6607 resultaten.
Eenzaamheid
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
970 De stilte van dit uur
voert mij weg uit het heden,
Als in de verte ik tuur
hoor ik stemmen uit het verleden
Voor me zie ik mijn jeugd
Daarachter loopt de realiteit
Ik zie vergane vreugd
Waar is hij gebleven die tijd
Ik zie een groene weide
Wij beiden hand in hand
Hoor nog wat wij toen zeiden
Voel onze sterke band
Toch is die gebroken…
vier en een half volt legotreintje
gedicht
3.0 met 20 stemmen
7.255 vier en een half volt legotreintje
verdwijnt in de groene tunnel
van papier-maché
twee jongensbenen in de lange
blauwe broekspijpen
van een jeans
de moeder als man in uniform
de vader als vrouw thuis
wie speelt voor god
wie kiest het scharnier
hij trekt de stekker uit de houder
en legt zijn tong tegen de polen
vier en een half…
Ritsels
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
892 geuren en verkleuren
verzachten de gedachten
omwoelen het gevoelen
Fel gekleurd bij zonneschijn
vervagend door de nevels
Winden vol venijn
plettend op de gevels
spiegelglad op wegen
zacht glinsterend in de regen
ik tol mee in ieder blad
het ritselende leven door
zo zoek ik mijn eigen pad
Leg soms een luisterend oor
op het zachte groene…
valentijn voor gevorderden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
597 onvergetelijke geur van vroeger
zomaar weer eens achttien jaar
in onze eigen heerlijke herfst
stemmig stralende lichtbundels
in dit gouden feest van het leven
een zaterdag weer groen worden
rijp in het zelfgekozen voorjaar
en samen feesten als in de tijd
waarin de liefde groeiend was
voldoende voor een heel leven
na vele jaren zal ’t…
Ik laat je niet beknotten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
713 Ik laat je niet
beknotten
in je eindeloze bestaan
jij wilg met je groen
zilveren blad
die je laat glinsteren
elke zonneschijn
geeft me als ik buiten kijk
de rijkdom van mijn leven
je takken rijken hemelhoog
zij hebben me al veel geluk gegeven
want als winden over
het landschap glijden
breek jij ze keer op keer
geen storm is jou te…
Kleuren van jouw hart
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
933 apart
van de kleuren van jouw hart
en ik vond mezelf weer terug
bij de kleuren van jouw rug
het was een vreemd gezicht
walmend blauw in hemellicht
maar ik dacht niet langer na
en schreef een donkergrijs gedicht
over de zinnen die jij sprak
die van rood en ook weer blauw
zullen we het nog een keertje doen
maar dan voor één keer in het groen…
BLAUW
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.107 Er zal weer
blauw zijn
strakblauwe lucht
en wolken als zeilen
Het groen en geel
trekken zich
uit het landschap
terug
Nog even maar
is er klatergoud
bladgoud
in kruinen van bomen
Langs stoep en straat
waar wind
vrij spel krijgt
je de adem wordt ontnomen
Het seizoen wordt
oud en misschien wijs
rijgt laatste bladeren
aan…
voor rupsjes en meisjes ( slaapliedje)
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.466 Rupsje klein, rupsje klein
knabbelend op het groene blad
weldra zul je een vlinder zijn
een vlinder in de lucht
Rupsje klein, rupsje klein
wandelend van tak tot tak
je zult een mooie vlinder zijn
vrolijk in zijn volle vlucht
Meisje klein, meisje mijn
sabbelend op je duim zo fijn
eens zul je volwassen zijn
een wondermooie vrouw…
De lente komt
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
852 De lente komt
voorzichtig en verlegen
met de kleuren van de
sneeuwkoninkjes op haar glimlach en
groene knopjes in haar haar.
Merels groeten haar met gezang.
Eendjes op zoek naar een partner
verwelkomen haar met een liefdesaanzoek.
