5945 resultaten.
bespiegeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
694 De dagen zijn mistroostig, de nachten bitter koud
ach wat zou ik gaan liegen dat ik toch nog van haar houd
Zo strompelen we beiden een eind door de woestijn
en volgen lijdzaam onze weg van wroeging, spijt en pijn.
Ziedaar daar zijn de gieren, ze cirkelen boven mijn hoofd
Ik was naïef, wat heb ik lang in mijn geluk geloofd.…
Waar blijft de lentezon?
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
537 die de koude dagen moet warmen
zie naar mijn bloemen op het balkon
zo triest met hun schijndode harten?
waar blijft Gij met uw helder licht?
die al wat duister is moet verdrijven
toon toch een glimp van uw Gezicht
wij willen u in glans zien verschijnen
waar blijft Gij o ontluikend leven?…
Yoga..nisten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
533 net niet de kleren van je lijf
maar wel peuren, leuren, zeuren in jouw intiemste zielenroerselen
Zo lenig als ze met hun lichamen kunnen zijn zo stram, ram bam beperkt is hun geest
Rammen dus met die overtuiging, maar het is totaal niet aan mij besteed
natuurlijk neem ik de 'yoganisten' vanzelfsprekend, liefdevol mee in
gebed stram, koud…
Bed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
521 Je ligt naast me, steeds verder weg
de deken is te klein, je hebt het steevast koud
het bed blijft even lang maar lijkt almaar breder
vroeger hadden we seks, maar daarvoor zijn we nu te oud
Je ligt naast me, dicht tegen me aan
een deken is niet nodig, we hebben het altijd warm
het bed is studentikoos een twijfelaar, we gebruiken de helft
moe…
Getroffen herfst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
603 Koud in de zomer
sneeuw aan Middellandse Zee
leeft gevoelens op
met een geopende hart
nu dwarrelend blad stil ligt.
Liefdevol op schoot
met dat vakantiekiekje
alleen op die plek
waar kleuren theater straalt
weer samen in het zonlicht.…
Agnus Dei van Barber
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 klassieke stuk gaat
het wenen nooit heen
het blijft maar komen
en raakt het diepste
van mijn ziel en zaligheid en
de eeuwigheid welke ook mij wacht
dit stuk wat steeds tranen zal brengen
welke ik telkenmale zal plengen
me zachtkens en intens verdrietig makend
over zoveel niet bereikt, niet gekregen
afgewezen en veroordeelt tot mezelf
in een koud…
ALTIJD WEER DIE GROTE BEK
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
663 wil,
waren ook bepaald niet echt gracieus
Ze eindigden in iets..als een dikke bil
ook al een erbarmelijk iets, ja serieus
Haar handen, die zelfs klauwen leken
hadden niets fijns van een chirurg en
Als je er in zat, kon je enorm smeken;
je kon haar niet beletten..je te wurgen
Mooie grote ogen ach die had ze wèl
haar ogen waren evenwel koud…
De roze schoenen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Hier Mevrouw, kijk, ik heb ze
Weet u, ik heb ook zo'n meisje
maar ze is ziek, ze heeft koorts
en koude voeten, we hebben geen geld
om schoenen te kopen, en ineens
had ze deze roze schoentjes aan!…
warm verdriet
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
423 in vage ochtendmist dool ik rond
op de altijd stille akker van de dood
een buitenplaats vol marmersteen
met daarin toegenegen gegrafeerd
de namen van vele beminde mensen
die naar de eeuwigheid verhuisden
de koud en kille sluier van het gemis
verdunt het zoute verdriet met tranen
met de herinneringen aan de belofte
dat wij het leven graag…
Co & Rona
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
573 Kijk, Af staat in z'n kamer nu gezonderd
En Qua weet zich geen raad met vriend Rantaine
Het Île de la Cité ligt in de Seine
En Pa boekt uit balorigheid een Rijs
Voor zoonlief Co en zijn geliefde Rona
De lock stemde hen down en depressief
En Burn de hond wou ook nou wel eens out
Met Co of Rona, ach, dat laat me koud...…
VROEGER WAS ALLES ....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 bovenop de berg zo sober en koud
lag onveranderlijk eeuwenlang
de sneeuw zo stil en oud
