond…
Waar het blauw zich verbindt
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
473 In zacht ochtendlicht
een bloem zonder vast begin
luistert naar de grond
Tussen gras dat buigt onder het
gewicht van ochtend, staat het Rapunzelklokje,
licht van kleur en zacht van aard, alsof het luistert naar iets dat
wij niet horen — een fluisterlijn tussen wortel en wereld, onzichtbaar maar echt.…
weldadig post-paganisme
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
533 gestrande vergezichten vertroebelen in betere,
gestut in onbezeten grond; spreekwoordelijk:
Nyx wordt door Eos op haar mooie smoeltje
geslagen, druipt staartloos terug naar Chaos.…
Het zijden draadje van vrede
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
412 Frêle lijn beweegt
woorden raken zacht de lucht
vrede houdt adem
Er hangt iets tussen
ons, haast niet te zien, een fijne
lijn gespannen over oude gronden, licht als adem,
maar zwaar van betekenis, te breken door één vergeten gebaar.…
Imperator goden en geuzen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
304 dromen werden mij ontfutseld
de grond verdween
onder mijn voeten
weggegoocheld werd ik
onder druk van de goden
maar met mij verdampte hun macht
de lares en heersers der tempels
raakten eind derde eeuw
allengs minder in tel
hun plek onder de zon
en bij de onderdanen zou
terugkeren in later eeuwen
in allerhande tierelantijnen…
Herfsttranen
netgedicht
1.4 met 8 stemmen
447 De
geur van vochtige grond stijgt op, en even voel ik hoe ook in
mij iets loslaat, niet verloren maar opgenomen in de fluistering van de herfst.…
In het afnemende seizoen
netgedicht
1.9 met 15 stemmen
350 De donkere natte grond
ademt zwaar onder de druppels van de
nacht, en in de grijze schemering ruik ik het ijle spoor van
gevallen eikels, een geur die echoot van dagen die ik nauwelijks heb gezien.…
We noemen hem Kees XVII; vers 201
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
445 griezel pas
serieus nemen als
je dekens van zelfgenoegzaamheid
doorzichtige streken der onzekeren
aftrekt
danwel doorbreekt
door het pantser
van zelfmedelijden steekt
Recht in het hart van de grootste smart
kunnen álle angsten verbloemen
tot gewilde boeketten
met melige draden als zinnen
en stampers van woorden die
eigen grond…
Waar stilte je voetsporen draagt
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
287 Nu lijkt een oude boom in haar kracht gevallen,
haar bladeren verstrooid over een onmetelijke leegte,
terwijl ergens een klein zaadje aarzelend ontwaakt
en zoekt naar de grond waarin het eindelijk mag landen.…
Nabijheid van het bos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
146 Om mij heen breekt de harde grond open.
Een jonge varen duwt door het asfalt,
de regen voedt de wortels van het groen,
en spoelt de oude sporen nuchter weg.
Mossen kruipen over muren van beton.
De menselijke ruis trekt eindelijk weg.
De natuur herovert stil haar bedding;
ik laat de kramp los en ik kijk slechts toe.…
De zwarte veer
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.102 het ochtendlicht
de stilte om haar heen
een langzaam dichtend zicht
hoe licht kan iets geworden zijn
dat ooit zo dicht verbleef
hoe ver kan iets geraken zonder
dat het verder zweeft
een lichaam zonder warmte
een oorsprong zonder naam
een klein zwart teken
tussen aarde en bestaan
de pennen naar de hemel
de schacht nog in de grond…
Goden en Geuzen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
116 dromen werden mij ontfutseld
de grond verdween
onder mijn voeten
weggegoocheld werd ik
onder druk van de goden
maar met mij verdampte hun macht
de lares en heersers der tempels
raakten eind derde eeuw
allengs minder in tel
hun plek onder de zon
en bij de onderdanen zou
terugkeren in later eeuwen
in allerhande tierelantijnen
lelie…
De stille terugkeer
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
732 Dor blad op de grond
stil sterft de oude zomer
tijd neemt alles mee
Bladeren lossen zich los
en vallen als trage gedachten naar
een aarde die hen ontvangt, waar elke beweging
vertraagt en het seizoen nog draagt wat al begint te verdwijnen.…
De stem van de herfst
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
62 De herfst spreekt niet; hij laat zijn stilte achter,
en alles wat ik voel, wordt even grond.…
Ode aan Jacques Brel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
20 Je zweet is geen water,
maar de angst van een vogel die weigert te landen op de harde grond.
