6019 resultaten.
Gaan en blijven
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
739 Wie leeft wil plots alleen maar slapen
wie zong verloor zijn lied en zucht.
De herder telt heel traag zijn schapen,
de zomer leverde zijn vrucht.…
Schelpen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
927 Weet dat ons spoor aan de zee
en het zout verloren zal gaan.
Later. Zo ver is de zee nog niet.
Thuis wacht een glazen potje
dat je vult met herinneringen
toen we samen zijn gegaan
en onze voeten bijna rijmden.…
Strandstorm
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
848 Verloren jaren van leegde
liggend aan de vloedlijn
golvend op het tij.
De dagen rekken
tot hun einder
met de schreeuw van verre vogels.
Een uitgestrekte vlakte
lengt scheiding
tussen vloed en branding aan.
Ver weg waaien nog de geluiden
van een warm te vinden sponde
waar de wind van de vergetelheid
zijn adem nog niet vond.…
Donald Duck in de sneeuw
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
735 buiten is het glad
koud en kil
men droomt van
een witte kerst
ook dat nog
fluistert zij
in wankel evenwicht
zij droomt van
droge schone straten
lekkere vrieskou
met een zonnetje
en witte wolkjes
ademweer
midwinter
een blik op
een Donald Duckje
dat verloren
op straat slingert
associeert haar
met schoonmoeder en vader
uit de…
Stille wenken
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
644 Op deze plaats komen zij samen
hier hangt de vlag halfstok
wij eren de verloren namen
als wijzers rond de zwarte klok
waarom hoor ik mensen krijsen
als we doden gaan herdenken
wil de vlag in vrijheid hijsen
op het veld van stille wenken
in alle stappen die ik zet
zijn jullie voorgegaan
vergoten bloed kleurt mijn baret
tot vredesveteraan…
balancerend - Duo gedicht
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
802 ijlings zoekend
naar verloren voetstappen
keert het tij zijn schaduwzijde
terra kleurt rood
als door de zon gekust
wind doet wolken sluieren
sneeuw bedekt meer,
alles schijnt verdwaald
balancerend op helder en grijs
jij in het firmament
lieflijkheid glimlacht je tegemoet,
misère wordt bedekt
door de dromerige mantel der vergetelheid…
- Exodus, tijd belooft niets anders -
netgedicht
4.8 met 66 stemmen
1.309 Herinneren mag,
wie vergeten verstaat als passie,
liefde met zijn eeuwenoude cultuur
die in onwetendheid verloren is gegaan.
De tijd belooft niets anders,
de enige aanknoping verbrak haar schakels,
ketsende stenen, lonken naar de kringen
die een rondedans ronder maken.…
Water
gedicht
2.3 met 109 stemmen
20.627 Wij worstelden met elkaar in eenzaam water,
een poel, verloren in een zandverstuiving.
Wij zonken samen, het andere lichaam hatend,
niet loslatend. Wij beten in het vocht,
op wakke treden trappend in verdronken land.
Toen is een dijk gebroken.…
Gebroken moederhart
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.110 ben heb ik je negen maanden
binnenin gedragen mijn kind
uit liefde ben je verwekt en zo ook op
de wereld gezet mijn kind
beloofd je te beschermen je alles te
geven wat ik bezit
genoot ik dagelijks van je ontwikkeling
hoe je mij zienderogen steeds minder nodig had
tot die ene dag
de grond onder mijn voeten wegvaagde
waardoor ik jou verloor…
ALLEEN
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.122 ontspanning
kloven krijgen bruggen
watervallen ladders
hemelen komen dichterbij
afstanden vervagen
sterren worden tastbaar
dromen worden werkelijkheid
aanraking wordt liefde
woorden blijken strelende gedachten
leven wordt voortbestaan
eeuwigheid wordt overbrugd leven
in geaarde dualiteit
tussen heden en toekomst
eindigheid is verloren…
Offerande
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
527 ik je naam prevel, niet kan leven
niet kan sterven zonder jou omdat jouw schaduwen
mij achtervolgen
hoe ik laatst door je straat wandelde, dichtbij je huis
stap voor stap, bedachtzaam
iedere taal uit mijn passen haalde
tot het kruim mijn ledematen omsingelde
hoe ik brak toen ik jouw handen
in andere handen voelde, mijn rechterarm verloor…
Gevonden.
