Alle inzendingen over openen

9375 resultaten.

Sorteren op:

Onder je huid

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 754
Als je bij me binnenkomt dan ben je niet alleen ik zie het aan je ogen ik voel het om je heen en als je laag na laag onthult en open voor mij staat word jij, ben jij mijn prooi, een soepel beest dat gromt en kronkelt in de grond vol lust, zich dieper graaft ik dans hooghartig, neem je mee en breng je naar de rand ogen vol spiegels…

Winterlicht

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 806
winterlicht erover glijdt de lage zon kleurt goud het dorre gras en geeft een mooie lange schaduw aan boom en struik, als in hun ware aard geen camouflage en geen franje meer geen plek om te verstoppen de doornen zichtbaarder dan ooit geen watervogel die zich eenzaam waant ze gaan de plas op om elkaar te vinden want alles, alles is weer open…
annabel29 december 2008Lees meer >

Moedige klim

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 504
Je maakt mijn wereld open, lang gezwegen over wat ik je breng, vanuit dat land weer te kiezen, vaak langs ongewone wegen, maar op eigen kracht, die steile bergwand te beklimmen, en op z’n beboste flanken te nestellen boven op een macht van de ervaring, om na elke klim elkaar te vertellen, de moed niet te verliezen, wat misschien verleidt…
pama27 februari 2009Lees meer >

Gegronde reden

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 586
Als het rumoer mij tegenstaat, de beelden dansen voor mijn ogen, de bloementuin naar best vermogen geen plekje aarde open laat, maar mij te druk lijkt, overvol, dan keer ik naar het monotone, zie ik in kleurloosheid het schone, vat sympathie op voor de mol. Ik doe als hij en ga mijn gang door 't bovengronds geloop te staken.…

Gevallen ster

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 455
De deur staat open wagenwijd niet voor iedereen nee, het heeft een doel ik fluister naar de maan laat een ster vallen want mijn wens is al gedaan.…

De eenzame zwerver

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.003
Je hoort de eenzaamheid ook in zijn breekbare stem na een zonovergoten dag van moeizaan eenzaam zwerven terug in zijn keuken met het open raam warmt hij de soep op en belt met zijn geliefde die overzee zwemt in een rood badpak achtervolgt door haaien hij vraagt haar naar haar liefde maar zij antwoordt niet zij blijft liever…
mobar23 juni 2009Lees meer >

Als vluchtig

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 854
In het zicht van eindeloos draag ik onvermogen mee op open handen toegedekt met vragen als was het zand dat wervelend opgestoven maar niet rusten wilde ook al oogde ik in stilte elke storm of toch de tijd die mij omwond en alles fronsend trok waar jij eens strak naar keek maar och het maakt niet uit niet meer… nu ik berust in…

Zwarte bloemen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 573
nog groeien ze de zwarte bloemen van de nacht ze komen onverwacht ronden rood en openen verdriet in pijn en dood wortels uit verleden voeden beelden in het heden maar bloeien doen ze niet in opkomend licht verkleuren ze realiteit brengt geuren terug ze stralen warmte van de zon in het reiken naar de hemel waar vroeger duister…
wil melker25 september 2009Lees meer >

De sponningen van het duister

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 720
Het is niet zozeer dat mijn hart de vluchtweg is van de bruid, neen de jonker was van huis uit arm *** kromme tekens een stip met een haal met aan het eind dat open maar verwaand steeds maar weer het antwoord weet al zijn de vragen onschuldig doch is het berouw verankerd in het meisjeshart dat niet één maar vele kamers had.…
elze4 november 2009Lees meer >

in zwart

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 785
in zwart gekleed zijn wij beiden door faun en elf verleid een verhaal is nooit voorbereid ook niet toen poorten open sprongen ook niet toen wij engelen konden horen scoren in de kerk en kerkers wij de machtigen altijd doorgronden geen leger is genoeg geen bom, geweer of troef zal dit licht ooit doven kijk en wacht ooit kun jij ook in…

