Alle inzendingen over verloren

6019 resultaten.

Sorteren op:

Gaan en blijven

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 739
Wie leeft wil plots alleen maar slapen wie zong verloor zijn lied en zucht. De herder telt heel traag zijn schapen, de zomer leverde zijn vrucht.…
Adeleyd24 oktober 2009Lees meer >

Schelpen

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 927
Weet dat ons spoor aan de zee en het zout verloren zal gaan. Later. Zo ver is de zee nog niet. Thuis wacht een glazen potje dat je vult met herinneringen toen we samen zijn gegaan en onze voeten bijna rijmden.…
fp. tuinder18 november 2009Lees meer >

Strandstorm

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 848
Verloren jaren van leegde liggend aan de vloedlijn golvend op het tij. De dagen rekken tot hun einder met de schreeuw van verre vogels. Een uitgestrekte vlakte lengt scheiding tussen vloed en branding aan. Ver weg waaien nog de geluiden van een warm te vinden sponde waar de wind van de vergetelheid zijn adem nog niet vond.…
Chatfant8 december 2009Lees meer >

Donald Duck in de sneeuw

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 735
buiten is het glad koud en kil men droomt van een witte kerst ook dat nog fluistert zij in wankel evenwicht zij droomt van droge schone straten lekkere vrieskou met een zonnetje en witte wolkjes ademweer midwinter een blik op een Donald Duckje dat verloren op straat slingert associeert haar met schoonmoeder en vader uit de…
windwhisper19 december 2009Lees meer >

Stille wenken

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 644
Op deze plaats komen zij samen hier hangt de vlag halfstok wij eren de verloren namen als wijzers rond de zwarte klok waarom hoor ik mensen krijsen als we doden gaan herdenken wil de vlag in vrijheid hijsen op het veld van stille wenken in alle stappen die ik zet zijn jullie voorgegaan vergoten bloed kleurt mijn baret tot vredesveteraan…
Dick Panman27 december 2009Lees meer >

balancerend - Duo gedicht

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 802
ijlings zoekend naar verloren voetstappen keert het tij zijn schaduwzijde terra kleurt rood als door de zon gekust wind doet wolken sluieren sneeuw bedekt meer, alles schijnt verdwaald balancerend op helder en grijs jij in het firmament lieflijkheid glimlacht je tegemoet, misère wordt bedekt door de dromerige mantel der vergetelheid…
LadyLove7 januari 2010Lees meer >

- Exodus, tijd belooft niets anders -

netgedicht
4.8 met 66 stemmen aantal keer bekeken 1.309
Herinneren mag, wie vergeten verstaat als passie, liefde met zijn eeuwenoude cultuur die in onwetendheid verloren is gegaan. De tijd belooft niets anders, de enige aanknoping verbrak haar schakels, ketsende stenen, lonken naar de kringen die een rondedans ronder maken.…

Water

gedicht
2.3 met 109 stemmen aantal keer bekeken 20.627
Wij worstelden met elkaar in eenzaam water, een poel, verloren in een zandverstuiving. Wij zonken samen, het andere lichaam hatend, niet loslatend. Wij beten in het vocht, op wakke treden trappend in verdronken land. Toen is een dijk gebroken.…

Gebroken moederhart

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.110
ben heb ik je negen maanden binnenin gedragen mijn kind uit liefde ben je verwekt en zo ook op de wereld gezet mijn kind beloofd je te beschermen je alles te geven wat ik bezit genoot ik dagelijks van je ontwikkeling hoe je mij zienderogen steeds minder nodig had tot die ene dag de grond onder mijn voeten wegvaagde waardoor ik jou verloor…
LadyLove26 januari 2010Lees meer >

ALLEEN

hartenkreet
0.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.122
ontspanning kloven krijgen bruggen watervallen ladders hemelen komen dichterbij afstanden vervagen sterren worden tastbaar dromen worden werkelijkheid aanraking wordt liefde woorden blijken strelende gedachten leven wordt voortbestaan eeuwigheid wordt overbrugd leven in geaarde dualiteit tussen heden en toekomst eindigheid is verloren…
Nifrija26 januari 2010Lees meer >

Offerande

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 527
ik je naam prevel, niet kan leven niet kan sterven zonder jou omdat jouw schaduwen mij achtervolgen hoe ik laatst door je straat wandelde, dichtbij je huis stap voor stap, bedachtzaam iedere taal uit mijn passen haalde tot het kruim mijn ledematen omsingelde hoe ik brak toen ik jouw handen in andere handen voelde, mijn rechterarm verloor…
Sandrine23 februari 2010Lees meer >

Gevonden.

