Alle inzendingen over park

616 resultaten.

Sorteren op:

Voor de bomen

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 640
In Den Haag houden ze van ‘t kappen van bomen op het Plein zouden de bomen te veel dromen Langs de grachten en de straten en zelfs in een bos is een boom maar een boom en dus altijd de klos Immers mensen willen scoren en de beste blijken dus is hun pad bezaaid met houten, stramme lijken Van parken maakt men multifunctionele plekken waar mensen…

Fruitmomentje

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
In een park nabij het NS-station zat ik op een bankje volop te genieten van de stukjes appel, meloen en druif, onder een boom, waar de Indianen ooit medicijnen van maakten, las ik op een bordje.…

je trakteerde me op drop

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 800
ik zag je in het park staan je voerde eendjes in de vijver ik keek je heel verlegen aan je blik werd alsmaar grijzer ik groette je je ogen lichtten op zag een glimlach op je lippen je trakteerde me op drop een ontmoeting als zovele met dit verschil, het afscheid deed me pijn, ik miste je meteen de wereld kon me niets meer schelen…
wil melker27 augustus 2005Lees meer >

Misschien

netgedicht
4.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 512
Misschien leven wij wel voor altijd wie gaat de doden zeggen dat het niet zo is Jij voor altijd in je nieuwe nu al favoriete zomerjurk blauwe wind ik in je lievelingsnakie wij voor altijd nooit ontbijt geen tijd naar buiten naar het park roept Weg van dit balkon weg uit deze straat uit deze stank We gaan weer bootje varen…

Het stedelijk landschap

netgedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.128
Hoge bomen en bruine kroegen haveloze zwervers die zwoegen over oude straten en ronde pleinen soms zelfs met betoverde konijnen in groene parken en rode tuinen waarboven grijze wolken bazuinen grauwe stenen en stevig beton een vrouw kijkt vanaf een zonnig balkon naar oude kerken met nieuwe banken en een tongval van religieuze klanken…
mobar6 september 2025Lees meer >

Loogtij

netgedicht
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 483
Ik had een half sonnetje uitgeschreven doch die stand up comedians in het park zien niks, ze laden nonsens op hun hark en dalen verder in den blinde wegen De Onkunde uit Osdorp viert weer hoogtij hij toont den volke wat hij niet vermag en dat nog wel op tweede pinxterdag!…
Maxim25 mei 2026Lees meer >

Halsreikend

snelsonnet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 571
De noordelijke witteneushoornsoort heeft met het sterven van de laatste stier de bel geluid voor ieder kwetsbaar dier. Gelukkig dat er hoop in Brabant gloort: Kom naar de Beekse Bergen en verschaf je de aanblik van een fonkelnieuw girafje.…

Parcours

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.789
ze zwermt in`t park bij bosjes uit, vlerken om taille geslagen. Haar oorsprong krijt kristallen meren in`t heugen schiet een zilvermeeuw het bekken rond met schrille schreeuw in staat vlijmscherp langs glas te scheren.…
WOLF24 december 2005Lees meer >

Herfsttij

gedicht
3.8 met 38 stemmen aantal keer bekeken 17.104
Ze vulden mijn dagen met een bijna ongekend geluk in zomerse taferelen: wandelingen langs water, in parken en overal rozen zelfs slordig in bloei alsof ze er in overdaad stonden. Niets drijft makkelijker weg en lost op achter brede luchten, verre einders, dan woorden.…

Zelfbeklag

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.319
knarst Onder het hees gebulder van narren Die het jaar uitzwaaien Ze zit op een barkruk genageld En toch wrik ik haar los Met een koevoet als het moet Draag haar naar de grote markt Til haar op de hoogste sokkel Waar de helden van de Gulden Sporenslag tronen Meer en meer krimp ik in een huls Dolend van deemoed Vind ik de vijver in het park…
Wim Veen2 januari 2005Lees meer >

het beloofde landschap

netgedicht
4.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 836
ik zou op sokken kunnen glijden om binnen te komen of buiten voetstappen horen uit het landschap van kinderen hen luidkeels het licht noemen doorheen muren van de ochtend, naast het park en de lindebomen ik zou mijn buik op houten planken kunnen leggen en het zachtjes laten waaien in de eik en in mijn armen wanneer het snel donker…

