438 resultaten.
Liefde is een broze Engel
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.030 barmhartig
Parmantig klopt het hart
op de poort van het verlangen
De droom is een hemeltuin
waarin gedachten fladderen
als dartele vlinders
En ranke vingers op de tast
beroeren wat ontvankelijk maakt
Wat steels elkaars blikken proeft
- zoete wond der verliefdheid -
nu hartstocht lichaam en ziel verzengt
We lachen tranen van ontroering…
Gewoon God.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 Speelse zo guitige kattenbeest oh zo ontroerend
Mijn hoofd dwaast dol dik overtoerend.
Beide ouders aanbiddend ook mijn kind en de spike, bol, bal been
Was mijn hart maar van steen.
Tal van dieren ingeleverd gehuld in verdriet immens
Nu dat schatteboutje aan mijn voeten, amper elf maand jong, mens?…
leven heeft een soundtrack - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 het leven een soundtrack heeft
dan klinken toegenegenheid en liefde
doorheen hartstocht en drama
klingelt aandacht verfrissend haar bries
door teder betoverende klanken
die onrust en angst trachten te ontmoedigen
dan prikkelen de elan blussende noten
van verdriet en melancholie
vriendelijk maar zelfbewust
de verrukking van optimisme en ontroering…
Reflecties
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Dat zijn allerlei reflecties fascinerend om naar te kijken
en enorm boeiend om te dichten voor rijmregel of te fotograferen
die met hun aangrijpende en ontroerende beelden blijven hangen op een
zacht laagje hersenvlies waar zij worden opgeslagen om nooit meer te vergeten.…
Even...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
618 Soms komen tranen van ontroering.
’t Is geen verdriet, o nee.
Dat zou jij ook niet willen.
Jij nam het leven met een schaterlach.
Blij en vrolijk, elke dag.
Zelfs toen je zo ziek werd
en de dood jou niet liet gaan.
Kon je nog grapjes maken
over de tijd van jouw bestaan.
Jouw gedachten waren steeds voor mij.…
Dans van de bloemen
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
918 Elke bloem vertelt een verhaal van
onvervulde verlangens, en in dat ontroerende verhaal ben ik even vergeten wie ik ben.…
Geen tijd (bis)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
450 Vrijdagnamiddag
Op tijd valt niet te jagen
Wachtend op de bel
Minuten lijken dagen
Jij knijpt in mijn vinger
Ik met ontroering vecht
Jij bent mijn papa
Is wat je daarmee zegt
Is er een plaats op aarde,
waar er geen tijd bestaat?…
vlaflip
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.677 als hij in alle rust naast me ligt
niet meer denken aan deze kleine dingen
niet aan zijn tranen na mijn lied
niet aan zijn diepgewortelde verdriet
niet aan de woorden gedeeld in het bad
niet aan de chocolaatjes die hij me bracht
niet aan zijn ogen toen hij de trap afkwam
niet aan zijn kus in het holletje van mijn voet
niet aan de ontroering…
De dieren
poëzie
4.0 met 87 stemmen
18.904 En als hij eindlijk, rustig na 't volbrachte,
De handen boven 't vlammend houtvuur heft,
Vervult hem nog de ontroerende gedachte
Aan wat rondom hem leeft en niet beseft.…
ZANGDRIFT
poëzie
3.4 met 11 stemmen
5.101 Hoe ruist mij koor op koor
In ’t oor,
Verlokkend en ontroerend!
Hoe zoet weemoedig is het mij,
Als ware een stroom van melodij
Mij op zijn golven voerend;
Als hoorde ik in ’t verschiet
Een lied,
Dat hart en zin mocht kluisteren;
Een nieuw gezang, dat niemand zong,
En dat de ganse wereld dwong
Tot opgetogen luisteren!…
Dio Oberon : componist / artiest / hofnar
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
689 dromen bij dag
overstijgt hij onze betrekkelijkheid
wanneer deze artistieke bloem zich
bij dageraad ontvouwt
laat hij hoop geboren worden telkens weer,
haast onuitputtelijk in een door zijn hand
veranderbare orde
en bestuift onze ogen en oren
in beweging, klank en kleur
op dragers van beeld en geluid
die wereldwijd beroeren en ontroeren…
Geheime bruid
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
628 (voor Mirjam)
Het zal hier op aarde wel atijd onmogelijk blijven, maar ondanks die zwaarmoedige visie ga ik dwars door de weerstanden heen en wil ik je toch bezweren dat jij mijn geheime bruid bent in parelwitte bruidsjurk, de lange sleep gedragen door vrolijke bruidsmeisjes met ontroerende vlechtjes.…
De familie Piggelmee - tiende verhaal - tweede serie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
729 Zo beleefde het mannetje Piggelmee zijn
vreugde in het zuidelijke Vuurvogelparadijs,
Van ontvoering tot ontroering werd hij
getroffen door wat noodt tot exploitatie
van een ontdekking op zijn gedwongen
overzeese reis.…
Maanreflecties
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
427 In elk geval zijn het reflecties enorm boeiend voor een
echte creatieveling terzelfder tijd fascinerend om te kijken naar van
waar hun aangrijpende en ontroerende beelden nog even blijven hangen op een
zacht laagje hersenvlies waar ze worden geüpload en opgeslagen om nooit meer te vergeten.…
Als een huismus
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
518 Toen een eerste lange zoute traandruppel langs de
wangen biggelt, antwoordt zij met een troostend getjilp
Ik ben zeer diep in mijn hart geraakt door haar prachtige verstilde
beweeglijke, melodieuze muziek tegelijkertijd ontroerend en meeslepend.…
Herfstbezinning
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
