5737 resultaten.
Ode aan zomaar een pluisje..
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
581 Een pluisje tederheid
wiegend in de wind
vol verlangen
te wachten
op het moment.
Rust eerst nog wat
op jouw kleine slaapbol
en droom je dromen.
Jij bent wondermooi
Uniek zoals je daar nu staat
te stralen in de avondzon
balancerend op jouw gedachten.
Velen gingen je al voor
maar jouw weg is de jouwe
nu nog even verborgen.…
Dat opzien baart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
600 of tien miljoen gaan erven
sneller reizen dan het licht
in de rode gloed
van mars gaan baden of
de ringen van saturnus halen
zonder franje iets unieks
niet om historie te gaan schrijven
maar om even heel bekend te blijven
de voorspelling is er al in
dromen maar hoe het uit gaat
komen is voor mij de grote vraag
of heb ik dat moment…
De pijn is fijn
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
585 je geluk doet pijn
je woorden vangen me
in een ademloos moment
ik kan niets zeggen
hoef niets
te weerleggen
de pijn is fijn
maar keert me om
ineens is alles krom
de waarheid
scherper rood
geluk ontkennen
wordt verwennen
van de dood
ik sluit je in
mijn handen
warm en koester je
je bent zo broos
een streling
door je haar
ogen…
ontvouwen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
578 Ik heb dit over mezelf
afgeroepen
dit tere wachten
op een teken van vervulling
morgen, ergens
de duizenden gaten
die mijn hand zouden vullen
de halve onthouding
opdat het zoveelste moment
naar meer zou smaken
dan gewoon een keerpunt
ik had de weg
moeten opgaan
zonder ooit om te kijken
maar het trekt
om naar dezelfde plekken
terug…
de fluistering van liefde
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
644 naar verleden
omkijkend naar
haar lach en haar traan
dan om even stil te worden
hoopvol
haar kijkers
in de zijne
vol vertrouwen
jij ik wij
samen
doch ook elk apart
onze toekomst
even knipperend
met haar ogen
zag ze een vogel
met zijn kopje scheef
naar de muziek gericht
het voelde of die recensent was
van juist dit kostbare moment…
- De bron werpt de steen -
netgedicht
4.3 met 48 stemmen
605 Aankijken, omvangrijk gebaar
een zoeken naar de kernbetekenis,
voortdurende
karaktertrekken van dagelijks leven
verschrikkelijk belangrijk
het moment,
de blik die alle bronnen kent.
Weten zij die weten dan niet
van kleurrijke illustraties
van het eindelijk leven
als de bron werpt de steen?…
Zelfs al hun liefde
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.308 liefde als leidraad
versterkte hun partnerschap
het verlangen oh zo intens
tot groei naar meer
uitbreiding van hun gezin
bekronen met nieuw leven
hopend om kinderen van ver
hier te laten opgroeien
omringd door genegenheid
was het wachten lang
werd het paar op de proef gesteld
maar toen was het moment daar
vlogen ze hen tegemoet…
Zondeval
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 Maar als we de achterdocht, wrok, zwarte gal
door helder en rustig vertrouwen vervingen
– zoveel als maar kan, elk moment, overal –
in plaats van misnoegd ons de handen te wringen,
wie weet of de engelen weer zouden zingen
een vreugdevol lied voor een kind in een stal?…
Menselijke sporen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
867 staan
als razende tekeer gaan
Verdoofd door het lawaai
verblind door de flikkering
van dag en nacht
Verzinken in een schemerig
verleden dat we niet kwijt
raken, ‘t laat ons niet gaan
Door het leven zwalken met
‘n geheugen die niet spoort
lijven die onleefbaar slijten
Is het moment…
verwachtingen
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.017 nog niet eens een afscheidszoen
gemixte signalen
maar op het laatste moment
wijs je me af
alsof ik niets waard ben
ik weet dat ik het zo niet moet zien
maar ik vind jou geweldig
en jij mij blijkbaar niet
ik heb nu het gevoel dat helemaal niemand
meer iets in mij ziet.
van al die verwachtingen komt alleen
maar verdriet.…
alzheimer...
netgedicht
4.6 met 42 stemmen
1.602 maar soms, is er een flits,
héél even dat moment,
dan is jouw gezicht,
mij zo dierbaar bekend
héél even maar,
ongrijpbaar als het schemerlicht
en dan gaat de deur
van mijn herinnering weer dicht.
