29671 resultaten.
Sterrenfiets
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
520 Geen knal, maar zachte trap,
de maan is klein, de hemel wijd open.
Voorbij planeten, groot en klein,
de sterren twinkelen, ’t is fijn.
Een droomreis, zo oneindig klaar,
een kind op de fiets, wonderbaar.
Geen verdriet hier, enkel lach,
fietsend door de sterrenpracht.
Zo klein op aarde, nu zo vrij,
sterrenkindje, jij en ik.…
Ruisende revolutie
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
589 Nu het verleden een
ander land is en dat
meetpunt verloren ging
Wij de kunst van het
vuur maken uit onze
handen lieten glippen
Nu wij de schoonheid van
ruïnes en oude verhalen
niet meer herkennen
Wij onachtzaam de
ongeborenen van de toekomst
geen ruimte geven
Nu wij een boom planten
en ondanks alles naar
de blauwe hemel kijken…
DAAGSE VERZOEKING
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
413 doorbrengen
bij voorspoed of tegenslag
dikwijls springt mijn stemming
onvoorspelbaar op en neer
evenals kleine uitvoering
eigen geweten
wellicht ook stem van Hierboven
laten me beseffen
op dit ogenblik
ben ik een Satansknecht
korte pijnlijke ommekeer
geeft spoedig opluchting
gewonnen heeft
het terug roepen
door reine Hemelingen…
Ratrace
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
354 Protestsongs mochten niet
baten
slechts druppels op gloeiende platen
de gordel der grachten
is een enclave
onbereikbaar voor het
arbeidsethosgilde
dat zich in arren moede
voortzeult om via ondoorgrondelijke omwegen
ter bestemde plaatse te komen,
onderwijl in wereldtergende wanhoop de hemel vervloekend
Stik in je blik!…
Hiërarchie in Eindige Schoonheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
377 Hoe het goud van de dakrand
afstak tegen het groen
van het omringende bos;
glimmende kozijnen,
als ogen van oude magiërs,
die het bergmeer aanschouwden;
handgesneden zuilen
die de tergende hemel steunden
door voorbijglijdende eeuwen.…
Fairytale
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
384 Waar ridders schuilen
elk achter 'n kanteel
rijst aan de horizon
's werelds toneel
grijpt soms bij de lurven
en soms bij de keel
geen krijgt wat hij wilde
sterker: part noch deel
zo niet Arthur van Schendel
en 't hemels gerecht
werd ook Van den Vondel
elk nieuw jaar te veel
doch 't pad van de tao
is geen fairytale
reflecties…
Herdenken
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
275 gewijde uur
naar de kant van de weg
zwenken en stoppen
lijken mijn vader en moeder
in zichzelf verzonken
verbonden met iets
dat groter is dan zij
gedachten waar ze goed
naar moeten luisteren
die het waard zijn
om telkens terug te halen
En altijd
is er in het diepste
van de stilte
weer die merel
die met zijn zilveren tonen
naar de hemel…
Bruidig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
134 In mijn buik wordt gedanst
mijn hoofd zweeft in de hemel
de wind blaast een mamawil
in mij, en de wind waait
papaplaatjes naast de mannen
op wie mijn ogen blijven rusten
waarop hun ogen blijven haken
aan mijn blik, borsten, buik
Hoe trek ik een van hen verder
naar me toe? Hoe neem ik hem
bij de hand, met me mee?…
De berusting van God
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
120 Weg met de scheiding van de wateren
in de hemel en op aarde!
Een zondvloed, en zand erover!
Opnieuw! Ander plan!
Vooruit, een nieuw begin
een redding en de berusting
dat er nu eenmaal kwaad is
in de mens, maar verzacht
door de nieuwe stamvader
die belooft zich goed te gedragen
en voor de aarde en de mensen
zorgzaam te zijn…
Verten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
292 Blauw is de hemel
Grijsgeel is het strand
De verte lijkt te verdwijnen
Zoals ikzelf en mijn pijnen
En wandel waarheen?…
Wat het donker maakt
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
23 Oh regen in november zonder wind
Donk're zuil van water uit de hemel
Ze vraagt niet wat ik ervan vind
Ik schrijf wat woorden over later
Het blauwe licht zit in een hoek
En stelt me weer teleur
De gang zet alles open naar de deur
Potsierlijk noemt zij mij ik laat haar
Ik haat haar niet dat kan ik niet
De sluizen open ik hoor het kletteren…
Als de hemel fluistert
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
437 Langzaam vervagen de contouren van huizen en
bomen in de schemer terwijl de torenspits zwijgend de hemel raakt met zijn ijle kruis.
