5143 resultaten.
Metamorfose
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
357 verlangen sta je op
spreek je uit
Kijk je, zoals je niet eerder zag
Luister je, zoals je niet eerder hoorde
Vogels zingen
Melodieus, mysterieus een levenslied, liefdeslied
Je neuriet, als niemand je ziet
Miraculeus hoe de tijd oplost
er niet meer toe doet
Net als de modder onder je schoenen
als je danst in een plas
De natuur houdt haar adem…
Moeder
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
269 was de geur uit jouw sjaal verdwenen
die lange tijd mijn herinneringen fris hield
alsof de tijd zijn vingers had gesloten
rond wat ik nooit verliezen wilde
ik drukte de wol tegen mijn gezicht
zocht naar een spoor van jou
maar vond alleen de leegte die achterblijft
wanneer een hart te lang moet missen
toch draag ik jou, moeder
in elke adem…
Liefdesradar
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
280 mijn radar
jouw signaal is onderweg
De wielen tollen naar mij toe
Ik zit in jouw hoofd
en jij in het mijne
De weg is vrij, je bent snel
je hebt mijn verlangen gevoeld
Dat is onze band
onze liefdesradar
die altijd aanstaat
/So Far Away/ in jouw oren
dan /Miss You/ en
/Get Here/ na de afrit
zo rijd jij de nacht uit
Je gaat rustiger ademen…
horizondimmer
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
328 Zou hij
de muziek horen in de kamers naast zijn hart
kon hij
in en op de maat
adem halen
zonder doktersrecept voor ritmegevoel.…
Pasen 2026
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
276 Pasen, Pasen,
groen en leven,
bloesems met de lucht verweven
die heel helder is en blauw,
zingend onder morgendauw
die de oude aarde drenkt
en aan alles adem schenkt.
Pasen, Pasen,
licht en vreugde
die ons trage hart verheugde
dat weer hopen kan en lacht,
op een nieuwe morgen wacht.…
De open horizon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
216 onbepaald en zonder hekwerk
wie beweert te weten wat achter de sluier rust
metselt langzaam ramen dicht
en noemt die stilte zekerheid
maar juist het zoeken houdt de geest in beweging
de vraag loopt voor ons uit als een lamp in mist
geen waarheid gestold in steen
geen antwoord dat voor altijd blijft passen
alleen ruimte waarin gedachten ademen…
Architectuur van de stem
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
187 De kamers van het vlees zijn stil en blind,
totdat een adem door de keel zich vormt,
een eerste grens die door de chaos stormt,
waarna in de mond het eerste zicht begint.…
Het water herinnert zich
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
150 de tijdlijnen stromen over
van meningen als opgewaaid zand
iedereen roept
en de modder spat omhoog
tot we elkaar niet meer zien
we willen de stroom dwingen
vangen in filters van ons eigen gelijk
maar vechten tegen het troebele water
maakt de kolk alleen maar wilder
laat het los
geef de golven de ruimte
adem in, zet de schermen uit…
Aarzelend schijnsel
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
293 Het dreef als bleke adem achter de maan. Het rustte op de grassen en het veld, als licht dat zich aan geen verstommen meldt.
In haar zwijgende en verstilde kring lag het gras in weerloze ontvouwing. Het licht reikte verder dan de tijd vermocht en zweeg waar het waarom vergeefs om zocht.
Een kleine lamp.
Een bundel.
Nauwelijks meer.…
ook nu is het morgen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
174 natuurlijk is doorzetten ontegenzeggelijk nodig
maar per saldo wordt alles door het innerlijk gedragen
als dat kan steunen op vertrouwen, met minder ruis
dan is “geweld” overbodig en voel ik dat het inzicht
zich allengs aan een vrijer ademen durft te wagen;
het kan of wil kennelijk weer bouwen
aan een vernieuwend thuis
.…
Geen toeschouwer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
225 Je bent hier niet gebracht
om als toeschouwer in de schaduw te staan,
om de adem van een ander te herhalen
of te zwijgen als de muren praten.
