Alle inzendingen over vogelen

5288 resultaten.

Sorteren op:

Sporen van verleden

netgedicht
3.4 met 30 stemmen aantal keer bekeken 3.890
ruisen over groene velden terwijl mensen op de hemel schelden sijpelt treurnis dieper tot op mijn huid grijze straten blinken water sporen grauwe hemels bergen blauwe luchten wagens sneren lang gerekte zuchten spatten mistig nevel naar verloren vandaag voel ik huiver bloeden dwaze beelden van ver dringen heimwee om mijn zon te voeden vogels…
Verdano30 april 2003Lees meer >

Genieten!

hartenkreet
4.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.277
Geniet van de vogels. Geniet van hun gezang. Ga zitten op een boomstronk. Doe het in je eigen belang. Geniet van het groen. Geniet van de bomen. Laat je gedachten hun gang gaan en probeer tot jezelf te komen. Geniet zoveel je kunt. Geniet van het leven.…
Marja15 november 2002Lees meer >

Voor mijn liefste

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.579
, vuur, lucht en wind Bouw ik een huisje, piepklein Met wat muurtjes van liefde En wat rozen langs het raamkozijn Achter ons hekje begint het strand In de branding staat een vuurtorentje Omringd door golfjes, blauw Schrijft het 's nachts aan de hemel Met zilv'ren letters dat ik van je hou En 's ochtends bij het ontwaken Fluiten vogels…

sermo (woord)

netgedicht
1.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.100
uit de stilte daalt de soevereine vogel voor de ogen van het kind dat opgetogen wiegtuig wiegtuig roept ik lach om haar en staar weer stil naar op de rug gekruiste schortebanden stralend wit op het groen van een woelige zee de zuster leest ons voor met de dictie van een dorp waar het altijd zondag is de dag wordt heet haar stem een ver…

Het Oosterdel

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 841
beklemmende ogenblikken Zit ik met jou Pijltjes op je hart te mikken Rietstengels knisperen tegen elkaar Kolken geven vaart Zit ik met jou Als puntje op een blauwe kaart Intens genieten in hetzelfde ritme Als de schommelingen van de boot Lig ik met jou De lucht wordt langzaam gloeiend rood Een gapende zon kleurt het water paars De vogels…

'Een momentopname'

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.161
De wind duwt wolken naar hun bestemming, Want als het regent, proef ik de sappen van de horizon, bomen dansen, schudden takken droog en gaan, de wereld luistert hoe vogels spreken en smeken om verlichting Het is zondag, ik ben hier, maar waar vandaan ?…
Timothy Z14 oktober 2004Lees meer >

bestiaal

netgedicht
3.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.306
ze lijdt met vogels in een kooi gevangen ook voor de walvis laat ze menig traan de groene vrede staat bij haar vooraan haar leven is een, dierlijk haast, verlangen naar koesteren van schepsels, naar humaan behandelen van wezens wier belangen voor mensen (wee die gluiperige slangen) al eeuwenlang slechts mondjesmaat bestaan haar liefde…
Daan de Ligt23 november 2004Lees meer >

Brood en vis

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.154
watervogels onbevangen Bij honderden rondom mijn arkje hangen Zij wachten stil er wordt geen plaats betwist Ik voer hen vis, strooi graankorrels en brood Zij weten al dat ik hen kom bedelen En dringen om mij heen van klein tot groot Ze zijn zo tam dat ik ze zelfs kan strelen Dit is geluk - ik kan het niet verhelen Als ik een god was ging geen vogel…

