9375 resultaten.
Onder je huid
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
754 Als je bij me binnenkomt
dan ben je niet alleen
ik zie het aan je ogen
ik voel het om je heen
en als je laag na laag onthult
en open voor mij staat
word jij,
ben jij
mijn prooi,
een soepel beest
dat gromt en kronkelt in de grond
vol lust, zich dieper graaft
ik dans hooghartig, neem je mee
en breng je naar de rand
ogen vol spiegels…
Winterlicht
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
806 winterlicht erover glijdt
de lage zon kleurt goud het dorre gras
en geeft een mooie lange schaduw
aan boom en struik, als in hun ware aard
geen camouflage en geen franje meer
geen plek om te verstoppen
de doornen zichtbaarder dan ooit
geen watervogel die zich eenzaam waant
ze gaan de plas op om elkaar te vinden
want alles, alles is weer open…
Moedige klim
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
504 Je maakt mijn wereld open,
lang gezwegen over wat ik je
breng, vanuit dat land weer te
kiezen, vaak langs ongewone
wegen, maar op eigen kracht,
die steile bergwand te beklimmen,
en op z’n beboste flanken te nestellen
boven op een macht van de ervaring,
om na elke klim elkaar te vertellen, de
moed niet te verliezen, wat misschien
verleidt…
Gegronde reden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
586 Als het rumoer mij tegenstaat,
de beelden dansen voor mijn ogen,
de bloementuin naar best vermogen
geen plekje aarde open laat,
maar mij te druk lijkt, overvol,
dan keer ik naar het monotone,
zie ik in kleurloosheid het schone,
vat sympathie op voor de mol.
Ik doe als hij en ga mijn gang
door 't bovengronds geloop te staken.…
Gevallen ster
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
455 De deur staat open
wagenwijd
niet voor iedereen
nee, het heeft een doel
ik fluister naar de maan
laat een ster vallen
want mijn wens
is al gedaan.…
De eenzame zwerver
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.003 Je hoort de eenzaamheid
ook in zijn breekbare stem
na een zonovergoten dag
van moeizaan eenzaam zwerven
terug in zijn keuken
met het open raam
warmt hij de soep op
en belt met zijn geliefde
die overzee zwemt
in een rood badpak
achtervolgt door haaien
hij vraagt haar
naar haar liefde
maar zij antwoordt niet
zij blijft liever…
Als vluchtig
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
854 In het zicht van eindeloos
draag ik onvermogen mee
op open handen
toegedekt met vragen
als
was het zand
dat wervelend opgestoven
maar niet rusten wilde
ook al oogde ik in stilte elke storm
of toch de tijd
die mij omwond
en alles fronsend trok
waar jij eens strak naar keek
maar och
het maakt niet uit
niet meer…
nu ik berust in…
Zwarte bloemen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
573 nog groeien ze
de zwarte bloemen
van de nacht
ze komen onverwacht
ronden rood en openen
verdriet in pijn en dood
wortels uit verleden
voeden beelden in het heden
maar bloeien doen ze niet
in opkomend licht
verkleuren ze
realiteit brengt geuren terug
ze stralen warmte
van de zon in het
reiken naar de hemel
waar vroeger
duister…
De sponningen van het duister
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
720 Het is niet zozeer dat mijn
hart de vluchtweg is van de bruid, neen
de jonker was van huis uit arm
***
kromme tekens een stip met een haal
met aan het eind dat open maar verwaand
steeds maar weer het antwoord weet
al zijn de vragen onschuldig
doch is het berouw verankerd
in het meisjeshart dat niet één
maar vele kamers had.…
in zwart
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
785 in zwart gekleed
zijn wij beiden
door faun en elf
verleid
een verhaal is nooit
voorbereid
ook niet toen poorten open sprongen
ook niet toen wij engelen konden horen scoren
in de kerk en kerkers
wij de machtigen altijd doorgronden
geen leger is genoeg
geen bom, geweer of troef
zal dit licht ooit doven
kijk en wacht
ooit kun jij ook
in…
Nog barsten er geen bomen en bloemen uit
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
571 Ik zie hun geraamtes van bladertooi ontdaan
wolken vol regen aan het hemeldek staan,
glans op planten in het groen
ook dagen steeds ontvankelijk open doen.
