Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

Henry Moore in Palais Auersperg*)

gedicht
2.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 7.693
De cirkel van kastanjes, langzaam uit elkaar gehaald, legt op het grasperk nog de handen van zijn schaduw, bedekt het met een zoete regen van genade, van gebladerte. En midden in de tuin ligt wit en vol van rust een marmeren gewricht.…

onder dekens, diep weggezonken

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 747
het gesprek dat ze met zichzelf voerde vond hij terug in zijn hand hij schreef naar huis zij sprak vanuit een schaduw met ogen van weggaan een laatste reis door een donker huis, denkbeeldig heengegaan in de veelheid van rouw ze ontkleedde woorden en het wachten uit openstaande deuren het geluid en de stervenspijn; erom huilen…

Verkoeling

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 602
rimpelende rietkragen schommelende schaduwen in de plas het dragende drijvende water koel zoete waterschelpen zeeverbonden huiden duinende handen spiegelend meer zij zwemt in de adem van het koele water verdwijnt in het groene gebladerte als gras zij is daar even gebleven in haar natuurlijke hart hij was als aarde zo bleek ontstegen…

Handkus

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.003
't Zijn lelies, waar de schaduwen om spelen, Gekruifde golfjes, die de meeuwen scheren. Ik druk ze, en zal hun wederdruk niet weren, Ik wil, ik wil ze kus op kus ontstelen. Een warme handendruk zal ze niet deren, En deerde ze al, een handkus zou ze helen.…
Jacques Perk30 augustus 2025Lees meer >

De prijs voor later ?

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 952
Klasjes kinderen rennen uit school parapluutjes werpen schaduwen over zon en regen en het aureool van het verleden, door hun praatjes de hemelen te bewegen wordt alles gewist, boort hun schater duizenden kleine gaatjes als een zegen die in plassen aan het asfalt kleeft, zweeft moraal van schaamte in een veinsend boetelicht over werelds…
pama21 augustus 2010Lees meer >

Mysterie

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.321
En een mijmring van tonen zingt éven Uit de stilte, als de huivrende geest Eener geur die schaduws deed beven... Maar mijn ziel is vervúld geweest. En hetgeen in haar duister blijft hangen, Een levende smart schoon ze zwijgt, Is de snik van een eindloos verlangen Uit een droefheid die woordenloos hijgt.…

Hand in hand

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 757
We wandelen hand in hand over deze eindeloze ijzige stilte totdat we het koud krijgen en onze schaduw achter nalopen naar ons warme huis…

De ridder der droefenis

gedicht
0.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.218
het schuim en de schade aan zijn schaduw. Hij voelt hoe dit schiereiland zich langzaam losmaakt van het vasteland dat knarsetandt. Het laat zijn kathedralen jankend wegzinken. En Sancho houdt zijn christelijke adem in. Hij speelt met de namen van de sterren.…

ontmoeting met een dichter

netgedicht
3.1 met 25 stemmen aantal keer bekeken 763
ik zoek de lente en een deel in mezelf om aan jou te laten zien schrijf je toe dat er een schaduw is waarin ik af en toe verdwijn, in veelvoud en dat het zo moet gebeuren woordverwarrend tegen het diepe en de windvlaag, vol met oude kuilen zo gaat het steeds weer het staart me aan, het grijpt en richt zich op vanuit de ribben van doodgravende…

Ben ik resistent?

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 595
Vanuit verloren stilten, boren miljoenen vragen zovele gaten in gordijnen van het paradijs, steeds meer licht priemt door onwrikbare schaduwen, waarin onmacht wordt beleefd, wanneer het verloren bloed door de mazen van de schijn is weggevloeid.…
pama15 april 2011Lees meer >

Achterhuis

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 601
Westertorenklok toe sla nu even niet door de verscheurde stad luister toch en fluister dicht gespijkerd bonzend hart in doodsangst strak gesloten daken muren en plafonds ademtochten wasemen langs geblindeerde ramen schaduwen passeren kapot getrapte deuren er schrijft een meisje met gesloten ogen: dat haar dagboek lief is…

Geprevel van orakelen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 522
pas als de avond valt en dauw het gras nat maakt kom jij tot leven is de matheid in gebaar en ogen snel verdreven in het lonken naar de maan steels zoek je de bezem en waar schaduwen de bomen raken ga jij ons verlaten snel als een vage veeg langs gelig licht zoek jij de kring van paddenstoelen op het gezang en dansen rond het…

Zwemwat

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 704
Helaas letterlijk in volle omvang Op het gras ziet zitten, liggen, staan Plonzen plumpuddingen bommetjes En pogen nu al bomvolle kinderen Water te verplaatsen in te grote hoeveelheden Langs vrijwel alle zichtlijnen zijn slechts M/V te zien  Met spataderen, drilbillen, cup soep en droefsnoet Achter te grote zonnebrillen En schijnt de zon haar schaduw…
Pjoer19 augustus 2011Lees meer >

die dag te sterven

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 727
geeft er antwoord en de treurwilg prevelt tevergeefs: niet doodslaan naald na naald in ogen, ontredderd blauw nijptangen in bolle buiken trekken de dood naar lege handen; het geschreeuw waait door onbestaande ramen, vrouw na vrouw niet doodslaan trage messen sluipen door identieke lijfjes; harten op zwarte, naamloze schaduwen…

ZEFIER

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
De zoele verstrooide zucht strijkt 's ochtends over de wei doet grashalmen zijn adem zuigen broederlijk naar elkaar knikken tussen hen verborgen wezens ontwaken blaast bestendige dwaallust door schemerig maar bewust riet brengt op het glanzende meer dunne schaduwen van huiverende twijfel verzinkt boven de rivier onder…

