5288 resultaten.
Sporen van verleden
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
3.890 ruisen over groene velden
terwijl mensen op de hemel schelden
sijpelt treurnis dieper tot op mijn huid
grijze straten blinken water sporen
grauwe hemels bergen blauwe luchten
wagens sneren lang gerekte zuchten
spatten mistig nevel naar verloren
vandaag voel ik huiver bloeden
dwaze beelden van ver dringen
heimwee om mijn zon te voeden
vogels…
Genieten!
hartenkreet
4.6 met 22 stemmen
1.277 Geniet van de vogels.
Geniet van hun gezang.
Ga zitten op een boomstronk.
Doe het in je eigen belang.
Geniet van het groen.
Geniet van de bomen.
Laat je gedachten hun gang gaan
en probeer tot jezelf te komen.
Geniet zoveel je kunt.
Geniet van het leven.…
Voor mijn liefste
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
2.579 , vuur, lucht en wind
Bouw ik een huisje, piepklein
Met wat muurtjes van liefde
En wat rozen langs het raamkozijn
Achter ons hekje begint het strand
In de branding staat een vuurtorentje
Omringd door golfjes, blauw
Schrijft het 's nachts aan de hemel
Met zilv'ren letters dat ik van je hou
En 's ochtends bij het ontwaken
Fluiten vogels…
sermo (woord)
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
2.100 uit de stilte daalt de soevereine
vogel voor de ogen van het kind
dat opgetogen wiegtuig wiegtuig roept
ik lach om haar en staar weer stil
naar op de rug gekruiste schortebanden
stralend wit op het groen van een woelige zee
de zuster leest ons voor met de dictie
van een dorp waar het altijd zondag is
de dag wordt heet haar stem een ver…
Het Oosterdel
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
841 beklemmende ogenblikken
Zit ik met jou
Pijltjes op je hart te mikken
Rietstengels knisperen tegen elkaar
Kolken geven vaart
Zit ik met jou
Als puntje op een blauwe kaart
Intens genieten in hetzelfde ritme
Als de schommelingen van de boot
Lig ik met jou
De lucht wordt langzaam gloeiend rood
Een gapende zon kleurt het water paars
De vogels…
'Een momentopname'
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.161 De wind duwt wolken naar hun bestemming,
Want als het regent,
proef ik de sappen van de horizon,
bomen dansen,
schudden takken droog en gaan,
de wereld luistert
hoe vogels spreken
en smeken om verlichting
Het is zondag,
ik ben hier,
maar waar vandaan ?…
bestiaal
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
2.306 ze lijdt met vogels in een kooi gevangen
ook voor de walvis laat ze menig traan
de groene vrede staat bij haar vooraan
haar leven is een, dierlijk haast, verlangen
naar koesteren van schepsels, naar humaan
behandelen van wezens wier belangen
voor mensen (wee die gluiperige slangen)
al eeuwenlang slechts mondjesmaat bestaan
haar liefde…
Brood en vis
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.154 watervogels onbevangen
Bij honderden rondom mijn arkje hangen
Zij wachten stil er wordt geen plaats betwist
Ik voer hen vis, strooi graankorrels en brood
Zij weten al dat ik hen kom bedelen
En dringen om mij heen van klein tot groot
Ze zijn zo tam dat ik ze zelfs kan strelen
Dit is geluk - ik kan het niet verhelen
Als ik een god was ging geen vogel…
Mijn woonstee is haar lach
netgedicht
3.2 met 26 stemmen
11.417 Een grote vogel zag ik in de wolken
zich verwonden en de wonde was de zon
die bloedig rood al dalend ging vertolken
de afschuw die een kind bekruipen kon.