ZONDAG IN NAPELS

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 984
Beland in Napels’ groene hart en longen Zijn ’Rijksmuseum’, kinderen en palmen Blijf ik bij honden en bambini talmen Voor ik ’t vermenigvuldigde, verwrongen Gelaat van Christus zien ga aan de wanden Vulkaan Vesuvius op porselein Brokaat, verlichting, pestilentie, zwaarden Heersers, afkomstig uit diverse landen Buiten gaan richting park…

Vrijheid maak je met elkaar

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.388
breek je muren af en kom naar buiten samen naar het park de geur van pas gesneden gras heb je weleens nagedacht ongeacht over het land van wijnen en olijven waar mensen in de open lucht de liefde bedrijven geef je over aan je vrije leven kijk eens naar je medemens een blijk van ongedwongen leefbaarheid heb je weleens nagedacht ongeacht…
MP1 november 2006Lees meer >

Zal ik nog een eindje met je meelopen?

gedicht
2.8 met 75 stemmen aantal keer bekeken 25.269
Tot de derde straat rechts, tot de ingang van het park. Tot bij het ziekenhuis, tot voorbij het ziekenhuis, tot aan mijn huisdeur. Je mag meelopen tot in mijn kamer, tot het glaasje van het een of ander, tot ik mijn tanden heb gepoetst of tot het eerste ochtendlicht over de stoel met kleren valt.…

BLE

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 649
Al las de zwerfster 'Honden aan de lijn', ze ging het park in met d'r hazewindhond, die ongebonden verderop een kind vond. Het vond de verse hondendrol niet fijn. Een diender zei: 'U bent op heterdaad betrapt. Kunt u niet lezen? 't Wordt een prent!' Ze zei: 'M'n hond doet aan de lijn, agent.…

Ook een dichter heeft,,,,

hartenkreet
3.6 met 30 stemmen aantal keer bekeken 2.836
Gewapend met zijn pen en blocknote in zomers shirt en korte broek loopt hij in de richting van het park want de inspiratie is ver zoek Misschien ziet hij in bomen en planten iets wat zijn schrijversgeest boeit zodat er willekeurige woorden ontstaan en tot een pracht gedicht weer bloeit Of ziet hij op dat bankje misschien een verliefd…
Moeke6 juni 2009Lees meer >

Vallend boomblad

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 578
Nu de herfstwind de geheimen van ritselend boombladeren heeft ontfutseld en ze neergedwarreld zijn soms bijeen geveegd door nijvere handen maar veelal in bossen en parken als beschuttend bladtapijt voor moeder aarde neergevlijd begint hun tweede leven bedekken en verwarmen ze alle geheimen in de grond waar kleine diertjes leven waar…
windwhisper15 oktober 2009Lees meer >

openbaar

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 585
wij die de sterren tellen nooit konden leren omdat het leven ons riep soms bij het raam vaak op de gang in een hoek staan omdat dit bestaan niet bestaat in boeken die echt nergens over gaan wij die altijd zoeken in woorden en zinnen wij die de sterren tellen maar de waarheid nooit mochten vinden maar in die straat vlak bij het park…

Hand in hand

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 757
We wandelen hand in hand over de ijzige sneeuw in het park. Ons warm gepraat wordt begeleid door ritmisch gekraak. Oh jij, sneeuwlandschap jij bent als mijn mooie witte bruid. De wind streelt zachtjes je mooie bruidsjapon en de zon maakt alles witter dan wit.…

beroerd

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 724
ze gingen samen wandelen door het park [ neem dat andere pad nou, daar zo! ] hij keuvelde heel wat af; zie hoe mooi de hyacinten bloeien en ruiken [ altijd al een hekel gehad aan die rotbloemen! hoor je me? neem het andere pad nou! ] op de brug over de vijver hielden ze halt zie die dikke karpers eens [ ik schreeuw!…
enrico14 april 2012Lees meer >

