5045 resultaten.
Omarming
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
523 Na de lange innige omarming,
het liggen op zovele zachte delen:
schouder, arm, borst, buik,
het horen van je donkere stem die geruststelt,
als streelde hij gevoelige plekken heel,
na het klaren van elkaar,
het dutje, het opstaan,
het weggaan,
nadien breekt het grote zwijgen aan.....…
"Cederen van het toegeven”
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
457 Zijn stem honingzoet met een steek erin verborgen in de mist.
De longblaasjes in mijn binnenste worden steeds nauwer dichtgedraaid en springen kapot.
Een letterlijk gevoel voor een pistoolschot.
Trillend als een naakthond in de sneeuw.
Immer ben ik ondergedompeld in deze lava eeuw.
Hart en handen koud en klam.…
In het park
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
723 Een stem zegt “schiet!”.
En dan “nee laat maar lopen, ‘t is hem niet.”…
Labiliteit, evangelische: zien of geloven!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
490 Na de gemeenschap
met het lichaam en bloed
van de opgestane Heer
komen m´n tranen
m´n verdriet
Waarom, waardoor, waarheen, waarmee, waartoe
Ik ervaar, ik voel
een verstikkende strot
m´n trillende stem
pijnlijke knikkende knieën
als ik devoot met
gevouwen handen
en gebogen benen
knielend bid
voor moeder en kind
man en hond
en…
IN DE AVOND
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.173 Want derft mijn ziel de tover
Dier lieve stem die 't wrangst gemis verzoet
Dan welkt mijn trots en ben ik naakt en pover,
Alleen verschroeid door felle hartstochtgloed.…
het bed met twijfels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
536 heb gezocht naar de vertwijfeling
van jouw taalsprekende houding, je gezicht
gekeerd tegen mijn uitwaseming reikte verder
dan de lattenbodem van ons beider, ik lag verstomd
na al die jaren en vergat de stem in mijn gesprek
jouw voeten schoven naar de mijne in een klein
gebaar van nood
zelfs kleine repen licht tilden jouw trots
van het kussen…
Zonder één woord
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
692 midden van al die scherven zoek ik krampachtig
naar houvast in dat wat leven heet
wat eens mijn basis was, is veranderd in onzekerheid
cement omgezet in tranen, voelt het als één grote zee
waarin ik stuurloos ronddobber, in de hoop
langzaam weer grip te krijgen op
dit maal zonder de veiligheid van jou aan mijn zijde
nooit meer jouw stem…
De torens
poëzie
4.0 met 2 stemmen
698 Wen nacht en stilte en vreemd geruis hem kwelden,
klinkt nog hun stem, die troostend hem geleidt.
'k Ging door een land van smarte ... Vaak bezweken
mijn krachten ...…
ontelbare bloesems
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
571 onkundige dat me
traineert als volgeling van uitbundige verlangens
het stelsel past als een overspelig
leeg getrokken kostuum waar de afdruk
van ' t geslacht het sterven heeft geleid
naar de ontelbare bloesems die mij waren
gekweten door de ratio van moed
was ik dan blijf ik, maar zonder een zelf
raak ik geen voet die me wiegt van
stem…
onbereikbaar
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
750 verfrommeld blik, kapotte krik
gescheurde houten planken
ik zag haar nooit, mijn hart
doorboord door pen en schroef
ik zocht steeds naar een opening
sleutelde slaafs aan ieder slot
ze had er meer dan één
geërfd zo naar het scheen
ik wilde wandelen in haar tuin
vol korenbloemen blauw
haar geuren gaan bevrijden, het
trillen van haar stem…
Evolutie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
571 Ons mysterie
Van
Eeuwen
Onze bouwstenen
Onze historie
Maken ons
Tot wie we zijn
Generaties zijn muren
Waar
De samenleving
Zich door vormt
Je zwemt in het water dat je gegeven is
Zoekend naar kennis
Om in de verdeeldheid
In de democratie
Je eigen stem
Te vormen
Naar de steeds nieuwere
Normen
de identiteitsbeweging
Die onderwerpen…
Geboorte
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
688 En je luisterde naar mijn zachte stem die woordjes tegen je zei.
Een stil moment, waarin je mij herkende en tegen mij zei jij hoort bij mij.
Het goddelijk bewustzijn liet mij weten dit hele kleine wezentje hoort ook bij jou.
Doordat ze jou, nu door dit gebaar, haar liefde en verbondenheid met jou laat voelen.…
Beoordeling
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
498 roddel glijden
Waar zijn de tijden van het glorieus fatsoen
Dat iedereen zich verre hield van laster
Zijn woorden toomde in kluister of raster
En geen medemens ooit smaad aan zou doen
Ach vriend het is zo lang reeds van alle tijden
De mens is verslaafd aan eigen tong en woord
Reeds tijden door schijnt het niet te vermijden
Zijn eigen stem…
Donker zwart van ogen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
496 werelden elkaar
onverwacht begroeten
in een warm ontmoeten
terug van weg geweest na
geleefd te hebben als geest
nu in een nooit verwacht
entree neemt zij de jaren
van afwezig zijn niet mee
stapt in waar zij verdween
de grande dame geeft
geen geheimen prijs uit
het donker zwart van ogen
ongebroken legt zij magie
in optreden en stem…
Welkom vierde maand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 Als een kleine golf op een rustige zee
telt en neemt juist deze maand je mee
heel gedwee op weg naar de zomer,
klinkt de dageraad als stem uit de natuur
puur als glimlach die het gemoed goed doet.