Wat is zien en getroffen worden door ontroering
Nu kwartiermakers van storm de lucht betrekken
als ik buiten ook binnen het nut tracht te ontdekken.…
VERLANGEN
poëzie
3.4 met 7 stemmen
3.926 Dat leerde ik uit uw ogen:
Die deden stil-spontaan
Bloesems van jong begeren
Wijd open gaan.
Zó hebt ge, zonder woorden,
Aan mij 't geheim verteld
Hoe de ene mensenziele
In de andere smelt.
Want als ik, schoon van liefde,
U lang in de ogen schouw,
Voel ik mezelve worden
van kind tot vrouw.…
De bruidsspin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 Vaak gaat bij hem een mondje open
De rups ontrolt aan zijn gezicht
In droef vermaak spreekt hij verholen
de bruidsspin toe, die hem verslindt
Als laster van de tong gesneden
uit luider keelgat gillen moet,
verweert de wanhoop opgespleten
de toedracht van een slinks verzoek
Natuurlijk spreekt zij van de liefde
en van een gouden bruiloftskrans…
Haast je niet
gedicht
4.3 met 20 stemmen
22.501 De tijd vergaat wel
en de dood is als een deur
die je kunt open doen.
Leef niet het rechte der oplossingen na.
Sta niemand na.
Spreek echter. Sommigen willen weten
wat er valt te zien.
-----------------------------------------------
uit: 'Variaties op een afscheid', 1956.…
Jachtseizoen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
544 Onze Jan Kees jaagt ons weer op de kast
In de dictatuur der Nederlanden
is vrijheid van mening niet voorhanden
Hij vindt dat oproep tot bankrun niet past
Ik weet waarin je nu echt moet beleggen
maar hij wist mij het zwijgen op te leggen
...demissionair minister De Jager onderzoekt
de mogelijkheden tot het strafbaar maken van
het openbaar…
De wijngaard overwoekerd
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
501 een oude lappenpop
is opgestaakt
aan het metalen hek
dat roestig open kraakt
waar ooit het
landelijk odeur
de hoeve welvaart bracht
hangt nu de vuilnisgeur
verlaten is het land
de wijngaard overwoekerd
druiven zuur en klein
toch ooit drie sterrenwijn
het dorp is grijs vervallen
de laatste vrouwen zullen
nooit bevallen hun kinderen…
thuis /fado
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
749 thuis is daar
waar liefde
de deur opent
en rust zich nestelt
in een oude stoel
waar geluk dwarrelt
als gouden stofjes
in een zonnebaan
en het oude
schilderij verlicht
waar geuren
van lavendel en roos
zich vermengen en
gastvrij binnen komen
door het open raam
thuis is daar
waar tevredenheid
de gordijnen sluit
een vrije vertaling…
Bezield
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.012 gedichten
opent zich
een wereld van gedachten
opmerkzaamheid
scherpt aan
heel de schepping
openbaart zich
als door kinderogen
in alledaagse dingen
schuilt iets uitzonderlijks
elk voorwerp nodigt uit
ontmoetingen herleven
belevenissen spreken
gevormd, geschaafd,
herlezen
heel je wezen
bestaat uit een gedicht
hart en ziel staan open…
In Medias Res
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 Het roestbruin bloeiend
bedolven onder het witte laken
van de continue geboorte
De stem van de stilte
zweefde over het open veld
zelfs de kraaien vluchtten
Zout was de dauw
de tranen van het ontwaken
deden de ramen beslaan
Zacht glooiend plooide
het landschap zich ondertussen
naar het afscheid van de winter
Haar groene vacht werd…
Scheel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
590 Zie je
lees je
ervaar je
begrijp je
hoe verdrietig ik ben
zonder de ideale vrouw
die me drie weken hemel schonk
en daarna dumpte als oud vuil
alle gemene mannen in haar leven
psychotisch op mij projecteerde
en me gewetenloos de hel indrukte
voel me
raak me aan
als je met me begaan bent
ik sta geestelijk open voor je troost
maar…
in mij
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.224 lichtend water
verblindt ogen
blauw gekleurde
open luchten
schijnen helder
stromen vol
lieve woorden
zachte gedachten
klinken stil
door lanen
takken wuiven
bossen vol
groen blad
in de wind
beroeren eenzame
rode wangen
vangen sterren
van dromen
vol verlangen
van een kind
diep verborgen
in mij…
Stamboom
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.078 Onverwachts en zonder kloppen
dringt hij binnen
– de zwarte botte bijl –
hakt liefde weg
en het dierbare dat zich
in wanhoop vastklemt
zet de vensters open
laat alle leegte binnen
vernietigt de wortels van mijn bestaan
zaait de tranen
voor een oceaan van verdriet
verdwijnt zonder te groeten
Verwond door de spaanders
krabbel ik…
Een Hoorn
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
698 Ik open de balkondeur;
de aprilwind gallopeert naar binnen
en steigert in de woonkamer.