Klokken rusten in schaduw van vervlogen
uren, hun wijzers gevangen in een tijd die zich nergens
heen haast.…
Schollebos in ochtendlicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
319 En in het stille nagenieten
blijft nog lang de gloed bestaan,
waar hemel, water - en even, jij -
onlosmakelijk samen zijn gegaan.…
sterrenloze hemel
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
667 eenzaam in de nacht
geen ster die knipoogt
of even naar me lacht
geen maan van goud
die mij begroet
of van mijn schaduw houdt
er is enkel het zwart
verbannen door duisternis
voel ik me zo eenzaam in de nacht!…
actie in de herfst
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
725 bladeren ruimen
het gazon bemesten
verzorgen van tuinen
doen wij als de besten
met de herfst in het land
treden we nu best in actie
alle rommel langs de kant
werk voor gans de familie
het plankier wat schuren
met zeep of bleekwater
het groen van de muren
geen zorgen voor later
iedereen is druk in de weer
vele handen maken…
Hun land, hun hemel en hun sterren
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
650 Dit nu was: hun land, hun hemel en hun sterren.…
Cryptocarya kostermansiana
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.309 overleden dochter, die naamloos
schuldloos in de aarde en de hemel
met haar moeder verenigd is
Opnieuw de grafstenen tellen, tot twee
en veertig gekomen, ontdekken dat Prof.…
nee zeg nee ja
netgedicht
2.9 met 41 stemmen
4.416 houdt het ooit op
mijn hemel het houdt nooit op
oh ja oh ja oh ja oh ja
het sneeuwt het sneeuwt
het sneeuwt hier op amsterdam…
De wijsgeer
poëzie
3.8 met 8 stemmen
4.021 'Jongeling', dus sprak een Wijsgeer,
'Jongeling, gij moet de hemel,
In de stille nacht beschouwen,
Wen geen wolkje hem verduistert;
Dan moet gij die grote lichten,
Die ontelbre grote lichten,
Om hun assen om zien rollen!…
Genesis (of hoe je op verhaal kan komen)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
573 huilt en denkt, hoe zijn we allemaal
hier in ballingschap gekomen
is god nog bij ons deze dagen
nu alles weer woest en ledig is
uitlandig zijn we vol met vragen
een godvergeten duisternis
luister haar krachtig credo klinkt
over de maker van al wat leeft
dit scheppingslied vertelt en zingt
over de hand, die alles geeft
zo is de hemel…
Grafbloemen
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.893 Uit zijn ogen het blauw van vergeet-mij-niet,
Dat in hemele-heimwee ten hemel ziet;
Uit zijn lippen een meidoorn in rozepracht,
Waar een nachtegaal jubelt zijn dromenklacht,
Uit zijn boezem een reuzige zonnebloem,
Goud van zijn lied en blond van zijn roem,
Uit zijn armen lianen omhelzend teêr,
Uit de wel van zijn tranen een helder meer…
's Wienters op 't karkhof.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.080 En zie 'k, ien de wienter des levens,
Op aorde onze doojen nie meer -
't Wordt lente ook veur mien nao 'en poosje,
Ik zie ze ien de Hemel dan weer.…
Waar woont 't Geluk?
poëzie
4.1 met 8 stemmen
2.047 'k Ging dan verder, verder, 't hart benepen,
En ik vroeg aan Godes blauwe hemel,
Aan het water, aan de wind:
‘Zeg mij, hemel, waar 't geluk zijn woonst heeft?
Water, wind, waar zingt 't geluk zijn liedje?’
'k hoorde: ‘Waar men u bemint!’…
de eclips
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
504 Bij heldere hemel zou ik van een
spektakel kunnen genieten.
Zeker niet te missen.
Ooit was het anders.
Toen deed de maan het ook af en toe,
de medicijnmannen noemden het taboe.
Offers moesten komen, een dier of mens
om wie of wat die op dat moment
nu ontstemd was te plezieren.…
GEESTENKOOR BOVEN DE WATEREN.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
901 Gij zijt als het water:
't Werd uit de boezem
Des hemels gebaard;
't Stijgt naar de hemel,
Het stort weer ter aard,
Eeuwig verwisslend
In rustloze vaart.…
Als de bloemen weer gaan bloeien
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
820 als de bloemen weer gaan bloeien
kan ik uw Naam, de allergrootste liefde noemen
heeft iemand ons zoveel schoonheid gegeven
als de zomer; hemelse tuin van jubelend leven!…
De dralers
poëzie
4.3 met 3 stemmen
852 De hemel begon uit te doven -
Met open lippen wachtten wij,
En zagen weifelend naar boven,
En bleve', en wilden nog geloven -
Zij kwamen langzaam naderbij.
Er lag al zilver op de baren -
Verlangend hielden wij de wacht,
En bleven in de hemel staren - -
Tot er alleen maar sterren waren,
En om ons heen de stille nacht.…
Herfstregen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Recht uit de wolken
vloeiende regendruppels
parels van hemel
Hoe het grijs wordt ingericht in een nog maar
korte tijd geleden ontwakende hemel waar zij verschillende
tinten aanneemt bij gestapelde wolken van waaruit tonen in delicatesse
en subtiliteit vloeien tegelijk proeft men fracties tederheid in dit ongezien fluweelzacht.…
Nat weer
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
389 Droevige hemel
zweert samen met elke wolk
laat tranen vallen
Hoe al in de vroegte van de morgen
het grijs wordt ingericht in een nog maar korte tijd
geleden ontwaakte hemel waar ze verschillende tinten aanneemt
bij voorbij drijvende wolken die steeds meer samenkomen tot ongekend geheel.…
Vallende ster
netgedicht
2.6 met 32 stemmen
650 Hoe eindeloos ik dwaal door de adembenemende
zichten van de hemel met zijn sterren als kleine vlammetjes waar
ik me ook verwonder over hun bijzondere elegantie terwijl hun licht me rust geeft
en mij herinnert aan de pracht van leven; een wonder dat gekoesterd en vereerd mag worden.…