In het donker dwaal ik door de zalen
waar spiegels licht van dode sterren vangen
en hymnen slapend in 't gebinte hangen -
en nergens kan ik ook maar iets verhalen.…
zomereinde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.071 Met nog eenmaal verheffing
van de laatste warme zonnestralen
die de zomer met weemoed doet zwijgen
in alle talen
het einde van zwoele nachten
en zonovergoten stranden
vogels die vertrekken naar
warmere landen
het begin van sprookjesachtige
verkleuringen in vlammend rood
en okergeel
met ieder z'n eigenheid
in blad en vorm in het grote geheel…
over velden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
941 ik ga over glanzende glooiende velden
langs bloemen, bomen en blaren
waar geurende rozen ruiken
en strelende struiken stuiven
adem de zachte zwoele zucht
die mijn lijf laat leven
en vrijelijk vult vol vreugde
om mij met het waarachtige
wezen te verweven
ik zie een zuiverende zwevende zon
waaronder vriendelijke vogels vliegen
en leeuwen…
Zwarte kat
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.458 een ongenode gaste
die zich nestelde in mijn hart
en me het dwangbevel oplegt
om te lopen in de andere richting
en dat in een dwangbuis
met een voering van adrenaline
ze drukt me kopje-onder
in een bad vol hormonen
en laat het verleden doodbloeden
met ongekend egoisme
als van een zwarte kat
die niemand vermist
omdat ze alleen dode vogels…
Schildering
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
879 geel de eerste streken
dan een scheut oranje, de stof
vat vlam, vuur en gloed alom
buiten zinnen nu smijt
de Schilder met rode tonen
laat linnen bloeden, blozen
maar dan bekruipt hem spijt
open wonden stelpt hij met
een mauve pastelverband
steeds dikker, doffer, grauwer
totdat hij plots met rappe hand
het licht slechts punten laat
vogels…
Ameland
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.003 mee
Ver van hier
Naar de leegte
De zee en het strand
Zonder plan
Weg van hier
Naar de duinen
Plant m'n voeten in het zand
Vader tijd
Is daar lief
Zijn hart is
Vol van Moeder natuur
Aan het eind
Van het land
Waar het
Zeezout in je ogen brandt
Neem me mee naar Ameland
Al ben ik daar nooit geweest
Waar de vissen
En de vogels…
vogelverschrikker
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
779 het weiland en werpt een blik
over gerafelde veren
gestoken in het strohoofd
en ziet misschien twee knopen
ronddraaien in zijn maag van stof
als grassprieten kriebelen
aan tenen omwikkeld met
sokken vol rot nieuwspapier
en wind kleren vies blaast in
de regen denkt hij vaak me
taak hier is flink door slib geraakt
en kleine vogels…
dat wat niet kwam
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
911 ontvoerden
ze leek op een mens in doorbijtend streven
vroegere tijden, drang naar lenteleven
doch ter plaatste verbonden aan moeder aarde
alsof het levensvuur in haar zichzelf reeds bluste
terwijl ze naar elke nieuwe dag verlangde en
hoopte op die ene vlinder die nooit doemde
ik legde me naast haar onder winterlucht waar
zilveren vogels…
GLOSSOLALIE
netgedicht
1.8 met 18 stemmen
2.789 Aan Mila Lena 12 mei 2008*
De vogels zij voerden hun jongen
Het was halverwege maand mei
Ik pakte een brandschone lei
Wou weten waarover ze zongen
Een Geest, heilig, was doorgedrongen
Tot pauper en prins en Hij zei:
’Gods kaarsen in huidskleur zijt gij
Zijn Vlam op uw hoofd, spreekt ge in tongen.’…
Het hoeven geen grote woorden te zijn.
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.169 Het hoeven geen grote woorden te zijn
waar een klein gebaar kan volstaan;
een kind dat je toelacht, een vogel, een bloem
en plots kan je 't leven weer aan.
