4281 resultaten.
Bye-bye Selma
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
421 Het slechte voorbeeld van Virginia Woolf
nagevolgd, dat dacht ik echt, of door een
natuurlijke oorzaak overleden, weet ik veel,
maar misschien ben je gewoon verlaten door
je man en dacht je sterk aan mij terug en
heb ik dat uit de kosmos opgevangen, omdat
ik als helderziende wel vreemdere zaken heb
meegemaakt.…
Sporen in het zand
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.373 Met jou in mijn gedachten, mijn voeten
in het zand, de zee hernieuwt mijn krachten,
een leeg verlaten strand, een zon die niet wil
schijnen, een schelp die open is, de krabben
die verdwijnen, naar eeuwig duisternis.…
Fluisteren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
589 Meis, me best nu niet verlaten, spirituele heldin
Jouw voelsprieten zijn me heilig, vet dik min.
Mevrouw Melancolie wat bemin ik je
Zo lief integer prachtig... Kattebeest…
Het firnament aanraken
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
451 Waarheden stromen als rivieren
en in elk mens wonen druppels
hoop en tijd die je niet verlaten
jij al jaren van binnen voelt.…
Examen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
816 Opgelucht verlaat ze vervolgens het pand.…
Oudnieuws
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
561 voorbij het afscheid
spreek je dan over een gezicht
dat zwicht voor het gewicht
van de vergrijsde lucht
die zucht met reden
of door het lot wordt weggeleid
kan zijn dat gewoon dit ogenblik
wordt afgesneden en opgeteld wordt
bij dat allles wat toch vergaat en men enkel
teert op het verleden en de nieuwe morgen
nu al voelt als tijdloos verlaat…
Zoekende ziel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 naar het rozerode westen
in mijn handen kliefde
per ongeluk zoveel stuk
ik droomde van de liefde
en zocht naar het geluk
ik had ambitie zonder succes
en verwachte vergeefs
veel roem en eer
maar leerde steeds een lastige les
ik leg mij nu te langen leste
bij de feiten neer
dat is mij eindelijk toch het beste
mijn zware ziel verlaat…
OLV Kerk, Breda
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Platgebombardeerd
door zijn opgepookte angsten groeit er
zo hier en daar wat aarzelend gras
in mijn verlaten oorlogsstad. Zelfs
nu er intense vrede kabbelt door de
straten, huizen, schuilkelders. Mijn
hart bonkte als een bezetene, ik
gebaarde ernaar, zo van: kijk, daar
liggen de diepste wonden!…
MERLIJN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 laat je alle ellende buiten
kun je weer opnieuw beginnen
jezelf voluit vrij open uiten
en je zelfvertrouwen herwinnen
laat mij je in het licht zetten
het licht dat ik al die tijd
voor jou bewaarde
niemand zal je hier iets beletten
ik besef waar het ontaardde
en weet immers wie jij bent
ken je werkelijke waarde
toen je dit land hebt verlaten…
Dagdromende rivier-vriend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
596 bezielt
stroomopwaarts
waar de rivier meandert
in het bewoonde schilderatelier
kleuren spiegelende meren groen
valt er schaduw op het linnen veld
ergens in een ontwaakte wereld
zonder commerciële gekte
proberen we te roeien
we praten over politiek
in onze fluisterboot
over leven en de dood
varen we langs het riet
vogels verlaten…
Kleuren van amber
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
462 Een late vlinder in de herfst,
laveert en danst op onverwachte
zoetste tonen van dit seizoen
brengt een ode aan een onverwachte
bloemenoogst in een bijzondere
vervoering over overlevende geuren
en de amber kleuren van het bladergoed
stileert het natte mos op de verlaten aarde,
zij is alleen, ontwijkt en gewaarschuwd door
mistdruppels…
Katwijk kust mij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
556 Ik wandel de wind in
Zo verlaat ik mijn jaloezie
Maar ook een hoop van anderen
Groeten naar de hond die ik passeerde is iets wat ik niet kon en kan
Hij is van aard zichzelf
Ik loop over een pad
Waar vrouwen vroeger hun rug niet keerde naar de zee
Ze keken met de storm mee
Ik had trek gekregen met nog de
zeereep voor mijn kiezen
Een…
Navelstreng?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
410 woud
van oude ideeën heen,
waarmee uit de kennis van
ervaringen helder worden,
die beelden zijn slechts een
tijdelijke kijkdoos waarin de
natuur met mens en dier
uit de ziel werd geprojecteerd
lief en twijfel leidt tot afgunst,
tot onwerkelijkheid is ingekleurd
voordat ik de gordijnen sluit
voor een drachtige dageraad,
verlaat…
dag 2020
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
495 veel te vaak
hebben gehoord
dag 2020
met je afstand
je mond gesnoerde kapjes
een elleboog en geen warme hand
dag 2020
je liet ons doorzetten
en misschien wel beter dan ooit
op elkaar doen letten
dag 2020
je krijgt geen knallend afscheid
stil zullen we zijn
proosten op dankbaarheid
voor de kracht die je bracht
je mag ons nu verlaten…
Hoofdspelen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
486 Ik verlaat de lege zaal.
Het spel gaat door.
Ik kijk niet meer.
Ik zwijg.
Ik hoor.
In het theater van de natuur,
kijk ik met nieuwe ogen rond.
Hier zijn geen gedachten meer.
Buiten is wat werkelijk waar is.
De reservaten zijn hier overvol.
Buiten drijven wolken in de wind.
Hier vind ik wat ik altijd al zocht.…
De kust
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
484 Alles is verlaten.
Aan de kust.
