911 resultaten.
Twee
gedicht
2.8 met 12 stemmen
5.890 Dat je 'twee' zei, 'ik ben even
mijn man kwijt', en dat die laatste tien jaar
dan niet hoefden mee te tellen.
Of dat je, in plaats van te sterven,
gewoon verstoppertje speelde
en dat we je nog steeds
niet hadden gevonden.
-------------------------
uit: 'Gedichten', 1998.…
Engelenstoet.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
807 Ze happen lucht
die grauwt : voor de toekomst kan dat tellen.
Waarom huilt het in de druilavond, waarom
op de keien ? De regen glanst. In scholen
volgen we intens hoe het moet : luisteren,
praten, vragen. We kruisen onze handen
en volgen de stoet van goed fatsoen. Zwijgen
en verwijten binnensmonds, dichtgeschroeid.…
vragen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
592 ondanks het besluit te zwijgen
- geen woord voor aarde of vergaan
voor ijs en kou en vorst- valt moeilijk
te verkroppen dat winterbloemen
bloeien, roekeloos ontknoppen
harten schaamteloos openstaan
waar narcissen gedijen onder sneeuw
wie zal straks de schoonheid tellen
de woeker van het groen beheren
as blazen in de prille zachte voorjaarswind…
De vraag
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
483 is niet echt een vraag
echt niet
want niemand is werkelijk geïnteresseerd
hoe het met je gaat
helemaal niet
wanneer het kut met je gaat
vreselijk kut
wie is dan wel
echt daar
om te luisteren
naar hoe kut het met jou gaat
die zijn op één hand te tellen
(als je mazzel hebt)
die zeldzame zielen
die weten wat pijn is
zetten jou daarom
niet…
vragen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
706 ondanks het besluit te zwijgen
-geen woord voor aarde of vergaan
voor ijs en kou en vorst- valt moeilijk
te verkroppen dat winterbloemen
bloeien, roekeloos ontknoppen
harten schaamteloos openstaan
waar narcissen gedijen onder sneeuw
wie zal straks de schoonheid tellen
de woeker van het groen beheren
as blazen in prille zachte voorjaarswind…
Een ijzeren wet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 ik heb in het
jeugdig verkennen
van de ruimte
met tijd gespeeld
hem vooral vergeten
in een gelukzalig
opgaan van beleven
door er gewoon te zijn
pas na jaren
kwamen maanden
werden dagen belangrijk
in hun regelmatigheid
nu tellen we uren
letten op seconden
bij gaan en vertrek
is tijd een ijzeren wet
hij heeft de regie
in ons…
Zeevriend
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
826 De weidse gebaren van jouw golfstroom
beademen het voorjaar met nieuwe zomer
in de stilte van die heimwee
ben ik het kind van de duinen
te klein om de horizon te aanschouwen
te groot om de zandkorrels te tellen
in de verte van dat grote verlangen
zeevriend, leen mij de weemoed in jouw ogen
laat het land van mijn hart jouw schip zijn
de…
Transporteurs
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Wat werd bewaard
ook vandaag als herinnering opgespeld
tellen alle dagen als medailles.
Al is het een comfortabele dag
ik treed niet binnen,
laat deze voorbijgaan.
Mijn denkvermogen
rammelt vandaag,
beweegt mijn tong en oor.
