6196 resultaten.
Ruimtevrees
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.422 De blik verliest je met zichzelf in ruimte
waar aankomst ver en ver te zoeken is.
Niet voor de woerd die plotseling en onbedaarlijk
groen het zonlicht en je oog inzwemt.
Kijk bij je voet, maant hij, waar speenkruid
bloeit, de lucht gespiegeld blauw is in het diep.
Voel warmte op je neus, zie 't vroege blad
van vlier. Je keek te ver.…
Maximum bereikt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 Jong en ongeschonden was je,
Een jeugd die bij jou
Wel eeuwig leek te duren,
Maar in de laatste vijf jaar
Kwam hand over hand de andere
Kant van het leven over je heen -
Twee kinderen die je verloor
Op wie je zo gretig had gewacht,
Een man die met dit verlies
Niet leven kon, en die behalve
Zijn zoontjes ook zichzelf verloor -…
Spel en ernst.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.077 O wij lopen in onz' gebondenheid,
Met onze illusie van vrij-wils-bestaan,
Hoog en onkrenkbaar 't leven gadeslaan,
En hij die de gebondenheid altijd
Voelt, maar dat leed alleen zichzelf belijdt,
Speelt zijn illusie koel en wèl-berâen,
Meesterlijk, met de vreugd van 't wel-gedaan
Komedianten met zijn menslijkheid.…
Kopfoutje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
540 Danny Blind geeft de zwarte Piet
aan de topscoorder Robin van Persie
om zichzelf van blaam te zuiveren,
maar zijn geheugen is een vergiet,
want zie, die kopbal in eigen doel
was natuurlijk niet zo fraai, maar
kijk eens goed naar Danny's smoel,
dat is nog erger om van te huiveren
en hij heeft de spelers opgesteld,
hij maakte er een zootje…
Nog te vroeg?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
544 Verliefde woorden ontdooien
zichzelf eenmaal uitgesproken
als al het andere wordt
verzwegen bezitten ze de
schijn van gerijpt geluk, of
in iets anders wordt beschreven,
de hemel is vol Brusselslof
van onafgemaakte woorden
van letters verzameld uit stof
waaruit die zijn gemaakt
elke katje aan de tak herbergt
een eigen verhaal
het…
De ware bescheidenheid
gedicht
3.5 met 4 stemmen
4.249 Ze zien zichzelf graag midden op de markt
En slijten daar verschrompelde problemen
(Met moeite hier en daar bijeengeharkt)
Voor nieuwe passies. Roest voor diademen.
Al 't minder kleine is groot voor de geringe.
Een reus alleen kan nietigheid verdragen.…
Gewoon maar genieten.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
550 Laat kunsten maar groeien
en schoonheid ontbloeien,
de wereld verrijken;
dat wij ze bekijken
en voor en door zichzelf laten spreken
zonder de volheid ervan te verbreken,
eerlijk proberen om ze te doorgronden
zonder de schoonheid ervan te verwonden,
galant te bevatten in heldere woorden
zonder de waarheid erin te vermoorden.…
entiteit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 een getal, een daad, een liefde
iets dat zichzelf kent zonder noodzaak tot notie
iets dat een buitenwacht uitzondert en
lichtjaren overbrugt zonder benul
mijn steen ontbeert een stem
gelijkend op tederheid, trilling
eerder nog dan adem bevat stilte afwezigheid
is afbraak ook niet meer wat het geweest is
een breukvlak, een zeurende pijn…
aandrift
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
504 Een blad papier te zijn
wit halsstarrig
wat onder de huid zit
gepropt in de keel
gesloten in zichzelf
Ik trek een horizon
met witte potloden
wit en maagdelijk
ontspruitend uit een wonder
gekropt uit mijn lichaam
zelfsluitend
Halsstarrig teken ik witte V’s
vogels in formatie
het wit op 't witte landschap
komt tot leven
de vloed steekt…
Regenboogkameleon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
458 Verstoken van enig gevoel
Verschietend van kleur als de zon
Zonder reflectie of doel
Regenboogkameleon
Goed van de tongriem gesneden
Palmt zij de toehoorder in
Leugen tot waarheid verkleurend
En onzin verbindend met zin
Haar eigen idee fabulerend
Getoonzet in valse akkoorden
Ontwijkt zij zichzelf, formulerend
Een watercascade van woorden…
Sterft egoïsme
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Wanneer mensen,
van zichzelf leren houden,
beseffen ze,
dat ze minuscule deeltjes,
van een immense kosmos zijn.