Als het donker naar buiten komt.
Denk ik aan de goede tijden die achter mij liggen.
Het geeft me kracht.
Ook al weet ik niet waarom.
Ik hou mijn lippen op elkaar.
Aan de kust.
Als de zomer ten einde loopt.
En de wilde gang weer begint.
Aan de liefde voor de zee komt geen eind.…
Hoe maak je de vreselijkste zonsopgang van je leven weer mooi
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 Het davert tussen deze muren die niemand wil verlaten.
Dit is een huis, een thuis, bij de deur hangen de namen.…
CIRKEL VAN VERBINDING, irt verslaving
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
577 Het zal je nooit verlaten
het verslavende
maar je kan het laten staan, gaan
zie dat elke keer als een overwinning
op het leven, op jouw leven
vier dat met de puurheid
die jij bent en wilt blijven
Blijf primair open naar jezelf
in ‘meetings en greetings’
zoek je (ont)spannende unieke ik
dan zoek jij vanzelf
de verbinding met die ander…
White rabbit
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
585 Aan boord van Fragile
op weg naar haar tweelingzus gaia, het moederschip der blauwe planeet
ontwaart het eye in the sky
een wit konijn, moederziel alleen
en van zijn god verlaten
die de hele bliksemse heksenketel met een welgemikte worp smeet
in het zwarte gat in de rok
van het almaar slinkende terugplooiende heelal
het multicolor…
Duister van de ratten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
378 waar geld niets waard is
woorden scherpe wapens zijn
in het onfatsoen van holbewoners
waar mensen geen maskers hebben
in tijdloze moerassen van strijd
zoveel onschuld gaat verloren
er is een afgrond heel dichtbij
in het kille duister van de ratten
waar mensen op redding wachten
huizen geen verlichting kennen
verdriet klinkt door verlaten…
Solo (java)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.020 De poort is een doorgang zonder deur
een boog van haveloos pleisterwerk
waarachter een immense leegte schuilt
het ommuurde paleisterrein
Koetshuizen, galerijen en een enkele toren
relikwieën uit een roemruchte tijd van weleer
wel honderd rijtuigen die er paradeerden
vertrekken verlaten, de ruiten
gebarsten
lange tafels waar Soekarno…
Halloween Nacht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
384 Een klok slaat één, de mist kruipt traag,
schimmen glijden over een verlaten straat.
Hun ogen dragen verhalen van weleer,
en fluisteringen klinken zacht, wel elke keer.
De straten dragen echo’s van verlangen,
een masker van verleden pijn.
Pompoenen branden als herinnering —
aan licht dat wilde eeuwig zijn.…
Dichtregels voor onzichtbare zieken , publicatie voor de Vlaamse warmste week 18-24 december/ opgenomen door woordentij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
978 Uit het zicht onttrokken, stil is 't leed, ziektes, golven spatten het wezen uitéén,
pijnscheuten springen, zoals stikstof bij nacht de bomen verlaat,
't verschrompelen van ooit gezonde bladeren.
Chronische treurnis, mentaal ondragelijke last, bladeren vallen af en af.…
Specifieke ziekte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
419 Ze sluipt in stilte, zacht en traag,
een schaduw die me nooit echt verlaat.
In mijn aderen een storm van pijn,
en toch probeer ik normaal te zijn.
Ik voel me gevangen in mijn eigen huid,
zo fragiel, zo moe, zo onbemind.
Toch zoek ik licht in kleine gebaren —
een glimlach, een hand die alles verklaart.…
Bevrijdend
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
244 spreken taal zonder woorden
ze bouwen, houden vast
bieden troost in onvoorstelbaar leed
en vullen geslagen gaten
Stille harten blijven kloppen
ze pompen bloed
naar schone handen
tastend in duisternis
naar licht dat eeuwig zal branden
als het vuur van liefde
alleen maar liefde
explosief zonder granaat
Het is die liefde die ons nooit verlaat…
Wervelwind
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
214 Hij draait langs mijn huid
en opent een verlaten plek die ik haast
vergat, waar elke nuance helder wordt voor wie de
kalmte van binnen leest en zich niet laat leiden door strenge oordelen.…
een acceptabele afwijking
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
184 eerder beweerde
in zijn proloog
in vrijheid geschreven
blijft hij kijken
in de bodemloze leegte
die zich voornamelijk manifesteert
in het verwachtingsvolle daglicht
als de meesten bezig zijn
met presenteren
van wat hen is aangeleerd
als normen
of een acceptabele afwijking
daarvan
Geef hem maar het duister
de zwaarte van de verlaten…
Heimwee.
poëzie
4.4 met 5 stemmen
2.043 Dan trekt het mij zo sterk en zoet
Naar 't vroeg verlaten huis;
Dan zie ik, achter berg en bos,
Een dal voor storm beschut;
Daar tooit de lente in schoner dos
De vaderlijke hut.…
Een inspecteur belt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
904 Het staat er verlaten, is het soms stuk?
Van welke schande werd hij beticht?
De portieren staan open aan de rand van dit bos,
zijn tekstboek ligt op de bijrijdersstoel,
met welke rol was hij te zwaar de klos?…
Kinderspel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.660 rupsbanden van rubber
Made in Taiwan
Ratelt over het hoogpolig tapijt
Een straaljager scheert over de vaas
Een vleugel klieft de tulp
Maar in een hinderlaag
Als de moffen granaten zaaien
Roep ik lijzig om hulp
Duik met een kartonnen helm onder tafel
Voor ze me ongenadig neermaaien
De schuilende pantoffelheld
Zus heeft haar poppenhuis verlaten…