6348 resultaten.
in dit achtste jaar
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
553 heb ik jouw ogen gezien
ze lieten sterren stralen, in het kleine kind
dat lichtgebogen lieve lachjes bood
boven dode jaren leefde dat, als
zachte troost en warme handen
zelfs nu ik je zo verloren ben, groet goud
in witte bloemen, eeuwig waar hun
naam zich noemt
jij en zij
bloeien in een ander uur, maar immer
mooier dan de eerste dag…
59
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
498 wacht een wisse dood
of op zijn minst een bijna-doodervaring
ziehier de (ingekorte) openbaring:
artrose, jampotglazen, kraaienpoot
een luier, kunstgebit, genadebrood
rollator, staar en wijkende beharing
daar sta je, wankel, één been in je kist
het andere door spataders gekweld
amechtig leunend op je wandelstaf
de levensvreugd voor eeuwig…
LATE ERVARING
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
499 De lange levensweg
loopt reeds spoedig ten einde
is een breed bezadigd zandpad
door een tevreden heideveld
zacht avondrood
geeft de vroege schemer
en de paarse struikjes
warme gloed van berusting
terwijl de eeuwige einder
in vaag vragend grijs ligt
plots kringelt een kleine dwaalster
fel brandend over de grond
schenkt dit leven een verrassing…
Escher*
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
3.569 Pas voor pas
lopen mensen in een eeuwig verbond
op een trap, waarbij niemand boven komt,
oneindige ganzen op een stropdas.
Tussen alles wat mij hier zo bekoort,
ontluikt er zich met enig ongerief
een waar categorisch imperatief
en gaan bestaande twijfels over boord.…
Houten kruis
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
485 Houten kruis gekanteld
Tegen een stenen schuur
Knuffels, kaarsen, bloemen
Herinnering aan een noodlottig uur
Het lijden van nu en van de eeuwigheid
Bij elkaar gebracht in de tijd
-----------------------------------------------
In Memoriam Kees-Jan Dusseljee
die in nieuwjaarsnacht door een
eigen gemaakte vuurwerkbom om het leven kwam…
Arc de Triomphe*
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
3.022 Het eeuwige vuur op het ronde plein
spiegelt jouw verlangen van mij te zijn.…
overgaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
714 hectiek wel even rust
Om te beseffen welk paradijs
Er opengaat als ik je kus
Met de overgang van de seizoenen
Blijkt in alles een bekroning
van liefde en ik blijf je zoenen
Van de zwaluw tot de winterkoning
Met de overgang naar een gelukkig leven
Een glimlach als tatoeage in de tijd
Ik zal mijn wereld aan je geven
voorbij de gang naar eeuwigheid…
PAUL SCARRON
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Mijn protégé bezat een scherpe geest
Ze ijsde van het klooster met zijn nonnen
Zij in habijt, in plaats van in japonnen
Nee, dat zou eeuwig zonde zijn geweest
Ze had geen geld, familie, was verweesd
Ik heb me op een oplossing bezonnen
Ik, kreupele, heb haar voor mij gewonnen
Ik nam haar mee naar elk gegeven feest
Ze heeft Madame de Monteban…
De sneeuw dekt alle woorden toe
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
659 De sneeuw hervindt de luchtigheid
om toe te dekken wat ons deert
terwijl de eeuwigheid niet rent
maar smelten durft in ieder vlokje.
De sneeuw kent eenvoud en vertrouwen
want durft te vallen zonder vrees
terwijl de bange mensen aarzelen
om nu hun weg te gaan in wit
dat enkel schittert en kristallen
sterren schept waar wij niet kijken.…
Maakbare wereld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 worden verlegd
- En vooral overschreden -
Is daar de geboorte van
Zo maar een bijzonder kind
Dat in een voerbak te vondeling
Wordt gelegd voor het heil
Van alle mensen - als dan
De maakbare wereld oplost in
De onmetelijkheid van het bestaan
En de mens verstilt en ontvankelijk
Wordt voor wat vanuit de onpeilbaarheid
Van de Eeuwige…
Dooi
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
909 Het verwoest een droomaanzicht
Regen, inslaand in de sneeuw
Het witte dek is niet meer dicht
Geen schim van wat het was
Wat ooit een sprookjesland inhield
Is nu nog maar een plas
Mijn liefde was ooit zuiver wit
Puur en onbevlekt
Zij leek voor de eeuwigheid bestemd
Maar is nu weggelekt
De sneeuw werd langzaamaan een bui
Wat puur was dat werd…
Zonder dat er sprake was van een lange reis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.018 Mijn leven lang nooit anders
Meegemaakt dan dat zichtbare en
Onzichtbare figuren mij in
In al mijn bewegingen hebben
Geschaduwd - nooit alleen,
Nooit met rust gelaten
Maar deze keer ben ik
Werkelijk alleen en is
Er niemand voor, achter,
Of naast mij - ik ben alleen
En hoef alleen maar mijzelf
Te verantwoorden zonder eeuwige
Inmenging…
Gebroken graven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
710 moeizaam
Geboren doet worden -
Word ik op het kerkhof
Van gebroken graven
Begroet door een oude
Man met een schitterende
Zilveren baard die mij
Het verhaal van zijn dood
Vertelt - en terwijl de
Eerste zilvermeeuw boven
Ons moedig de nieuwe dag
Toeroept hoor ik van mijn
Metgezel dat ik bij het
Begin van mijn reis naar
De eeuwigheid…
Zo, verloren in de tijd ( R. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
753 Jij en ik, o zo verloren in de tijd,
eeuwigheid, voorzienigheid;
volledig opgaan
lijkt, en is, zó ver weg!
Jij en ik: in liefde en oorlog met elkaar...
we treffen elkaars hart, in de ogen
troffen wij werkelijk zuivere emotie,
voor heel even maar.
