669 resultaten.
We vliegen in rood
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
534 mij je angel en
honing kom dichterbij
ik streel je tot koning
je dood is goedkoop
als je mij nu zou steken
zo kort bloedt geen leven
weef het geel van de maan
met de kracht van de wind
in het blad van de bloemen
de glans zal verbleken
als het licht van de zon
de nacht doet vergeten
we vliegen in rood
stuiven meel op de
hunkerende…
remslaap
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 ik leg je weer neer in mijn droom
zodat we niet ontluisteren of
verzaken in een maaltijd
gelijkend op honger, op
geannuleerde genade
als voorzetsel buiten zinnen
laten we de volheid
van hunkering doorgronden
laten we afwijken van stoepranden,
elk fossiel kun je ontkalken
samen gaan we bestaan om
werelden in kaart te brengen
sta…
ik streel je tot koning
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
829 mij je angel en
honing kom dichtbij
ik streel je tot koning
je dood is goedkoop
als je mij nu zou steken
zo kort bloedt geen leven
weef het geel van de maan
met de kracht van de wind
in het blad van de bloemen
de glans zal verbleken
als het licht van de zon
de nacht doet vergeten
we vliegen in rood
stuiven meel op de
hunkerende…
in de dwarsstand van je ogen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
654 iets op de achtergrond
ik voel je huid de zachte
lippen op mijn mond
ik proef de kilte van
afscheid in je zoenen
je schenkt me warmte maar
leegte kun je niet verbloemen
ik neem je glimlach mee
in de dwarsstand van je ogen
uren zijn te snel gegaan
de dag deed meer beloven
stilte ruist en schuurt
verlangen tot een diepe pijn
hunkering…
zo kort bloeit geen leven
netgedicht
2.3 met 211 stemmen
63.548 je angel en
honing, kom dichterbij
ik streel je tot koning
je dood is goedkoop
als je mij nu zou steken
zo kort bloedt geen leven
weef het geel van de maan
met de kracht van de wind
in het blad van de bloemen
de glans zal verbleken
als het licht van de zon
de nacht doet vergeten
we vliegen in rood
stuiven meel op de
hunkerende…
je bent geen bijgeluid
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
923 achtergrond
ik voel je huid, de zachte
lippen op mijn mond
ik proef de kilte van
het afscheid in je zoenen
je schenkt me warmte, maar
de leegte kun je niet verbloemen
ik neem je glimlach mee
de dwarsstand van je ogen
de uren zijn te snel gegaan
de dag deed meer beloven
de stilte ruist en schuurt
verlangen tot een diepe pijn
de hunkering…
Strijdkrachten
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
541 Wil je geen kop koffie en een peuk
Vijf dollar misschien, we doen geen kwaad
Of vind je ons sarcasme niet zo leuk
Anders gooien we wel een handgranaat
Dus klimt hij vrijwel naakt uit zijn bunker
We bevinden ons in Zuid Libanon
En iets maakt los in hem een hunker
Naar de genade van een zoon van Zion
Zijn leven laten of hem laten leven
Het…
Twijfels
netgedicht
3.9 met 43 stemmen
2.354 Kan ik mijn hart opbergen
Op ‘n plekje van genegenheid
Of is ’t een zucht en hunkering
Naar liefde en geborgenheid
Ligt mijn doel in ’t ongewisse
Blijf ik vechten tegen verstand
Waart mijn hart doelloos rond
Stikkend als in droog dor zand
Zal ik het ooit nog eens vinden
Waar ik hopeloos naar zoek
Of blijf ik doelloos bladeren
In een inhoudsloos…
Koud blauwtje
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
3.281 Holle kassen blikken levenloos
over ‘n blootgelegd schouderblad
slechts bedekt door zwarte flarden
geschroeid aan ’t helse hellevuur
De zeis die zwijgend rust op bot
druipt van bloedgestolde kreten
geslaakt terwijl ‘t werktuig suisde
in de handen van het creatuur
Zijn stappen naderen slepend
hunkerend strekt hij de armen
kiest mij zwijgend…
Wegen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
504 Aan jouw hand
volgen
mijn voeten
de weg naar het licht
dat blootgelegd is
door de zon (jouw kus),
mijn weg
naar de horizon
waarachter jouw hart wacht -
mijn hart klopt
aan jouw hand,
hunkerend naar leven
(verwonderd ontwaak ik
hier en nu in een land
achter de doorgang
door het donker dat
aan jouw hand
is doorkruisd…)
en…
Mijn oude fauteuil
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
905 Je laat me mijmeren
hunkeren en dromen
leunend op je gestel
liefde tot je komen.