Er is een breuklijn in de tijd
die precies door jouw geboorte loopt.
Het is geen keuze, maar een opdracht
om het weefsel van deze wereld
te herschrijven waar het wringt.…
Nog zonder vonnis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
160 Dan blijkt
dat een mens
geen dossier is,
maar een adem
die we niet kunnen terugroepen.…
ik wil niet - nieten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
132 met een
stukje knoflook
***
het niet willen ondergaan, je
identificatie met wát je ondergaat
twee schepselen in één zoals
een surrogaat dat op drift is geraakt
het onherroepelijk “ het niet willen “
is als het startschot dat maar niet
afgeschoten wordt, het op scherp
staan, het sympathisch spel
dat je hart sneller laat slaan, je
adem…
Wat rijkdom niet kan kopen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
137 Een sterk gestel is een stille rijkdom,
de kracht om te bewegen,
de ruimte om te ademen,
de verwondering om te zien
wat dichtbij gebleven is.
Maar dieper nog is de rijkdom
van een geest die niet verhardt,
die in verlies iets bewaart
van liefde en herinnering,
en dankbaar blijft voor wat er is.…
Een geslaagd gedicht
gedicht
3.0 met 3 stemmen
359 Gisterenavond, 'k lag geborgen
in de adem van de nacht, droomde
ik van een geslaagd gedicht.
De regels kwamen als vanzelf
en stonden spoedig als kleine,
lichtende brandinggolfjes in
harmonieus gelid tegen het
donkere plafond te kabbelen.
Ik zag het al bijna op papier
in cohorten van vier maal vier.…
tijtloos
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
380 ghe leeft gewis in mijn ghe-dicht,
ick schenk u adem ende morgenlicht,
mijn bezielinge is in u gekropen.
.
't is een langh zoeken gheweest
naer 't rythme van uw wordinge,
door luysteren, voelen ende schouwen.
.
oogen verhalen 't meest,
soo segt men dickwils,
maer juist dien blick te vangen
in zijn fonckelende ghedaente,
.…
Jouw hemel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
68 zich in mij
wie of wat jouw ogen zochten
bleef verborgen in schijnmomenten
tussen ons
Mijn hunkering leek op interesse
en dan die verbleekte twijfelavonden
gesprekjes die alles verborgen hielden
humeurstilte of gewenste afstand
jouw kamer schreeuwde om antwoorden
ik wilde de mist tussen ons wegzuchten
maar ik hapte slechts naar adem…
Klacht van de weduwe na het vergaan van de vloot
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.451 Waar het land verdampt, in asblauw een pluim een veeg
uitgestrooide lijn het zand condens de adem licht de adem in waar. Ik had je uitgerookt
ik knier je lag in splinters narwalhoorn in mosselscherven o.…
de dood geurt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 mag
aderen stromen adrenaline
hem tot springen vloekend
waar wild stormend water
hem er toch uitglijden laat
wanhopig klauwen vingers
in het zand nagels brekend
waar de wormen kronkelen
die zijn bestaan betwisten
zijn voeten dieper zinkend
in de bodem van de put
stinkend als modderplas
kondigt zich daar de dood
de laatste adem…
ALLES WAT ADEM HEEFT LOVE DE HERE; ALLEN DIE GELD HEBBEN LOVE NEDERLAND!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
699 ALLES WAT ADEM HEEFT LOVE DE HERE
't Is een kerkliedtekst die blijft hangen
uit mijn hervormde heftige opvoeding
op gereformeerde grondslag van m'n ouders
wat ook blijft hangen in mijn wereld is
ALLEN DIE GELD HEBBEN LOVE NEDERLAND
waar toch ons, dat kleine land groot in kan zijn
Nederland VOC-mentaliteit blijft de realiteit::
'Russische…
