8758 resultaten.
heimwee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
580 mijn straat, toen leeg
is volgepropt met auto's
de stenen die ik daar ontsteeg
zijn slechts te zien op foto's
mijn knieën schuren langs de stoep
het doelpunt op de schoenen
nog hoor ik luid mijn maatjes' roep
de overwinning roemen
mijn straat staat stil
het spel is uit, de bal diep opgeborgen
weg is de warmte die 'k ervoer
het bedekte…
Rotondemens
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
556 Iedereen holt, niemand staat stil.
De tijd om uit te kijken, krijgt hij
niet, laat staan zich te bedenken.
Hij richt zich op de borden, die
wijzen in de juiste richting en
zwaaien als bezorgde ouders.
Hij ziet ze enkel in een flits en
slaat in zijn verwarring fout af.
Vreemd worden gebouwen, pleinen
en straten.…
Herinnering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
490 Stil en oprecht, laat ik hen in mijn
gedachte voorbij komen.
Het leven, vaak zo mooi,
maar soms heerst er verdriet.
Één ding is zeker, deze mensen,
hebben een plekje
in je hart veroverd.
De pijn van het gemis gaat niet weg,
maar de warmte van de herinnerging
blijft.…
daar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
487 voor hen die struweel bezoeken
takjes in het haar
en hij die denkt aan de vorige
waar de tijd bij stil blijft staan
en morgen wanneer alleen de afdruk
rest in plat gewalste laagjes gras
gestaag en staand soms nog buigend
als de wind er even langs heen
enkel de deur nog op een kier
licht scharnierend als jouw adem
mij schielijk toch bezoekt…
Dierbare stilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
471 In de stilte van de avond
voor het afscheid van het licht
zie ik nog langs lange lanen
jouw silhouet stil verdwijnen uit zicht
je schouders wat gebogen
je blik op de horizon gericht
zacht hoor ik schuifelende voeten
door het mulle stoffige zand
denk aan handen alsof ze zoekend
vragen naar een vriendschapsband
een stem die vraagt om waarheid…
NIET GESCHOTEN ...........
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 en raken we zo velen
nee geen raar misverstand
het valt slechts te begrijpen
als je aan de kant van
die zo velen bent aanbeland
ooit zal het dagen
dat je zonder schieten
toch iemand kunt raken
je bereik is dat je er
niets mee opschiet
geen schot komt er in
het oplossen van de vele
wereldproblemen
resteert slechts wanhoop
en stil…
Het Grote Gebeuren (Vlucht MH17 op 17 juli 2014)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Uit de hemel
duiken snelle stippen
naar een niemandsland
vleugelloos weggeworpen
zachte tassen, stoelen
hard metaal, ledematen
ook mijn hart
staat stil
van ongeloof
toch ligt daar een lakschoen
toch lees ik opengeklapte levens
mijn vertroebelde ogen
en mond vol gedachten
vragen om woorden
voor de leegte
Dit veel te grote gebeuren…
Voorjaar op Schiermonnikoog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 Hoe wonderlijk was vergeten
Nu keren in en uitzicht terug
Eb en vloed mijn eigen brug
Als aandachtig tijdloos weten
Stromend in verhalen
Staat de weidsheid stil
Maakt wijsheid geen verschil
In mijn verbijsterend vertalen
Wolkenpaadjes in het buitengebied
En het meedogenloos moment
Spoelen door en maken schoon
Geborgen zingt het levenslied…
Wonderwater
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 Wat ijzig koud en stil was
is razernij geworden.
Zorgvuldig vul ik mijn kruik.
Ik poets mijn tanden.
Ik vul mijn glas.
Met wonder.
Met water.
Slaap lekker.