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.359 Ik kwam hem zomaar tegen
op een warme zomerdag
Ik was meteen verloren
toen ik die blik in zijn ogen zag
Ik vond hem bij de liefde en de rust
die ik gevonden had
Ik voel nog de kracht die hij me gaf
en het gelukkige gevoel dat ik bezat
Wat ik toen had gevonden
ben ik allang weer kwijt
Ik heb een harde les geleerd
maar weet nu dat alles…
eb en vloed
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
469 golven
ruisend, over het strand
dat glinsterend als kristal
de koelte graag ontvangt
een witte slinger van plezier
spoelt over kiezels en rotspartij
kust kleine kreeftjes, en stoeit
met het gifgroene wuivend wier,
daar waar het zijn einde vind
huppelend als een spelend kind
spoelt schuimend het water door
tot waar een schelp zich verloor…
Herinneringen aan Wateringen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
506 Doordrenkt drijven mijn gedachten terug
naar een plek als Wateringen
Naar een dag van herinneringen aan
flirt en vertier
waarbij de liedjes ons als muziek
in de oren klonken
en het bier in het vochtige gras
vergoten vloeide en de massa naar
testosteron en transpiratie stonk
Ik verloor geenszins mijn wilde haren
met krakersgloed en hanenkam…
op kale grond
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
701 er blijft niets meer over
niet van mij
of hoe, tot het einde toe, de werkelijkheid
nadert
in een schrijn van gebroken weerstand
de dansers, ze dansen niet
jij draait je om
en ik kan slechts onthouden
dat de klaver die je gaf in verloren momenten
te zwaar beladen was
strakgetrokken
door het gewicht van eigen bloemlezing
onschendbaar…
Aan Rika, Jacoba en Betsy
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
639 En had ik al mijn vrienden vroeg verloren,
dan was ik zonder liefde ook
al bij het breken van de dag,
met morgendamp en herfstdraad,
zo zeker ook als druppels op het gras,
tot sterven veroordeeld.
Zo moedeloos,
zo troosteloos,
zo inherent en onweerlegbaar reddeloos
was er op aarde nooit een.…
individuele kansen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
789 Verduistering was de steek van het verloren
Hart waarin de ziel steeds verder afdwaalde
Tot het licht weer begon te schijnen in emotionele
Tranen waarin de tijden vol bevrijding waren beschilderd.…
Eeuwige winters met gevroren vleugels
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
654 Verloren gezichten
waarvan de uitdrukking is
als uit steen gehouwen
als de beeltenissen die
het leven al voorbij zijn
en nimmer terugkeren
Zo koud steekt het woord op
ontsproten aan eeuwige winters
met gevroren vleugels
Ontleend aan ledig begrip
en verstoten emoties
die meer doen vermoeden
dan jij me zeggen wil
De pijn zit wortelend…
Spoken in dementie
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
765 hoe spoken een netvlies bestormen
beelden schetsen, onzichtbaar
zo zichtbaar dichtbij
grijze onverklaarbare tijden
laten de mens lijden
hoofdzaak is er niet meer bij
voeten wankelen door de dagen
handen die verlorenheid dragen
de duim, de vingers gekromd
een mond die wil spreken
in een herhaling
tot stilte verstomd
gedachten van…
in dit achtste jaar
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
553 heb ik jouw ogen gezien
ze lieten sterren stralen, in het kleine kind
dat lichtgebogen lieve lachjes bood
boven dode jaren leefde dat, als
zachte troost en warme handen
zelfs nu ik je zo verloren ben, groet goud
in witte bloemen, eeuwig waar hun
naam zich noemt
jij en zij
bloeien in een ander uur, maar immer
mooier dan de eerste dag…
VERWERKINGSVORMEN
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.493 Rouwen is
de 'verlaatvorm',
de 'verdrietvorm'
van houwen:
verwerkingsvormen
Daar mag je lang
in blijven hangen
doodsbang zijn
of je dak uitgaan
van verdriet, angst en pijn
of verstillen, verstijven
verstoken, verstoten, verloren.....…
Vijftig*
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
4.159 In retrospectief meer verarmd dan verrijkt
verloor ik jeugd, illusies, idealen
om steevast op ’t levenspad te verdwalen,
niets op deze aardkloot is wat het lijkt.