Mijn woonstee is haar lach

netgedicht
3.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 11.417
Een grote vogel zag ik in de wolken zich verwonden en de wonde was de zon die bloedig rood al dalend ging vertolken de afschuw die een kind bekruipen kon. In het donker dwaal ik door de zalen waar spiegels licht van dode sterren vangen en hymnen slapend in 't gebinte hangen - en nergens kan ik ook maar iets verhalen.…

zomereinde

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.071
Met nog eenmaal verheffing van de laatste warme zonnestralen die de zomer met weemoed doet zwijgen in alle talen het einde van zwoele nachten en zonovergoten stranden vogels die vertrekken naar warmere landen het begin van sprookjesachtige verkleuringen in vlammend rood en okergeel met ieder z'n eigenheid in blad en vorm in het grote geheel…
ria6 september 2007Lees meer >

over velden

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 941
ik ga over glanzende glooiende velden langs bloemen, bomen en blaren waar geurende rozen ruiken en strelende struiken stuiven adem de zachte zwoele zucht die mijn lijf laat leven en vrijelijk vult vol vreugde om mij met het waarachtige wezen te verweven ik zie een zuiverende zwevende zon waaronder vriendelijke vogels vliegen en leeuwen…

Zwarte kat

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.458
een ongenode gaste die zich nestelde in mijn hart en me het dwangbevel oplegt om te lopen in de andere richting en dat in een dwangbuis met een voering van adrenaline ze drukt me kopje-onder in een bad vol hormonen en laat het verleden doodbloeden met ongekend egoisme als van een zwarte kat die niemand vermist omdat ze alleen dode vogels…
Namasté9 december 2005Lees meer >

Schildering

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 879
geel de eerste streken dan een scheut oranje, de stof vat vlam, vuur en gloed alom buiten zinnen nu smijt de Schilder met rode tonen laat linnen bloeden, blozen maar dan bekruipt hem spijt open wonden stelpt hij met een mauve pastelverband steeds dikker, doffer, grauwer totdat hij plots met rappe hand het licht slechts punten laat vogels…

Ameland

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.003
mee Ver van hier Naar de leegte De zee en het strand Zonder plan Weg van hier Naar de duinen Plant m'n voeten in het zand Vader tijd Is daar lief Zijn hart is Vol van Moeder natuur Aan het eind Van het land Waar het Zeezout in je ogen brandt Neem me mee naar Ameland Al ben ik daar nooit geweest Waar de vissen En de vogels…

vogelverschrikker

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 779
het weiland en werpt een blik over gerafelde veren gestoken in het strohoofd en ziet misschien twee knopen ronddraaien in zijn maag van stof als grassprieten kriebelen aan tenen omwikkeld met sokken vol rot nieuwspapier en wind kleren vies blaast in de regen denkt hij vaak me taak hier is flink door slib geraakt en kleine vogels…

dat wat niet kwam

netgedicht
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 911
ontvoerden ze leek op een mens in doorbijtend streven vroegere tijden, drang naar lenteleven doch ter plaatste verbonden aan moeder aarde alsof het levensvuur in haar zichzelf reeds bluste terwijl ze naar elke nieuwe dag verlangde en hoopte op die ene vlinder die nooit doemde ik legde me naast haar onder winterlucht waar zilveren vogels…
klaes14 april 2008Lees meer >

GLOSSOLALIE

netgedicht
1.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.789
Aan Mila Lena 12 mei 2008* De vogels zij voerden hun jongen Het was halverwege maand mei Ik pakte een brandschone lei Wou weten waarover ze zongen Een Geest, heilig, was doorgedrongen Tot pauper en prins en Hij zei: ’Gods kaarsen in huidskleur zijt gij Zijn Vlam op uw hoofd, spreekt ge in tongen.’…

Het hoeven geen grote woorden te zijn.

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.169
Het hoeven geen grote woorden te zijn waar een klein gebaar kan volstaan; een kind dat je toelacht, een vogel, een bloem en plots kan je 't leven weer aan. Het hoeven geen dure geschenken te zijn waar een simpele groet kan volstaan; een helblauwe lucht of een frisse bui en plots zijn je zorgen vergaan.…
Adeleyd20 augustus 2008Lees meer >

" Tot een schim versleten "

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 592
Tot welk ras ik behoor of uit welk ruif ik word gevoed, weet ik nog immer niet wat jou het meest bekoord, als vogel etend uit het lot of hand in eigen nest op wankele rand houdt mijn schim het langste stand.…
pama8 september 2008Lees meer >

priester schiet duiven in kathedraal

gedicht
3.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 21.286
De lichte buit begeerd de vogel weerloos als room geschept gelegd tegen zijn huid aanspoelend in een golf van bloed ontroering de kerk zet in de zon haar bakens uit.…

Denkend aan Holland.