Het hoeven geen dure geschenken te zijn
waar een simpele groet kan volstaan;
een helblauwe lucht of een frisse bui
en plots zijn je zorgen vergaan.…
" Tot een schim versleten "
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
592 Tot welk ras ik behoor
of uit welk ruif
ik word gevoed,
weet ik nog immer
niet wat jou het
meest bekoord,
als vogel etend
uit het lot of hand
in eigen nest
op wankele rand
houdt mijn schim
het langste stand.…
priester schiet duiven in kathedraal
gedicht
3.0 met 23 stemmen
21.286 De lichte buit begeerd de vogel weerloos
als room geschept gelegd tegen zijn huid
aanspoelend in een golf van bloed ontroering
de kerk zet in de zon haar bakens uit.…
Denkend aan Holland.
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.680 En in de geweldige
ruimte het ronken
van vuile motoren
verpestend het land,
bomen, berm en dorpen,
vergevend de vogels
en de dieren des velds
in een groot verband.
De lucht is er zwaar
en de zon wordt langzaam
in loodgrijs grauwe
dampen gesmoord.…
Oorlog
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
3.425 Denkend aan de laatste kogel
biddend met de kracht der nood
fluitend als een snelle vogel
bloedend naar de heldendood.
Dromend in een nieuwe wereld
wachtend op een open poort
wetend dat die kogelregen
ook haar hart heeft doorboord.
1972.…
licht als het licht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.358 een eerste straal
de donkere slaap verdrijvend
laat vogels zingen
maakt de jonge dag
tot poëzie:
zelfs woorden zwaar als lood
zweven naar ‘t hemelblauw
en heel eenvoudig dringt
een bloem door het asfalt
waarop je loopt
- mij tegemoet -
met lichte tred
en waaiend haar
waterblauwe ogenblikken
in ’t paradijs een glimlach lang
begrijpen…
Dodenherdenking
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.007 Traag ook golven de bronzen klanken van de kerkklok
op het heldere lenteconcert van de vogels.
De lage zon doet het jonge groen van d’ oude linden oplichten.
In het onregelmatig geroffel van de voetstappen
hoor ik de zware soldatentred van weleer.
Bloemen bij het monument,
bloemen bij de graven.…
Dodenherdenking
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.176 Traag ook golven de bronzen klanken van de kerkklok
op het heldere lenteconcert van de vogels.
De lage zon doet het jonge groen van d’ oude linden oplichten.
In het onregelmatig geroffel van de voetstappen
hoor ik de zware soldatentred van weleer.
Bloemen bij het monument,
bloemen bij de graven.…
magma is mijn hart
netgedicht
3.4 met 31 stemmen
7.509 je vingers op de rots
een hand met energie geladen
tastend naar de lijnen
die potentieel laten verdwijnen
in een wisselende stroom
het lijkt een droom
om alles weer te weten
tijd als factor te vergeten
in steen vloeit de geschiedenis
tot heden weer ineen
magma is mijn hart
zee en wind koelen
hitte van mijn huid
in vogels vinden zich…
Vergeelde beelden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
973 Vertel me, waarom je huilt
is het omdat de vogels zich groeperen
voor het schuilen tegen de moesson
of vanwege de duisternis die begon
voordat de dag zich kon profileren?…
Schiermonnikoog, januari 1996
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.779 (een herinnering)
Je denkt: was er maar sneeuw en helderheid
en ijs op sloten, wolkjes uit je neus,
een rietkraag, krakend landschap wijd
verbreid – geen misverstand, geen enk’le keus -,
spaarzame vogels, takken rijp en tijd
bestaat niet. Je staat daar als een reus,
trotseert de wind die door de duinen rijdt.…
bekoring
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
1.815 schaamte kou en droefheid
trekken op en vluchten vogels
gonzend in het grote donker boven ons
woensdag 6 februari 2002
zonneleen de episoden van amos 68…
Weeromstuit
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
940 De vogels zingen
al van nieuwe lente
maar de wind blaast
eerste zonnevuren uit.
Bitse buien sneeuwen
haastig terug in tijd.
De bomen stijven
takken in ijzige kou.
Katten rollen zich op,
de mensen griepen uit.
Maart is kil en kaal,
de oude winter snijdt.…