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.359
Ik kwam hem zomaar tegen op een warme zomerdag Ik was meteen verloren toen ik die blik in zijn ogen zag Ik vond hem bij de liefde en de rust die ik gevonden had Ik voel nog de kracht die hij me gaf en het gelukkige gevoel dat ik bezat Wat ik toen had gevonden ben ik allang weer kwijt Ik heb een harde les geleerd maar weet nu dat alles…

eb en vloed

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 469
golven ruisend, over het strand dat glinsterend als kristal de koelte graag ontvangt een witte slinger van plezier spoelt over kiezels en rotspartij kust kleine kreeftjes, en stoeit met het gifgroene wuivend wier, daar waar het zijn einde vind huppelend als een spelend kind spoelt schuimend het water door tot waar een schelp zich verloor…
lijda7 april 2010Lees meer >

Herinneringen aan Wateringen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
Doordrenkt drijven mijn gedachten terug naar een plek als Wateringen Naar een dag van herinneringen aan flirt en vertier waarbij de liedjes ons als muziek in de oren klonken en het bier in het vochtige gras vergoten vloeide en de massa naar testosteron en transpiratie stonk Ik verloor geenszins mijn wilde haren met krakersgloed en hanenkam…

op kale grond

netgedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 701
er blijft niets meer over niet van mij of hoe, tot het einde toe, de werkelijkheid nadert in een schrijn van gebroken weerstand de dansers, ze dansen niet jij draait je om en ik kan slechts onthouden dat de klaver die je gaf in verloren momenten te zwaar beladen was strakgetrokken door het gewicht van eigen bloemlezing onschendbaar…

Aan Rika, Jacoba en Betsy

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 639
En had ik al mijn vrienden vroeg verloren, dan was ik zonder liefde ook al bij het breken van de dag, met morgendamp en herfstdraad, zo zeker ook als druppels op het gras, tot sterven veroordeeld. Zo moedeloos, zo troosteloos, zo inherent en onweerlegbaar reddeloos was er op aarde nooit een.…

individuele kansen

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 789
Verduistering was de steek van het verloren Hart waarin de ziel steeds verder afdwaalde Tot het licht weer begon te schijnen in emotionele Tranen waarin de tijden vol bevrijding waren beschilderd.…
MiTcHeLL20 september 2010Lees meer >

Eeuwige winters met gevroren vleugels

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 654
Verloren gezichten waarvan de uitdrukking is als uit steen gehouwen als de beeltenissen die het leven al voorbij zijn en nimmer terugkeren Zo koud steekt het woord op ontsproten aan eeuwige winters met gevroren vleugels Ontleend aan ledig begrip en verstoten emoties die meer doen vermoeden dan jij me zeggen wil De pijn zit wortelend…

Spoken in dementie

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 765
hoe spoken een netvlies bestormen beelden schetsen, onzichtbaar zo zichtbaar dichtbij grijze onverklaarbare tijden laten de mens lijden hoofdzaak is er niet meer bij voeten wankelen door de dagen handen die verlorenheid dragen de duim, de vingers gekromd een mond die wil spreken in een herhaling tot stilte verstomd gedachten van…
Hilly Nicolay27 december 2010Lees meer >

in dit achtste jaar

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 553
heb ik jouw ogen gezien ze lieten sterren stralen, in het kleine kind dat lichtgebogen lieve lachjes bood boven dode jaren leefde dat, als zachte troost en warme handen zelfs nu ik je zo verloren ben, groet goud in witte bloemen, eeuwig waar hun naam zich noemt jij en zij bloeien in een ander uur, maar immer mooier dan de eerste dag…
switi lobi30 augustus 2011Lees meer >