ze kon het niet langer lijden
en ging zachtjes
heel zachtjes verglijden
vormde zichzelf een sneeuwbal
op zoek naar het verlossende
alles belovende welvarende dal
daar beneden lijkt alles veel beter
de bal wordt al rollend
groter en groter
steeds dichter…
Er onder
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
516 opengegaan onder blauwe lucht, de maan
schuift de rivier, een koude voorjaarswind
waait door het raam
anders dan toen
het nieuwe seizoen; donkere holen geheimzinnige bomen
exotisch gegeurd de vogels gekleurd; een zeurend lied is aangekomen
och, arm zwijgzaam murw gemaakt besmet volk
dat naar adem moest hijgen
meegesleurd in de corona…
God is blauw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
577 door de gele zon wordt verwarmd
Transparante oceanen kleuren blauw omdat Hij in het water woont
Water dat het begin van alle levensvormen in zich herbergt
en weerkaatst tegen de met meeuwen versierde hemelboog
Datzelfde blauw kleurt al onze levensaders en kabbelt gestaag door de grootste rivieren terug naar de bron van ons bestaan
Zijn koude…
De ommuurde stad
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
615 Al wat vreugde geeft en vuur
is op aarde van korte duur
kijk daar; het gebaar
de armen van een dansend paar
met het vriendelijk gelaat van het
uitverkoren zaad
kwetsbaar grijs en oud in
de winter koud en guur rondom
Zijn Heilige
natuur
't zoete klagen van Corona dagen
de onontkoombare dood
een gouden traan valt uit 't
hemelrood…
Mateloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
471 maat kon houden
mateloos verliefd op de nacht
desolate romantiek vreemdeling
ritme, ritme en nieuwe woorden
in de gewaarwording diepere zelf
gemaakte melancholieke melodieën
mateloos verliefd op de romantiek
ritme, ritme, oude zonden
en doedelzak muziek voor de bohemiens
nu het vallen der bladeren fluistert
het is zacht in de koude…
Warmtebron
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
499 Ik zit op mijn balkon
in de eerste februari stralen
van de warmte bron
die mijn ziel de warme troost doet schijnen
in de koude angst
verstarring van de oeroude planeet
met haar covid 19 leed
waar ziekte en dood
eenzaamheid en velerlei nood
zijn schaduw werpt over ons leven
dan zie ik uit naar de tijd
dat wij elkaar gewoon…
Stukjes winterwit
netgedicht
5.0 met 439 stemmen
493 je weerkaatste
glinsterde en dook
warm op mijn huid
waar kleine stukjes
winterwit er wel
heel snel uit
sprongen in de vol
roodbruine glans
van het zonlicht
voorhanden
zonder mijn vel
ernstig te verbranden
eindeloos goddelijk
was het zonnebad
dit jaar waarin de
koude noorden wind
met veel misbaar zijn
plek opeiste na wat
korte…
BLAUWE PERIODE
netgedicht
4.6 met 21 stemmen
584 ik loop in een donkere novemberregen
een al te vertrouwde straat of zeven
het is wel een verdomd koude dag
om groots en meeslepend te leven
oké, ander keertje dan.
------------------------------------
----------------------…
C-ziek
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
575 levens hangen ervan af
denk los van religie en ratio
en concludeer, vastgesteld, dat gezondheid voor alles gaat
want C-ziek zijn zonder beterschap is nimmer leuk
nog meer doden is niemand bij gebaat
mensen zeggen dat dood Quatsch is, Quatsch met een
hoofdletter Q
maar eenmaal dood is gestorven, echt ademloos
met koude als gevolg
in elk…
Wandeling in het bos
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
603 wandelend door het bos ruik ik de wierookgeuren
de krachtige balsems van den, beuk en eikenhout
langs de paden een zee van varens als in een woud
geniet ik van de grijsgroene tot roestbruine kleuren
in één nacht van regen en wind kan veel gebeuren
als de dagen zonder licht worden, kort en koud
wandelend door het bos ruik ik de wierookgeuren…
Bang Afwachten
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
623 't is of de grond onder mijn voeten verzinkt
nu geen enkel levend teken, mij nog met je bindt
de winter zal komen, en 'k heb reeds zo koud
met wrange gedachten, die ik eenzaamheid overhoud.