In een grenzeloze vrijheid
dat je biedt
overzie ik het leven
schrijf ik mijn lied.
In jou vliegen
mijn vogels naar verre
de traan ziet het licht
de nacht raakt de sterren.…
Mensenogen
poëzie
3.3 met 26 stemmen
8.428 Ik houd van ogen door weemoed gewijd
Ik houd van ogen die hebben geschreid
Die hunkerend uitzien van groot gemis
Of starlings staren van droevenis.
Ik houd van ogen die prachtig spontaan
Van grote smart naar geluk willen gaan
Die moe van gemijmer in avond’lijk land
Weer blikkeren uit ruiten waar zonlicht in brandt.…
Heimwee naar, wat was.....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Maar waar verlang je naar, vroeg je
en ik zei, ik hunker naar:
gewoon wat was!
Wat niet meer weerom komen kan
wat verdwenen is in ‘t grote niets
wat vanzelfsprekend was,
maar nu opgelost in:
een enorme mist die niet meer optrekt.…
ik ben jouw liefdesprins
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
3.068 ’k strooi rozenblaadjes op jouw huid
verwen het liefdesknopje met wat tongennectar
bevrucht jouw zachte roze hunkerende schoot
en gijzel ons met doornen lust
jouw diep verlangen vlamt mijn gloed tot vuur
ik ben jouw liefdesprins laat jou mijn zwaard
witheet gesmeed gevormd door het vloeibaar lava
de wellust welt uit alle poriën
nu heel jouw…
winterhardheid
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
708 touwen en onstuimigheid
tijd maakt inderdaad einders
de zang van monniken als draagbaar
van de merel en de nachtegaal
hoe hoog in godsnaam verblijft zij
kruipt door het grijze van haar gaan
het valt niet in sluiers uit te drukken of
te dragen, licht schuilt zelden in de liefde
mijn weten is dichterbij dan vermoeden
tem mijzelf, maar hunker…
Offerande
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
527 je straat wandelde, dichtbij je huis
stap voor stap, bedachtzaam
iedere taal uit mijn passen haalde
tot het kruim mijn ledematen omsingelde
hoe ik brak toen ik jouw handen
in andere handen voelde, mijn rechterarm verloor
als een broos nest waarvan de takjes braken
alsof de dood reeds zachtjes tikte
hoe ik voor eeuwig misvormd door hunkering…
Jouw wintergevoel
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
753 Hoezeer wens ik, dat in jouw diepste binnen
het gevoel van winter zal verdwijnen
of dat het wordt zoals Vivaldi in tonen van muziek
door het koude jaargetijde de zon kan laten schijnen
en dat je weer mag zien, dat de kale beuk
nog steeds de kleine vogeltjes op haar takken draagt
elk bevroren twijgje hunkerend in een vergezicht
zich buigt…
PRIKKELING
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
771 in variatie
uitingen verdeeld in contrasten
toegevoegd aan belevenissen
herhaaldelijk teruggekaatst
in het denken en ervaren
raak ik mezelf kwijt
zijn mijn gedragingen overijld
de kleuren remmen en versnellen
in een niet te stuiten tuimeling
de zon, de vrijheid, de liefde
warm gevoel, de prikkeling, het avondrood
een smachtende hunkering…
PRIKKELING
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
816 de kleuren remmen en versmelten
in een niet te stuiten tuimeling
de zon, de vrijheid, de liefde,
warm gevoel, de prikkeling, het avondrood
een smachtende hunkering
om niet te verliezen
wat vol gevoel werd opgebouwd…
Tweetonig winterlied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
690 De ruwe aard is verraderlijk
weggestoken
in valse vormen van schijnheiligheid
worden de ijskoude tonen verborgen
een arglistig zomers gezicht
dient warme, bekorende beelden op
façades vol venijn
hemels toneelspel
chanson zonder zuiverheid
afgestorven handen strekken zich
hulploos naar het voorgespiegelde seizoen
een hunkering naar…
Koffie verkeerd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
923 Kom, kom, kom, laat me
lief lispelen in je oor,
hunker, nee smacht en smeek,
pruttel, en steun, en kreun,
maak me zoet.
