585 resultaten.
Voortgang
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
718 nee
het is nog lang
geen eeuwige nacht
voor ik ga kwijnen
verdwijnen als in een dikke mist
ontvlamt mijn haard en baart mijn brein
verstilde wolken van verwondering
word ik daarin
toppen gewaar die vele malen hoger zijn
dan de scherpste ogen kijken
zolang ik zoveel verder kan reiken
naar hartenlust
is er geen neergang waarin ik berust…
Vloedlijn
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
514 Het is niet alleen de
dood die me najaagt
waarmee ik strijd, die ik
aanklaag en zal verliezen,
me in de nek ademt, oceanen
stuwt en albatrossen draagt,
houdt z’n geheim verborgen,
verbond met wind en water
wordt betaald als hij op de
aarde beukt, breekt alleen
in branding op rafelig land
wijkt terug met schuim op
kaken, berusting in…
2012.
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.051 biddend voor de Apocalyps
stervend in de ban der tijden
vechtend in het hemelvuur
hopend op een goede afloop
terugkerend naar de natuur
verdwijnend mens-zijn
zoekend naar de zielskracht
levend in een nieuwe ruimte
dromend van de aardse pracht
dolend eindeloos bewustzijn
denkend in verbondenheid
roepend van weten en liefde
berustend…
masker afgezet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
600 masker afgezet
langzaam maakt aarzeling
plaats voor het gezicht
dat ik nog herken
van verweerde spiegels
achter de bar
mijn kamer vijf hoog
of later uit je brieven
masker had mij taal geleerd
taal van woede
van berusting
liefde woord na woord
zo ook zwijgen
als ik niets meer teweegbracht
masker in zand gelaten
maan in plooien…
Voortleven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
574 Van binnen ziek en vermolmend
wacht hij berustend totdat hij
na de dooi wordt gerooid.
Zijn ontloken zaden, weelderig gegroeid,
tooien zich in het voorjaar weer
met volle bloesempracht.…
Iemand verliezen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
780 heftig verdriet zoals je vaak ziet
Iemand die dierbaar is, te verliezen
hoe dan ook een wisselend gevoel
gevoelens die je niet kunt beheersen
iets wat gebeurt met een doel
Je gaat op zoek naar onbeantwoorde vragen
je gaat iemand missen tot en met
je bent er helemaal niet bij
je lijkt wel op een zijspoor gezet
Tijd is nodig voor berusting…
Oogopslag
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
921 teder begin daagt haar karakter uit
warm en wild, weerbarstig als altijd
haar mond zacht toegeknepen,
ontembaar haar sprekende kracht
over schaduwen die liefde verbeelden,
willen van geen wijken weten,
reiken verder dan haar eerste oogopslag
groeven betekenis in het neerslaan,
want ogen die gedachten opwekken
weigeren liefdevol te berusten…
De man op de zuil
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
442 Een gevaar dat berust op een
leven met vele vragen. levend wijze
antwoorden zoekt. Dat in versteende
verhoging al vele eeuwen in gebeden
tot de Allemachtige wordt uitgedragen.…
Als tegenpolen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
514 ik zag haar
zwaaien trager worden
voelde kou in
een steeds ijlere lucht
nog konden wij
elkaar niet laten
hebben nooit berust
in een levenslange vlucht
als tegenpolen
wisten wij de krachten
van het spelen op
het scherp van de snee
in samen leven
namen wij natuurlijk
ook het risico van
onszelf kennend mee
maar juist waar
haten…
het portret
poëzie
4.1 met 24 stemmen
19.085 Want ik berust erin. 'k Heb in mijn streven
Naar iedere andre liefde om niet gehaakt -
Door deze alleen is dit rampzalig leven
Tot onuitsprekelijk geluk gemaakt.…
Rood met witte stippen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
560 Terwijl natuur langzaam berust
in nazomerse dagen
kom jij tussen zieltogend lover
nog snel om aandacht vragen.
