7969 resultaten.
Als de stilte verzwijgt
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
733 als de stilte verzwijgt
over een lang verleden
dan heb ik zonder vergiffenis
tientallen jaren voor niets geleden
mijn ziel werd gekleed in naakt
maar niemand die dat zag
ik ben blindelings bewaakt
door een minzame lach
die alleen werd weerkaatst
in eigen schaduwlicht
om achter gesloten vensters
nimmer te worden verplaatst:
hij bleef…
Betoverend blauw(Griekenland)
netgedicht
4.9 met 60 stemmen
1.210 In dit land
struikel ik niet maar
zie de stenen zingen in de zon
handenvol juwelen
eeuwenoude wijsheid
binnenin de ziel van het zijn
ontstaan door stralen van warmte
lichtjaren ver hier vandaan
gekleurd en gevormd
van vroeger tot nu
en later
door zon, lucht, water
zand en zout
het hart van een steen is niet koud
maar een baken van licht…
kamerstilte
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
681 vraag me niet
opnieuw
waarom mijn raam
de weg doorsnijdt nog voor
het avond wordt
het licht lag open
op zachte wind en ik bond
mijn ziel aan woorden
verder reikend dan begeerte
of de dingen die ik niet verstond
vraag me niet
in het uur van sneeuw
met vlindervingers, ingetogen
waarom ik me mijn naam
niet kan herinneren wanneer…
ik hou van jou
hartenkreet
2.2 met 19 stemmen
1.603 Jij
Jij bent mijn engel
De jongen die mij helpt denken
Jij bent mijn hart
Mijn ziel en nog veel meer
Niemand komt tussen ons
Geen boy geen girl en ook geen ouders
Zelfs als jij mij haat
Houd ik van jou
Betrouwbaar lief en aardig
Nooit zal ik jou haten
Ook al verhuis je naar andere staten
jongen je bent me alles
Nooit gedacht dat iemand…
Druppelsgewijs
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
551 met maskers
kan ik, nog op zachte toon schrijven
met gedurfde vrijmoedigheid
in blauw/witte draden
die het goed met elkaar vinden
wat het hart kan dragen
aan deugd, meer als een vriend
met al dat kan inspireren
waarin 'hart' en 'gevoel' zijn te bespeuren
in de weg vol letters
door woorden en begrippen
eerlijkheid opent deuren
ziel…
Als het heeft gesneeuwd
gedicht
3.4 met 22 stemmen
11.300 Als het heeft gesneeuwd schudt de stad haar ziel uit, zoals een hond zichzelf verlost
van water na een duik in de late lente;
wie het schudden wil zien hoeft niet eens op te letten.…
Ardens intermezzo
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
420 ver van het grote loze stadsgedoe
waar de lege zielen door de massa worden meegezogen
waar de vele kroegen als oude kerken openstaan
in de uitgestrektheid van de bossen
waar meer koeien dan mensen zijn
en de honden nog los kunnen lopen
daar telt het wandelen de kilometers niet
alleen de stand van de zon is belangrijk
's avonds daalt de stilte…
Holler dan,,,,
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
618 woorden zullen holler klinken
dan de echo van een put
waar wensen nooit uit zullen komen
en mijn adem zal verdampen
langs de muren van beton
en al horend blijf ik altijd doof
voor iets wat nimmer is gezegd
spreken doe ik pas wanneer
de loper is uitgelegd
en ik mijn schreden zet naar
waar ik wil verblijven
en ik in het diepste van mijn ziel…
love mama
hartenkreet
2.8 met 22 stemmen
1.560 Lieve mama je bent een mooie en lieve vrouw,
mooie en lieve mama ik hou ziels veel van jou.…
In het magisch realisme
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
649 naar de hemel wijst
zoekt magie
het donker op en eist in
onverklaarbaarheid haar macht
wierrook kaarsen en gebeden
brengen geesten uit het heden
in contact met het verleden
aarde weet zijn wetten wel
maar in het magisch realisme
kent één speler slechts het spel
lichaam en geest zijn
onderscheiden altijd één geweest
alleen de ziel…
HET LEVEN
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
701 het universum
de kosmos
geaard fenomeen
hef handen, hef gedachten
ter ziele met ego
het graf in met haast
neem tijd om te dienen
een leven voor God
geschonken uit liefde
gevonden vertrouwen
krachtig geloven
gaat alles te boven
een wonder doorleeft
mijn leven dat wonder
beloof nu alles te geven
ter verrijking van HÈT LEVEN…
Diagnose
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 Met hart en ziel sta ik
verbaasd, dat zoveel
liefde dronken maakt,
trefzeker mijn gevoelens
kent. Dit ben je dan.
