Alle inzendingen over steen

4084 resultaten.

Sorteren op:

Herinneringen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 970
Kom bij mij langs En treedt mijn kamer binnen Geef mij je hand en loop met mij wat rond Het is een kamer vol herinneringen Die vlek daar op het kleed is nog van de hond Dat theeblad op de tafel met die stenen kommen is nog van het vaderlijk huis Ik heb er heel wat thee uit gedronken met mijn moeder;want, ach, die moeders…

ongelooflijk

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 796
grijns we liggen hier vruchteloos te kijk in de gemartelde klei van ieper tussen de kamillen en klaprozen wij doden zwijgen niet we vertellen in doodse stilte het allergruwzaamste van de mens er komt een nette begrafenis met muziek en een toespraak onze tachtigvoudige boodschap wordt straks keurig versluierd door een prachtige witte steen…

cel

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.279
- cel - wenende muren sporen in gehouwen steen van zilte eenzaamheid gestorven gedachten pulver onthecht in schrijnend wachten op een loze dageraad wenende muren voegen murw geplet gevangenen in zwaartekracht geloken venster traliën gelijk een stramme wacht onwrikbaar in hun kille kader wenende muren deur vergrendelde verrader…

De Perendief

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 859
peren Stak ze grijnzend in zijn zak Ook zijn buis werd volgeladen Wacht daar heel hoog bovenaan Daar hing nog een hele dikke Die zou hij nog halen gaan Lenig klom hij nog wat verder Nee die peer hing toch te hoog Jantje reikte klom nog hoger op de tak die langzaam boog Ha nu had hij, krak zo klonk het Jantje viel neer gelijk een steen…

Mist

poëzie
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.186
Over de vette stenen Stolt het goud van een lamp. Uit een boos oog beschenen Staat er de mensenramp! Wat zouden ze doen bij zo'n licht? Daar wordt wel wat smerigs verricht - Hallo! Daar staan ze als paddenstoelen - Een zwart, giftig gedoe. 0! konden ze het voelen - Maar hun harten zijn toe! Er zwerft een roep in de mist.…

Honing en Zwavel.

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.088
Naakt stapt ze de oorlog in en toont Haar uitgebrande buik en borsten Op alle pleinen waar de pijn In de stenen wordt gestampt.…
vogh20 februari 2006Lees meer >

droge voeding, kassa vier

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 844
woede schijnzwanger van een koortsdroom ik lees het in de kerven rond haar mondhoeken zij wuift naar een kindse vrek die door het zilver van zijn buidel roert zijn dekens nat van oud en koud zweet omdat de rekening nooit klopt hij schuift aan, kassa vier zijn sleutel gloeit onder de deurmat straks in zijn kamer wekt zijn hand de steen…
Wim Veen13 april 2006Lees meer >

Het geheugen van zand

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 772
Maar de stenen van mijn leven zijn weg. Ze kunnen nooit meer samen komen ze zijn overal verzwonden in het zand, platgedrukt alsof het zand mijn leven voorgoed mee wil nemen. Misschien, heel misschien vind ik mijn leven terug in het geheugen van het zand.…
Marina18 augustus 2006Lees meer >

Sterfgevallen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 819
Schuiven uit op bemoste stenen. Wachten vanzelfsprekend als troost op verdriet tot de aarde begint te leven, te beven of afkoelt, tot ook zij uitlopen als de mascara van een vrouw, nu zonder kind of man. Geen regenbui maakt haar nog zwaarmoediger.…

eindig licht

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 902
Wat jij zegt, wat ik zeg en jij en jij en jij het heeft er grondig lak aan alles komt op hetzelfde neer alleen lijkt het allemaal zo verdraaid want uiteindelijk draait de steen rond in een paar onderzoekende handen Het schemert altijd aan de onderkant Al het kostbare bevindt zich luchtig en ongrijpbaar tussen de zuilengalerijen van generaties…

