616 resultaten.
Voor de bomen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
640 In Den Haag houden ze van ‘t kappen van bomen
op het Plein zouden de bomen te veel dromen
Langs de grachten en de straten en zelfs in een bos
is een boom maar een boom en dus altijd de klos
Immers mensen willen scoren en de beste blijken
dus is hun pad bezaaid met houten, stramme lijken
Van parken maakt men multifunctionele plekken
waar mensen…
Fruitmomentje
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
495 In een park nabij het NS-station zat
ik op een bankje volop te genieten
van de stukjes appel, meloen en druif,
onder een boom, waar de Indianen ooit
medicijnen van maakten, las ik op een
bordje.…
je trakteerde me op drop
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
800 ik zag je in het park staan
je voerde eendjes in de vijver
ik keek je heel verlegen aan
je blik werd alsmaar grijzer
ik groette je
je ogen lichtten op
zag een glimlach op je lippen
je trakteerde me op drop
een ontmoeting als zovele
met dit verschil, het afscheid
deed me pijn, ik miste je meteen
de wereld kon me niets meer schelen…
Misschien
netgedicht
4.7 met 23 stemmen
512 Misschien
leven wij wel voor altijd
wie gaat de doden zeggen
dat het niet zo is
Jij voor altijd
in je nieuwe nu al favoriete
zomerjurk
blauwe wind
ik in je lievelingsnakie
wij voor altijd
nooit ontbijt geen tijd
naar buiten
naar het park roept
Weg van dit balkon
weg uit deze straat
uit deze stank
We gaan weer bootje varen…
Het stedelijk landschap
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.128 Hoge bomen en bruine kroegen
haveloze zwervers die zwoegen
over oude straten en ronde pleinen
soms zelfs met betoverde konijnen
in groene parken en rode tuinen
waarboven grijze wolken bazuinen
grauwe stenen en stevig beton
een vrouw kijkt vanaf een zonnig balkon
naar oude kerken met nieuwe banken
en een tongval van religieuze klanken…
Loogtij
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
483 Ik had een half sonnetje uitgeschreven
doch die stand up comedians
in het park
zien niks, ze laden nonsens
op hun hark
en dalen verder in den
blinde wegen
De Onkunde uit Osdorp
viert weer hoogtij
hij toont den volke wat hij
niet vermag
en dat nog wel op tweede pinxterdag!…
Halsreikend
snelsonnet
4.4 met 7 stemmen
571 De noordelijke witteneushoornsoort
heeft met het sterven van de laatste stier
de bel geluid voor ieder kwetsbaar dier.
Gelukkig dat er hoop in Brabant gloort:
Kom naar de Beekse Bergen en verschaf je
de aanblik van een fonkelnieuw girafje.…
Parcours
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.789 ze zwermt in`t park bij bosjes uit,
vlerken om taille geslagen.
Haar oorsprong krijt kristallen meren
in`t heugen schiet een zilvermeeuw
het bekken rond met schrille schreeuw
in staat vlijmscherp langs glas te scheren.…
Herfsttij
gedicht
3.8 met 38 stemmen
17.104 Ze vulden mijn dagen met een bijna
ongekend geluk in zomerse taferelen:
wandelingen langs water, in parken
en overal rozen zelfs slordig in bloei
alsof ze er in overdaad stonden.