Snel, nu t donker nog ziet,
draag me in een
nieuwe dag, ontwapen
't chagrijn, alleen jij weet
hoe dat moet.…
Natter
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
556 Zelfstandige volwassenen laten zich nimmer
verrassen door, wat een hunkering zou
kunnen zijn, nagejaagd door mij.
De regen in de zomer voelt kouder.
Natter. Omdat ik dacht, alles te weten.
Dan toch uit balans gebracht, in het leven.…
Hoe lang nog?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
558 Niet een omhelzing
geen kus, geen hand
zelfs geen anderhalve meter afstand
maar jij achter gesloten ramen
en binnen de betonnen muren
dondert het tikken van de uren
voelt alleen zijn meer dan verlaten
is er dat murmelen in het niets
zoveel voelbaarder dan gisteren
koud, kouder jouw huid
te lang al onaangeraakt
hunkerend naar
al was het…
koelheid in je ogen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
592 naast je lopend
ben ik bang
je gedachtegang
is vreemd voor mij
zo anders dan gewoon
ik pak je hand
de warme kant
tegen mijn wang
koelheid in je ogen
het mij gedogen
is al aan de gang
ik hunker nog
naar jou
je lichaam draait
haar eigen wil
toch volgend
in een lief contact
mijn hand ligt doelloos
op je schouder
heupen kaatsen…
Levende anatomie?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
449 Vingertoppen
gegoten in zuiver dons
dragelijk voelbaar
een stralende contour
buigt zich diep voorover
rillingen zonder koorts
op het puntje van de tong
loopt over de gevoelstrap
van de ruggengraat
loopt via de heupen
naar de diepten van de bron
de hunkering ontspringt
in de hersenschors,
de verleiding
tokkelt op de snaren
van…
Echo van een zielsverwant
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
573 Wanneer ik afstand
met stilte kan overbruggen
is mijn zwijgen tijdloos
en de hunkering
naar jouw aanwezigheid
zonder woorden
in de nacht verzonden
blijft zonder lethargie
omdat ik leef met jouw ratio
bestaan er geen grenzen
aan werkelijkheid van horizon
er is een verder weg dan hier
in de heuvels achter de oceaan
waar ik mijn brieven…
Vertwijfeld
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
497 Wil wiegen toch de moegestreden mens
Zijn ziel ontvangen in Uw Raadselrijk
Wil die ontdoen van alle slik en slijk
Dat is van ieder hier de grootste wens
Draag hem terwijl hij slaapt voorbij de grens
Geef daarmee van uw Licht en Liefde blijk
Wil wiegen toch de moegestreden mens
Zijn ziel ontvangen in Uw Raadselrijk
De hunker is onhoudbaar en…
een hemel vol verlaten
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
977 waar jij
ooit bent geweest spant
een hemel vol verlaten
die laatste kus was
stout, de bank werd
koud waar wij op zaten
je nam mijn liefde
maar vergat de stem
die zei van je te houden
je zag mijn blik
die plagend vroeg om
onvoorwaardelijk vertrouwen
ik koester nu mijn dromen in
de leegte van vandaag, je bent
voor mij een hunkerende…
hoe dan ( cervicale dystonie )
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 hoofd nek schouders, ook zij
hunkeren naar rust, derhalve
zijn mijn mat gekleurde gedachten
als glazen zo breekbaar
dat mijn twijfel zich
heeft bekeerd tot
een leugenachtige berusting
botox, benzo’s, fysio
balsem, kou, warmte, liefde,
acceptatie, baclofen, levopa,
allen werden geopperd doch
het galopperen van het hoofd
negeert stoïcijns…
Echo van een zielsverwant
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
445 Wanneer ik afstand
met stilte kan overbruggen
is mijn zwijgen tijdloos
en de hunkering
naar jouw aanwezigheid
zonder woorden
in de nacht verzonden
blijft zonder lethargie
Omdat ik leef met jouw ratio
bestaan er geen grenzen
aan werkelijkheid van horizon
er is een verder weg dan hier
in de heuvels achter de oceaan
waar ik mijn…