Wanneer mensen,
elkaar beminnen ervaren ze,
dat ze samen mensheid vormen.
Wanneer een mens,
al wat leeft waardeert,
dient hij ons aller leven.…
Levensgrap?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
344 Elke dag een streepje
ouder je kijkt niet op
of om en je wordt ergens
in de ruimte aan jezelf of
in iemand hebt gespiegeld
je volgt een reepje pijnloos licht,
waarin je probeert weg te glippen,
je verkleint het doel zonder dat je
de dromen hebt verteert, in een
bekend gezicht dat tegen zichzelf
en tegen de ochtendspiegel keert,…
Afdronk van de taal,
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
447 Uit de vlaag van onder-
bewustzijn, ontvalt mij
de keuze terug te keren
naar de woordspeling in
zichzelf als bedoelde
afdronk van de taal,
telkens in de stroming
als verhaal in eigen vorm
of compositie, ligt de
verbinding in het
gezamenlijk delen,
of passioneel bepaald,
daar ligt de norm hoe
je het hebt vertaald.…
Heer Dofferhoff
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
545 wegversmalling der
weerzinwekkende
weerspannige
weeromstuitvliedende woordverbrijzelende
onwrikbare
in gietijzeren
mal gegoten
vormvaste,
kaleidoscopisch
als het weer
en de altoos immer
wisselende,
gelijk de slagen
van het lot
aan zichzelf nimmer
gelijkblijvende
veranderlijke
werkelijkheid
jonkvrouw Belle van…
Waarom?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
453 Helaas zijn er ook
mensen die alleen aan
zichzelf denken en er
niet voor open staan om
eraan mee te werken,
zodat het makkelijk op
te lossen valt.
Er zijn zoveel regels,
maar het kan ook
opgelost worden en
daar is een samenwerking
van gemeente, politiek en
burgers voor nodig.…
Destijds Toekomstige Tijd...
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
529 haar voeten
Daarna de kus die mijn wereld deed trillen
Haar naakt omvatte mij geheel
Overdonderd' mij
Reeds voor de eenwording, samensmelting waren wij
Innig samen tot het eind der tijd
Dat 't eind der tijd helaas niet heeft gehaald
Liefde echter overwint alles, behalve echter
Als ziekte ons omhelst
Lang geleden droop zij af
Uit zichzelf…
Alleenzaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 hij kan zijn warmte niet meer kwijt
en wordt daardoor steeds killer
trekt zich in zichzelf terug
zijn wereld wordt steeds stiller
hij was gewend te commanderen
met humoristische fragmenten
nu is er niemand meer die luistert
naar zijn toonaangevende accenten
zij zien de leegte in zijn ogen
proberen deze te compenseren
door teruggespoelde…
Wappie
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
698 termen om elke confrontatie met zichzelf
of enig ander alternatief af te blokken
en met enig succes komt men soms tot verhevenheid…
Het licht schuift door de kamer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
532 de ongemakken van mijn lichaam
bij het wakker worden 's nachts
en wanneer het tijd is
om te plassen, te wassen
de kussens op te schudden
en iets te drinken als begin
van de dag, het licht
dat door de kamer schuift
en het bezoek, de vriendinnen
die van mij houden, gewoon blij
bij mij te zijn, haast zorgeloos
over mijn lot, gewoon zichzelf…
't Puttertje vereeuwigd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 Subtitel: Opsmuk
't Puttertje vereeuwigd
Voor altijd in de kunst
Rembrandts leerling
Fabritius' werk
17de-, dus Gouden Eeuws
Kortom, voor altijd sterk
't Puttertje staand op een
Soortement van stoof
Zonder angst en beven
Twittert 't maar door
Echo richting zwerk
Artistiek productief
Communicatiemerk
Op zichzelf, niet alleen
't…
Onderweg in de decembernacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
558 in zicht