Jij en ik, via levende dood,
klein doch groot,
ieder op zich...
jij en ik!…
Smeulend vuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.070 binnenin
glans en schijn onderscheiden
Engel Uriel, breng me licht
Ik weet het niet
breng alles door elkaar
vanwaar die tomeloze drang
op te gaan in het geheel
ik wil een klaar beeld
ontvang slechts storend geruis
ik weet het niet meer
red ik mezelf van deze mist
waar ben ik gebleven
lieve zielediepe aanwezigheid
vanbinnen eeuwige…
Orfeus
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.211 Had Orfeus niet Eurydice gedood
Door zelf te hunkren naar haar levende ogen,
Voor eeuwig had hij haar in ’t licht gevoerd.
Nu stond hij wenend waar zich de afgrond sloot
En had voorgoed zich aan zijn arm onttogen
Wie hij zo vast zich dacht aan ’t hart gesnoerd.…
Lieve liefde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
597 Het roze jurkje, in de kleerkast
van mijn leven, toont je blanke armen
strelende vingers die het hart verwarmen
slanke handen zo toonvast
ik luister naar je lachende ogen
schittering zo zorgeloze jeugd,
we fietsten de weg in vreugd
doorheen de jaren: ze vlogen
Titanengevecht van liefde
wereldse hindernissen weggezongen
mijn liefde, eeuwige…
Vriend Hein
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
807 Hoe zit het met het eeuwig leven?
Hein omhult het met een waas,
verheugt intussen brave kinderen
met marsepein en speculaas.…
de klok valt stil
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.073 De eeuwigheid slaakt een diepe
zucht.
De klok valt stil.
Het is gedaan.…
Wees blij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
617 Dien de Heer met blijheid
Prijs Hem en geef Hem alle eer
Zijn goedheid keert steeds weer
Hij blijft tot in eeuwigheid.
(uit Romeinen 12)…
Tijdloos
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.168 zocht, ik vocht, verdronk
in zoveel ogenblauw en hoe
het water veel te diep kon zijn
grandeur groeit in de breedte
en god groeit in de hoogte zei je
maar wat moet ik
met een engel die de hemelen tart
met zoveel aardse schoonheid
de wereld danst nog steeds
mijn lief, om jouw slanke leest
ik zoek, ik vecht, ik was zo graag
in eeuwigheid…
Plek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.026 Jouw naam gegrafeerd
je rust gevonden
eeuwig op jouw laatste plek.
Sierlijk gekarakteriseerd
hier ik je uitzwaai
vanaf jouw laatste vertrek.
Een plek verplaatst niet
alleen een persoon
nu jouw geest in mijn hart rust.
Een levendige naam in vrede
om voort te leven
zonder het gevoel van jouw levenslust.…
De hand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.303 Een eeuwigheid duurt hier
maar kort. Een leven lang.
Zo ben ik bang.…
Mond
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
610 Schittering op torens van wit ivoor
Van waaruit een zingen klinkt
In de diepte een sirene zingt
Zij die bevestigt wat ik graag hoor
Zij verleidt mij met ontelbare woorden
Een kunstenares met de taal
Zowel op papier als verbaal
Als muziek met ongekende akkoorden
Haar lokzang brengt mij in vervoering
Met gevoelens van de eeuwigheid
Waarheen…
ziektes
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
808 voor hun leven hun enige kans is niet opgeven
We hebben allemaal mensen om ons heen verloren
Hoe sterk we ook zijn een ziekte krijgt de grootste van ons klein
Een hele belangrijke les in het leven
Geniet het duurt maar even
Hoe sterk we onszelf ook voelen
In principe zijn we maar zwakke wezens ik niet, jij niet, hij niet
Niemand heeft voor eeuwig…
In het heelal
gedicht
3.0 met 16 stemmen
5.213 Lekker ineens verdwijnen
in zo'n sympathiek zwart gat:
eeuwig geborgen. Maar dan.....
Een twee drie supernova hoepla,
daar ben ik weer.
Daag.
-----------------------------------------
uit: 'Aan het eind van het begin', 2001.…
De sneeuw dekt alle woorden toe
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
609 De sneeuw hervindt de luchtigheid
om toe te dekken wat ons deert
terwijl de eeuwigheid niet rent
maar smelten durft in ieder vlokje.
De sneeuw kent eenvoud en vertrouwen
want durft te vallen zonder vrees
terwijl de bange mensen aarzelen
om nu hun weg te gaan in wit
dat enkel schittert en kristallen
sterren schept waar wij niet kijken.…
Ode aan de Leegte III - Het Ondode Land
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
641 Doelloos dwalend over ‘t strand
langs grijze zee van eeuwigheid.
Ik deemster weg in ijle dromen
fantoom tussen de fantomen.…
KAN JE ME HOREN?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
745 liefde heb ik meegekregen
ook mijn vrouw heeft niet gezwegen
mijn hemelvaart was stil en mooi
zonder lijden ben ik heengegaan
toch wil ik iets bijzonders nog vertellen
liggend in mijn kist zag ik een brief
herinneringen aan ons verleden neergeschreven,
bekentenissen, ervaringen uit ons leven
dat werd mijn leidraad voor verdergaan
in de eeuwigheid…
Wolkte weg in dromen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
527 liefst bouwde ik
mijn zandkastelen
gevuld met fantasie
pas jaren later
ging me dat vervelen
keek ik peinzend naar de lucht
voelde me als vogel
in een vrije vlucht
wolkte weg in dromen
bevolkte mijn luchtkastelen
met kamers vol verhalen
legendes in mystieke talen
aarden was vaak een probleem
ze trokken altijd aan me
met hun eeuwig…