En hoe ik ook roep,
keer op keer,
geeft zelfs de echo van mijn stem
geen antwoord meer.…
Buik
gedicht
4.2 met 12 stemmen
8.279 De tijd werd vastgezet, toen teruggedraaid,
Gestopt op dat moment, de eerste keer
Dat ik je buik ooit zien of voelen mocht,
De vrijgevochten zachtheid die ik zocht,
Verlangend steeds naar alsmaar meer en meer.…
Kind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
791 krulletjes moeten
nog geboren worden
is de wens
van de gedachte
zelfs als ik dood ben
zie ik nog
de blauwe lucht
in lachende drentelpasjes
loopt het verleden
mij tegemoet
heft haar armen
naar mijn hemel
en verlies mijzelf
in stilstaande tijd
ik pas,en bewustzijn
wordt vloeibaar
stroomt tussen
pril ontluikend groen
archaische momenten…
Het verlangen naar een blauwere hemel
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
987 ogen als
zwemmende vissen
Ze zoeken taal en tekens
in zwijgzame natuurwetten
zoals het cirkelen van vogels
rond kalende bomen die
hun takken in ijl luchtruim
wortelen zonder houvast
De naam die in de verweerde
bast gekerfd staat is slechts nog
een adem die over mijn lippen struikelt
Het is de natuurgetrouwe geest
die in een moment…
In welke realiteit leven we
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
702 Ik kijk tv en zie de meest verschrikkelijke beelden
Over aardbevingen, tsunami's , kernrampen
En ontluikende oorlogen
En dat juist op het moment dat zang- en schaats-
Battles me verveelden
Ik zeg tegen m'n vrouw: zo, een ander tv-pakket van ziggo
Genomen!?…
Laatste wens van hem:
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.460 God vergeef mij alle zonden,
bad hij op het laatste moment
net alsof hij wist, ik denk niet
dat ik er straks nog ben.
Vergeef me mijn jaloezie,
vergeef me mijn ongeduld,
vergeef me dat ik geen mensen
aan mijn sponde duld.…
Liefde op het eerste gezicht
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
1.316 Omlijstend de warrige haren een
gezicht Mona Lisa gelijk, mysterieus
Knieknikkend wankelde ik op je toe
woordeloos nam ik je in mijn armen
‘k streek een pluk uit je warme snoet
opkijkend naar me, toegevend, lachend
Heftige zoenen, hevig omstrengeld, warmte
mijn hart ging stilbonzend aan de haal
ik had mijn leven lang staan wachten
op dit moment…
levensdans
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
834 warme Golfstroom
Neem de dansende beelden
Over een zee van ruimte waar
Langzaam wandelt de nacht
Over het water en landt
Waar wij onszelf in het echt bevinden
Het is waar mijn hart klopt
Gedachten zijn uitgedaagd
Waar gevoel wint in deze twist
Gedachten en gevoel
Verleden en tegenwoordige tijd
Ik dans overal met jou nu op dit moment…
alleen in de tuin
gedicht
3.3 met 15 stemmen
6.821 Men zit met zijn schimmen in de tuin, licht
bladert schemer, er ademen oude nalatige vragen
men zwijgt zich tezamen, is sprekend zijn naaste
het is later, onhoorbaar als tijd
men zou dit ingedikt niets willen stillen ontmaken
deze langzame cirkel, dit doodlopend loze moment
willen wissen in scheurende zijde, ontastbare
tastende voeten voorbijgaand…
Mist
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
578 De dieren zweven op het witte deken
alsof ze zitten in een nachtelijke trein
waarvan alleen de ramen zichtbaar zijn
op ‘t moment dat die het duister breken.
