4717 resultaten.
kalm blijven
hartenkreet
4.8 met 15 stemmen
1.714 Ik win het gevecht tegen de pillen
Elke dag een stukje meer
Niet meer depressief rillen
Geen gevoelens van oud zeer
De lucht lijkt iedere dag dieper blauw
De bomen geen angstige skeletten
Het water niet zo donker en asgrauw
Geen angsten die mij bezetten
Voor mij mag het leven weer bewegen
Met het gebruikelijke up and down
En ook al zit…
mijn lage land
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
960 het strijden
duchtig overmant
en als de raakvlakken
eigenlijk in elkander overgaan
is de bodem zacht van aard
ontdaan van vastigheid
uit kwellend slib gebaard
bij voortduring
komend dan wel gaand
stoeien zij om de zwaarste dracht
die de weg
al was het maar even
naar meer bezitten baant
zo is mijn lage land
onvoorspelbaar beweeglijk…
Irratio
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.934 Zie hem lopen
Zie hem denken
Zie die traan
Die maar niet nat wil worden
Zie hem tellen
Zie hem redeneren
Zie die lach
Die maar niet kan lachen
Zie hem schreeuwen
Zie hem horen
Zie hem zien
Zonder haar ogen
Zie hem spijten
Zie hem vloeken
Zie zijn secondewijzer
Zonder haar uren
Zie hem komen
Zie hem vertrekken
Zie hem bewegen…
Amarcord
netgedicht
4.0 met 135 stemmen
16.490 kind nog in Rimini
deint met Federico Fellini
weemoed in een relaas
heiig in een waas
vloeien beelden naar alle kanten
gepast ongepast bestaan niet
als steeds geen boodschap aan ons
- non voglio dimostrare niente
voglio mostrare -
verdwijnt elke distantie
schijnbaar uit de regie
ontstaat tablau vivante
beweging in mozaiek
verhaal schiet…
Ode aan de mond.
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.211 Jouw mond
vormt beweeglijk
de woorden,
volle lippen.
Licht trilt een
mondhoek.
Mooie sensuele,
plooibare mond,
vol melodieuze
klanken,
schaterend soms.
Volle rode lippen
gerond in stille lach,
steeds wisselend
van vorm, vol kleur.
Zo soepel,
warm glanzend,
speels lokkend.…
De stilte
poëzie
3.2 met 2385 stemmen
4.974 Draag uw kleine levenszegen
Naar het dromenloze land,
Lijk de golve' heur oogst bewegen -
Tot zij zachtjes breken tegen
Het doodstille strand.
Zie de boom de paden tooien
Rondom zijne stille voet,
Laat uw ziel zich zo ontplooien
En haar bloemen om zich strooien
Uit een vroom gemoed.…
Veervrouw
netgedicht
3.8 met 30 stemmen
5.347 van pier naar binnenland
tedere geluidjes makend, strelend
aangenaam als de koele bries van zee
Lopend over de roestige ijzeren buis
vroeg ik naar het doel van afscheid nemen
want alles, veervrouw neem je met je mee
Jij duwde je dicht tegen me aan, wees
op de visdieven, met kopjes zwart
sierlijk omgeven in hun ijle tonen
het breekbaar bewegen…
verlichtte stromende champagne
netgedicht
2.6 met 24 stemmen
4.496 de eerste vuurpijl knalde
verbrak in sier het nieuwe jaar
verlichtte stromende champagne
gejuich omarmde de franje
ik was alleen, zij daar
uitgelicht in hoeken
zag ik schaduwen bewegen
vergeten had ze daar gedropt
ik kon er toen niet tegen op
moest verder met mijn leven
ik zag ze kleur
en vorm krijgen, voelde
weer de wanhoop aan den…
MENSENWOORDEN
poëzie
4.0 met 15 stemmen
5.991 O, vloek van 't menslijk woord, dat niet vermag
Der ziele diepst bewegen weer te geven,
Maar steeds een schijnbeeld om die glorie maalt...