Wanneer de zon oktober kust
kom jij weer op het herfsttoneel
zij 't maar voor enkele dagen,
jij, schitterend rode bosjuweel.…
V.V.T.
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
458 Wat voorbij is is voorbij
je kunt het laten rusten
laat het maar hier nu verder gaan
met in het heden te berusten.…
Femme mysterieux
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
698 Ik berust erin je wezen nooit te ervaren,
op geen enkele manier, furie, beter dat, dan
de desillusie incasseren, het paradijs uitgaan.
Ik rookte nog een laatste sigaret, maar zonder
rookgordijn kreeg ik van jou twee sigaretten,
kalmerend en natuurlijk verantwoord.…
ONGESCHREVEN GESCHIEDENIS
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 De prins uit vroeger tijd
gaat op een briesend paard
door gevreesde woestenij
tart loerende gevaren
zijn zwaard en diadeem
blinken van strijdlust
blijmoedig zoekt hij
moeizaam veroverd geluk
en geheel zelf behaalde roem
diens dapper vertrouwen
woont in het dennenzaad
dat zich berustend _ toch vol hoop
aan de grillige wind geeft
als haast…
HERFSTGROND
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
487 De voldane aarde van het najaar
mijmert dof berustend, glimmend, trots, bewust
over dankbare, vergane wellust,
die zij gul gaf aan bloem en korenaar.
Bezadigde kluiten voelen zich zwaar,
worden door natte koelte sterkend gekust,
verzorgen teer leven, dat in hen rust,
hoopvol uitziet naar de wintertovenaar.…
Tuinen
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.597 Doof dan heug'nis in berusting,
lustverzadigd, droombevolkt:
liefde die te keur, te kust ging,
peinst om schoonheid weggewolkt.
Grauwe tuin in donkre vrede:
't Is vaarwel, zwart paradijs.
Toekomst, zonnedag, verleden
nog eens halfbewust doorschreden,
Heerlijk niets, mijn levensreis.…
Ferm Fier Weelderig
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
561 Zie haar daar zitten onverzettelijk
Zij is een vrouw die ik totaal niet ben
Een en al vruchtbaarheid die ik verken Haar kracht is hopelijk besmettelijk
Hoe vlezig zijn haar rug en buik en armen Hoe stoicijns berust ze in haar lot
Ervaart ze in de zon wat zingenot?
Ze heeft voldoende huid om te verwarmen .…
houdoe
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
164 aan het slot van deze mystieke viering
is er ook bij mij een samenhangend gevoel
ook al componeer ik een versiering, gaandeweg,
alles heeft zijn eigen zin, al dan niet geuit
soms benadert dat een zekere berusting
.
ja, het is ook saamhorigheid die ik bedoel…
traplopen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
861 boven
waar handen slechts langs je strijken
drukken de hakken ver in het tapijt
de reling is een onnodige houvast
even kijk je om naar wat er ooit was
maar dat heeft slechts de waarde
dat je weet welke stappen verder gaan
om de toekomst van het heden te leiden
zoekend zonder een echte lijn te pakken
kies je de treden die je lijken
berustend…
Vader met zoon
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.293 Beschermd door prikkeldraad, vers van de rol gekruld
Om niet herkend te worden, over ‘t hoofd een zak
In het zand zit vader met zoon en berust in geduld
De voeten in oude sandalen, machteloos mak
Hoe zou ik u beiden niet herkennen, onlangs nog
zag ik u, mijn broer hield tegen zijn borst bemind
een breekbaar lijfje en in zijn palm rustte toch…
natuurlijk
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.276 verweekte niet in bad
natuurlijk ging hij wonen in die stad
waar strijd met kapitalen werd geschreven
er werd in open wonden zout gewreven
hij was te slim voor galg, te snel voor rad
natuurlijk kwam hij op het rechte pad