De adempluimen van ‘t grazend vee
versmelten dampend met de mist
zodra de koppen neergaan naar ‘t gras.…
wensvol
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
496 Wensvol de zalen
in levendige paleizen
waar passievolle dansen
weerklinken in stijl
achtergebleven glazen
de resten van kortstondig geluk
weerspiegelen op ondergelopen tafels
achtergelaten kledingstukken
getuigen van minnekozende warmte
na immer hunkerende blikken
want het moment verscheen
dat binnenvallende droefheid
vreugde…
de klokkenmaker
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.189 De nummer een besmetting,
door mij hier opgedaan,
is dat ik op het gekste moment,
heel plotseling ga staan.
Soms loop ik ook wat achter,
maar dikwijls meer dan voor,
of ben ik goed van slag af
en sla ik maar wat door.
Het kan ook lastig zijn,
je slinger niet te vinden,
daar kan ik mij geweldig
zo over op gaan winden.…
Heren ongenoegen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
990 Op verkeerde momenten sloegen zij toe, op velerlei manier.
De heren ongenoegen droegen te weinig aan werkelijke
verantwoording, zelden of nooit.
Heren ongenoegen staan daar, waar geen ruimte is,
voor de ander.
Ze lijken te bestaan vol genoegen, maar niets is minder waar.
De waarheid wordt een grote leugen.…
Hartenpijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
817 Ik voel de pijn, scherp, heftig, maar toch fijn,
Ook al doet het zeer, ik kom er telkens, telkens weer,
Om maar daar te zijn, het laatste moment, dat ik jou, jou heb gehoord.…
Anti-Atlas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
469 schrijnt
in het licht van verdreven herinnering
de rivier is op een droge grens gestuit
in de vallei
waar water sterft in een poreuze bedding
voorbij de woestijn is geen weg meer terug
daar begint het voorportaal
van het droomland zonder nachtelijke dagen
de grens ligt op het midden van de brug
het voelt als last
het gewicht van het moment…
Wat mist kan positief zijn
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
577 ik op de fiets
En je raadt het al ik zag bijna niets
Er hing een mistige deken om mij heen
De wereld was zo klein, ik leek wel helemaal alleen
Op zich is dat niet zo erg
Ik zie er toch niet tegenop tegen die berg
Tijdens de druk op mijn pedalen
Verschijnen de meest hartverwarmende verhalen
Het is het geestesoog
Dat op zo'n moment…
Veroordeeld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
801 0-1
Ik zit klaar
Ze kunnen ieder moment met me afrekenen
Ik anticipeer op het eindsignaal
in een wedstrijd die aan het einde van de dag
nooit over is
Was ik maar een toeschouwer
Dan liep ik weg als de wedstrijd mij niet zinde
Dan ging ik een boek lezen, of de krant
Heb ik niet genoeg getraind?…
Gekromde tijd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
535 z’n hart, de binten gekraakt in het schuim
van de golven waar het zand van de wieg
naar het graf de horizon raakt tot het
moment van de eerste dageraad.…
Kortom
gedicht
3.6 met 5 stemmen
4.766 Maar of er een moment zal zijn
waarop wij wezenlijker samen
- ik weet iet eens of wij
dat toen wel waren, wat jij
voorbij mijn blikveld ziet.…
Sonnet het orgasme
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.180 warme zucht
laten wij elkaar compleet beminnen
trage streling over een zee van tijd
met golven die zich kalm verroeren
zoals een lied emoties kan ontroeren
vlammende lichtjes in de ogen vleit
sneller zweven door twinkelparadijs
en sterren stuk slaan aan het firmament
klaart de oerknal heftig op de terugreis
kussen beroeren ontwaken moment…