Alles over vrouwen komt voor.…
Halve droom
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
419 Gisteren galoppeerde
er een nachtmerrie
door mijn dromen
over de bruine paarden
die buiten stonden
onder de regen van de nacht
ik liet haar teugels los
draafde met een volle blaas
naar de toiletpot
die onder een wolkenveld lag
te snurken in haar bed
slapend kon ik schaapjes tellen
en wolven want die waren er ook
toen mijn nachtmerrie…
Grachten
hartenkreet
1.3 met 6 stemmen
581 nog nooit op zijn grachten gevaren
Op het Amsterdamse water zijn grachten
Noch zout, noch bitter
Zoet, kleurt het water bruin langs de tweede kostverlorenkade
Het water nooit betreden, nooit geroken, geproefd
Zijn geur test mijn reukvermogen niet, langs de kade
Stuit genesteld op een bankje
Starend de korte golfjes zien
Die ik niet kan tellen…
woorden van vroeger
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
442 weet je nog dat we ergens naar zochten
een gedachte een vermoeden een boek
vragen zonder antwoord
dat we steeds meer verdwaalden
tussen zinnen en beelden
dat we onze gezichten hadden afgewend
weet je nog dat we ergens wel wisten
dat tellen en meten ons niet verder brengt
dat de kraai altijd de vogels verjaagt
dat de wereld een landschap…
Van wis naar wijs is maar één letter meer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Het spel van wiskunde kan je raken
en zelfs tellen is meer dan een, twee, drie
en ontvouwt tenslotte een fraaie melodie
die je, als een 'kiekeboe'! kan vermaken.…
Dat Je Sterven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
615 Kon adem halen en het venster sloot-
Je voeten zoenen en je tenen tellen
Telkens tien en 'n keertje negen
In het kronkelen van je knieen in je schoot.
En rennen, vallen en mijn stappen tellen
En hopen kom ik iemand tegen
Die in de scherven van gebroken zinnen
Nog zelveloos een ander kan beminnen
In dorre blaren kleurend in de regen.…
Okido
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
732 Let me tell you what I
really want, Okido:
gewoon goed en snel internet,
hoef geen megastunt!…
bevangen gevangen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.089 woning
getralied door geweten
voel ik zo vaak en vaak
het verlangen
naar het lichte buiten
alsware ik bezeten
door illusie bevangen
waarom verscheurt
buiten en binnen
mijn diepe wens
door liefde gekleurd
is het de verstilde leegte
door stilstaand bloed
tot ijzig verbeurd
ik versterf door de dagen heen
slechts terend op enkele tellen…
Wazig zicht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
817 In mist verzwegen
uren tellen tijdloos
voorbij dromendagen
sprookjesachtig wij
handen in het duister
verloren ooit gevlochten
in verleden wassen onschuld
in vloeiend wenen
gevonden tranen in de nacht
stromen langs een zachte
glimlach teder op weg naar
een getekende morgen
waar de spiegel elk lijntje
laat stralen doorzichtig als…
Medusa
hartenkreet
3.7 met 30 stemmen
2.823 niet bewegen
zij speelt dat zij Medusa is
maakt mij van warme steen
Twee minuten vindt zij te lang
voor bewegingloos, het is
maar een bedacht spel
Langzaam wordt zij bang
op mijn knipoog geeft zij een lel
Ik hou mijn handen
hard in die van haar
ik mag mij niet bewegen
weet dat zij Medusa is
ben spiegelloos van steen
120 tellen…
Geknakt .....
netgedicht
3.4 met 40 stemmen
11.092 Een gesloten envelop,
gelijmd, zonder jaren
te tellen, plakken op
een maagdelijk wit vel
papier herinneringen,
bedrukt, slaan letters
een leven over, ooit
geleefd, tot de dood
ons scheidt, haalde
de man met de zeis
mijn leven eerder in
dan het graf gedolven
kon worden, bedolven
onder gehuilde tranen
zal de diepste kuil niet…
Foute mensen
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
851 Tellen de lease-auto van de zaak bij het inkomen,
En rijden zelf in een limousine met chauffeur.
Beweren glim- tot schaterlachend dat de economie aantrekt,
En sluiten ogen en oren voor de ellende in het rijtjeshuis.
