6136 resultaten.
Geleefd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 De wrede dood die mijn huis zo gretig vond,
ondanks mijn vurig gebed om erbarmen.
Uit welke bron put ik dan nog levenslust,
als al wat ik lief had mij word ontnomen,
ik eindelijk in mijn droeve lot berust
en voel, hier mag een einde aan komen.
Het leven is een hardloopwedstrijd,
menig deelnemer haalt de eindmeet niet.…
Oppassen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 zo tegen me aan
wil je even op afstand gaan staan
ik stond er toch eerst
ik wachtte beheerst
mevrouw naast me niet
hop zei ze, even tussendoor
welja toe maar hoor
gewoon doorgaan
lelijke woorden wil ik zeggen
moet ik nu echt nog uitleggen
hoe vreselijk normaal ze eigenlijk deed
wat me nog het meeste speet
toen ik mopperend naar huis…
Moederdag
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
590 we zwegen en moeder
keek aan mij voorbij
alsof ze de pijn
in m'n ogen niet had gezien
we deden alsof alles koek
en ei was onderweg naar
huis vanuit het ziekenhuis
thuis aangekomen ging
ik zitten terwijl ik rond me
heen keek in de kamer alsof
er iemand op mijn hoofd
had geslagen met een hamer
moet ik wel of moet ik het…
Inval-avond
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
508 Als dan de avond valt, kinderen nog even buiten zijn
de zon langzaam verdwijnt achter de horizon
lampen aangaan horen we uit ieder huis:
Binnen komen, lampen zijn aan dus je komt nu thuis!…
Covid - 19 Wet
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
567 het zal nooit wennen
poppen met mondkapjes
in de metro
de supermarkt
waar je gaat
op anderhalve
meter afstand van elkaar op straat
in huis
voor de buis
overal poppen
gesluierde poppen
bloedeloos op straat waar je gaat of staat
wie zal
ooit kunnen wennen aan de geur
van een vergiftigde eenheidsworst
die snel veel sneller…
Dodelijk virus
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
655 In de koperen deurknoppen kun je je spiegelen; brandschoon
Het huis vol idealen; met de deur dicht
Loom sluipt de kat rond de boom; op flanellen sokken
Tijgerslank langs de dagen van onbehagen; talrijke dode vogels
Wij wetende van hun zingen; gefluit in' t ochtendlicht
Dauw schittert op hun veren
De kosmos waar we doorheen moeten; de vreemde…
Jouw naam
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
461 Je naam
je naam heb ik veranderd
En het hielp niet
Je lijfje
ik vocht tegen de gedachte aan je lijfje
En het hielp niet
Ik dronk
om niet van je te dromen
En weer sliep ik niet
Waar is de wind
om door dit huis te waaien
waar zijn de dansers de muziek
waar is het feest
de veel te volle zalen
de gevulde schapenmagen
waar is de wijn…
Voor betering vatbaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Als de pest je huis en lijf bereikt
Schrik je op en kijkt om naar
De duizenden gesloten deuren
van het vertrokken voorgeslacht
Alle wiegelied en nijverheid
Versmalt tot enge gangen
Waar je niet, waar je nooit in wilt lopen
Stofzuigerslang van de eeuwigheid
Opsomming wordt enkelvatting
Het moment bepaalt vast het verder verloop
Als…
Van lood door leed
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
421 Na Pinksteren alsnog aan mij verschenen
Vermomd als duif op een rood pannendak
Verlaat en zonder zijn verzoeningstak
Zo zwaar als lood, er was een kind verdwenen
Het werd na dagen levenloos gevonden
Nabij een huis geblakerd na een brand
Een engel nam het zag ik bij de hand
Wees het op bloemen en vertrokken monden
Wees het op 't lijfje…