Nog barsten er geen bomen en bloemen uit

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 571
Ik zie hun geraamtes van bladertooi ontdaan wolken vol regen aan het hemeldek staan, glans op planten in het groen ook dagen steeds ontvankelijk open doen. Wat is zien en getroffen worden door ontroering Nu kwartiermakers van storm de lucht betrekken als ik buiten ook binnen het nut tracht te ontdekken.…

VERLANGEN

poëzie
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.926
Dat leerde ik uit uw ogen: Die deden stil-spontaan Bloesems van jong begeren Wijd open gaan. Zó hebt ge, zonder woorden, Aan mij 't geheim verteld Hoe de ene mensenziele In de andere smelt. Want als ik, schoon van liefde, U lang in de ogen schouw, Voel ik mezelve worden van kind tot vrouw.…

De bruidsspin

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
Vaak gaat bij hem een mondje open De rups ontrolt aan zijn gezicht In droef vermaak spreekt hij verholen de bruidsspin toe, die hem verslindt Als laster van de tong gesneden uit luider keelgat gillen moet, verweert de wanhoop opgespleten de toedracht van een slinks verzoek Natuurlijk spreekt zij van de liefde en van een gouden bruiloftskrans…

Haast je niet

gedicht
4.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 22.501
De tijd vergaat wel en de dood is als een deur die je kunt open doen. Leef niet het rechte der oplossingen na. Sta niemand na. Spreek echter. Sommigen willen weten wat er valt te zien. ----------------------------------------------- uit: 'Variaties op een afscheid', 1956.…

Jachtseizoen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
Onze Jan Kees jaagt ons weer op de kast In de dictatuur der Nederlanden is vrijheid van mening niet voorhanden Hij vindt dat oproep tot bankrun niet past Ik weet waarin je nu echt moet beleggen maar hij wist mij het zwijgen op te leggen ...demissionair minister De Jager onderzoekt de mogelijkheden tot het strafbaar maken van het openbaar…

De wijngaard overwoekerd

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 501
een oude lappenpop is opgestaakt aan het metalen hek dat roestig open kraakt waar ooit het landelijk odeur de hoeve welvaart bracht hangt nu de vuilnisgeur verlaten is het land de wijngaard overwoekerd druiven zuur en klein toch ooit drie sterrenwijn het dorp is grijs vervallen de laatste vrouwen zullen nooit bevallen hun kinderen…

thuis /fado

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 749
thuis is daar waar liefde de deur opent en rust zich nestelt in een oude stoel waar geluk dwarrelt als gouden stofjes in een zonnebaan en het oude schilderij verlicht waar geuren van lavendel en roos zich vermengen en gastvrij binnen komen door het open raam thuis is daar waar tevredenheid de gordijnen sluit een vrije vertaling…
lijda10 augustus 2010Lees meer >

Bezield

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.012
gedichten opent zich een wereld van gedachten opmerkzaamheid scherpt aan heel de schepping openbaart zich als door kinderogen in alledaagse dingen schuilt iets uitzonderlijks elk voorwerp nodigt uit ontmoetingen herleven belevenissen spreken gevormd, geschaafd, herlezen heel je wezen bestaat uit een gedicht hart en ziel staan open…

In Medias Res

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
Het roestbruin bloeiend bedolven onder het witte laken van de continue geboorte De stem van de stilte zweefde over het open veld zelfs de kraaien vluchtten Zout was de dauw de tranen van het ontwaken deden de ramen beslaan Zacht glooiend plooide het landschap zich ondertussen naar het afscheid van de winter Haar groene vacht werd…