Het Vlakke Land zingt mee in je
schorre keel, terwijl de Noordzee tegen de muren
van de Olympia beukt. Je spuugt de woorden uit als waren
het brandende kolen, liefde en dood verstrengeld in een hopeloze dans.…
Schagen - Bergentheim
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
346 't Kan vriezen 't kan dooien
't is maar net waar je woont
ten noordoosten van de lijn
- meteorologisch gezien -
Schagen Bergentheim
tot vlakbij de Duitse grens
in Friesland waar 't wintert
door sneeuw de arreslee
met Jelle en Froukje glijdt
met stoere pake en beppe
Nienke van Hichtums kinders
die, als bekend, pas ontdooien
als…
Een schot voor open doel
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.169 moment
Dat ene moment waarop de explosie losbarst
De mensen gaan staan op de banken
Hun geschreeuw wordt als maar luider
Vaders die hun zoons opzwepen
Het stadion lijkt uit zijn voegen te barsten
Stilte
De tijd lijkt even stil te staan
Iedereen houdt de adem in
Vanaf de zijlijn kijkt iedereen gespannen toe
Spelers staan genageld aan de grond…
ABYSSUS ABYSSUM INVOCAT
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.489 Voel 't vruchtbaar leven in haar gronden woelen,
en, rustloos stijgend, heen end weder striemen,
door veie grond en eik en wiegend gras.
Bezie het immer reizend water stromen
en vlieten, storten, klaatren, golven, dampen.
Aanhoor van onder 't loof de vogelreien,
bezie ze stijgend door de blauwe lucht.…
De aardrijkskunde geeft geen antwoord
gedicht
3.0 met 40 stemmen
15.527 Woont er wellicht in Opperburen
Geen burger op begane grond?
Kent Kietvitshaar geen kievitsveren?
Is zwijgen zonde in Roermond?
In welke talen converseert men
In 't Brabants Babyloniënbroek?
Waarmee bedekt men oosterbenen
In 't vreemde plaatsje Westerbroek?
Wie zit er stil in 't dorpje Wippert?
En wie is wie in 't Friese Wie?…
Aan een Meisje, dat een Roosje aan hare boezem plaatste
poëzie
3.7 met 11 stemmen
4.886 Godsdienst wierp er 't eerste zaadje
Onbemerkt van in de grond,
En bezorgde ’t iedre morgen,
Drenkte 't elke avondstond.
't Rees, maar bloeide als 't Nachtviooltje,
Ongezien door 't vluchtig oog;
Maar de kenner rook zijn geuren,
En hij schatte 't bloempje hoog.…
Waarom uw blik...
poëzie
4.1 met 8 stemmen
2.258 Gij drukt zo argloos elke bloem
met wellust aan de rode mond:
ik zocht de grond van liefde en roem;
wat bleef er van dat rustloos streven?
De geest ontgoocheld, 't hart gewond!…
Slacht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.564 Onder de ozonlaag van bedorvenheid
In een paleis, een huis van pracht en praal
In de tuin een boom van de eeuwigheid
Onder de nacht en geroep van een nachtegaal
Op een zomerse dag met een winterse bui
Door het bos zonder groen, maar grauw als de nacht
Door hemelse tranen van een pas gesneden ui
Op de gronden van Moeder Aarde, verzuren al haar…
Waar droogte huilde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.140 de gouden aarde scheurde open
een anker haakte stil in de grond
schakelde verbinding met de boot
die in droogte nergens drijfveer vond
vanaf de steiger over dorre vlakten
zag ik netten vissen in de lucht
het zwart gespannen sluierspel
als laatste weduwen op de vlucht
uit het niets bracht een jonge visser
gevonden kisten proviand aan boord…
Herinneringen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.374 Jij kastanjeboom, wat ben jij gegroeid
al vanaf jouw en mijn prille leven
als een kastanje in de grond
had men jou geplant
Zoveel herinneringen aan jou
heeft alleen deze vrouw
Je stammen zijn nu zo dik
groeiend vol met bladeren omhoog
wat had ik met jou een schik
ik kroop met een plankje naar de regenboog
boven in je kruin, in een boekje…
Herinnering aan een schildersdorp
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
4.625 We trokken naar de beuk
zich vertakkend naar het licht, in de grond.
Machtige wortels,
Mieren marcheren over de schors.
Hij verft een balk dwars over de groeven,
de grens van zijn lijf in gebroken wit
en de vriend over zijn gestalte snoeven.…