diep in ons verborgen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
681 dit was het huis waar wij
woonden
het veld waar we lagen
in zomergeurend gras
hier was ons tintelende samen
in het milde stille licht waar
we in de verte van onze ogen
argeloze dromen droomden
hier was de geurende aarde
de zoete lucht van oude
lindebomen in de donkerte
van de nacht
hier was het zilveren
stromen van de beek
de spiegeling…
LATE HERFSTDAGEN
hartenkreet
3.7 met 34 stemmen
916 stoppelvelden
Krassende kraaien in de lucht
die ‘t einde seizoen melden
in een circulerende vlucht
stoep en paden schoongeveegd
opgehoopte blaren rotten in de goot
de natuur heeft zich ontkleed
en boomtakken tonen zich bloot
dieren gaan schuilen of verhuizen
Of graven zich tot de lente in de grond
stadsvogels komen dichter bij huis…
de eenvoud in onze jeugd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
521 in de winter van mijn jeugd
stonden de bloemen op het raam
als kunstwerken van de natuur
maar, het moet gezegd
voor dat inzicht kende ik nog geen naam
het was wennen deze week met vorst
en het schrappen van de voorruit niet meer gewend
dan ook nog de verwarmingstand laag in huis
even had de oude zwarte kolenkachel zich tussen
mijn gedachten…
Het feest van binnen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
561 zij zat in de
schaduw van
het overvloedig
gouden licht dat
naar buiten viel
door de ramen
van het grote huis
rook de fijne
spijzen die
op de tafels
geserveerd
stonden zag de
rode twinkeling
in jaren oude wijn
nog waren er
geen gasten maar
het was een drukte
van belang
zij had nog wat
zwavelstokken voor
licht en warme hand…
Ze zeggen dat
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
405 voor de pakjes
van de buren
Gelukkig Nieuwjaar
Vooruitblikkend houden we moed
met goed nieuws, al zeggen ze
dat het niets betekent
dat er de rest van het jaar
weer rampen zullen roken
misdaden en angst, wat normaal is
uit het zicht zal raken
ook al maak je het dagelijks mee
en dat we ons weer zullen vermaken
met de rechter aan huis…
resten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
478 ze zegt dat ik haar pijn
niet kan voelen
zij wijst me hier de grens van
haar honger naar kaalte
het schrale overleven
ze lacht dat het schalt
leeft liefst in oude kleren
wijst naar strepen op de rots
hoe hoog het water was een licht
gebaar naar het verlaten huis
ze wijst naar de vervallen schuur
aan het einde van de slechte weg…
Licht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
466 Of ik je een lichtje sturen kon:
je was alleen die dag
Ik wachtte op een pakje
dus aan huis gekluisterd,
stak kaarsje aan
en dacht aan jou
Pakje kwam,
kon ik boodschap doen
Plukte sneeuwbal en
paars kruid
en ging toen ook naar jou
Jij zo blij
In stilte zaten wij
Maar elke keer als ik je zie
ervaar ik 't licht in jou,
in die besloten…
Verweesd
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
772 slaat de realiteit toe
Jullie zijn er niet meer
Jullie zijn er echt niet meer
Het kind in mij kijkt verloren om zich heen
De zon schijnt
Alle mensen zijn vrolijk
Ik duw mijn tranen terug
Maar kan niet voorkomen
Dat het kleine meisje van toen
Haar ouders zoekt
Niet vindt
Nooit meer
Verweesd de weg terugzoekt naar huis…
De h van herhaling
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
634 Blijkbaar van levensbelang:
hunkerend naar een boterham
van druk-druk-pluk-de-dag-gehalte
waarna het hevig naar huis verlangt.
Uw plicht lijkt nu gedaan.
Helaas - de avond roept.
U haast zich naar een koorrepetitie.
We moeten beter leren ademen.
