5042 resultaten.
Verzoek aan Willem Kloos
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
962 Drinkebroer, laat me nu maar los, we hebben
genoeg feest gevierd, het boeren wordt te erg,
mankepoot, Korsakov staat voor de deur en wil
naar binnen. Ik heb me genoeg in jou verdiept,
kom op, dichters onder elkaar, ga nu maar bij
een ander de boel op stelten zetten of liever
nog, donder op naar de hemel, deprimongool!…
Eijerland
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.582 Eijerland
hier eens verloren aan de Noordzee
die hen meetrok in de ginder
om opnieuw daarna geboren
als een onderwatervlinder
te verdwalen langs het lege
dat de zee er had verkregen
met de dominee - het scheepsjong
goudverdieners en hun zegen
Langs waar koele nachten gleden
haar Lutine had gelegen
zong het schuimlied van de Noordzee
losse…
Vriendschap
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
2.451 En toen ik onverhoeds tot rots versteende,
sloeg zij met haar staf mijn ledematen los.
Er bleef wat sterrenstof op mijn wangen plakken.
Zodat ook ik schitterde in
de straalstroom van haar orbiet…
De vruchten van archaïsche gestalten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
615 illuster fluisteren
van fragiele lichtdeeltjes
in een te kleine ruimte
Aan mijn huid kleeft een zuiverder kleed
dan mijn geweten mij wil aanmeten
En waar ik mijn blik op werp
schep ik nieuwe werelden
uit zilverstof
Toch beklijft een stukje onbalans
in deze dans om de hete brei
en waar ik mij mee verzoenen kan
laten littekens los…
In zulk een nacht...
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.705 night',
Van 't stralende Venetiaanse spel, -
In zulk een nacht, waarvan dàt lied nòg klinkt,
Is àl de schoonheid van de klare dag,
Verinnigd en vertederd en de droom,
En àl de klaarheid van de schone nacht,
Tezaamgevloeid tot die betovering
Die is Venetië's ziel en innigst leven:
De wonder-tedere melancholie
Die aantrekt, aantrekt en niet los…
Echt wel!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
675 Conocen los senderos infinitos del amor.
Ze kennen de ontelbare paden van de liefde.…
Verlangen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.032 Los van verstikkende beperking,
gevuld van 'n gelukzalig moment;
hunkerend naar 'n totale verwerking
in 'n alomvattende rust,zo broos,zo ongekend.
Het grote verlangen ,zo diep,en intens;
vol van algehele zuiverheid,
zal zich volharden als een gekoesterde wens,
vervuld van hoop en intensiteit.…
Het woud
poëzie
2.0 met 3 stemmen
1.496 Des ochtends komt uw hemelse bespeler,
Uw organist, uw goudenklankuitdeler, —
Zijn voet aanraakt uw donkerend pedaal,
Zijn vingers zijn op dansende lichtstraal,
Hij loopt met trillers langs uw stammendos,
En uit uw takken breekt verrukking los.…
Laat ze slapen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
496 Laat ze slapen, zij die niet willen ontwaken
Laat ze slapen, in hun ondergrondse gang
Je hoeft ze niet te prijzen of te laken
Te vermaken, met gitaarmuziek of zang
Ze willen niets dan de oude liedjes horen
Zo vertrouwd, zo zeker en zo zoet
Je gave zou het ritme slechts verstoren
Alleen het ritme, het ritme dat is goed
Maak niet los…
Sterretjes
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
2.040 Het wordt vast een inkt-crisis, we pennen er blij op los
Met een muze als de jouwe worden we vindingrijker dan een vos.
Geliefden en diepe vriendschappen worden zieltjes
Sterretjes, lichtjes, vlammetjes en ook gedichtjes.
Wil je iets echt niet dan gebeurt dat ook niet
Een nederig kinderlijk wensje vervult Hij met geniet.…
De muur der tijd...
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
785 In dromen, kan de ziel vrij zijn,
los van die blokkerende tijd,
reizen naar de vele gebieden,
verborgen in 't onderbewustzijn.
Wensen komen feilloos in beeld,
in hoe kleurrijk het leven wel is,
tot de grauw, grijze muur der tijd,
meedogenloos weer heeft benadeeld.…
Manager
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.911 ik was verbaasd, maar liet het hem niet merken
onwennig staken handen uit de mouwen
zijn blik verried gebrek aan zelfvertrouwen
vandaag heb ik een manager zien werken
cynisme kon ik tot een grijns beperken
de stropdas los, Armani-pak vol vouwen
verbeten bezig om iets zwaars te sjouwen
ik bracht hem koffie om wat aan te sterken
ik rook zijn…
Kiezen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
938 kies ik voor het spannende ontluikende avontuur
of blijf ik op het burgerlijke pad voor de lange duur
Op een splitsing van wegen met de keus aan mijn zij
vraag ik mij even af, is die keus wel echt vrij
De wegen waar ik in verleden mijn stappen heb gezet
Die beteugelen mij binnen de reeds ingezette tred
Nu op dit moment maak ik mij los…
Tussen twee werelden, in beide thuis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 ik niet nodig gehad
De Ster heeft mijn pad geplaveid
met ervaring, bescherming en wijsheid
Ontspoord geweest
extreem geleefd
maar kijk me nu:
vers geperste sinas drinken
uit gouden bekers
met zicht op zee
genietend van de vitamine C
en andere dagen van de frisse lucht van het bos
maar ook de drukte van de stad laat me na alles niet los…
Verzet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
873 Hij liet los waar paden kruisen,
Belagers zijn gemeenlijk laf.