- Oorlogsmelancholie -

hartenkreet
4.3 met 39 stemmen aantal keer bekeken 1.249
Bloemen liggen aan hun steen, het grootste graf dat draagt de naam. De mars om het meest weerloze jonge leven zo dapper verloren gegeven. Wat kan onbelangrijker, zinlozer zijn dan deze bittere oorlogsmelancholie. Speel brave fiddler, word geïnspireerd, door al die miljoenen naamlozen, ze worden geëerd.…

- Jeruzalem -

hartenkreet
5.0 met 40 stemmen aantal keer bekeken 970
De vallende stenen die de Tempelberg raken, beslecht met een strijd niet met vrede? Israëlische klanken trekken trots voorbij, ooh weemoed vul mijn gemoed, vraag niet van onschuldigen het bloed.…

- Mos groeit overal -

hartenkreet
3.5 met 50 stemmen aantal keer bekeken 2.674
Mos..het groeit overal overwoekert alles om mij heen verbijsterd volgt mijn hart en niet begrijpend wachten, loopt op een weg van steen. ....want mos groeit overal ...…

Bij sneeuw

poëzie
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.959
Doch koud zijn boom en steen, Mijn dorre hart meteen, Daar korte vreugde schallen Die lang verbitteren. Ik voel de winter wegen Spijts al 't geflonker, En zie in liefs gelaat, Dat mij tot spiegel staat, Mijn hoop op lentezegen Nog immer donker.…

De Abdij

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 773
Eeuwen lang werd hier geloof beleden, leeuwenbank omgeven, voorover buigend namen in gedachten opgeschreven; hervonden zangers van de cantorij hun evenwicht op de in stenen uitgehouwen randen bij ’t repeteren van de Vogelmis, hun zeer geliefkoosde geloofsbelijdenis.…

Manhattan

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.384
Van kastelen keek ik uit over haar stenen lange leegte 42nd Street - de ijsbaan lieve zusters van de nacht Fifth Avenue in neonlicht een jongensboek nooit uitgelezen schoof gordijnen van het raam hoorde het schreeuwen van sirenes zou de A-Train nu nog gaan - dacht ik verdwaalden van de nacht las er een bladzijde vooruit tot waar de wind mij…

in memoriam

hartenkreet
4.9 met 49 stemmen aantal keer bekeken 2.246
wij zijn nu zonder jou en ook ons thuis zijn wij kwijt maar we blijven hopen dat je ons kunt laten weten hoe wij moeten lopen want de weg terug die er niet meer is ligt vol met stenen van gemis soms rapen wij er een paar op en gooien ze terug in vijvers van vroeger wij gaan daar wel eens vissen en vangen dan wat tranen en verdriet…

Klein elfje...in het grote bos..

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 652
Een bloem zou haar hartje van, inmiddels lijkend, steen.. weer doen laten geuren. Een bloem zou haar weer kunnen laten kleuren. Een bloem, zou het mooiste van de wereld weer kunnen laten gebeuren.…

Elke dag anders

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 984
douche je wel, of douche je niet Elke dag heeft zijn eigen inbreng, de ochtend loopt over in de middag Elke dag heeft 24 uur, de klok telt de slagen, slag voor slag Elke dag heeft soms zijn charme, is licht en zonnig bovendien Elke dag laat zich dan, van een andere donkere kant, ook wel eens zien Elke dag, kan zwaar zijn als lood of soms een steen…

Stof in de wind

hartenkreet
2.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.516
Je denkt te kunnen weten Kunt benoemen hoe het heet Je denkt dat alles simpel is Omdat je niet kunt weten Hoe het leeft met een gemis Je kent geen tegenslagen Geen ziektes, niets is stuk Je kan alleen maar putten Uit een leven vol geluk Nu sta je te stralen Draait de wereld om je heen Ooit gaat dit veranderen Zachte klei hardt uit tot steen…
Hookie2 augustus 2010Lees meer >

Herinnering

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.174
Bedankt OC de Cerf jullie zijn de opbouwende stenen geweest voor mijn verder kunstenaars bestaan. Voor de 15 de keer laten jullie mij weer begaan. Gesterkt door de jaren, gevorderde beschouwingen van het schilderen, heeft mij voldoening en geluk gebracht. De verhouding tussen ons kan nimmer of nooit meer stuk.…