Niets drijft makkelijker weg
en lost op achter brede luchten,
verre einders, dan woorden.…
Zelfbeklag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.319 knarst
Onder het hees gebulder van narren
Die het jaar uitzwaaien
Ze zit op een barkruk genageld
En toch wrik ik haar los
Met een koevoet als het moet
Draag haar naar de grote markt
Til haar op de hoogste sokkel
Waar de helden van de Gulden Sporenslag tronen
Meer en meer krimp ik in een huls
Dolend van deemoed
Vind ik de vijver in het park…
het beloofde landschap
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
836 ik zou op sokken kunnen glijden
om binnen te komen
of buiten
voetstappen horen uit
het landschap van kinderen
hen luidkeels het licht noemen
doorheen muren
van de ochtend, naast het park
en de lindebomen
ik zou mijn buik
op houten planken kunnen leggen
en het zachtjes laten waaien
in de eik en in mijn armen
wanneer het snel donker…
ZONDAG IN NAPELS
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
984 Beland in Napels’ groene hart en longen
Zijn ’Rijksmuseum’, kinderen en palmen
Blijf ik bij honden en bambini talmen
Voor ik ’t vermenigvuldigde, verwrongen
Gelaat van Christus zien ga aan de wanden
Vulkaan Vesuvius op porselein
Brokaat, verlichting, pestilentie, zwaarden
Heersers, afkomstig uit diverse landen
Buiten gaan richting park…
Vrijheid maak je met elkaar
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.388 breek je muren af en kom naar buiten
samen naar het park
de geur van pas gesneden gras
heb je weleens nagedacht
ongeacht
over het land van wijnen en olijven
waar mensen in de open lucht
de liefde bedrijven
geef je over aan je vrije leven
kijk eens naar je medemens
een blijk van ongedwongen leefbaarheid
heb je weleens nagedacht
ongeacht…
Zal ik nog een eindje met je meelopen?
gedicht
2.8 met 75 stemmen
25.269 Tot de derde straat rechts,
tot de ingang van het park.
Tot bij het ziekenhuis, tot voorbij
het ziekenhuis, tot aan mijn huisdeur.
Je mag meelopen tot in mijn kamer,
tot het glaasje van het een of ander,
tot ik mijn tanden heb gepoetst
of tot het eerste ochtendlicht
over de stoel met kleren valt.…
BLE
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
649 Al las de zwerfster 'Honden aan de lijn',
ze ging het park in met d'r hazewindhond,
die ongebonden verderop een kind vond.
Het vond de verse hondendrol niet fijn.
Een diender zei: 'U bent op heterdaad
betrapt. Kunt u niet lezen? 't Wordt een prent!'
Ze zei: 'M'n hond doet aan de lijn, agent.…
Ook een dichter heeft,,,,
hartenkreet
3.6 met 30 stemmen
2.836 Gewapend met zijn pen en blocknote
in zomers shirt en korte broek
loopt hij in de richting van het park
want de inspiratie is ver zoek
Misschien ziet hij in bomen en planten
iets wat zijn schrijversgeest boeit
zodat er willekeurige woorden ontstaan
en tot een pracht gedicht weer bloeit
Of ziet hij op dat bankje misschien
een verliefd…
Vallend boomblad
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
578 Nu de herfstwind de geheimen
van ritselend boombladeren
heeft ontfutseld
en ze neergedwarreld zijn
soms bijeen geveegd
door nijvere handen
maar veelal in bossen en parken
als beschuttend bladtapijt
voor moeder aarde neergevlijd
begint hun tweede leven
bedekken en verwarmen
ze alle geheimen
in de grond
waar kleine diertjes leven
waar…
openbaar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
585 wij die de sterren tellen
nooit konden leren
omdat het leven ons riep
soms bij het raam
vaak op de gang
in een hoek
staan
omdat dit bestaan niet bestaat
in boeken die echt nergens over gaan
wij die altijd zoeken
in woorden en zinnen
wij die de sterren tellen
maar de waarheid nooit mochten
vinden
maar in die straat
vlak bij het park…
Hand in hand
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
757 We wandelen hand in hand over
de ijzige sneeuw in het park.
Ons warm gepraat wordt
begeleid door ritmisch gekraak.
Oh jij, sneeuwlandschap jij bent
als mijn mooie witte bruid.
De wind streelt zachtjes
je mooie bruidsjapon en
de zon maakt alles witter dan wit.…
beroerd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
724 ze gingen samen
wandelen door het park
[ neem dat andere pad nou, daar zo! ]
hij keuvelde heel wat af;
zie hoe mooi
de hyacinten bloeien
en ruiken
[ altijd al een hekel gehad
aan die rotbloemen!
