Alle inzendingen

Beloof me, kind, als ik van hier verdwijn treur niet om mij, straks bloeit weer de jasmijn en geurt de kamperfoelie. Erger zou het wezen als zij verdwenen waren, - ik er nog zou zijn. ------------------------------------------------------------------------------- uit: Tot in de nde, nde graad; nestoriaanse kwatrijnen, 1998.…

Deel 2: En toch ze vonden me niet als held niet als verhaal maar als man die niet meer wist hoe je ademt zonder pijn ik werd weer wakker tegen mijn wil in een bed met machines en lege ogen om me heen dagen waren dof uren traag ik kon niet bidden ik kon niet hopen alleen ademen en zelfs dat deed zeer maar toen mijn zoon —…

Het was eerst maar één dag, die zwarte vrijdag Dat werd al snel een hele hebzuchtweek Ook dat was nog niet lang genoeg, zo bleek Het lijkt of heel november er nu bij mag Ik vind die kortingskolder niet zo fraai nee Straks wordt het nog een heel jaar lang Black Graaiday…

De angst kneep zijn keel dicht, Hoe harder die kneep Des te groter zijn angst, Zonder hij wist 't hoe of 't wat. Gelukkig, nou ja, viel hij flauw, En toen hij bijkwam, Was zijn angst er niet meer, Zonder hij wist van d’hoed en d’rand. De vraag die nu aan hem knaagde, Wat is toch aan de hand, Daar kan hij niet bij met z’n verstand,…

Als ik je zie, wil ik je niet zien Als ik je niet zie, mis ik je Als ik met je praat, kan ik je niet verdragen Als je niet bij me bent fantaseer ik gesprekken Als ik naast je sta, kijk ik naar andere jongens Als je weg bent vergelijk ik ieder ander met jou Ik kan je niet bij me verdragen, maar als je er niet bent, voel ik me leeg…

Ik ben vandaag, vanochtend, diep gegaan tot de bodem op Eeuwigheidszondag, zondag 23 november 2025 hier in de Westerkerk te Amsterdam, tot de bodem tot de bodem dus en ver daar onder naar de doden, doch vooral om de doden te duiden, te laten lichten, op te lichten tot opluchting van mij als levende ziel en bijna onzichtbaar toen ik boog…

verwachtingsvolle gedachtes die hij vaak heeft gehad zelfbedachte antwoorden waar hij het mee deed avonden vol verlangens bleekjes verdicht in rookwolken met nevel gevulde glazen zoals jazzblazers dat razend konden van maat wisselen rondgebreide dwaze bedenksels stekelige heksenafrekeningen beledigingen aan adressen en nog…

Het blijkt in achterkamertjes geregeld Trump heeft zijn onverschilligheid getoond En zo wordt de agressor dus beloond Het lot van Oekraïne lijkt bezegeld Vernederend. Het ergst van allemaal: Het Russisch wordt verplicht gesteld als taal…

Ergens naar toe gaan. Je komt er ook weer vandaan. Maar de vraag is hoe?…

Misschien waren onze lichten al lang gedoofd. Je stapte uit ons leven, op zoek naar een medicijn dat ik je nooit heb kunnen geven. Je liep van hier naar een ander soort geweten, en onderweg probeerde je je eigen verklaring te vormen uit losse scherven. Maar toen je aankwam bij dat nieuwe, zelfgekozen geweten, dwong je de meisjes jouw waarheid…

de warme kleuren van de herfstboom zijn de stervende kleuren van het verval maar in diezelfde herfstboom zit de belofte dat de geboorte van het prille groen ooit weer komen zal…

nu het smeltwater de sneeuwvelden verlaat worden de doden zichtbaar niet iedere dag is gegeven de grijze haas spitst zijn oren de rivier door smelt- en regenwater gevoed stroomt groots voorbij een traag wiekende vogel suist in de grijze lucht boven rode kalkstenen heuvels krassen kraaien in het dal groeien uit de beschadigde knoesten…

Ik hou niet van de wereld, Waar ik me nu in beweeg. Dus blijf ik proberen, Om te herstellen, Wat aan mijn hart ligt. Ik weet inmiddels dat geen verandering iets verandert zolang ze niet durft te worden wie ze is. Ik verlang geen boosheid, geen kleinheid, geen handen die anderen naar beneden trekken — alleen een stem die optilt. Zijn…

waar poëzie en het echte leven verweven raken in eenvoudige noch verheven zinnen die betekenissen binnenlaten of het zaad uitstrooien om ooit door deze danwel gene ineens ontdekt worden kan tussen de regels strak als tegels uit de natte vingers gegleden op zaterdagochtend die voelt als een zondag het past binnen de kaderloze ruimte waar ik…

Verrukt, met jouw ogen dicht de kersenbloesems in de straat opsnuivend, mee neuriënd met de vrolijke vogelzang oh, levensechte dromen van geluk, lief, lief meisje weggedoken in kussens wanneer het stormt Tot diep in de nacht vol verwondering en vol verwachting weer op, je verheugend op de omarmingen van de nieuwe dag en heel jouw…