Goede nacht.…
Eeuwig verlangen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 Versluierd in saffierblauwe zijde
dwalend in schijnsel van halve maan
spelen broze vingers met licht
rapen droomgedachten bij elkaar
Een stilzwijgend
eeuwig verlangen brandt
diep binnenin haar getergde ziel
Zilveren tranen
verdwijnen in het maanmeer
dat al haar geheimen kent
Zij knielt in dit stil gevallen landschap
strooit rozenblaadjes…
In mijn gedachten
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
565 En staat de tijd even stil.…
Het oude woud
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
483 Hier lopen wij,
vrij van stenen,
vrij om stil te staan
bij het oude woud
dat voortleeft
in deze groene long
tussen twee wijken.…
Stilte wandeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Ik wandel
Bijna
Dagelijks
In het bos
In de duinen
Of aan het strand
Langs de zee
Tijdens zo een wandeling
Word ik vaak stil
Van al het moois
Dat ik zie
De natuur
Brengt me tot rust
Stelt me gerust
Ik voel me daar thuis
Deel van
En dus nooit alleen
Een rijk mens
De natuur
Die nergens om vraagt
Zoveel moois geeft
En ik…
JE KLOPT NIET MEER
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
461 liefdevol ontfermd
ik voel jouw weer
hoopvol kloppen
aan de randen
maar ik wil meer
ik wil je in mijn handen
in mijn armen en
dan mag jij mij
gaan verwarmen
dat is mijn wens
je bent zo welkom
mijn lief klein mens
en dan besef ik na een poos
dat je het niet kunt
of misschien niet wil
er is iets vreselijks loos
je bent zo stil…
LAIS CCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 In de zoo van mijn verlangen heeft g*d
de tijd nu afgezet: het is erg stil.
Rozig ruist de hel. Ik kom niet tot
besluiten, weet niet langer wat ik wil.
Voel jij mij beter, dieper hoe ik tril?
Verhult jouw hand in mij de dromen?…
Vergeten bomen
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
470 nog met
ze gesproken vergeten
bomen die mijn
geweten ooit wortels
hebben gegeven
bladeren die
voor mij ruizelden
op warme zomerwind
waar zon in donker
loof bleef steken
en wij door
heerlijke picknicks
de tijd vergaten
ik dromen vond die
volop tegen spraken
waarin muziek met
veel tonige refreinen klonk
nu is het landschap stil…
Bedroefde Droom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 We herkennen stil bewustzijn,
dat onze hemel van liefde is.
Voelen hetzelfde heimwee.
Een wonderlijke droom,
zie ik zo vaak dromen.
Bedroefd weer gaan.…
dromen in wit
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
525 de zon was zich vergeten
er was niet één zuchtje wind
wolken hingen in files
boven, in't blauwe gebint
ik kon altijd tekenen
met wolken drijvend op een vlaag
een figuur of wat ik wilde
maar vandaag was alles vaag
het uur hield halt, de dag stond stil
de lucht kon zo niet blijven
tot ineens het grijs wit kleurde
en jouw beeld boven kwam…
Flaneren
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
492 ik zag je
flaneren in
een bevallig
wenden en keren
voor de etalages
van jouw keuze
spelend met
je spiegelbeeld
paste jij de
meest luxueuze
outfits door er
even in te schuilen
om daarna
met een joyeuze
zwaai afscheid
te nemen van
de baai van
verleidelijkheden
stil stapte
lichte teleurstelling
met een kleine echo
door de…
AGENTINIE WINT VAN NEDERLAND
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
619 Van harte gefeliciteerd Argentinie
Nou van harte
Neen van ‘arte’
Voetbal is niet zomaar een spelletje
Voetbal is een kunst
Voetbal is ook een geloof
Met de groots denkbare onzekerheid
Van Gaal begrijpt dat
Als een dominee, een priester
Gaat hij voor in stil gebed
Daarin mogen ze hun verdriet laten vieren
Omdat het echte feest uitbleef…
Er is leven in de dood
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
507 Het is een stil geheim
dat vloeibaar goud