O, vloek, dat mensen-traan en mensen-lach
Diep in ons eigen binnenst blijven beven,
Géén mens, schóón als zijn Zelf, voor ándren straalt.…
climaxtase, het zijn erna
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
813 zich scherp bewust van onhoudbaar verlangen
geniet hij intens van zijn harde zijn
in extatische verwachting blijvend
voelt hij zijn opgerichte spanning
zijn verhitte ogen glijden langzaam wit
als hij vergeten verzinkt
in een zwoele extase
doordrongen van zachte huivers
ontkromt zich telkens zijn glanzende rug
daarbij zweet tot damp bewegend…
Herontdekking van de Hemel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.011 De uitgestrekte koepel
doet me steeds aan iemand denken
haar bewegingen zo soepel
ieder waaien, wuiven, wenken
Noorderstorm en zuidenwind
zijn al naar zij ze blaast
als lieve woorden voor een kind
of een vloek die ijzig raast
Stoomgebergte, onbedwongen
nevels van regen en zon
waar alle mysteriën ontsprongen
de stroom van haar leven begon…
Kijkdoos
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
633 Het kleine oog gericht
door het kleine venster
in het licht van de wereld
de kleine caleidoscoop, kleurt
de aarde met één oog, telt de
multiculturele regenboog, abstracte
stukjes land en culturen afgewogen,
verkleuren vorm en plaats, beweging
door een simpele handomdraai, en
een voortschrijdende tijd, om de
carrousel te verfraaien, intuïtief…
Liefje in wording
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.274 Liefje
zo stil
zo pril
vredig slapen
lekker gapen
veel hart
en ziel en zaligheid
Liefje
onze ziel en
onze zaligheid
pure eerlijkheid
dure heerlijkheid
jij de toegift
op ons leven
Liefje
kunstig weven
lekker zweven
mooi bewegen
dan gegeven
aan, om en
voor het leven
Liefje
jouw leven
nog even en dan
lang zal ze leven…
De zomerdag
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.174 Het water, in de middag zwaar
en rimpelloos gelegen,
is als een loden loomheid, daar
wij niets in zien bewegen
dan enkel, nauw verkenbaar aan
wat rijzing, aan wat daling
in 't oppervlak, het langzaam gaan
als van ene ademhaling.…
De verzenzegster
poëzie
3.4 met 7 stemmen
3.814 Koelte doorstreek haar stem, alsof een glas-
Kralen gordijn klaar ritselde in ’t verlegen
Bewegen van een hand; dan beefde tegen
De vochte grijsheid plotseling een ras
Pooplen van gouden licht; wie heeft ons armen
Een blik gegund tot waar de liefde waakt?
Ons dood hart voelt zich koesteren en warmen.…
Zielsvreugde
netgedicht
2.1 met 30 stemmen
5.429 Haar slanke, wilde benen bewegen vurig
op de dansvloer van zand en gras. Haar
oerdans met de geesten is een vreugde
die mij grijpt en meesleept. O, dansende
tovenares, laat ons meedansen op jouw niveau.
Los ga ik, in totale overgave aan de
instincten van in mijn ziel.…
Voorbij lopen
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.356 Heel alleen, sta je daar
Ik kan het zien, je hebt het zwaar
Niet wetend wat er met je is
Voel ik een verbintenis
Toch loop ik door, en laat je alleen
Totdat de gedachte weer verscheen
Ik verstijf, kan niet bewegen
Beelden van wanhoop komen tot leven
Heel alleen, stond ik daar
Wachtend op een klein gebaar
Het maakte niet eens uit waar vandaan…
Waan of wijsheid?
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
606 Een trekstroom voert me mee
onderhuids, als sterveling in de
wispelturige muil van de zee, in
vrije keus ontstaat geen drenkeling,
geworpen op een vulkanisch land,
een enkeling herontdekt de balans
voor lijfsbehoud, omarmt de droom
in stil gebaar, hartstocht in beweging,
gekleurde bals van integriteit,
fixeren pauwen de drift in dans,…
Dansende slang
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
573 Zijn is het bezweren van de leegte
die het wekken van de dansende slang belooft
het leven dat geen tijd kent, slechts beweging draagt
wervelt tot de strelende zinnen van het binnen
vandaar begint het ontginnen van de toortsen van verlangens
slechts getuigen zijn zij, afspiegelingen van het grote inferno
tot het laatste uur van het laatste…
Lente boomgaard
poëzie
2.6 met 8 stemmen
2.758 Dan bewegen
Noch ritslen meer... Ál stilte, àl teerheid: zacht
Om ons van 't leven mysterieuze macht.
