Alle inzendingen over grillig glad

1206 resultaten.

Sorteren op:

SLOOT

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.198
Zo oud niet of hun jeugd treurt in de wilgen, het water spiegelt ze nooit rimpelloos, het gladde blad en niet bladerloos, het is een dak waarover zij zich spreiden, waarop een eend in landschap weggezakt, met een gevluchte in de grond bevriend, laag water zoekt en boven water tracht een nieuwe eend te vinden die haar dient…

Onderweg

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 671
keer op keer nam ik de verkeerde afslag reed uren op rotondes gleed gevaarlijk over te gladde wegen tot eens die keer dat ik een omleiding volgde die nergens toe leidde en toen ik eindelijk de weg vroeg aan mensen die niets zeiden en hoe ik bij je aanbelde en dat je me omhelsde en dan je mij toonde waar ik woonde en ja waar en…

Het gemorste kind

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 509
ik besta in een mengeling van gedachten vlucht uit het evenwicht, balanceer aan de rand daar ik niet wil weten of de overzij mijn biechten had begrepen nietsdoende en afkerig streel ik de glad gestreken wind vraag me af of de dood ook de regen kent, een snuifje sneeuw of de naam van het gemorste kind het is slechts gissen wat…
elze14 augustus 2011Lees meer >

liefde

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
Als een gladde waterspiegel, als blinkende morgendauw, met zorgen en ook geluk wil ik altijd leven samen met jou.…

Winter

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
Als de eerste felle kou in het gemoed van de liefhebber weer onrust zaait De sneeuw het land overrompelt en langzaam weer naar zich toe graait Glij ik de ultieme vrijheid tegemoet op het glad gespannen Wyde Wied Het blijft een prachtig plaatje een mooie onvervulde droom want helaas schaatsen – ik kan het niet…
c. ale28 februari 2018Lees meer >

Wat ik voel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
Ik leer zien wat belangrijk is door na te doen hoe jij kijkt Ik voel wat jij voelt door na te doen wat jij voelt Als een brabbelende kind volgt mijn kennis mijn lichaam dat jouw bewegingen volgt Hoe dichterbij hoe beter mijn weerspiegeling is maar nooit precies hetzelfde zelfs als het water glad is en dat is weg zodra ik erin duik…
Zywa6 februari 2019Lees meer >

Verval

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.324
Wel ben ik onveranderd gaaf en glad, denk ik, en net zo slank als vroeger. Maar tijd en ondervinding strijk ik niet meer met mijn handen strak als ik in de spiegel kijk - rondschouderig, hangtepelig.…

Perigeum

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 459
ik ontschuw mezelf, leg me neer schil voor schil strooisellaag voor heuvelschaam ik strijk de plooien glad, knik de wervels van ruggengraat korenmaat en schaduw in het gelid ik dompel in kalmte, aan de lijzijde van luwte, met een streling van tong over bovenlip ik keer de kring van eb en vloed ben het meest nabij, bij de huid van mijn…
Iniduo19 augustus 2014Lees meer >

de smaak van zout

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
stamelend jong was ik ver voor het verdriet dat groen als gras uit het niets bijna om de hoek kwam kijken abrupt en rijkelijk welden argeloze tranen op om beekjes te vormen die meanderend over de gladde weg van mijn gezicht stroomden troostend bijna kusten zij mijn rode bitterzoete lippen mijn mond kende de smaak van zout…
J.Bakx9 oktober 2020Lees meer >

Een oude man slapend bij het vuur

netgedicht
4.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.003
Met de hand over zijn hart werden de dagen glad gestreken een lang gekoesterde wens rimpelt mee met zijn oude lijf zijn vuist milder geworden ondersteunt in mindere tijden de levendige beelden in het hoofd alle droombeloftes ten spijt doen zijn verstilde hart tot levenslust aanwakkeren als wapen tegen eenzaamheid.…

Ont-moeten

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 551
Harde regen op 't zoute glas, de warme sprei ligt glad en strak, de nacht zwijgt zonder zware last, tondelvuur dat zachtjes sprak. Blauwe kuisheid sluimert stil, gebodsbord noch verbodsbord wacht, slapen lijkt een verre wil — het hart verlangt een zachte nacht.…
Guillaume13 november 2024Lees meer >

Verlaine sterft

poëzie
3.3 met 50 stemmen aantal keer bekeken 23.602
Een kamer, een tafel, een bed, grillige bloemen van ijs waaieren wit aan het raam - de nacht staat over Parijs. Een oud man weet zich alleen, geen hand die de zijne vindt; zelfs niet eens de goede troost van een enkel glas absinth.…

Ontnuchtering

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.252
Angstige tunnels vol donkere zorgen grillige gedachten zonder herstel slechts ontknoopt door de waarheid die zich openbaart in de morgen.…
Nelleke25 september 2004Lees meer >

miserieman

netgedicht
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 632
het vuur dat hem verteert door de kronkels van elke nacht en sleept doorheen de lange uren van telkens weer een eindeloze dag kan niet geblust iedere graad medisch vertaald tekent zich af op zijn gelaat grillige tekening van het lot dat hij maar niet ontloopt bestemmingen zijn wat ze moeten zijn hij spoelt elke kater door met hetzelfde…

Meeuwen.