Lof in liefde

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.579
water schep ik uit weemoedige ogen die als een zee over onze naaktheid spoelt en zwoel trotseren wij het verleden in een omarming voorbij de oevers van de dood Mocht de zee je komen halen dan krans ik rozen op de deining van onze afscheidskus dan zal het gekrijs van de meeuw de parel nimmer breken Ook als mijn eenzaamheid jouw schaduw…

Schemerende stromen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 433
De ijskerker van vroege dagen verbergt een verleden schaduw. Vers geworpen licht verstoort de trage rust ruw. Een gewaagde fluistering verhaalt van verholen scepsis. Niettemin kruipt licht onder de deur naar de duisternis. De contouren van de schemer vervagen in de ijle nacht.…

Perpetuum mobile zoektocht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 491
In lijnen loop ik mijn weg over deze aarde zoekend de rechte baan maar kom mijzelf dikwijls tegen daar paden in cirkels gaan volg mijn leven in hoeken donker uit het licht blijf stug in schaduw zoeken naar zonneschijn en evenwicht geen wegen lopen recht, noch krom door vlakten of bergen en langs de waterkant kan niet de stroom verbergen…

De lucht was als een perzik

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.614
In dreven en valleien geklommen en gedaald in schaduwen geloken in open licht bestraald En onze zielen togen naar nieuwe zaligheid in het voorbij voorbije wankelend ingeleid Waar lillend lichtaanbreken en ochtendhelderte is met parelende vreugde en met ontsteltenis…
J.H. Leopold18 februari 2023Lees meer >

Er sterft een droom...

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 685
Broos ligt het hart in harde woorden gebet Het oog breekt het blinde licht tussen twee schaduwende gestalten Dan, wanneer de spanning uiteenspat zwijgt de ruimte de stilte dood Er sterft een droom...…

Dijklichamen*)

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.585
Ze liggen daar maar open en bloot, missen de schaduw van de kerk als schapen in de zomer de bomen. Pak het zand vast, dijklichamen en houd de zondvloed tegen. *) De dijkdorpen Heveskes en Oterdum in Noord Groningen moesten verdwijnen om de dijk op te hogen.…

Witte regenbogen?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 444
De bodem is nog niet bereikt omdat ik de toekomst niet overzie, eindeloze put van medelijden, wat ik niet bedoel, gedempt, gestut en gevoed door lief en leed, de jaren liggen grijpbaar in een open schaal, de bron waarin ik de kwetsbare verlangens koel, waaruit ik ademhaal en samen met het licht en schaduw het leven deel.…
Pama12 april 2013Lees meer >

Berenvel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 697
Zelden nauwelijks doel gemist Toch echt, in de luren gelegd Hoewel haar lijf bekoort verdient haar schaduw een straf Streeft heus zijn doel in volle glorie voorbij Wetend wat zij willen poseren puntjes van tong in het hemelgewelf in lava van lichaamslicht…

De duiven

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.527
Een zachte duive schuilde voor de rest En bleef maar stil in koele schaduw hijgen, Schuw voor de gloed van de namiddagzon.…

Donderslag

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 703
de echo niet te horen stapte opnieuw het heelal tegemoet waar chaos geen weet heeft van rede en zoet met zuur wordt beboet; een tijde was weer verleden althans ontwaakt leek het zicht op ontluisterende stappen was het naar buiten gericht, een innerlijk ontsnappen enkel voor de plotse bliksem gezwicht soms trekt een schaduw…

Fluwelen toekomst?

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 841
mistige verten, verstomde beelden verstrengeld, lui te onderscheiden in twee gedachten, schaduwen van ons maar verder tot elkaar de maskerade van de maan in kuisheid vermomd neemt ons de maat, verstoort bedoelde contouren van een fluwelen toekomst.…
Pama8 november 2013Lees meer >

De perfecte toon?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
Het heeft de muze in huis gehaald bijna geruisloos en met virtuositeit bespeeld een natuurlijkheid om wars van alles de klarinet te behagen in de animositeit van de fluit, zoekende op de geharste snaren in de gaten van de eenzaamheid oprechtheid van puur geluid geblazen die een perfecte toon verspreidt, tegenstelling in de schaduw van…
Pama14 februari 2014Lees meer >

Aardse glitters?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 461
het zwijgt, maakt stil, de dag wordt diffuse is mij kwijt, ik zie een schaduw in de spiegel die met zijn ego vecht, ik leg de z’n huid af maar ik ben een vreemde, een onwillig blad, die in het uur van de uil, naar zijn schuilplaats vliegt.…
Pama11 november 2014Lees meer >

Groene velden

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 547
De groene velden van ons eerste geluk zijn van een andere geschiedenis in een door verdriet vergeten verleden de nevel sluipt in mijn gedachteland ergens in jouw diepte schuilt een uil om mijn domheid te bespieden beschavingen zijn samen gekomen in het ultimatum van onze liefde zo zijn wij schaduw en blijven wij droom de avond schemert…
mobar23 november 2014Lees meer >

Vederlicht

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 701
Uit het dorp komen de lichten aanwandelen geesten uit kerken en hoeves geen keuze voor een richting schijnsels zonder schaduw ergens loeit nog een vergeten koe de kille winterdagen in een landweg rust zonder passerende last - wat voorbijtrekt is vederlicht - ver weg blijft een illusie achter op zolder staan de schapen geschoren en dicht…
Kees Keizer30 december 2014Lees meer >