Wolken maken verwonderd plaats
voor glinsterende zonnestralen.…
Palmzondag
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
695 Palmzondag: ik ruik dat frisse groen, de winter
heeft het weten te bewaren.…
Gebakken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
944 Groene rook prikt in de ogen,
terwijl zijn nagels in de muren krassen.
Een raam dat nooit gesloten was,
blijkt nu in zijn slot vastgeroest.
De deur is achter een dikke muur van rook verdwenen.
Hij zucht zich gaten in zijn handen
en slaapt zacht
van stof tot stof,
van as tot as.…
Blijf scherp
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
968 De gestaalde slurven braken bulkend beton
hokjesgeesten tekenen voor het heersende echelon
die kostprijs van het groen versus de opbrengst van grijs,
alsof zij slechts stuivertje wisselen voor de allerlaagste prijs?…
Ongekende weelde
netgedicht
5.0 met 31 stemmen
1.373 De stedelijke grenzen verwateren,
verdwijnen uit het zicht, door planologen
in het groen uitgeslagen hart
met meer ruimte op het oog dan gewenste stilte
verdelen ze de laatste klanken, in vogelvlucht
door de bijna uitgeklonken weelde
van weiden en water.…
Twee kleuren blauw.
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
663 Twee kleuren blauw zagen we
door het raam,
de donkere, zware kleur lag bovenop
Eerder deze week zagen we
wel honderd kleuren groen
toen we boven liepen,
op het slakkenpad
Soms glijd jouw hand zachtjes
uit de mijne, je vindt
zo nu en dan iets van je gading
en neemt het mee
Op de terugweg
zingt het zachtjes
in ons hart, we hebben…
Jij
hartenkreet
4.4 met 23 stemmen
1.874 Jij laat mij zien wie ik werkelijk ben en was,
niet duister en alleen, maar vol licht en voltallig als het groene gras.
Je bent als de aarde, vol groei en leven.
Je bent als het water, groots en verheven.
Je bent als de lucht, zo helder en zacht.