Gelukkig alle plekken waar je wordt gezien

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 15.714
Zoals iedereen aandacht wil krijgen van jou want in parken sloven jongens zich uit voor jou op boulevards hebben voorbijgangers je lief en op schoolpleinen gaan schoolmeisjes opzij voor jou.…

Voltooid verleden tijd

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 545
Ik loop niet meer door het park of over straat op blote voeten kortzichtig lang haar werd minder en grijs er is niet zoveel meer om te moeten levende voort is er wel wat uitgewist en ook toegevoegd vaak zo ongevraagd werden stiltes soms dieper dan gedacht lijsten van vergeten namen dwalen ergens doelloos scherpe randen verzachten langzaam…

Fotomodel.

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.391
ze valt me plotseling op aan de rand van 't park staande in de avondzon kijkt wat onwennig doch met een glimlach op 't gelaat er wordt kennelijk van haar een foto gemaakt ze is overigens zelf een plaatje haar benen fraai en slank voeten gestoken in schoenen met extreem hoge hakken jurkje valt zwierig neer haar taille is rank…
Leonardo6 november 2015Lees meer >

'Zal ik nog een eindje met je meelopen?'

gedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 11.419
Tot de derde straat rechts, tot de ingang van het park. Tot bij het ziekenhuis, tot voorbij het ziekenhuis, tot aan mijn huisdeur. Je mag meelopen tot in mijn kamer, tot het glaasje van het een of ander, tot ik mijn tanden heb gepoetst of tot het eerste ochtendlicht over de stoel met kleren valt.…
Hagar Peeters30 november 2016Lees meer >

Weduwnaar

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 418
De oudere man met pet Staat bij de halte, bekijkt De vertrektijden van de bus Het waait Aan de overkant loopt een vrouw Zilvergrijs haar, slank van gestalte Ze heeft narcissen en ranke takjes Geplukt in het park De man ziet het en denkt Meisje, ik zou je met rozen willen Overstelpen, verlos me van mijn Eenzaamheid, de lente komt…

De tijd van is gekomen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 618
Dus schrijf ik over hun gedachtes en dat we met te veel zijn op aarde om alle prachtige kleuren te beschrijven ook over wandelingen in het park. Ze vonden het wel grappig kenden mij niet eens van gezicht ze projecteren hun sores ook niet op mij ze kijken wel mee met een oud vergrootglas.…

onwezenlijk

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 562
dan loop je met de kleine onwezenlijk door het park en zie je alle plekken die hij belangrijk vond, het ontdekken van telkens dezelfde dingen maar zij is bij me, ze is een troost en geeft me een gebaar van “ ik weet het “ terwijl ze snuffelt aan de tijdperk die voor hem was verlopen tijd versnelt en vertraagt, het is het gevoel dat je…
elze20 januari 2024Lees meer >

Retour naar Zanzibar

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 615
Quazooit in Toliara Madagascar in 't nationaal park Tsimanampetsosa Zo'n kleine duizend zeemijl van Mombasa Vlakbij Dar es Salaam en Zanzibar Een tropisch eiland, geen toeristenstranden Men waant zich langs de kust in 't paradijs Slechts zee, geen kindgeschreeuw noch babykrijs Wie wil hier niet zijn lijk laten verbranden In 't…

Drievliet

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 816
het pretpark is gevuld met zomersproeten wel zeven keer gaan zij de achtbaan rond de dag genieten zij met open mond er rust een streng verbod op heilig moeten hier danst de kinderziel op blote voeten en sluit zij met het zonlicht een verbond de lijfspreuk luidt er: lachen is gezond de boeman treft het park niet op z’n route de tijd draait…
Daan de Ligt20 augustus 2004Lees meer >

stil ontwaken

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.365
schuchter zonlicht streelt het oude park, dommelend onder nevel en dauw tot ‘n zacht en stil ontwaken in wazig ochtendrood verzonken staren bomen nog roerloos voor zich uit aarde hult zich al in lichter kleuren veegt de dag weer gaande weg de morgen geurend tegemoet in de vijver hapt een vis nog loom naar lucht, begluurt een reiger…