4084 resultaten.
Altijd aanwezig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Een herfstig blad valt
biedt haar schoonheid en troost aan
een graf zonder naam
Wind strijkt langs de namen in steen, een fluistering van wat was,
mijn vingers volgen haar letters, koud en stil, maar nog altijd haar.…
ZELFLIEFDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Moeilijk, mijn hart is niet van steen.
Kijk naar je oprechte gevoelens, alles mag er zijn.
Wees blij met geluksmomentjes, groot of klein.
Accepteer jezelf zoals je bent.
Dat zijn we helemaal niet gewend.
Zeg piekergedrag vaarwel en let it go.
Neem afscheid van mensen met negatieve flow.
Gun jezelf ruimte en rust.…
Golven van stil leven
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
594 De stad is niet van steen, maar
van adem en sap. Wind zingt door de krullen van een balkonhek,
laat zachte tonen achter in de rondingen; een fluistering die alleen de aandachtige hoort.
Ik ben deel van deze ongekende licht-
golven, van nerven en schaduw, waar natuur en droom
hun eigen taal spreken.…
In de schaduw van de stilte
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
471 De wind fluistert over de oude paden van steen,
een symfonie van stilte waarin het leven door echo's ademt.
De hemel draagt de dromen van hen die rusten onder de aarde,
en de bomen schudden hun bladeren als een stille groet aan wat was.…
De glimlach van de dageraad
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
1.015 Een merel zingt één heldere noot, die
rimpels trekt in de ochtendlucht, alsof hij de tederheid
van dit uur begrijpt zoals ik dat doe, en ergens verderop fluistert het
water tegen de stenen. Een taal van verlangen, ontkieming en het zachte ruisen van hoop.…
Waar de lucht brak
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
672 Enschede huilt nog, zacht, onder
stenen die opnieuw werden gestapeld, maar wie goed
luistert hoort hoe hoop zich vermengt met puin, hoe een wijk zichzelf weer
begint te benoemen, en elke lente toch weer iets groens durft te bloeien in het stille najaar.…
De band met de natuur
hartenkreet
2.5 met 274 stemmen
1.284 Als ik wegga naar de drukte van
stemmen en stenen, draag ik het bos nog mee,
een fluistering in mijn borst. Ik weet dat ik opnieuw zal gaan,
om op te gaan in het moment, want daar vind ik mezelf, in de stilte van het leven.…
Op het Scherpst van de Snede
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
294 Waar het vuur der verleiding mijn wonden raakt
in een storm van razernij,
word ik tot steen verhard en aangeraakt
door een eerloze vorm van vleierij.
Troosteloos is de ziel, al treft mij geen blaam
in de erosie van mijn zijn.
Ik volg de zuivere tonen die langzaam
een einde maken aan mijn pijn.…
Periodiek Systeem
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
328 De steen van Rosetta begon te roken
onder haar gefossiliseerde denken,
waar gouden maatstaven werden gebroken
voor mij. Echter:
niks of niemand had verstand van
zaken die met hem te maken hebben.
Ik moet mijzelf maar zien te redden,
er bestaat geen derdehands zelfhulpboek,
geen renstappenplan of struikdiagram.…
De Wedergeboorte
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
183 Niet langer werd de ziel in rouw gevoegd,
Geen weemoed meer die weent om kille steen.
Een lauwe loomheid maakte plaats voor moed,
Die door de diepste aderen stroomt als gloed.
De rozenranken winden om de zuil,
Niet als een groet aan wat er eenzaam rust,
Maar als een teken van een trotse ruil:
De storm heeft thans de levenswil gekust.…
Plannen
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
214 Misschien toch wij beiden nu wel blij
‘k Zette de bloemen in een vaasje
Ontdeed bruin blad van ‘t graf
Ontstook drie kaarsjes
zag onder aarde oude,
die ook aan
Keek lang naar steen en tekst
en het geheel, nam foto's
Terug dacht ‘k,
hij zou zo’n fatbike ook graag gewild, maar die bestonden toen nog niet
Thuis pakte ‘k als eerst…
Beweging
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.150 De beloften van vergeten dromen
pruttelen in afgelegen poelen
modder wil niet, kan ook nergens stromen
nadert snel het ademloze voelen
lege bleek geworden bellen ploffen
voor het laatst een teken van verwachting
hoge zandmotieven zien verstoffen
klaagt de zinnen aan tot doodsverachting
de beweging staat nu vast in stenen
golven, hard en…
Later
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.037 Van hem liever vandaag dan morgen
Pijn maakt leven tot een hel
Meegesleept in wat ging komen
Vet geleefd door iedereen
Bij zijn graf omringd door bomen
Begraven met een blanco steen
Straks krijgt hij zijn eigen tegel
Ben ik van het feit bewust
Gekerfde naam in gouden regel
Geeft het graf ook mij wat rust
Onbegrip had mij gevangen
Ongeloof…
het meisje met het muurtje
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
3.016 Maar met haar weerstand brokkelt ook haar vesting,
De eerste barsten in het steen.
In het donker zelfs, ziet ze zijn ogen.
Ze voelt zijn warmte en hij kijkt haar aan.
Ze slikt en vechtend tegen het trillen,
Laat ze haar handen over zijn lichaam gaan.…
Een weekendje thuis
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
1.645 Swiebertje en Bromsnor toonden hun streken
vader tikt zijn verrukking met stijve vingers
op de lauwe gashaard de koffie pruttelt nog na
de sjoelbak komt op tafel een glaasje sherry
een borrel en een glaasje bier voor mij erbij
moeder schuift bedachtzaam de stenen waar
ze ze hebben wil.…
Belspel
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.958 mijn fietsenschuur lijkt wel een ruine
dat is geen gecastreerde merrie
maar een tikfout omdat dat niet eens
toevallig functioneel is dus mag
ondanks enkele muildieren die zich
aan die steen blijven stoten.