Zij was gered, doch vrees doet bruisen;
Angsten wisselen afschuw af.
Haar wereld is aantoonbaar kleiner.
Jaagpad, bosrand, struikgewas:
De stille plek die wordt gemeden
Havo-drie, dat is haar klas.…
Bespiegeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 We scheuren ons los.
We keren terug naar het licht.…
Camoës
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.341 Om zijn stilzwijgen en onzeker schot
Geminacht door kooplieden en soldaten,
Aan boord, in 't fort ten prooi aan 't plomp complot
Dat hij niet delgen kon, slechts macht'loos haten.…
jaaroverzicht
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
610 te gaan naar het overleven
en de stilte antwoordde: zoek niet langer meer;
keer niet om naar de uitgedroogde weg, loop naar me toe
al is de steen nog zo koud, je vindt me eeuwig binnenin
de nacht zal met je meegaan
en zo droegen de dagen;
het vluchten tussen zinnen
wanneer woorden smeekten om ogen
of om ergens te beginnen, niets liet los…
Eeuwenoud?
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
638 Slaap maar door mijn gerijpte vrucht,
droom je los uit de wortels van het mos,
laat jouw kristallen zaad nippen aan het licht,
kiemend in een eeuwenoud gedicht.…
Gevogelte
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
547 leeg, gevoeld en ondoordacht
Mijn hand lag open, voor iets nieuws dat
Niet te pakken was, onverstoorbaar ligt de vogel voort
Waarom zijn de bomen zoals ze zijn, kan men ze niet verlaten
Zonder te weten dat alles op den duur toch wel sterft
Gevlogen woorden schieten door haar strot
Geen moment dat haar bezielt
en ze loslaat om zich verder los…
buiten zinnen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
748 kwijt ben ik al mijn zinnen
zonder woorden om te beginnen
ook het einde ervan is zoek
de vele letters in het boek
de roman, die ik nu lees, blijven ongehoord
‘t is niet mijn verhaal, een vreemde taal
als losse letters vluchtend in een woord
dwalen mijn gedachten dweilend
zoekend naar woorden, koortsachtig ijlend
geef me raad, hoe zal ik…
Voorjaarsextase in het bos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 ben de dans,
de sprong, de frisse lucht,
de lichte vlinder
op zijn vlucht,
het hert ben ik,
dat heel stil naar mij staart,
‘k ben ook de zwarte golven
op de vaart,
ik ben het bruine riet,
strak en hoog,
ik ben de kikker,
die zojuist bewoog,
de stijve stok ben ik,
de dorre schors zo broos,
dat alles ben ik en
dat alles is er met mij loos…
Aan dat kleine meisje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
844 Er is niets loos,
Maar de feeën zijn weg en mannen komen,
Die openen Pandora’s zwarte doos.
De lange lijdensweg moet jij verduren
Zoals je moeder en vader voor jou,
En luchtkastelen zijn enkel hopen muren,
Jij bent geen prinses, maar gewoon een vrouw.…
Stille pijn
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
921 Jij, zo wild, je wilde haren
Golven op de wind, lijken te zweven
Lonken en flirten, nog heel even
Niet bezwaard door te veel jaren
Los, gek, en voor niemand bang
Behalve voor jezelf, voor het bekennen
Dat ook jij ooit moet stoppen met rennen.…
zuidwester
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
654 laag water
je maakte verlangen in mij wakker
het was als een zomers lied
dat over het vlakke water wreef
moeizaam keerde je de golven om
en je paard, je stoere boerenpaard
aanschouwde vredig de verte
terwijl het zware sleepnet
als een zilveren schubbenkleed
het licht binnendrong
twee grote gevlochten manden
werden gevolgd door het losse…
Web
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Door mijn eigen gesponnen web
zit ik gevangen
in mijn trui van losse wollen draden
waarvan ik niet meer weet
wanneer de steken zijn gevallen
Met verbeten mond lig
ik onder mijn deken van vlinders
hun vleugels wijzen mij het pad
waar ik met mijn blote voeten
de aarde weer kan voelen
Door mijn eigen tralies om mij
heen te solderen
voel…
Kom niet onder hoge bomen...
poëzie
4.0 met 1 stemmen
971 Zo wie loopt op losse voeten
heeft lichte last van hart en hoofd.
Taaigewrongen wortlen moeten
hem binden die in kracht gelooft.
Zie, de bomen ruisen, leven,
slaan streng hun zware schoonheid uit.
Blijf daar weg zo gij maar even
wat lispelspeelt met half geluid.…
Suffe geest
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
909 , donkerrood
elkaar opvolgend in een
fase van verwarde lijnen
Metaforisch gevloeid bloed
hoewel dader-DNA aanwezig
achtte de magistraat
ongegrond
Op basis van leugens
liep ik toen de dodengang
d' Opgaande zon gaf mij toen licht
Mijn inwendige mens schreeuw-
de daar mijn leven wakker
Nu speelt de tijd met mijn
ziel; hoewel genade-
loos…
de bomen, ze vallen één voor één
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
734 de bomen, ze vallen één voor één
al zijn ze jonger en niet eens uitgehold
vingervlug zoals een dief je zakken rolt,
gingen ze brutaal, schielijk van je heen
je plant je wortels dieper in de aarde
je kraakt en wankelt, maar laat verkrampt niet los
de lege plek in het Red-je-hachje-bos
verhoogt helaas alleen je eigenwaarde
zaailingen…
De Schuchtere
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.586 En 'k borst dan op eens los in tranen;
En of zij dat beter verstond,
'k En weet 't niet, maar 'k mag het wel wanen;
Zij kuste mij 't woord uit de mond.…