Een stem in mijn hoofd vervulde ooit de ruimte met lente, maar werd drukkend – één woord: mislukkeling, golvend door de dagen als een schaduw. Ontwaken in een lijf dat niet meer van mij was, koffie smaakt naar bitter en kruidig maar kon mijn hart niet bereiken. Kinderen glimlachten – de zon scheen onbewogen voorbij. Was dit alles – beton…

Herfstig licht breekt zacht regenboog kust de nevel morgen ademt kleur Als dauw vochtige aarde innig omhult en gouden zonlicht door nevelen breekt, als zilveren druppels die de herfst streelt, als een regenboog die voorzichtig ademt in de vroege morgen. Als een brug van kleuren die het oog streelt, een zachte melodie die tussen wolken…

Black Friday laat een donkere kant van de mens zien en met name die van de ondernemer (m/v/n) eerst verhogen, dan verlagen lijkt wel als bij Jezus Christus eerst Hosanna, daarna Kruisig hem de mens is tot kwaad geneigd of anders gezegd, de mens is veel meer kwaad dan goed het wordt zwart voor de ogen van   de kopers, die gaan rollen…

om verhalen uit het verleden zitten wij niet verlegen zelfs wat wij verzwegen mag meewegen in het heden maar of vergeten ook tot de mogelijkheden behoort zweeft boven de vele markten van de steden waar wij leefden en lustig lief hebben gehad lebberend aan kunstschatjes en de schoonste herderinnen onzer beminnelijk gezette zinnen op omzeilingen…

De winter heeft dit jaar al vroeg De herfst verdreven. Bittre kou heerst alom, Vrees we ’n koude winter gaan beleven. Gevallen blad zit vastgevroren Aan de bevroren grond. De verwarming brandt volop, ’s Nachts ’n elektrische onderdeken, Of ’n warme kruik mee naar bed. De plantenwereld is in winterslaap, Net als d’egels en menig insect.…

Als ik morgen niet opsta moet je niet schrikken: per slot, elke opera en alle toneelstukken hebben hun ogenblikken, het vallen van gordijnen of andere ongelukken. Dit is dan het mijne. Sluit dus mijn gezicht, doe die mond en twee ogen maar netjes dicht en ik ben voltooid. Laat zo maar gaan, en die oren mogen nog openstaan, want je…

Wij bleven onveranderd trouw aan 't heden; Zij zijn het, die nu bij ons willen zijn, Zich redden uit hun donker en 't verleden In onze zaalge avondschijn. Weer niet hun dorre handen van de zomen; Hun ijdel lijf heeft geen gewicht of vat; Alleen in de' onlust der slaapwandeldromen Benaadren ze onze tastbre schat Met halfbewust…

Zo ben ik En zo ben jij Ik ben Anders dan jij Zo wat Ik gaf wat ik had Ik doe wat ik wil Ik zeg wat ik zeg Ik denk wat ik denk Ik voel me gekrenkt Wat gebeurt gebeurt En verscheur ik achter mij Beschadigd door jou of door mij Een moedersjongen Huilend op haar schouder op de bank Ik ben Anders dan jij…

Ik zat te keten in de les En ging over de knie Ik smeekte tot de teacher: Please, do not lettuce me!…

Coen Moulijn Als Coen Moulijn op de middenstip ging zitten liep de Kuip vol Hij heeft na het ongeluk veel moeten lijden Maar Groeide uit tot Feyenoords Populairste Voetballer aller tijden Door Johan Cruyff onterecht niet gekozen in het Nederlands elftal van de eeuw Maar voor altijd de Rotterdamse leeuw…

Lijn twaalf haast zich door de stad de conducteur vertolkt vlot de kaart bewonderend heb ik hem aangestaard door mijn geheugen vreet zich een rat ik herken Overtoom en P.C. Hooft het Concertgebouw één zwart gat het orkest heeft dus zijn tijd gehad als door een paukenslag zit ik verdoofd Museumplein met Brandenburger Tor in Zuid beelden…

Deel 3: Tussen de brokstukken Er waren dagen dat ik alleen maar lag. Niet sliep. Niet echt wakker was. Ik keek naar het plafond en luisterde naar de stilte in mezelf — die geen rust gaf, maar leegte. Ze vroegen soms hoe het ging. Ik zei niets. Of iets als: gaat wel, omdat dat makkelijker was dan zeggen: ik weet het niet meer. Ademen deed…

Geduld het gezegde zegt geduld is een schone zaak en dat is het ook en heb ik mij ook eigen gemaakt want met al die duiders tegenwoordig van jong tot eus al die meningen over meningen je zou bijna je geduld verliezen en ze niet meer lezen niet meer tot of in  je opnemen maar toen keek ik in de spiegel van mijn ziel en zag mezelf…

FLUISTERPODCAST "Frappant, dat alfabet experiment! Foenicisch, geen Chinees toch, mag ik hopen?" Flauw hoor, ik sta geen onzin te verkopen! "Fantastisch, nou maar hopen dat het went Fraai is het zeker je nieuwlichterij Fenomenaal, zo'n woord van twintig letters..." Fout! 't zijn er volgens bartjens 22 Faalangst is mij ten enen male…

Klimaattop- nog even en het sneeuwt in de woestijn. Sinds de laatste klimaattop ijsbeert hij niet meer.…