---------------
klemen vogel: ?…
- De Laatste Bel -
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.089 Zo zonder zin, woorden dezer graven
de moeilijke dagen, het oorlogsgraf
de laatste stap die jij gezet hebt
de haast, de voorwaartse beweging
die jij gehad hebt...zonder troost.…
Ma bien-aimée roos
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
645 om een huisje deur
zag ik witte liefde in jouw ogen
en het groeide binnenin ons
enthousiast
jij liet me dansen en glimlachen
bij dageraad en bij nacht
tot daar het einde kwam
eens te meer drukt afscheid
laat stilte achter in ’t hart en oog
en achter mijn deur
om te bewegen
over twee provincies
binnen en buiten
wat de natuur repeteert…
Zilveren bladeren
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
633 opgeheven zilver
siert bladeren op steel in windexplosie
hoger dan mijn armen reiken
ademt adem op toppen geruis onder licht
van waarde
glorieus aan het zicht
het zilvermysterie blijft zich vernieuwen
aan levende bomen
die bewegen
over en weer terug naar boven
dat bindt mijn gedachten
van wat ik zie
door middel van hun groei
schoonheid…
Haar hondje komt niet meer.
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
572 Ze had beloofd
goed voor hem te zorgen
-haar nieuwe hondje-
en zat vol plannen:
dacht na over welke soorten voer
en voldoende beweging
in de morgen
Maar na een tijd,
werd het voor haar een sleur
wees ze hem keer op keer
de deur, maar wel,
steeds midden in de nacht
Zo rond half twee,
om twee uur soms
dan sleepte hij zijn spullen…
Een vlaag van verbeelding
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
762 een sproeier met nat licht
wuift langs de statige gevel
de wind verdraait het zicht
heen en weer
snel of even
in de doorgaans proestige nevel
achter sombere ramen
bewegen figuren in zwart
zijn het weduwen
of één persoon op iedere wand apart
ik schuil aan de overkant
en staar naar binnen
zou men daar
alvast de spoken wekken
kruipen…
Foto met mij
gedicht
2.6 met 51 stemmen
16.005 Pulseren wordt
mijn enige bewegen. Je blijft doordat je gaat.
------------------------------------
uit: 'Het meer in mij', 1986.…
Publiek geheim
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
558 Toen Simon Vinkenoog Ingrid Jonker
in Amsterdam ontmoette
wist hij natuurlijk ook niet hoe
het met haar af zou lopen
hij keek diep in haar ogen
streelde de schitteringen
hij zag de glimlach op haar gave gezicht
volgde de charmante bewegingen van haar
slanke gestalte, vergat pardoes een joint
te draaien, werd high genoeg van haar
maar tijdens…
Stervensstrijd
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
1.212 Ik voel jouw vingers die niet meer bewegen
en jouw huid voelt klammig koud.
Hoe cynisch is dit wachten,
wachten op jouw heengaan.
Wat is er toch dat je in leven houdt,
nu jouw voertuig het wil opgeven?
Je ligt hier eenzaam, van je trots ontdaan,
wetende dat je naakt werd geboren
en ook naakt heen zult gaan.…
De Zeilen
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.788 Ver over de zonnige heide
stond tot den golvende rand,
die 't lichte van 't donkere scheidde,
de dag, - stond de morgen in brand,
en dralend en drijvend tegen
het blauw, met elkander mee,
zag men zich de wolken bewegen,
als zeilen over de zee.…
Op de deining van pulserend bloed
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
538 kruis krampachtig bijeenhouden
aan een zinkend schip dat als wrakhout
de tempel vormt voor mijn bouwvallige gebeden
Als liefde geen naam zou hebben en steun geen belichaming
was het offer als een drug geweest
om het leven te bezweren in al zijn driestheid
Slechts met één vinger tilde ik
een hele wereld van mogelijkheden op
met één beweging…