Als de spiegel breekt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.425 leven
ik denk aan scherven
herken mezelf niet meer en
weet dat straks
de spiegel breekt: de film
duurt niet lang
zo zwaar
mijn gedachten kleven
aan de grond en wiegen
me in slaap
kijk de zon
schijnt niet meer
zie ik alles aan
mij voorbijgaan of
is dát slechts schijn
waar ben je dan
ik wil nog wel maar
mijn adem…
Eeuwig
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
12.775 Er blijkt een moeilijkheid, waarop-ie stuit,
want opa inhaleert opnieuw en blaast
een kaarsje en z'n laatste adem uit.…
Vlucht uit de tijd
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
2.518 In een stemming van broosheid
Eén wereld in tweeën delen
Met verdiepte emotie spelen
Het is uit met de verliefdheid
Het is de winter in mijn buik
Stollende prikkelingen
Uit met de bindingen
Ik ontsnap uit de fuik
Ik adem weer de frisse lucht
En mijn geest verscherpt zich
Het is niet dat ik je beticht
Maar het is die drang tot vlucht…
Gesluierd Naakt
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
2.049 Toen Venus haar lijf verliet
Met dat vlees dat vanzelf sprak
In een luchtig vertoon van vezels
Stof en gestalte vielen samen
In de ronde, reine welving van de heup
De korrel van het vel
De weke weelde
Wenkt mijn tintelende vingertop
Mijn blik dolt en doolt en tolt
Versplintert radeloos op dat naakt
Dat ik uiteindelijk uitlas in één adem…
De week die zeven dagen stilte scheurt
gedicht
2.9 met 17 stemmen
13.874 De mummies van de adem
Onwaarschijnlijk in het kruis van geen besef
Onder dezelfde tong herkend de uiteinden
Van lichaam en haat, de wazige naald
Dodelijk, lesbisch aan mijn lichaam.…
Versnipperd
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.007 railnet van Stadsland
zullen zeeën van tijd steeds vaker worden gespild
waar geen reiziger/klant dat ooit had gewild
lopen overstap en verveling synoniem uit de hand
men zet de schaar in doorgaande lijnen
vanwege de tijd waarin comfort niet meer telt
terwijl de balans meer en meer overhelt
naar het moment dat de klant gaat verdwijnen
ademen…
Heimwee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.138 Het dorp, de straat, het huis dat achterblijft
ik strijk dan in den vreemde neer
met neonlichten op het dak
al snel vermoeid en tergend zwak
jouw verre beeld volstaat niet meer
mijn geest verslapt, mijn stramme lijf verstijft
Geen borst, noch bil, noch been
raakt zacht mijn klamme huid
jouw adem speelt niet slapend om mijn hoofd
ik droom…
Op de wind van verlangen
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.007 Ik druk mijn vingers tegen mijn lippen
Als laten ze elkaar nooit meer los
En zijn ze verwikkeld
In een innige omhelzing
Ik druk mijn kus vast op mijn vingers
Maar niet te stevig
Open mijn lippen een klein, heel klein stukje
En laat op de wind van verlangen
Die mijn adem voorbrengt
De kus brengen
Naar de droom van mijn gedachten
Laat het…
Wilgendood
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
880 Treurwilg
die dor je bladeren laat hangen
in een gure najaarsstorm
de regen kletst je op de wangen
zo grauw gerimpeld
ouderdom speelt je nu parten
doet je wankelen op je stam
die stukgereten steunt van binnen
op je wortels, maar je kan
die woeste windvlaag niet verdragen
die je gierend in de haren vliegt
en niet meer lost, je snakt naar adem…
Wachten op het einde
hartenkreet
4.3 met 38 stemmen
3.142 Het laatste uur, alleen voor mij
Je bent er gelukkig niet meer bij
Opeens hoor ik je adem stilstaan
Je hebt het eindelijk laten gaan…