hoor je me? neem het
andere pad nou! ]
op de brug over de vijver
hielden ze halt
zie die dikke karpers eens
[ ik schreeuw!…
Gelukkig alle plekken waar je wordt gezien
gedicht
3.0 met 1 stemmen
15.714 Zoals iedereen aandacht wil krijgen van jou
want in parken sloven jongens zich uit voor jou
op boulevards hebben voorbijgangers je lief
en op schoolpleinen gaan schoolmeisjes opzij voor jou.…
Voltooid verleden tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
545 Ik loop niet meer
door het park
of over straat
op blote voeten
kortzichtig lang haar
werd minder en grijs
er is niet zoveel
meer om te moeten
levende voort is er
wel wat uitgewist
en ook toegevoegd
vaak zo ongevraagd
werden stiltes soms
dieper dan gedacht
lijsten van vergeten
namen dwalen ergens
doelloos scherpe randen
verzachten langzaam…
Fotomodel.
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.391 ze valt me plotseling op
aan de rand van 't park
staande in de avondzon
kijkt wat onwennig doch
met een glimlach op
't gelaat
er wordt kennelijk
van haar een foto gemaakt
ze is overigens zelf een plaatje
haar benen fraai en slank
voeten gestoken in schoenen met
extreem hoge hakken
jurkje valt zwierig neer
haar taille is rank…
'Zal ik nog een eindje met je meelopen?'
gedicht
4.5 met 6 stemmen
11.419 Tot de derde straat rechts,
tot de ingang van het park.
Tot bij het ziekenhuis, tot voorbij
het ziekenhuis, tot aan mijn huisdeur.
Je mag meelopen tot in mijn kamer,
tot het glaasje van het een of ander,
tot ik mijn tanden heb gepoetst
of tot het eerste ochtendlicht
over de stoel met kleren valt.…
Weduwnaar
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
418 De oudere man met pet
Staat bij de halte, bekijkt
De vertrektijden van de bus
Het waait
Aan de overkant loopt een vrouw
Zilvergrijs haar, slank van gestalte
Ze heeft narcissen en ranke takjes
Geplukt in het park
De man ziet het en denkt
Meisje, ik zou je met rozen willen
Overstelpen, verlos me van mijn
Eenzaamheid, de lente komt…
De tijd van is gekomen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
618 Dus schrijf ik over hun gedachtes
en dat we met te veel zijn op aarde
om alle prachtige kleuren te beschrijven
ook over wandelingen in het park.
Ze vonden het wel grappig
kenden mij niet eens van gezicht
ze projecteren hun sores ook niet op mij
ze kijken wel mee met een oud vergrootglas.…
onwezenlijk
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
562 dan loop je met de kleine
onwezenlijk door het park
en zie je alle plekken die
hij belangrijk vond, het ontdekken
van telkens dezelfde dingen
maar zij is bij me, ze is een troost
en geeft me een gebaar van “ ik weet het “
terwijl ze snuffelt aan de tijdperk
die voor hem was verlopen
tijd versnelt en vertraagt, het
is het gevoel dat je…
Retour naar Zanzibar
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
615 Quazooit in Toliara Madagascar
in 't nationaal park Tsimanampetsosa
Zo'n kleine duizend zeemijl van
Mombasa
Vlakbij Dar es Salaam en
Zanzibar
Een tropisch eiland, geen toeristenstranden
Men waant zich langs de kust in 't paradijs
Slechts zee, geen kindgeschreeuw noch babykrijs
Wie wil hier niet zijn lijk laten verbranden
In 't…
Drievliet
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
816 het pretpark is gevuld met zomersproeten
wel zeven keer gaan zij de achtbaan rond
de dag genieten zij met open mond
er rust een streng verbod op heilig moeten
hier danst de kinderziel op blote voeten
en sluit zij met het zonlicht een verbond
de lijfspreuk luidt er: lachen is gezond
de boeman treft het park niet op z’n route
de tijd draait…
stil ontwaken
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.365 schuchter zonlicht streelt het oude
park, dommelend onder nevel en
dauw tot ‘n zacht en stil ontwaken
in wazig ochtendrood verzonken
staren bomen nog roerloos voor
zich uit
aarde hult zich al in lichter kleuren
veegt de dag weer gaande weg
de morgen geurend tegemoet
in de vijver hapt een vis nog loom
naar lucht, begluurt een reiger…