Draaien de zorgkraan steeds verder dicht,
Maar liggen zelf wekenlang eerste klas met een zere teen.…
hoogmoed voor de val
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.016 naar een nakend einde toe
de Alpen rijzen – sneeuwig nog, sereen –
en bergen hun stijgende lijnen in dalen,
weidse valleien; hopen op het ijs en steen
een bevroren vloed van weggeëbde dieptes
blauw als de blakende einder
het gekrompen harnas kraakwit;
daarachter zal hij later
op nog enk'le ivoren vingers
naar weduwen en wezen tellen…
Slaap
gedicht
3.4 met 38 stemmen
8.826 Lig in bed
draai me links
draai me rechts
kijk naar het plafond
tracht schapen te tellen
na de vijfde rennen ze weg
Uren tikken voorbij
de slaap is een wild paard
waarnaar ik verlang
Woestijnen van verlangens
kunnen het paard niet temmen
wie temt hem
wie temt mijn gedachten
wie sust mijn slaap
ik wil stijgen
rusten
in de armen van…
Eenmaal winnaar.
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
791 De vrágen, mogen ze een
ánder stellen
en ik... ik ga wel mijn
Eurootjes tellen.…
Winterslaap
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
1.800 Je bewoog steeds al hoekig
in een figuur die je verzon
in een mankerend kind vind je
jezelf uit, éénmaal of
tot het geen pijn meer doet
als de dagen korten valt
er niet meer zo veel te tellen :
aanraking is nodig leerde je
het was een mooie gedachte, de laatste van die dag
In je slaap vond je geen rust, ook lange nachten
voelen de…
zuiver licht
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
825 ogen mij zoeken
was toch onuitgesproken
gebaard
in reeds vervuilde doeken
wat zie je toch in mij
met je zachte ogen
wie staat er niet voor
jou in de rij
alsof ze naar je toe
worden gezogen
mijn voelen heet denken
in onbewaakte ogenblikken
maar jij hoort stille wenken
achter mijn lach van snikken
je schenkt rust
in een som van tellen…
Leeftijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
918 De jaren tellen: een zomer in
Een tuin, eendjes in het park,
Hondjes om mee te spelen;
Hij is weer thuis geweest, heeft
De wijzers van de klok gespeld,
Vluchtig woorden gekust.
De vrijheid; om terug te zwaaien,
Het korenveld te zien bloeien,
Het water zien stromen, als een
Beek, als een beek.…
in dubbel touw
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
775 ik speelde
sprong me rot
in dubbel touw
sloeg steeds
de zweep kapot
als hij niet
wilde tollen
we knikkerden
en kaarten met
sigarettenmerken
om de pot maar toen
ik won sloeg jij
ineens mijn neus kapot
en ik was
uitgespeeld in
onbezorgde dagen
dat wat jij toen
met mij deed begon
volwassenheid te vragen
knikkers tellen…
Een hand
netgedicht
3.8 met 35 stemmen
20.392 Laat ons met een hand beginnen,
we voegen er een dag aan toe,
een volzin met een naam erin
die we op slag vergeten, tenzij
het anders gaat en we snel weten
dat we niet voorbijgaand zijn,
de kans is klein, want bij het tellen
van mijn vrienden heb ik altijd
vingers over, en daarom: laat ons
met een hand beginnen,
we voegen er een dag aan toe…
Daar rijden de soldaten
poëzie
3.6 met 7 stemmen
1.988 Daar rijden de soldaten
Betrest, verguld, gespoord,
Langs lindegroene straten
Als door een erepoort;
Zij dragen, licht-kapellen
Op lijfrok en schabrak,
De vlokken niet te tellen,
Waar zich de zon in brak.…
Een windegroet
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
671 wuift jouw
breedgerande hoed
naar mij
als een knipoog
die vele tellen kent
ik zie gespreide vingers
een zomers vlaagje bedwingen
die ons beiden ook zwoel verwent
je gelaagde rokken
dansen om en om in het rond
een windegroet is daar aan gewend
het verraadt even
de ronding van je mond
*
daar is hij plots
je liefde
in…
Waarnemen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
603 hoe gezegend zijn we in 'n wereld
waarin wij kunnen horen
hoe beperkt zijn zij als ze
zonder gehoor worden geboren
hoe gezegend zijn we bij
het horen ruisen van de zee
hoe geïsoleerd raken ze, tellen ze
zonder gehoor wel mee
een operatie stemt tot hoop
doch garantie minimaal
emotionele achtbaan
is geluid nu ineens kabaal
de hoop…