VERWERKINGSVORMEN

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.493
Rouwen is de 'verlaatvorm', de 'verdrietvorm' van houwen: verwerkingsvormen Daar mag je lang in blijven hangen doodsbang zijn of je dak uitgaan van verdriet, angst en pijn of verstillen, verstijven verstoken, verstoten, verloren.....…

Vijftig*

netgedicht
4.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.159
In retrospectief meer verarmd dan verrijkt verloor ik jeugd, illusies, idealen om steevast op ’t levenspad te verdwalen, niets op deze aardkloot is wat het lijkt. Doe ik mee met volwassen rituelen, inwendig wil ik het blije kind blijven dat ik ooit was, als dichter harten stelen.…

Uitgeloot

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.390
Ook al voel ik me nu geheel verloren, Pink Floyd's "The Wall" klinkt nu hard in mijn oren. -------------------------------------------------- snelsonnet ter gelegenheid van het feit dat vandaag in ons rijke land, ondanks het in EU- en andere internationaal-rechtelijke verdragen vastgelegde recht op onderwijs en toegang tot beroepsopleidingen…

Yippie

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 819
Je bent mijn zonnestraal In deze natte zomer Het lichtpuntje In deze donkere tijd De muze van deze oude dromer Het besef van mijn verloren jaren Die ik met jou had moeten delen Ze zijn vervlogen, kwijt Jij bent de ster Waarnaar ik stond te zoeken Jaar na jaar Bij iedere heldere nacht Het cadeau Dat ik bij toeval heb gekregen En dat ik…
Hookie20 juli 2012Lees meer >

Afghaans kinderliedje

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 631
liggend in mijn armen rommelde jij rond mijn muisje, mijn muisje rommelde jij rond terwijl ik aan je zei oversteken, handje holde jij al weg mijn paardje, mijn paardje holde jij al weg terwijl ik naar je riep wees voorzichtig, ventje pakte jij een stok mijn aapje, mijn aapje pakte jij een stok terwijl ik op je wacht uit het oog verloren…

Draagvleugels

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
Er gaat geen onbetreden meter verloren op weg naar de einder van de moed om ongenadig het verleden los te laten.…
Iniduo24 augustus 2012Lees meer >

Droomspiegel

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 575
de bomenlaan in een land vol spijt en bloedverwanten mijn ogen zijn voor een moment van jou nu je het waagt te dansen bij mijn horizon ruil ik je in voor oude boeken en een blokfluit op het pad naar de tuin voel ik jouw liefde in deze oude toon van de regenstad beleef ik mijn sobere muzikale hoogtepunt de woorden die ik prevel gaan verloren…

Mijn zwarte sprookje

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.063
dromen van kobolden en gnomen de wereld gaat toch naar de maan de groene spirit staat in bijna ieder huis met engelenhaar behangen maar hun wortels blijven duurzaam thuis in aardse grond gevangen de mensen zingen kerst en vrede doen toch vaak heel andere dingen ieder jaar wordt weer het kind geboren zijn boodschap gaat altijd verloren…
wil melker24 december 2012Lees meer >

schuchtere voelsprieten

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 520
groter dan een paleis ik hoefde er niets te verzinnen, alsof alles, ieder laagje een onderdeel van me was, rechts- of linksgewonden vage dagen of een tragisch hopen sliepen in vrede en liefhebben hechtte zich aan eenheid, het hart een thuis woorden tekenden blauw of roze en niets was bestemd voor verdrukking of kreukte de nacht, geen ster verloor…

memoriam

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.223
vroeg ik zacht ik ben ver, verloren in een land van kou ik dank je voor de jonge vrouw die eens te meer de mijne was, vriendin vanaf de eerste tijd dat jij jouw vader droeg droeg ik jou en alles dat je geven wilde nu zeg ik - vaarwel……
switi lobi27 februari 2013Lees meer >