vergeten was het woeste tegenstreven
een pak, een das, de wekker op half zeven
z’n vrouw streek alle valse vouwen glad
berusting…
minnespel (sonnet)
netgedicht
2.1 met 12 stemmen
1.326 minnekracht
als eerst hij en dan zij aanvankelijk zacht
onvermoeibaar zwelgen kan in elkanders liefdesgebaar
onder dezelfde hemel wordt in alle talen
hetzelfde lied weer doodgezwegen
in het krakend nest alleen nog maar gerust
mag hij nog enkel warme koffie halen
elke ochtend zo rond een uur of half negen
terwijl zij alleen in Morfeus’ armen berust…
Jij bent de weg
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.601 achter alle broze woorden
herken je letters van jezelf
je draagt de stilte moeizaam
in iedere zin bewaard
jouw handen zijn zo moe
beschrijven elk gemis
berusten zinloos zwevend
in kilte van betekenis
de stilte draagt het lijden
voegt zich bij de tijd
schaduw breekt jouw glimlach
verminkt doorheen de strijd
och wacht niet tevergeefs…
Vlinderzacht
hartenkreet
4.5 met 38 stemmen
2.549 verandert mijn leven
Ingrijpend en onbedoeld
Als teder strelend vlinderzacht
Er nieuw leven in mij woelt
Soms blijft er liefde achter
Is nooit meer uit te wissen
Te laat en onontkoombaar
Om nog anders te beslissen
Soms barst ik uit in tranen
Emoties lijken over de top
Gedachten zo in en in triest
Kosten dan bijna mijn kop
Soms berust…
De Beek
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
719 Springspelend water over oude steen
Zilverspattend tussen groene moskussens
Vloeit de stroom, zoekend naar de snelste weg
Ergens en nergens, kabbelend gaat het heen
Het water is de baas, alles wijkt, berustend
De brutale IJsvogel duikt op van een visgevecht
Zijn blauwe verenpak een flitsende droom
Wortels van de oude wilg, staand aan de rand,…
1832 - 23 november - 2007
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
758 Er is nóg durf en moed
maar soms ook stagneren en berusten
- pas op de plaats -
tot ergens - hopelijk -
het vuur weer oplaait
uit de as
en opnieuw risico en durf
vertrouwen en dapperheid
in sterke vrouwen
weer kansen krijgen.…
Nachtkaars
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.752 meer kwaaltjes mettertijd
Futloos, doelloos liggen zappen
Zinloos hangend voor de buis
Niets meer dat hem op kan peppen
Gevangen in zijn eigen huis
Humeurig grommend, mededelend
Altijd wel een mening klaar
Op andere lettend, vaak vervelend
Doorleefde hij zijn laatste jaar
Dat een mens zich ziek kan maken
Zich lijdzaam in zijn lot berust…
Oktoberblues
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
893 Dauw roept om berusting
geen kou of hitte meer
gewoon ochtend, licht
de twijfel, de hoop een uitzicht
op beterschap, al is die maar fictief.
Laat ons geloven
dat de lente
nog kan komen.
Rauwgrauwe hemelvlees
verstrooit het verstofte graan
boer staat machteloos heeft uit vrees
de kleuren weggeveegd uit zijn bestaan.…
Luctor et emergo ( 2 )
netgedicht
3.5 met 21 stemmen
922 voor het zicht hebben op andermans gedrag
is niet iedereen voldoende toegerust
al is men van menig daad wel enigermate bewust
hoe zal het zijn met de kennis van zichzelve
meestentijds is die van nature ingesust
ik doe zelf ervaring op uit roddelbladen
literatuur met diepgang van formaat
de inhoud berust op schijn, benen en boezem
van gepromoveerde…
TV
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.687 ze kijken samen ’s ochtends al tv
en zo verglijden starend lange dagen
hij zwijgt vooral en roert terneergeslagen
vaak eindeloos in kopjes slappe thee
zij lijkt, vergrijsd, verzoend met pais en vree
toch voelt ze diep van binnen soms iets knagen
een onbestemd gevoel van onbehagen
al maakt berusting schuchter haar entree
hij slikt manmoedig…