Doe ik mee met volwassen rituelen,
inwendig wil ik het blije kind blijven
dat ik ooit was, als dichter harten stelen.…
Uitgeloot
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.390 Ook al voel ik me nu geheel verloren,
Pink Floyd's "The Wall" klinkt nu hard in mijn oren.
--------------------------------------------------
snelsonnet ter gelegenheid van het feit dat vandaag in ons rijke land, ondanks het in EU- en andere internationaal-rechtelijke verdragen vastgelegde recht op onderwijs en toegang tot beroepsopleidingen…
Yippie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
819 Je bent mijn zonnestraal
In deze natte zomer
Het lichtpuntje
In deze donkere tijd
De muze van deze oude dromer
Het besef van mijn verloren jaren
Die ik met jou had moeten delen
Ze zijn vervlogen, kwijt
Jij bent de ster
Waarnaar ik stond te zoeken
Jaar na jaar
Bij iedere heldere nacht
Het cadeau
Dat ik bij toeval heb gekregen
En dat ik…
Afghaans kinderliedje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
631 liggend in mijn armen
rommelde jij rond
mijn muisje, mijn muisje
rommelde jij rond
terwijl ik aan je zei
oversteken, handje
holde jij al weg
mijn paardje, mijn paardje
holde jij al weg
terwijl ik naar je riep
wees voorzichtig, ventje
pakte jij een stok
mijn aapje, mijn aapje
pakte jij een stok
terwijl ik op je wacht
uit het oog verloren…
Draagvleugels
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 Er gaat geen onbetreden meter verloren
op weg naar de einder van de moed
om ongenadig het verleden los te laten.…
Droomspiegel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
575 de bomenlaan
in een land vol spijt en bloedverwanten
mijn ogen zijn voor een moment van jou
nu je het waagt te dansen bij mijn horizon
ruil ik je in voor oude boeken en een blokfluit
op het pad naar de tuin voel ik jouw liefde
in deze oude toon van de regenstad
beleef ik mijn sobere muzikale hoogtepunt
de woorden die ik prevel gaan verloren…
Mijn zwarte sprookje
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.063 dromen
van kobolden en gnomen
de wereld gaat toch naar de maan
de groene spirit
staat in bijna ieder huis
met engelenhaar behangen
maar hun wortels
blijven duurzaam thuis
in aardse grond gevangen
de mensen zingen
kerst en vrede
doen toch vaak heel andere dingen
ieder jaar wordt weer
het kind geboren
zijn boodschap gaat altijd verloren…
schuchtere voelsprieten
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
520 groter dan een paleis
ik hoefde er niets te verzinnen, alsof alles, ieder laagje
een onderdeel van me was, rechts- of linksgewonden
vage dagen of een tragisch hopen sliepen in vrede
en liefhebben hechtte zich aan eenheid, het hart een thuis
woorden tekenden blauw of roze en niets was bestemd voor
verdrukking of kreukte de nacht, geen ster verloor…
memoriam
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
4.223 vroeg ik zacht
ik ben ver, verloren in een land van kou
ik dank je
voor de jonge vrouw
die eens te meer de mijne was, vriendin
vanaf de eerste tijd dat jij jouw vader droeg
droeg ik jou
en alles dat je geven wilde
nu zeg ik - vaarwel……