het is begin december, donkere dagen
het gevoel van louterende eenzaamheid
de uren van hoofdstuk naar hoofdstuk
de ogen vermoeid door het lange lezen
onderweg in de decembernacht
een herinnering aan de liefde
die ooit zo zacht en teder was
het rood geverfde schip nadert
de kust van het kille klootjesvolk
iedereen die zichzelf…
BOMMELS BELOERDER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
683 Dorknoper
deze droge vergaarder
van verplichte bedragen
die opeens kunnen opduiken
dan wel lange tijd
achterstallig zijn
oogt als een reuze hamster
schrijdt in keurig kostuum
en een bolhoed op
langs huizen waar wellicht
schuldigen wonen
zijn zwarte tas
straalt onbewogen nuchterheid
naar de omgeving uit
murmelt gevoelloos in zichzelf…
OLIJKE CHERUBIJNTJES
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
979 verbeeld ik me ze te horen
vanuit het hemelse gewelf
licht geschater heel subtiel en fijntjes
het geluid van bazuin en hoorngeschal
en ook dit jaar hebben ze al lang besloten
dat wij weer niet met sneeuwvlokjes
zullen worden overgoten
ja het blijven toch ook altijd bengeltjes
want ook dit jaar bewaren ze een
witte kerst lekker voor zichzelf…
Er is geen Maatschappij
hartenkreet
2.8 met 18 stemmen
1.351 Er is geen Maatschappij
Niet voor jou en niet voor mij
Wat er in de wereld ook gebeurt
Laat het gaan
Je bent geen mens meer maar een nummer
En dan ben je aan de beurt
Er is geen Maatschappij
Iedereen denkt alleen maar aan eigenbelang en aan zichzelf
Nee het is geen verwijt
Zo is de wereld de mensen de Maatschappij en de mentaliteit
Nee…
Boven de koorts van de wolken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
371 Er is geen richting,
alleen hoogte
die zichzelf blijft opeten.
Ik ben
geen lichaam meer —
alleen echo,
alleen hitte,
alleen de vlam
die achterblijft
wanneer de vlammer al is verdwenen.…
Maestro Maurice
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
434 en Chloë
hoogsensitief magistraal
tot de donkere tinten
in de diepten van hades
Gaspard de la nuit
beklemmend obscuur
opzwepend duivelse septiemakkoorden
schurend in schier onnavolgbaar unieke disharmonieën: La Valse
balletten vol Baskisch-ritmische patronen
tot de afgekloven verplichte kost der exuberante orgasmafonische
zichzelf…
Fascinatie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Op zichzelf een nobel streven.
Maar het moet wél in je zitten:
ingrediënten die kennis verrijken.
Gaandeweg raak je oververhit.
Bepaalde woorden worden onredelijk.…
De kalenderman
gedicht
4.0 met 1 stemmen
791 Toen hij zichzelf bezag met ogen
die niet konden liegen en de kunst
van het bedriegen ook niet verstonden
bedacht hij dat hij op sterren voer en niet
op bevoegd gezag. Hij landde ergens maar
vraag hem niet waar of waarom.
Er woei een wind die hij niet kende er waren
steigers die hem ontstemden en water dat
vrat aan zijn enkels.…
De stervende
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
631 Er ligt een stervende te sterven
Nadat hij lang op sterven stond
Te goed voor grond slechts stof affront
Neemt hij als taak aan wat eerst noodlot was
Wat is er aan de hand
Slaat nu zichzelf
Wie eens gezwollen als een assen kikvors
om anders laatste adem blies
Op bed gelegen liggend - hij die
Niet niet eten wil
Niet weten wil…
STEEDS ROND GAAN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
332 De verboden appel
van het Paradijs
heeft mensen verleid
tot vermeende alwetendheid
verspreidt thans
over heel de wereld
haar zoet wenkende geuren
spoort de mensen aan
tot steeds meer kennis
zichzelf te verrijken
waarachter
het kwaad loert als mensenvriend
die oog en oor wellicht
alle zintuigen streelt
op zachtzinnige wijze
soms…