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.680
En in de geweldige ruimte het ronken van vuile motoren verpestend het land, bomen, berm en dorpen, vergevend de vogels en de dieren des velds in een groot verband. De lucht is er zwaar en de zon wordt langzaam in loodgrijs grauwe dampen gesmoord.…
uitdewaard20 december 2006Lees meer >

Oorlog

netgedicht
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.425
Denkend aan de laatste kogel biddend met de kracht der nood fluitend als een snelle vogel bloedend naar de heldendood. Dromend in een nieuwe wereld wachtend op een open poort wetend dat die kogelregen ook haar hart heeft doorboord. 1972.…
J.J.v.Verre17 januari 2008Lees meer >

licht als het licht

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.358
een eerste straal de donkere slaap verdrijvend laat vogels zingen maakt de jonge dag tot poëzie: zelfs woorden zwaar als lood zweven naar ‘t hemelblauw en heel eenvoudig dringt een bloem door het asfalt waarop je loopt - mij tegemoet - met lichte tred en waaiend haar waterblauwe ogenblikken in ’t paradijs een glimlach lang begrijpen…
sunset25 januari 2008Lees meer >

Dodenherdenking

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.007
Traag ook golven de bronzen klanken van de kerkklok op het heldere lenteconcert van de vogels. De lage zon doet het jonge groen van d’ oude linden oplichten. In het onregelmatig geroffel van de voetstappen hoor ik de zware soldatentred van weleer. Bloemen bij het monument, bloemen bij de graven.…
Lode4 mei 2004Lees meer >

Dodenherdenking

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.176
Traag ook golven de bronzen klanken van de kerkklok op het heldere lenteconcert van de vogels. De lage zon doet het jonge groen van d’ oude linden oplichten. In het onregelmatig geroffel van de voetstappen hoor ik de zware soldatentred van weleer. Bloemen bij het monument, bloemen bij de graven.…
Lode4 mei 2004Lees meer >

magma is mijn hart

netgedicht
3.4 met 31 stemmen aantal keer bekeken 7.509
je vingers op de rots een hand met energie geladen tastend naar de lijnen die potentieel laten verdwijnen in een wisselende stroom het lijkt een droom om alles weer te weten tijd als factor te vergeten in steen vloeit de geschiedenis tot heden weer ineen magma is mijn hart zee en wind koelen hitte van mijn huid in vogels vinden zich…

Vergeelde beelden

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 973
Vertel me, waarom je huilt is het omdat de vogels zich groeperen voor het schuilen tegen de moesson of vanwege de duisternis die begon voordat de dag zich kon profileren?…
Biba13 januari 2004Lees meer >

Schiermonnikoog, januari 1996

hartenkreet
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.779
(een herinnering) Je denkt: was er maar sneeuw en helderheid en ijs op sloten, wolkjes uit je neus, een rietkraag, krakend landschap wijd verbreid – geen misverstand, geen enk’le keus -, spaarzame vogels, takken rijp en tijd bestaat niet. Je staat daar als een reus, trotseert de wind die door de duinen rijdt.…

bekoring

netgedicht
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.815
schaamte kou en droefheid trekken op en vluchten vogels gonzend in het grote donker boven ons woensdag 6 februari 2002 zonneleen de episoden van amos 68…
Abel Staring27 februari 2006Lees meer >

Weeromstuit

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 940
De vogels zingen al van nieuwe lente maar de wind blaast eerste zonnevuren uit. Bitse buien sneeuwen haastig terug in tijd. De bomen stijven takken in ijzige kou. Katten rollen zich op, de mensen griepen uit. Maart is kil en kaal, de oude winter snijdt.…