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.554
boven de zee in de zilte lucht meeuwen in hun zijlende vlucht duikend met veel geschreeuw brullend als een zeeleeuw de zandplaat is droog gevallen met vele aangespoelde kwallen zeehonden aan het zonnebaden op de nieuwe wadden kade strand in grillig wadden water tijdelijk eiland met veel gesnater de natte vloedlijn vol voedsel voor…

Toennudan

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 716
Als de wereld zich bekend maakt Onbekommerd, onverschillig Perfecte bol, soms o zo grillig Als een ruimte waar van klein naar groot De tijd verstrijkt van dood naar dood En waar slechts Wil haar stempel drukt...…
Wouter15 november 2009Lees meer >

Cumulus humulus

hartenkreet
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 919
golven strelen, nee schurken het strand deinen mee op het zicht van de storm schuimbekkende vloedlijn, onstuimige zee onheilspellend de wind het zilte schuim als wolken gegrepen grillig rollend over het strand naar het land Zij lossen slechts op als mist in de zon.…

Even voor eeuwig bevrijd

netgedicht
4.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 525
Grillig vervliegen zij over land over water als mist in de zon. Met het water tot aan de lippen overspoeld door het moment, omhelst zij mijn voeten, ze kust me en ik ontspan bij dit zilte schuim van het wassende water. Mijn vloed ebt weg in de zee van ruimte verbleekt tijd.…

Uitgeleende tijd, (Haiku’s)

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 485
Groots en wreed de mens onvoorspelbaar grillig lot, z’n grootste dwingeland. Slepend teloorgang volmaakte zinneloosheid, van uitgeleende tijd. In aardse spasme ruist de zilte branding na, in dwingend orgasme. Maangesmolten meer vertraagt in lichtend kwikzilver, in tempo geringd.…
pama18 juli 2010Lees meer >

stille strijd

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.014
op een dag kwam dan het verdict eerst verdriet dan de vraag waarom ik neen, langs de buitenkant onzichtbaar maar reizend door mijn lichaam grillige blauwe bliksemschicht het wordt een deel van mij pijn, energie weg mijn vijand, mijn lichaam auto-immuunziekte ga toch weg goede dagen het leven bejubelend zo mooi, het is feest…

Ik zoek dus ik besta

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 538
stekelige heggen waar je soms overheen kunt kijken maar niet over heen kunt stappen zonder voortdurende pijn heel hard roept hij –stop- maar je kunt een rijdende trein niet zo maar stilzetten tenzij je aan de noodrem trekt maar een noodstop in een doolhof klinkt niet als een aantrekkelijk perspectief je kunt ze alleen maar volgen die grillige…

kroondomein

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.307
eenmaal weer ontharnast meten zij op meermaals grillige meters toegewijd de mate van zijn van de in versteende eenzaamheid in slaap gesusten. in hun hevige verlangen naar nabijheid houden zij, de kroongetuigen, stand en onthand afstand van de ongekusten. vandaag veel zon, morgen een dag met wat regen en een graad of negen.…

Ode aan de Levenskunst

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 666
Grillige lijnen krijgen betekenis. Het vormeloze ontvangt vorm. Woorden worden gedichten. Geluiden harmonie. Volgens artiesten is onze Schepper een inspirerende levenskunstenaar. Het zinloze geeft hij nieuwe zin. Zoals een mysterieuze Muze doet. God is een Godin.…

God is groen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
Hij is de poelkikker die aan een hongerige reiger weet te ontsnappen En blijmoedig in het donkere water verdwijnt Het bladmos ligt als een donzen deken over de grillige boomwortels heen Omdat Hij dit met nauwkeurigheid heeft weten te weven Hij beweegt de groene specht tot het eten van de bosmieren Die in groten getale in de voedzame bodem…
M. Bos7 december 2020Lees meer >

was vergeten

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.103
ik was vergeten, glad vergeten maar vandaag hoe mooi het brein ik was vergeten, dat vergeten wat de beste weg kan zijn wel het verdriet, nooit de persoon nooit de persoon maar soms de pijn ik was vergeten glad vergeten hoe mooi het iets kwijt te zijn nooit de persoon, maar kleine dingen te verbannen uit mijn brein en dat het soms een enkele…

Stil water

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 988
Rimpels trekken over het gladde oppervlak van mijn gezicht. Zie je reflectie, zie je reflectie in mijn ogen. Zie hoe elke steen ook jouw gelaat veranderd. Laten we zwijgen, laten we zwijgen liefste en het stille water van dit leven met zachte vingers strelen.…

De etalage

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.298
Met de verkiezingen in zicht worden de tongen glad. De rol van de burger is onderbelicht, de ombudsman heeft het er druk mee gehad. Welke regering er zal komen, voor mij staat echter vast: er zullen mooie verhalen stromen, bezuinigingen gaan even in de kast.…

Sporen

netgedicht
4.2 met 35 stemmen aantal keer bekeken 835
Verkleurd blad vochtig groen mos talloos gesponnen webben en in grauwgroen uitgewoekerd graspad een diepgetrokken glad glanzend modderspoor doorgelopen over verhard pad en in een smalle net uitgebaggerde rechte sloot zwemt een eenzame woerd onwennig rond sporen van vertrokken zomer -van een nieuwe herfst!…

Pad

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
We zijn het pad gegaan het gladde pad de aarzeling in onze stappen We verwachten van mist het nat zon scheen schielijk vanachter strepen wolken Waren we niet goed ter been? ijzel deed zich plots gelden ...onverwacht uit onverdachte hoek het boek van winter -blijkbaar- nog niet uitgelezen.…

Het Kind te Paard (Einde van de lente)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 169
Haren glad geborsteld briesend van vertrouwen de wereld in kijken Oude kwesties recht te zetten, toegangen te forceren, risico's te nemen Door de dag heen manoeuvreren, loeren op kansen op goede werken in gedachten al honderd keer verricht Uitrusten naast mijn paard vertrouwend op mijn kracht mijn morele kracht…
Zywa26 september 2025Lees meer >