177345 resultaten.
Een lichte vleug
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
450 ik streelde
warme huid
waarop haartjes
zacht donsden
er was een
lichte vleug
die ondeugd
responsde
in tegendraads
bewegen gaf
huid mij
haar zegen
de lach werd
geboren in
sporen die
wij gingen
het onbekend
terrein voelde
veilig warm en
ontspannen fijn
in elkaar
toebehor...
Per brief
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
593 Ik heb de Nobel-
prijs voor de Literatuur
alvast geweigerd...
Evocatief
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
765 Van Sonja weet ik nog het meest
omdat zij d'eerste is geweest
De dagen met Christine
zijn slechts herinnering
De week met Truus
is nu confuus
En wat Marianne betreft:
die kon niet velen dat mijn hondje keft
En met Ida,hoe zat dat weer?
Ach ja, dat was een feeks, zonder meer
Voor...
Black Friday
snelsonnet
2.0 met 2 stemmen
688 Sorry Black Friday ´t kattenluik gaat dicht
Geen muis of vogel meer op je menu
Je doodt er veel te veel zegt de EU
Zo raakt de hele boel uit evenwicht
´t Wordt tijd dat ze de mens ook op gaan sluiten
Die gaat al eeuwenlang zich flink te buiten
Pampers
hartenkreet
5.0 met 31 stemmen
656 Pampers,
Ze ruiken fris, vers uit de doos,
je zou er zo in bijten
maar nee, ze zijn niet om te eten,
ze dienen om te sch...
Breister
gedicht
2.1 met 133 stemmen
25.756 Laden vol warme halzen
breit zij en komt zo mensen
op het spoor die het jaar door
winter trotseren in haar.
Naalden zijn de laatste taal.
Een na een heeft rijm
de levenden het zwijgen opgelegd.
Toch zijn ze er nog allemaal.
Hun alfabet is een perfect geheim,
het wordt omwonden, niet gez...
In de nacht
poƫzie
3.2 met 5 stemmen
2.708 Mensjes, ik weet hoe leeg zijn mensgebaren,
'k Weet dat de woorden door de mens gezeid
In 't ijle slaan, en 'k praat en lijk verblijd
Of droef, mijn vrienden en beminden, maar en
Haat noch bemin. En geen van wie daar staren
Met dode blik, o ziel, weet wie gij zijt,
En dat rond uw geheim...
Kat aanlijnen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 In de EU lachen ze zich rot
Omdat in Nederland weer zo'n zot
Zijn tijd vult met wat stom gepraat:
Een kat mag niet meer los op straat..
Want katten richten schade aan in de natuur
En zo blijft er geen soort meer over op den duur..
Dat is het wat men ons wil doen geloven
Die mensen zijn gewo...
Met pek of veren?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
394 In de nacht blikt het
gestorven licht terug
op wat hem de dag
ervoor is verweten, hij
ontvangt postuum een
karig loon naar werken,
het zicht gericht naar
onverrichte taken in
schuldvragen die ons
raken, het begrip van
recht zou echt zijn als
er geen onrecht zou
bestaan, onlosma...
Zo groen nu
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
568 ZO GROEN NU
Als zij haar nek maar niet breekt
dacht ik bij het zien van haar, zij
op haar hoofd staat en ik weet
- Zij kent haar vader nu wel -
wat zij later zeggen zal, iets van
dat iemand die zo vol talent zit
heel blijft in haar escapades
hoe dwaas en onmogelijk ook
Zo ontsnappen ...
De Rhône en mijn vergezicht
netgedicht
5.0 met 11 stemmen
595 Een bleke winterzon schuift, huiverend
tussen doorzichtige ijle nevelslierten,
omlaag over de witte bergflank, snuivend,
vluchtig geil, als een brutale versierder.
Langs de winterklare, doodsbleke waterkant,
versiert met blote sneeuwkristallen neerslag,
rilt de eeuwige grijsgroene Rhône, sn...
Draag me
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 Lieve vriend, voel
mijn zachte buik voor
de man die niet kwam
en draag me
lichter ben ik nu
dunner zijn mijn dromen
je weet het wel
de tijd verstrijkt, kus me
kneed mijn soepele vel
en draag me
door de leegte van de nacht
geef me vaarwel
Sneu
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
503 Een kerstkalkoen zei, een beetje boos:
"Ik heb niets op mijn geweten
Maar omdat Jezus is geboren
Word ik straks opgegeten."
Een andere kalkoen zei: "Dat is niet fraai
Maar ik geef je een raad, hou je taai."
Mijn zinnen?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Mijn verhaal slik ik altijd in
elk dagbegin en elke avond
Terwijl zoveel mensen veel te zeggen,
veel weten mooie zinnen
boeken schrijven
Ik breng alle woorden
tot rust.
Soms blijven ze flikkeren
als een neonlicht
Dan toch gaan ze eens uit,
opgenomen waar alle woorden vandaan
waar ...
Ik wandel.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
613 De geuren van de bladeren
zijn machtig tertiair,
ze doen me naar Bordeaux verlangen.
Het middaglicht is magnifiek
en herfstig performant,
alsof het bang beseft,
het wordt al gauw door donkerte vervangen.
Ik wandel en neem afstand
van besognes en van vragen
die ook deze dag belagen.