De lijn is open, pak die telefoon!
We zoeken een heel erg prachtig dier!
Het rijmt op staart en ook op maart!…
Luctor...
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
849 Harden moet ik als een steen
Lachen wil ik als voorheen
Vanuit mijn hart
Mijn lijf
Mijn tenen!
Niet meer denken aan degenen
Die me zo veel pijn deden
Die me gewoon hebben laten gaan
Die niet eens zijn komen kijken
Die helemaal niets aan wilde reiken
Door totaal afwezig te blijven
Lieten ze mij compleet verstijven
De kou de nacht.…
Aan de andere kant van de muur
hartenkreet
2.6 met 16 stemmen
3.558 En als de steen niet wijken wil
Breekt hier dadelijk mijn verzet
Open in een stroom die zich
Over elke barrière
In geur, woord en gebaar
Naar jouw natte lippen tilt
En dan …
Stil me maar ……
de kerk van St. Julius
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
872 en gaten
vliegen engelen aan
omhelzen de losgeslagen klankfluiters
dansend in de nok
raken zij in trance, grijpen hun kans
eens lekker los te bollen
alle beelden,
van Petrus tot de Heilige Maagd
zijn tot was geworden en druipen mede af
naar het muziek- en prettoneel
dit was nieuw, nooit vertoond
echt even in de hemel
tussen stenen…
Vergeten boek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 vertelling in azijn
door zwart verbrand op een scharlaken rust
bezoedeling in perkament van geschreven pijn
door een tafel gedragen, de kaften gekust
zijn we slechts gewapend met een bladwijzer
het ijzer met handen breekt door de middelmaat
in stukken geleefd en doorzeefd met verleden
het heden talmt zand dat door de loper gaat
neigend tot steen…
De palmboom.
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
1.843 Zorgeloos liep ze over de stenen,
Het droge shirt deed haar goed.
Haar broekje was dan wel kort,
Maar de zon deed zijn werk goed.
De palmboom op haar hoofd,
Bewoog zachtjes heen en weer.
En de kleine steentjes onder haar voeten,
Deden haar geen zeer.
Haar oranje zwembandjes,
Waren inmiddels afgegaan.…
Rimbaud te Milaan ( 1875 )
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
514 Er brandde een zon
in de straten, die hem week maakte en toen hij
viel over de zoveelste steen, pakte zij hem beet,
want ze zag voorbij de vervuilde jongeman een
groot dichter, een oermens, een lyrische Romein.…
- Het stof der aarde -
hartenkreet
4.9 met 40 stemmen
1.130 Waarom huilen mensen en
hebben zo ontzettend veel verdriet
en anderen een stenen hart dat
geen ruimte voor gevoelens bied?
Waarom willen strijdene soldaten
de wereld veroveren, geven rijke
mensen geen geld aan de armen?
Waarom steelt een dief zijn brood,
en waarom hebben mensen namen?…
Darts waarom?
hartenkreet
2.1 met 19 stemmen
1.560 Dan kom je hem tegen die grote stenen muur.
Je kunt er niet omheen en deze val wordt erg duur.
Je hebt namelijk niet de juiste naam
en mag met lege handen blijven staan.
Je voelt de adrenaline omhoog komen
En je besluit om je niet in Veldhoven te vertonen.…
Stadstaal
gedicht
2.8 met 16 stemmen
7.064 Duistere taal sijpelt
door de oude stenen, grijpt om zich heen.
Nu is een ijle gedaante. Zij buigt zich even
over de spotlachende sater, fluistert taal in
zijn hoog gespitste oren. Als ze zich overgeven,
komt een ander patroon omhoog, kan de stad
haar adem niet hervinden. Ik bind mijn haren
vast, zoek een tong om deze taal te spreken.…
De wandeling
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
708 , ze is helende pleister op kwellende
littekens; ik herdenk Kees P op de binnenplaats van het
Burgerweeshuis, waar hij opgroeide, kijk door zijn ogen
en zie wat hij zag; het is er stil, niets verandert er in het
oude gebouw aan de oever van de tijdstroom, verzonken
in gedachten loop ik in schemerige dimensies van voorbije
eeuwen, leer stenen…
IN LIEFDE
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
974 vergald
hadden zij maar anders gereageerd
dan was ik nooit zo afgegaan
de schuldvraag is duidelijk
ik ben het niet, zij stonden in de weg
verhaal gehaald bij teer beminden
die liefde wordt toch nooit verspeeld
het is een spel van kat en muis
ik voel mij in mijzelf niet thuis
inzicht wil ik niet krijgen
ik speel het hard, onderste steen…
BEELDEND KUNSTENAAR R.I.P
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.256 atelier geweest
fles wijn altijd binnen handbereik
hapjes zonder limiet, oh wat zijn we rijk
heerlijke gesprekken en altijd gelach
lijd jij of wij allemaal op deze treurige dag
kunstenaarschap, vakmanschap met allure
levensstijl flamboyant, mag het nog even duren
gewaardeerd door tout le monde, dus iedereen
geëerd in woord, geschrift en in steen…
Aan de andere kant van de muur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
613 Als de steen niet wijken wil breekt hier dadelijk mijn verzet
open in een stroom die zich
over elke barrière in geur, woord en gebaar
naar jouw natte lippen tilt en dan … stil me maar…
De Janskerk te Utrecht
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
494 Kerken symboliseren in steen
de mens in zijn zoektocht
opwaarts naar een vredig en
veilig bestaan, die huis en haard
beschermt en over een tijdelijk leven
op aarde kan gaan.…