513 Wat de herfst ons leert
alles is vergankelijk
als een paddenstoel
Wanneer herfst overvloed aan kleuren en
texturen aanbrengt in het glooiend landschap waar een
rood, oranje, geel, goud tot roest de zintuigen beroeren en ontroeren
Verder krijgen hun bijzondere creativiteit en uitzonderlijke schoonheid mij in beweging.…
Het gouden uur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
609 Hoe dankbaar ik ook ben voor wolken
daar ze nog even de tijd nemen om te blijven hangen
ergens daarboven zodat ontroering en verbeelding worden geprikkeld
Het zijn stuk voor stuk overheerlijke genietmomentjes waar ik spontaan zen van word.…
Ontvangen moet je leren
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
915 geaderde handen nogmaals
kijkt zij hem aan en vraagt heel zacht
of het wel echt voor haar bestemd is
terwijl zij bijna de verpakking streelt
knikt hij haar vol liefde toe en heel
langzaam pakt ze de uiteinden van
de prachtige strik blaast nogmaals
met eerder ingehouden adem langs
haar kleur, het lila, de kleur die haar
nog immer kan ontroeren…
Home sweet home
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
2.557 Fris en blij als jong leven
Doen mij smachten
Naar wat volmaakt is en blijvend,
Oprecht liefdevol en levensecht
Ik wil rusten in je schaduw
In de diepten van je ogen
Verten vol indigo,
Reseda en karmozijn
Wellen vol belofte,
Een koninkrijk van licht
Dat nooit zal vergaan
Mijn keel is droog als woestijnzand
Gesnoerd door een vreemde ontroering…
Het liefste in het leven
hartenkreet
3.4 met 31 stemmen
8.613 Een lichtend puntje aan de sterrenhemel doet me denken
aan de energie van de grootste ontroering welke mijn
geheugen vervult.
Het denken aan die gebeurtenis maakt alles wat met liefde
te maken heeft ondergeschikt aan dat ene moment.…
- De onafgewerkte kerstsymfonie -
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
863 De diep ontroerende klankopbouw keert met symphatie terug,
tosend applaus de eerste minuten blijft permanent aanwezig.
Voltooid de grote liefde,opgelucht geeft première bevrijding
en inderdaad nauwelijks hoorbaar het zuchten van mijn hart.…
Fiets
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.100 "haricot vert, doe maar een pondje"
samen staan we bij de groenteman
dat bruine koppie, heel vlak naast me
die glimlach die me zo ontroeren kan
en weer ervaar ik: " Let dan op, mens"
"dit is mijn zoon, dit is MIJN man"
"geen sla, hoe mooi en vers ook,
die 't hierbij ook maar halen kan!"…
Herfstreflecties
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Wanneer herfst overvloed aan kleuren en
texturen aanbrengt in het glooiend landschap waar een
rood, oranje, geel, goud tot roest de zintuigen beroeren en ontroeren
Verder krijgen hun bijzondere creativiteit en uitzonderlijke schoonheid mij in beweging.…
"Het is de ziel achter de ogen die emotie toont."
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
14 bewaard blijven voor een
geschikt moment die ontvangen wordt door een geestverwant
je kan lachen, je kan huilen
het is de ziel achter de ogen die emotie toont
een ontmoeting tussen twee levenskrachten
het is de ziel achter de ogen die oplichten
er hoeft niets gezegd te worden alleen voelen
een zuiver gesprek volgt de ware ontroering…
aarzelende dracht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
715 De ontroering in de trillende oogleden
zinkt naar onze zwemmende hete lendenen,
om daar de spanning uit het ijzer te slaan.
Volkomen verrassing slaat toe, hard en zacht,
zoals de zee met haar branding de kust wast,
zoals de bloem haar ogen opendoet voor de zon.…
consumeren
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
934 liep alles uit tot
inktpatronen
letters
vloeiden samen
tot een verwarde
inktzwarte brij
lettergrepen vielen uiteen
woorden stierven zonder rede
hoofdletters verdronken
in de kantlijn
lijnen van het briefpapier
deden mijn ogen stollen
te veel koffie davert door mijn lijf
naast een inktvlek
kwam mijn denken omhoog
jou moeite is ontroerend…
Zonsopgang
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.493 en de oceáán wordt vúúr en ogenblíklijk verstilt
De wind en de ontroering der zee zwicht
Die in teerdere ritmen rilt;
En het hart wordt kalm als de zee,
En de stem der driften zwijgt,
En de heugnis van weedom en wee; -
Dan het stillere hart ontstijgt
Zijn innigste, opperste toon:
‘O leven, leven,
Gij zijt goed, gij zijt schoon!’…
Tranen
hartenkreet
5.0 met 210 stemmen
1.082 Tranen vloeien
Tranen stromen
Gemis en verdriet
Ontroering en rouw
Een lied
Muziek
Viool
Piano
Een geur
Een bloem
Doet me denken aan jou
Samen wandelen zonder woorden
Dat kon ik met jou
Alleen met jou
De vogels die zingen
Ze zingen jouw lied
Ik hoor jouw stem
Veilig en vertrouwd
Zo lang al dat ik jou moet missen…
Een dag als moeder
hartenkreet
4.3 met 28 stemmen
1.694 werk in de tuin: gazon afmaaien, hagen scheren,
verven en cementeren,
de ruiten, de gordijnen
en luisteren, vlug, heel even
tussen 't labeur wat ontroering laten zweven,
rap, vlugger, dat aan 't einde der dag
voldoening komen mag.…
last post
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
3.428 Van ontroering,
denk ik.
Ik zeg: tot dinsdag lieve, ik zal je missen.
Zij antwoordt enkel met een zoen.
Dit was de laatste keer,
weet zij. Maar zegt me niets.
Haar brief is reeds gepost:
"het spijt me, maar het is voorbij..."…