Levensgroot,
de neusgaten wijd gespreid,
sidderend, bezweet en wild,
het lenteros vertrapt mijn sofa,
mijn televisie, mijn laptop
en loenst zelfs naar mijn saxofoon!…
Gedicht voor een verloren liefde
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
751 Ik scheurde mijn borst open
om naar geschenken te zoeken
maar jij vluchtte.
Nog proef ik je bloed
in mijn mond
de as van bitter graan.…
stoffering
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
576 Ik stuur met vaste hand
strofen opgelegd
in een zonnig schrijven
strak geschreven
over lengtes van tijd
letters in openbaar van geur
van papier en inkt
op onbeschreven bladen
in tuimel van vermaak
gelezen onder een oogopslag
in stijl van vermogen
geeft het onderdak
mijn pennenkracht
het neemt je mee
in woord en beeld
in…
vrijzinnig papier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
506 haar wezen zweeft rond ingerolde kleuren
uitgestrekt, of dansend, over warm geschept papier
als lintbebouwingen vol vuur
betreedt hun indruk open ogen, uitgekomen
rond dat ene uur vol wit
in elke nachtverwondering
bezit een pennenstreek haar kracht
en achter elk gezicht spreekt zacht
een werelddeel vol dromen
(naar: Sonja Reedijk…
doorgaan
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
670 buiten trilt de dag nog na, er loopt
een meisje, tussen alle anderen
ze wuift haar haren zachter
door het open raam
binnen slaapt vermoeidheid, rond
de steeds verlegen naam
van kleine kinderogen
morgen mogen we weer leven
morgen
mag ik alles geven, aan mijn doorgedraaide lach
en buitelt door de nieuwe dag
het weven
van haar vrije…
Afscheid van Japan
poëzie
4.0 met 3 stemmen
3.484 De dag overweldigt de wijd-open ramen
met het morgenlichten der zee;
berglanden, vloten, eilanden zonder namen,
de kersentuinen van Jokohama
stromen en sneeuwen voorbij ...
ik voel mij gesterkt en tot reizen gereed;
vermoeidheid en slaap zijn verwaaid als mist in de wind ...
— waar gaat gij heen ?…
om te gedenken
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
965 met geleende woorden
breekt het hart open
akkoorden die trillen van emotie
peilen de diepte van het verdriet
zo wreed
geen mens kan bevroeden
hoe de pijn snerpt
de onverdraagzame
woede, het eenzame
gevoel van onmacht
een donkere spelonk waar het gif
van de dood het leven wil breken
o, worden mijn zuchten opgevangen
in een stevige…
Grenzeloze weidsheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
521 jouw vlakte was open
geen bosschages in het vergezicht
niemand die jouw schuilplaats wist
in grenzeloze weidsheid
was het moeilijk richting te bepalen
of zelfs maar een doel te halen
niet meer houvast dan een hand
om jou te leren kennen
te weten en te voelen wie en wat jij was
jij bent niet opgegaan in lucht
ook nooit gevlucht wij…