-…
WIITE HUISWERVELING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 De luchtstroom slingert zich sierlijk maar koud
om een schoorsteen, aarzelt even, duikt gezwind
de pijp in, hitte tegemoet, en vindt
vast verblijf, dat hij met zijn adem opbouwt.
De keuken van 't Olterterper spijshuis
toont kookkunst vol aangewaaide bossmaak;
ovens gloeien bij stervend takkengeruis.…
O Fado
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
599 ze haalt uit en we huilen
de wereld om ons heen verdwijnt
zwoele wind zingt haar hart aan diggelen
als elfenstof verspreiden de deeltjes door de ruimte
als sponzen absorberen we elke emotie
de steden om ons heen verdwijnen
niemand verstaat haar taal maar elk
woord wordt voor waar aangenomen
zij rilt maar wij hebben heb het koud…
Blij ontwaken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
539 Ze vertellen, dat de lente komt,
waar waren ze gebleven
in die koude wintertijd.
Heeft iemand hen misschien opnieuw een stem gegeven?
De mezen vliegen in het kooitje aan de muur,
om de beurt, het zijn er vier.
Hoe moet dat straks, in die behuizing?
Maar ze hebben veel plezier.
Ik denk, ze lossen het wel op.
Want er is tijd genoeg.…
Magnolia blues
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
502 Lege banken
stille stoelen
golven breken
tranen vallen
Blinde vissen
stille woorden
meisjesogen
vreemde vogels
Dans van regen
hoop op beter
zon gaat onder
verdwaald geluk
Zo weinig, zoveel
zo slecht verdeeld
kracht naar kruis
zo ver van huis
Bruine suiker
witte dood
doodse stilte
uitgestrooid
Inzicht, oud zicht
warmte, koud…
nachtwind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 als een verlaten open zee golft
de nacht een koude rimpel op het dak
de maan speelt een lichte vlek
tegen de zware schoorsteen,
hoge steven in een donkere vloed
van pannen opgeheven.
bleke schijn zoekt ruimte op de kap
en zakt dan traag in golvende slagen
zonder omkeer gewichtloos strak
over het kort hellend vlak.…
De Leijen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 we waren nog jongens
van die hele vrije blije
ik mocht met hem mee
zwemmen in de Leijen
de Leijen was de zee
uit mijn dromen
omdat ik dacht nooit bij
de echte te zullen komen
mijn broer kon al zwemmen
en ik nog niet
het water was koud
dus was het meestal even wennen
geen probleem vooraan
was het warm en vrij ondiep
mijn broer die…
Hysterie glimt in ogen
netgedicht
5.0 met 154 stemmen
439 de
brandstapel gaan als
zij hun gekoesterde
dromen te grabbel
gooien omdat ze
niet haalbaar zijn
nog warmt verterend
vuur al hun pijn
knallen kogels en
vuurwerk de oren
doof maar de groep
wordt systematisch
gedecimeerd en
geïsoleerd van
meelopers en publiek
terwijl vluchtwegen
worden gesloten
dan komt het besef
door keihard koud…
BLIKSEMTAAL
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
363 Al stervend toont het koude, verzonken vuur
gras en struiken in een helgele schijn,
sterker dan op elk zonnig middaguur.
Dit schouwspel mag even ontluiken,
weer snel vergaan bij vluchtige onweerskuur,
wil duidelijk beeld steeds koppig ontduiken.…
Dromen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
639 Gaan verloren alle prachtige kleuren,
achterlatend een donker diep koud gewelf.
Echter als mens wordt men geboren,
om te baden in de warmte van het licht,
Blijf daarom vechten , ga niet zomaar verloren,
zorg dat jij je weer op jouw mooie dromen richt.
Want elke nieuwe dag,
begint met een schittering in de morgen.…