Scheel

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 590
Zie je lees je ervaar je begrijp je hoe verdrietig ik ben zonder de ideale vrouw die me drie weken hemel schonk en daarna dumpte als oud vuil alle gemene mannen in haar leven psychotisch op mij projecteerde en me gewetenloos de hel indrukte voel me raak me aan als je met me begaan bent ik sta geestelijk open voor je troost maar…

in mij

hartenkreet
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.224
lichtend water verblindt ogen blauw gekleurde open luchten schijnen helder stromen vol lieve woorden zachte gedachten klinken stil door lanen takken wuiven bossen vol groen blad in de wind beroeren eenzame rode wangen vangen sterren van dromen vol verlangen van een kind diep verborgen in mij…
i29 januari 2011Lees meer >

Stamboom

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.078
Onverwachts en zonder kloppen dringt hij binnen – de zwarte botte bijl – hakt liefde weg en het dierbare dat zich in wanhoop vastklemt zet de vensters open laat alle leegte binnen vernietigt de wortels van mijn bestaan zaait de tranen voor een oceaan van verdriet verdwijnt zonder te groeten Verwond door de spaanders krabbel ik…

Een Hoorn

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 698
Ik open de balkondeur; de aprilwind gallopeert naar binnen en steigert in de woonkamer. Levensgroot, de neusgaten wijd gespreid, sidderend, bezweet en wild, het lenteros vertrapt mijn sofa, mijn televisie, mijn laptop en loenst zelfs naar mijn saxofoon!…

Gedicht voor een verloren liefde

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 751
Ik scheurde mijn borst open om naar geschenken te zoeken maar jij vluchtte. Nog proef ik je bloed in mijn mond de as van bitter graan.…

stoffering

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 576
Ik stuur met vaste hand strofen opgelegd in een zonnig schrijven strak geschreven over lengtes van tijd letters in openbaar van geur van papier en inkt op onbeschreven bladen in tuimel van vermaak gelezen onder een oogopslag in stijl van vermogen geeft het onderdak mijn pennenkracht het neemt je mee in woord en beeld in…
klaes23 juni 2011Lees meer >

vrijzinnig papier

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
haar wezen zweeft rond ingerolde kleuren uitgestrekt, of dansend, over warm geschept papier als lintbebouwingen vol vuur betreedt hun indruk open ogen, uitgekomen rond dat ene uur vol wit in elke nachtverwondering bezit een pennenstreek haar kracht en achter elk gezicht spreekt zacht een werelddeel vol dromen (naar: Sonja Reedijk…

doorgaan

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 670
buiten trilt de dag nog na, er loopt een meisje, tussen alle anderen ze wuift haar haren zachter door het open raam binnen slaapt vermoeidheid, rond de steeds verlegen naam van kleine kinderogen morgen mogen we weer leven morgen mag ik alles geven, aan mijn doorgedraaide lach en buitelt door de nieuwe dag het weven van haar vrije…

Afscheid van Japan

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.484
De dag overweldigt de wijd-open ramen met het morgenlichten der zee; berglanden, vloten, eilanden zonder namen, de kersentuinen van Jokohama stromen en sneeuwen voorbij ... ik voel mij gesterkt en tot reizen gereed; vermoeidheid en slaap zijn verwaaid als mist in de wind ... — waar gaat gij heen ?…

om te gedenken

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 965
met geleende woorden breekt het hart open akkoorden die trillen van emotie peilen de diepte van het verdriet zo wreed geen mens kan bevroeden hoe de pijn snerpt de onverdraagzame woede, het eenzame gevoel van onmacht een donkere spelonk waar het gif van de dood het leven wil breken o, worden mijn zuchten opgevangen in een stevige…
lijda31 juli 2011Lees meer >

Grenzeloze weidsheid

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
jouw vlakte was open geen bosschages in het vergezicht niemand die jouw schuilplaats wist in grenzeloze weidsheid was het moeilijk richting te bepalen of zelfs maar een doel te halen niet meer houvast dan een hand om jou te leren kennen te weten en te voelen wie en wat jij was jij bent niet opgegaan in lucht ook nooit gevlucht wij…
wil melker28 augustus 2011Lees meer >