In elk detail.
In alles echt. Tot de
kern. Jou aan mij
gegeven.
Een diamant. In elk
facet. Zo hard en
duurzaam
levend. Tot waar ik
adem. Tot waar jij
eindigt.
Daar.…
in een kring van vuur, oneindig open
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
630 tussen jou en mij
is er een oorsprong
en een waarheid die ieder heeft gezien;
een bewogen fabel bovenop het verlangen
of door het aaien
van een roze balsemien
in beroezing
en voltooiing van zinnen
zijn talloze namen reeds eerder geschreven
wanneer ieder ogenblik in liefde
zich door het leven heeft omgeven
het raakt je ziel…
Jij bent de godin
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
531 ik zie je
na de lange nacht
het leven scheppen
jij geeft groen
aan gras en boom
schemert blauw de lucht
laat in wit
de wolken komen
dromend op hun vlucht
opent bloemen
in de kleur van het seizoen
ontsluit het donkere van toen
jij schenkt ziel
aan alles om je heen
zonder jou ben ik in kou alleen
jij bent de godin
die leven schept…
am Bach
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
907 De tonen waarvoor jouw oor
zich sloot, openden mijn ziel
Opgedragen aan Ludwig van Beethoven…
Onheilspellend
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
900 gehuil is niet van de lucht
maar dringt door tot op het bot
grijze nevel nadert de grote stad
spreidt zich uit met diepe zucht
onheilspellend schijnt het dwaallicht
tikt een rijs zachtjes tegen een zerk
klinkt geritsel van bladeren dichterbij
daar gehoor het overneemt van 't zicht
penetrant de geur van vergetelheid
onder de voet gelopen zielen…
Vrij van
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
735 Mijn ziel blijft achter
vrij van droefheid.
Mijn geest vrij van
elke stress.
Mijn ademhaling
vrij van elke trilling.…
Als de stilte visioenen schept
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
592 Droom het sterrenkind in mij
in vlagen van bewustzijn
aan een ander wereld
Wij ontmoeten onze nachtzijde
waar onze zielen waken
Als het vuur het gruis
verteert dat onze
liefde omarmt
tillen we ons kinderleed
moeiteloos over vulkanische
erupties heen
Intuïtief en doortastend
wordt ons verlangen in
talende gebaren hoorbaar
vervult…
In het voorbijgaan
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.019 Weeg de werkelijkheid op een gouden schaal,
want stof is zwaarder dan de ziel, die ook vergaat.
Er zijn geen uitzonderingen op de regel.
Niets blijft zoals het is, maar stroomt ongestoord
de einder tegemoet waar hoog de albatros
geluidloos zweeft op wijdgespreide vlerken.