...
woestijnwind
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
424 de geknakte woestijnpalm
laat in schroeiende
hitte haar getergde
oren hangen
een andere bezweek
onder haar eigen last
in dit oord verdwijnt het
leven onder zand
in de verte trekken
weerbarstige palmen
ten strijde tegen de
goden van de wind
in de wolken wordt
historie gesc...
Om des keizers baard
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
378 Het eerste wat ik las na het ontwaken
Was dat een dichtercoryfee besloot
Om óók een dag te staken, puur uit nood,
Of heeft het met betaald verlof te maken?
Al lijkt ons dichten om des keizers baard
Toch is het op zichzelf de moeite waard!
HET MOOISTE GEDICHT
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
470 het mooiste gedicht
komt van boven
haar warmte en licht
dat zoveel schijnt te beloven
dat gedicht dat met liefde omarmt
als een deken mij omsluit
mij beschermt en verwarmt
mij het gevoel geeft jij maakt echt uit
dat gedicht doet zo haar best
en is nu bij jou aangeland
om dat te geven w...
Traan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450
Als je huilt hoef je
mij niet uit te leggen
waarom.
Je weet dat ik er vaak
voor je ben,
laat de tranen gewoon
maar komen.
Hallucinerend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 ik kende de afgrond
in afzet en wist het
langdurig zweven
zag het trillen en beven
van opwaartse druk langs
scherpe stukken rots
voelde het eerste
scheurend contact van
huid als het rode bloed spat
sneller werden rotaties
in het hallucinerend
eenparig versneld gaan
zwart overhe...
manganiet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
442 geluk moet wel haast een Vlaams café zijn
met sanseveria’s voor het raam
dan is pech een verweerd bord
toegang een half uur na zonsondergang verboden
er zijn grenzen
het is niet toegestaan alles zo maar toe te staan
er is een begin
zo staat in de rollen van de Dode Zee
tijd is een uit...
Malieveld
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
744 De zorg heeft met te weinig geld te maken,
En onder grote druk doet zij haar plicht.
Verdienen doe ik niks met dit gedicht,
Ik denk dat ik ook maar een keer ga staken.
Ik wil ook voor mijn rijmen wel eens geld.,
U treft mij straks wel op het Malieveld.
Hectors dood
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
751 HECTOR SPREEKT ACHILLES TOE MET ZIJN LAATSTE ADEM
(naar de 'Ilias' van Homeros)
Gij, bronsgehelmde vleugelvoetige
hoort mij aan
vóór uw langschachtige speer
mijn laatste adem rooft
Laat mij niet verscheuren
door de rauwvretende honden
noch door de leverpikkende kraaien,
Gij, een...
'k Hoor, hoe met gouden lijst de schilderij
poƫzie
3.7 met 12 stemmen
2.404 'k Hoor, hoe met gouden lijst de schilderij
onhoorbaar zegt, terwijl ik sta te kijken:
'Ik hang in 't niets, zelf niets dan schijn van eiken,
van weiden en van wolken, zee en hei;
Brahmans gedachte heeft bereikt in mij,
wat in uw werklijkheid hij wou bereiken.
...
Esthetica
gedicht
3.2 met 28 stemmen
14.513 Het sierlijkste is niet de zwaan, maar het water
waar de zwaan zich spoorloos in weerspiegelt,
een rimpeling van vriendelijke huiver.
Het sierlijkste is niet je lichaam, maar de spiegel
waarin het lichaam licht bezeerd weerspiegeld wordt,
terwijl een hand verschuift over je huid
en ook een s...
Vleeshouwerij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
596 Piet
gedoopt - aanvaard - Ik heb u bij uw
naam geroepen -
is in de
PKN
gedoopt
als
jongen
zijn
naam is Piet
maar
nog niet
zo lang
geleden
gezegend als Riet
door
vleeshouwerij
noch man noch vrouw
- het wetteloze
gedeelte van PKN
man Piet zowel
...
Kleine vrede?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
450 Voorzichtig ga je tastend met
je vingers langs mijn huidplooi.
in het voorbijgaan langzaam,
zachtjes verglijdt de droom
aan beide zijden en zijn we
onkreukbaar breekbaar, in
spiegels blijven we beide mooi.
het accent valt op niet
gesproken woorden,
waarin de nuance wederzijds
voelbaa...
de bibliotheek van herinnering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 de momenten die ik kreeg van jou
zijn toen en nu deel van mijn leven
die ik voor altijd dichtbij mij houdt
zodat zij eeuwig blijven duren
ik heb ze in een kluis gelegd
in de woonplaats van mijn hart
waar ik ze steeds weer openen kan
met de code van onze liefde
zo kan ik naast tijden van...
en hier liggen wij omringd door eeuwigheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 jouw mooie Griekse neus
en je gesloten ogen
je grijze haar dat
zachtjes in de wind
honden huilen
en blaffen naar elkaar
van de ene berg naar de andere
sterft geluid langsaam weg
en hoog in de lucht
trekt een straaljager
een streep door de hemel
tot ver over de Aegeïsche zee
weet...
Ik zou je nog.......
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.057 Ik zou je nog eenmaal
willen spreken,
nog zoveel
met je delen.
Ik zou je nog eenmaal
willen danken,
al dat moois,
zoveel fraais.
Ik zou je nog eenmaal
willen tonen,
diepe spijt
voor je pijn.
Ik zou je nog eenmaal
willen beminnen,
omarmen...