Victoria

netgedicht
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.166
Haar beenderen schrijden zielloos langs het ongegraven graf, terwijl de stenen schallen en de bakker zijn brood niet lust. De lach van de raaf verstomt de klucht van de troubadour met eenvoud! Want wanneer de weemoed plaats maakt voor een vrolijke noot, dan dansen de tranen tot de weerklank bezwijkt.…
Terry Islay2 november 2010Lees meer >

Alter Icarus

hartenkreet
2.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.476
Zelfs wij, de architecten, Vergaten onze weg naar de vrijheid En dwaalden door de koele krochten Wimperslag - de tijd geeft vleugels Onwennige ledematen van was en veren Zonlicht nodigt ons hoog uit Voeten los van de vochtige stenen We stijgen op in hemels blauw Mijn vlucht duizelt Stormt door Helios' vlammen Duikt door het kolkende schuim…

RELIQARIUM

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 628
Ik knik naar Batseba en wuif naar Delilah Totdat het aloude CHANGEZ klinkt Een engel met kroon op mijn schouder tikt Voor ik de zaal verlaat, vang ik de lege blik Van Vanitas, zij is altijd van de partij Eenmaal buiten, geen koets, geen glazen muiltje Maar Hispeed en snowboots en een nabeeld Van twee open, stenen handen, een kosmische…

Een zondagavond

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 738
Het sneeuwballenfestijn na uren zeuren om toch naar buiten te mogen, al vroor het stenen uit de grond. Het maanlicht en het dansen op de brug waaronder water klotste en frazelde over liefde die nog zou ontluiken.…
Adeleyd20 februari 2011Lees meer >

No! No! No!

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 583
Je dronk de wodka uit een limonadeglas, je keel verschroeiend, je vervloekte je vader door je tranen en kilterillingen heen, te dronken om nog iemand te bellen, je viel met een harde knal op de stenen vloer, boos spoot je nog meer bruine suiker naar binnen, boze wezens overmeesterden je niet van zwart naar zwart een onverwachtse engel…

IK HEB DE LIEFDE LIEF

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 841
opdat het loze tasten naar handen in voorgoed vaarwel te gane tijd slechts lengen wil, in vleug’len ingebed Mijn tranen reiken naar de wind waar heimwee zich laat leiden langs hoogtes zo amechtig diep, naar zielegronden ongerept waar hartstocht zich laat vlijen omdat ik haar zo lief Toon mij vergeten weten waarin de zerk noch steen…
JELOU19 januari 2012Lees meer >

Helmond opgehemeld

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 580
(bij 'De wolkenjager' van Saskia Pfaeltzer) Hoog op een stoere sokkel grijpt de gevleugelde wolkenjager als een Pegasus naar hogere waarden terwijl iedere toeschouwer begrijpt dat hij de volgende Don Quichot symboliseert, een nieuwe Icarus die met zijn hoofd in de wolken loopt en door de zwaartekracht binnenkort op de harde stenen in…

Liedje van de molenaar

poëzie
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.507
De stenen ronken en 't werkend bint Laat vrolijk zijn krikkrakken horen. Doch klonk door de molen Marieke heur taal, Dan wist ik, waarvoor ik mijn koren maal. De dis is bereid, de pot hangt te vuur, Gevuld zijn kist en kasten, Maar 't is geen leven zo op de duur, Al heb ik meer lusten dan lasten.…

GEMASKERDE TRAAN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 880
van de gemaskerde traan Pas als de maan zijn vage licht gloeide pas dàn blonk ineens haar waar gezicht In de duisternis was dat ’t traan vloeide in ‘t reine eenzaam buiten het voetlicht Pas als het straatrumoer gestorven was pas daarna wist zij zich helemaal alleen Ja dàn kwamen eindelijk die tranen pas dan pas ontdooide in haar hart ’t steen…
Ton Rijkers13 februari 2013Lees meer >