Kijk niet achterom want wat je ziet is meer
dan voor je ligt.…
vernietigend beest
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
490 als alles
in 't honderd
dreigt te lopen
en je alleen nog
door leugens
de waarheid wil kopen,
kijk dan
diep in jezelf:
blik in je ziel
of puur in je geest.
vraag je daar af:
waarom werd ik nooit mens?
waarom wou ik mij
nooit voor de anderen veranderen?
waarom
blijf ik voor iedereen
dat woest,
vernietigend, wild beest?…
De aarde slaat terug
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
555 weke ijzererts
een opgeworpen barricade herbergt
slechts nog stedelijke lijken die
in ’t laatste moment nog zwaaiden
met de rode stip en banzai schreeuwden
tegen de opperste vijand – het wassende water
wat is leven wanneer het zich afzet
tegen de dodelijkste tiran die zich uit
tegen moord en plundering in de onderste
lagen van haar ziel…
4 Mei-Express
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
605 Holle ogen in schamele karkassen
de winterjassen weggerukt
markeringen zijn aangebracht
uit de hemel gegriste sterren
pijnlijk zichtbaar in hun ziel ge-etst
Met ijle rompen en kale schedels
wachten ze op het bevel
voor de eerste stap naar later
Ze reizen zonder vervoersbewijs
de locomotief rookt weg
nu zij nog, doch ze weten niet…
Profielets,
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
496 Zijn aard en meesterschap
door tijd de perfectie heeft
vervolmaakt, blijft hij dichter
bij de aarde, profiel van een
ziel die ongezien liet weten
waaraan het is doodgegaan,
vergankelijk, los en wars van
alle wetten, boodschap
die blijft voortbestaan.…
Onweer
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
692 Maken wij elkaar ontroostbaar
hou ik mezelf als kind op schoot
languit liggen op een draagbaar
en even vrijen met de dood
schreien wij dezelfde tranen
zodra de zielen zijn ontbloot
ver van huizen en van banen
hou ik mezelf als kind op schoot
onze weerzin tegen onweer
dat valse lucht met water hoost
spant regenboog als ommekeer
naar diepe…
Zelfgevoel
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
750 Jouw zelfgevoel is ondermaats
door mazen in de fuik ontsnapt
zo leef je vrijwel buitengaats
als ziel die zichzelf open krabt
de pijnpunten van jouw bestaan
slaan wonden in het grootste hart
je hebt jezelf meer aangedaan
dan puur te vatten is met smart
je hebt jezelf tot mij gewend
in spiegels van een blinde vlek
wij drogen op in grof cement…
Sluimerend ?
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
495 Het diepe ademen in
zo vele nachten, wat
naakt en ontspannen
in haar droom de mijne
onderzoekt, genezend
in een zucht en liefkoost
het avontuur van ziel,
en zaligheid, af te lezen
van haar rug tot aan het
voeteneinde en terug.…
DAUW
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
523 Natte stille dauwdroppel
die in haar zachtheid
op d'aardkorst breekt
en haar ziel verliest
bij het goede doel...
Ik wil je proeven
ik wil je voelen
in je vloeibare zuiverheid
terwijl je langzaam
mijn mond mag binnenglippen...…
Droogte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
540 boeken die niemand anders
wilde lezen
je draaide je om
keerde terug onder zon
en zakte langzaam in grond
om in diepte te dwalen
ik kon je niet tegenhouden
hield mezelf niet in bedwang
bekende ook dorstig te zijn
en hongerig
maar niet naar jouw ironie
en het onvermogen om te zwijgen
over de zinloze leegte
die je met jouw ziel…
In't voorbijgaan
netgedicht
4.1 met 37 stemmen
1.470 ik kom even voorbij
om ieder gedag te zeggen
ben nog steeds onderweg
om mijn ziel te verplaatsen
en elders een nieuwe zaligheid
aan te leggen
de einder komt in zicht
mijn hart ontwaart nieuw licht
schouders dragen
de laatste lasten
*
wilde dit melden
mocht je mogelijk
in vragend duister tasten
ik kwam voorbij
om te groeten…
Levend water,
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
513 Steeds weer als je mij
met ziel en ogen raakt,
ik onder de deken uit de
nachtelijke nevel ontwaak,
word ik licht en doorzichtig
als druppels dauw uit
de mediterranen in de
palmen van je handen.…