Schijnt nu april dat gewoon kan en kon de zon.
De kleine brokaten kelkjes van voorjaarsboden
lachen ons ook meer en meer naast bloesem toe.…
Loslaten?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
464 Om die klepel niet meer los te laten
zolang haar stem maar weerklinkt?…
De eerste vonk?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
336 vonken laat voortbestaan
een poëtisch verhaal
van dichterlijk vuur uit
eerzucht van pennen
zijn ontstaan, ontsnapt
aan de stroom van
krachten in hun baan
van blijdschap te bewenen
in het literaire landschap
maar herschept zichzelf
weer tot faam
macht in rijm, wel
of niet verjaard in
strikt of los verband,
een golvend stem…
Portsmouth
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
497 het was in Southsea Coffee aan Osborne Road
ze schuift een stoel weg van de tafel
de serveerster staat op
ik kijk door het brandraam naar buiten
het eiland lijkt niet ver van hier
is er iets dat je me niet verteld hebt
over Portsmouth en over het eiland
wankelt haar stem
zwijgend staat hij bij de deur
een etalagepop in kleren
die een…
IK VOEL ME CELLO
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
443 haar toon
is de mijne
haar stem is die van mij
ze omarmt ze troost ze verwarmt
ze weekt en trilt de mijne los
zo heel gewoon
met haar gevoelige klanken
het klinkt of het haar ziel is
de aller diepste levenskern
opgeroepen door het strijken
van haar snaren
bewogen maar toch ook ferm
kan ook ik de roering van mijn
gevoelens ontwaren…
Antropoceen
gedicht
3.8 met 4 stemmen
1.861 Later onderzoekt iets de laag
waarin mijn voetstap stil viel,
mijn stem zweeg.
Het wachten is op kosmisch
vuurwerk, speels spektakel,
opnieuw begin.…
MOEDIG EN MOEIZAAM
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
445 De stem van een steeds jong blijvend kuiken'
roept de wandelaar naar de Hemelse stad.
Een lastige bult of verraderlijk gat
zal menigmaal plotseling opduiken,
terwijl ogen al de einderglans ruiken.…
luchtige liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 alledaags verkeer
dat meer dan gedacht
ons zo lief en bijzonder is
de ruimte tussen ons
die nu de liefde vraagt
zal er niet eeuwig zijn
luister dus naar je hart
opdat je hoort en ziet
hoe je elkaar op afstand
heel dichtbij kunt halen
voel de kus glimlachen
die het gezicht warmt
als muziek in de oren
de armen in omhelzing
als een stem…
TWEEE HUIZEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
428 Orgelklanken en koorzang tonen zich sterk,
geven luid de lof, die God mag krijgen
voor Diens stem tussen ruisende twijgen,
binnen alle adem uit het wijde zwerk.
In de kleine kapel van klare eenvoud
ondervindt de zoekende enkeling
hoe zijn felle zielsdrift hier zacht verflauwt.…
Kortverbranders
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
418 Soms de humor van een bekende stem
waar ik dan glunderend graag aan wen
ook na uren dat ik weer ontwaak klaarwakker ben.…
Zand zat
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
492 Maar alsof het zand in mijn eigen keel glijdt kan ik mijn stem niet bevrijden.
Stil word ik levend begraven door mijn eigen gedachten.…
Kompas van teksten?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
506 Hier huist een uniek ontwerp,
te lijden door te lange zinnen,
verkoos het gezegde, geen
deelwoord bleef onvoltooid
nog voor haar stem zich verder
kon verheffen ,werd zij door
overmacht gekooid, verving
haar kracht in een nieuwe wind
die zijzelf had gesticht als
welving van een aards gazon, die
ik in elk voorjaar opnieuw beween,…
Verjaren
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
790 Verjaren is eens even zingen
al wordt de stem ook stilaan oud;
je lied hoeft niemand te bekoren
maar weet dat God steeds van je houdt.
Verjaren is eens even lachen
om eigen dwaasheid, ongeduld;
we weten dat de Levende
ons telkens weer met licht omhult.…
Droogte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 die je mond samenplakt
oppermachtig
over je wereld heen zakt
je zwetend rood en ingekakt
aan je lot overlaat
met nergens koelte
nergens schaduw in de straat
zonder hittebestrijding
er is geen bevrijding
kleuren zijn dor en vaal
alles dood, droogt uit totaal
in mijn droom
in de warme nacht
fluistert een stem zacht:
trek je terug in die…
De ommuurde stad
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
615 in
de winter koud en guur rondom
Zijn Heilige
natuur
't zoete klagen van Corona dagen
de onontkoombare dood
een gouden traan valt uit 't
hemelrood
tikt tegen 't venster in
windgeruis voorbij wereldramen
waar ze onze toekomst beramen
het bestuur in een rad van avontuur
rondom de ommuurde stad
boven de rotsen klinkt de vrede stem…
Zingen in coronatijd
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
635 Ik zing
Bij kleinschalig wonen
Mensen
Met dementie
Ik ga
Naast ze zitten
En stem me af
Wat is de stemming
Welk lied
Past daarbij
Het voelt zo puur
Zo verbonden
Voor mensen
Met dementie
Zijn vaak de
Gewone dagelijkse
Dingen
Vervreemd
Verwarrend
Verdwaald
Weten veel niet meer
Met het zingen van oude liedjes
Gaan ze weer…