Morgen staat de dag weer klaar.…
Amandine
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
623 we spraken af op het terras
van restaurant 'le gourmand'
het was bijna dertig jaar
geleden
-ik heb je nooit gekend-
we groetten elkaar als oude
bekenden en je vertelde me
van vroeger en van nu
-dat ik je niet gekend heb-
ik herkende je geur als
die van mijn eigen huis
als na een lange reis
-ik herinner me wat ik nooit heb…
Meerdere liefdes
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
469 En wij, het huis, de tijd, de rust,
werden plots te krap voor mij.
De muren hoorden wat je fluisterde,
hoe je haar liefhad, mij nog steeds.
Maar liefde deelt geen warme haard,
wanneer één hart alleen nog vreest.
Je koos niet haar, je koos niet mij,
je koos een droom die niet bestond.…
Zal je dragen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
671 Zolang mijn voeten me willen dragen,
loop ik nu alsmaar verder van huis.
Ik zal het jou ook steeds weer opnieuw vragen,
al blijf jij liever lekker thuis.
Kom laat ook jouw haren wapperen,
op het ritme van onze tred.
Wees gerust ik zal je dragen,
als ik zie dat jij het echt niet meer redt.…
Handleiding voor een gewone dinsdag
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
529 Vergeet niet:
wie zijn boterham met pindakaas op zijn hoofd draagt,
vindt altijd de weg naar huis.…
Kinderen in Gaza
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
428 Ergens op aarde viel
een bom
op het dak van het huis
waar de kinderen speelden
dat ze niet ziek meer waren.
Hier genoten wij zo van de stilte
en de rust.…
Vader
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
402 Eens was hij bij mij, versterkte wat ik had,
bleek mijn gids te zijn, het oude, vaste huis,
dat nu afbrokkelt na een stille tijd.
Hij lispelt zachtjes, loopt langzaam naar het bad,
mijn vader die weer zoekt naar zijn thuis,
wat steeds bij hem woonde is hij nu kwijt.…
Mistige velden
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
298 Zijn ouderlijk huis sprak hem nog zelden,
hing haar meubelen naast de posters op,
bezocht hem alleen nog na zijn ontbijt.
Door hem, herrezen de mistige velden,
met af en toe een narcis in haar knop;
de stenen huilen waar de natuur slijt…
In afstandelijk protocol
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
354 berekenend
in het doorzagen van mijn dagelijkse geneugten
in afstandelijk protocol kan ik mij niet vinden
omdat door deftigheid zoete appels zuur worden
en de tomatensoep nooit zo heet wordt gegeten
ooit zal ik weten waarom ik me niet heb vergist
in het zoeken naar vrijheid van authenticiteit
ik kan mij niet vinden in afstandelijk protocol
huis…
Zeewaardig verklaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
602 Verholen in ogenschouw genomen
Dacht hij dat hij haar wel beminnelijk vond
De ongeremde mollige matrone
Met ranke enkels en zinnelijke mond
Onder pijpestelen toen ze moest vertrekken
Zei ze op haar typisch temerige toon
(Het afscheid viel niet langer te rekken):
"Wat ongelooflijk genereus van uw zoon,
Hij apporteert uw plu straks weer naar huis…
Deze dagen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
335 Deze dagen,
steeds vaker,
wandel ik door mijzelf
en vind
de weg naar huis
niet meer.…
Toosten op ons geluk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
575 Pas nu
ik uit het raam kijk
en geen gracht zie
met zwanen, peddelaars
en mensen op het terras
voel ik dat het echt is
en ik niet logeer
in dit huis met een trap
en een vreemde wc
Zoë denkt aan vriendinnen
op de andere school
na de vakantie
Coco zet geurvlaggen om de tuin
Roesje mag nog niet naar buiten
en wij zien onszelf terug…
Niksen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
154 Ik observeer graag poezen,
Die zijn kunstenaars in niksen,
Kunnen urenlang soezen,
En als ’n gek door ’t huis razen.
Niksen is gewoon een must,
Wordt ten onrechte als ongepast
Weggezet, als zijnde ontaard,
Wijl het is zeer de moeite waard.…