onzichtbaar stroomt
in langgerekte sporen
van de dorstende aarde
Dat de wind de tranen droogt
bomen krakend ter aarde vallen
zout als parels ligt op een bed
van kale takken
Dat de Tijd hier geen eeuwigheid
meer heeft om besef te laten rijpen
want het noodweer loeit met druppels
van tranen dat…
een langgerekt zwijgen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
653 in dit wankele huis
aan de rand van het bestaan
waar de wereld onvast is
het servies stukvalt
de huid geen tijd krijgt om te helen
de schaduw van gisteren niet verdwijnt
waar buiten de wereld woelt
waar geen argeloze dagen zijn
het licht geen opening vinden kan
in dit wankele huis wordt alles stil
waar de nacht eindigen zal
in…
Op drift
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
933 Onbedoeld zoekend naar antwoorden
vergeet prangende vragen, zij waren
net pas onderweg met sneller ademen
de zon weigerde onder te gaan
de jasmijn bloeide het hele jaar
de tijd van wijn zonder glazen
achteraf waren er genoeg vragen
om bedachtzaam bij stil te staan
zij hadden het niet in de gaten
beiden het glas half gevuld
zij zien…
Verboden vrucht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
313 Zij kwijnt weg in stil verdriet,
Hunkerend naar zij zo verlangde,
Wat zij wilde, kreeg ze niet,
Haar gemoed zo zeer prangde.
Zo gaat de tijd aan haar voorbij,
Tot op zekere lentedag,
Een heer op jaren kwam langszij.
Zo proefde ze op haar oude dag,
Van d’verboden vrucht,
Die zij nooit meer had verwacht.…
KOMST BRENGT VREES
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
507 Uit vijandig Oosten
vliegen toestellen dreigend
zonder bemanning
geheimzinnig
over vreedzaam Europa
die kleine luchtmonsters
wekken angstige vragen
in het Westen en Noorden
stil loert en wacht
een onheilspellende boodschap
strijdvaardig Amerika
verzendt sterke wapens
belooft hulp aan landen
met zorgen voor de toekomst
grote…
tijdsintensiteitspectrum
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
458 het is nooit mijn bedoeling
geweest
noch zal zijn
de lezer te behagen
een klein plezier te doen
een verstilling
in de verdrukking der dagen
door een vertraging in de tijd
aan te leggen tussen zinnen
laag voor laag de werkelijkheid
indringend
een ademzachte fluistering
lang
stil te laten staan
om exact dat
op die fractie
van die ene…
op locatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
318 geografisch gezien
hier staat nog wel een lege fles
het glas is verdwenen met de adem
die glinsterend naijlt op de muren
het raam is gevuld met lucht en vogels
al het andere is hoorbaar in gedachte
er is maar één doorgang met deur
de schakelaar maakt het verschil
aan of uit, gebroken wit, weerbarstig
aangelijnd als milde bloedsomloop
wees stil…
waarheidsteen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
285 ze zeggen
dat stemmen samen
een zee vormen
dat golven beslissen
wat land is
en wat verdwijnt
maar diep onder hun rumoer
ligt een steen
oud en onbewogen
geen hand heeft haar gevormd
geen menigte kan haar slijpen
zij ligt er
stil
zoals nacht zonder ogen
zoals tijd zonder haast
en wie haar aanraakt
voelt geen gelijk
maar iets…
WAREN NIET EERDER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
303 waren niet eerder
zo dichtbij zoals spreeuwen rakelings
net op tijd elkaar ontwijken
stil concert van smalle strepen
bijeen in hun verzamellust, spelend
op een ingehouden lucht
moet wel flinterwit geluk zijn
dat hier tussen de linden vliegt, de wind
en soms de zon erdoor, twijfel
aan de duur van dingen, nooit vliegt
er een zonder de…
Open horizon
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
257 Ik lees mijn leven
als rimpels in stil water
dat allang is doorstroomd.
Voor mij ligt licht,
onbeschreven en open,
zonder uitleg.
Ik ga zonder weten,
met alleen een kloppend hart
dat vooruit blijft gaan.…