Je bent voor mij de wereld,
dat had ik niet verwacht.…
Van paars tot lila en wit
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
629 verzand in diepere lagen
verloor ik allengs grip op dagen
liet wind en regen lang begaan
ontblote wortels bleven nog reiken
naar houvast in dit woelige bestaan
en moeizaam vaste grond hervonden
vertakten zij naar zomerend licht
sterke seringen kwamen in zicht
vragend om voeding voor groei
vanuit een eigen drang tot bloei
voorbij de groene…
Ik zweet
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
811 de wind waait warme lucht
aangedreven door groene stroom
het is draaiend chroom
dat op stand twee in mijn gezicht zucht
dichters kennen dan een trage gang
waarin een voor hen onbekend verschijnsel optreedt
dat in mensentermen meestal transpireren heet
zichtbaar bij een overmatige inspanningsdrang
een gevoel van geluk maak ik mij eigen…
Pitje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
613 Blaadjes zijn natuurlijk groen.
Kindje kijkt verbaasd en brult:
' t Is een pit van mijn citroen!'…
evaluatie
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
764 uitkijkt over landerijen
met een tevreden blik van
wat er ook gebeuren kan
het zal wel weer betijen
gun mij een landelijke man
die als de boer over zijn hekje
als "eigenaar" genieten kan
van weiland, akkers, boerderijen
want niemand komt daar verder aan
schenk mij toch de tevreden man
die groetend fietst langs Drentsche dreven
het groen…
Het Wad spreekt in stormen
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
610 het Wad graast eeuwig
in het zoute gras nu de storm spreekt
en het water steeds maar hoger stapelt
tegen het groen van de hoge dam
‘k voel me nietig nu de dood
twijfelt aan mijn voeten
er is geen ginder en geen hier
slechts wat bijvallen uit een oud geweten
de wind als een muziekdoos
speelt het spel met ruwe woorden
het pijnigt…
Vliegbewegingen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
590 Verraden door een moedervlek
werd je druppelvanger in de woestijn
zag alleen vogeltjes cirkelen
met raampjes voor passagiers
Ik nam je mee naar de waterval en
bij elk niveau plukten we rode rozen
thuis vulden we grote groene
olijven als vazen
Ook ik cirkel rond mijn hoofd
klop af en toe aan, wetende
dat er niemand is
om open te doen…
Toekomst
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
988 Als er geen uitweg lijkt te zijn
En alle lichten staan op rood
Als je niet meer voor- of achteruit kunt
En je ligt bijna in die goot
Dan is het moment aangebroken
Dat een nieuwe weg zal ontstaan
Je hebt zelf de stenen neergelegd
Voor het nieuwe pad in je bestaan
De lichten staan daar op groen
Omdat jij ze zelf creëert
Het verleden is nu…
Regen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
591 Ik hoor de regen
uit mijn jeugd
de bomen gaan
in bad
druppels vallen
van het groen
op de zinken teil
het klinkt en klettert
nu nog steeds
als toen
een bries roert
door het natte loof
blaast spetters
in het rond
langzaam rollen ze
over de ruiten
het ruikt buiten
naar natte grond
het dondert donker
in de verte
de bliksem flitst…
Herfstbladeren
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
582 Ze zijn nog een beetje groen, maar ook
al geel en bruin, klaar om afscheid te nemen.
De weemoed speelt door de nerven die
scherper in beeld zullen komen.
Mijn hart durft nog niet echt, maar zal ook
moeten leren de vreemdheid te verdragen.
Wie kent al de mensen, wie kent zichzelf?
We leven omgeven door een groot mysterie.…
geen titel
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
461 jij en ik zitten tegenover elkaar
kijken samen in onze ogen
en daarmee in onze ziel
je blauw groen
herinnert mij aan de zee, de zee
ik verdrink er in
de aanspoelende golven strelen
jij bent zacht, een zucht
die mij leven schenkt
op de duinen van jouw lippen
geen helmgras
maar teder mos,
dat wij kussen met open ogen
een overweldigende sensatie…
woud vol lange tenen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
633 Groen licht betovert me
Feest voor de ogen
om rond te kijken
in dit woud
Gladde slangen
Dubbele tongen
Lilaroze heggen
Glinsterende stenen
Maar genieten doe ik niet
Elke pas berekend
ieder woord gewogen
op de gouden schaal
Ze kruipen langs mijn schenen
Dit niet doen dat niet zeggen
Wee o wee er niet op staan
Wie verlost mij…
Beaujolais Primeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 het laatste
fris groen, al dente
hangen woorden aan de rank
met dauw besprenkelt nog
lonken ze naar mij,
pluk mij, de zon…
pluk mij, de liefde…
pluk mij, het leven…
pluk!
ik laat ze chambreren
na decanteren
een zoete bloemige afdronk vandaag!…
De pijn al voorbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 licht had geen kracht
het pad slingerde doelloos
rond zwart van een gat
jij wist van de rand
het struikelen een val
de pijn al voorbij
had geen oog voor
vogels die schreeuwden
draaiend in angstige vlucht
jij spiraalde in grijs
zag bij zwart raken
een groen stukje staan
een bloem
bloeiend voor leven
wilde haar hart aan jou geven…
In duizend geuren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
538 penselen zijn nog hard
haren stram en ongeordend
door de lange winterslaap
het doek lijkt grauw geworden
door het helle wit van sneeuw
uit reeds voorbije dagen
maar als het zacht pastel
de eerste krokus opent in het
prille groen dan ruik je leven
dansen kwasten weer
in het warme licht van zon
straalt linnen in een nieuw beginnen…
Waldseligkeit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
521 middagzon schemert reeds
aan de kim verzuchten bomen
prille tere kracht
mijn kielzog haalt hen dichterbij
oude wijze bekenden
laat mij jullie teer beminnen
indringende wortels
laat ik mij graag
de stromen overnemen
wij zijn één
sappig lustvol groen loof
en verhoute jaren
ik ring eeuwig mee
neem mij op
in jullie zingende…