Alle inzendingen over verzonken

570 resultaten.

Sorteren op:

De mist

poëzie
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.596
De schim van stranden, van lage landen, verzonk, verdween. Wij turen, turen door eenzame uren en dan, een wijl, - als vanuit dromen tot ons gekomen, - verschijnt een zeil. Wij zien, - een rimpel in 't licht, - de wimpel hoog in de mist voorbij ons drijven. Daaronder blijven als weggewist de vage lijnen, die weer verdwijnen.…
Jan Prins17 februari 2020Lees meer >

Zomeravond

hartenkreet
3.5 met 28 stemmen aantal keer bekeken 2.015
We keken zwijgend naar het dalen, van de ondergaande zon, die blonk, terwijl de laatste zonnestralen, de zee bereikten en verzonk. We ademde de zilte geuren, van zeelucht, zittend tegen ‘t duin, en keken naar het zacht verkleuren, van ’t avondrood, een stil fortuin.…

Son-net

gedicht
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 10.595
hun oorspronkelijk dubbelnaakt, of 't oog gesperd de waterspiegel raakt waar de beminde knaap verdronken ligt, dan duikt hij naar haar schimmige tweeling-vacht, of splijt hij met zijn vlijm gesloten schacht, met gouden tong likkend een duister gras ondersteboven in een woudmoeras, of daar in zilveren ketenen gekneld met goud bespat verzonken…

Puch

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 653
ach, oude Haagse nozem op je Puch een helm verhult je wilde grijze haren je vrienden kwamen langzaam tot bedaren het is alsof de tijd jou oversloeg nog dikwijls stop je bij die oude kroeg en denkt terug aan glorierijke jaren er klonk muziek van losgebroken snaren je was er altijd zat, maar nooit genoeg je staat daar maar, verzonken in getuur…
Daan de Ligt16 november 2009Lees meer >

Plezant

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.317
Hier zit ik dan, in zwart gepeins verzonken, en leg me neer bij treurnis' heerschappij, want vriendschap die uitbundig werd geschonken, leek op een dag de houdbaarheid voorbij. Ik weet niet meer hoe onze stemmen klonken, al liepen wij gestadig zij aan zij.…

VERLANGENDE BLIK

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 637
's Avonds loopt een kind peinzend achter het huis om, ziet door zwarte boomkruinen het sterrenrijk: hoge èn verzonken hemels binnen bereik van één wijd, overweldigend vorstendom. Benauwend klein is de wereld rondom, glazen wanden onder duwende lucht gelijk.…

OUDE VERTELKUNST

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
Haardvuurgeknetter, geurende oven gaven de boerderij geborgenheid, brachten verzonken sprookjes weer boven. Heel het gezin was huiverig verblijd: verhalen mochten zich om vlammen stoven, riepen het bange bijgeloof tot strijd.…
Han Messie3 februari 2012Lees meer >

Doka

gedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.143
Slaapt zij zich uit, schrikt in water, verzonken in een opgelicht donker. Zo komt zij in beeld. Daarbuiten ga ik in haar zwijgen op. Ze ligt glanshard in haar huid. Wat nu aan het zicht benomen is, ruist achter een gordijn. Is een hand die zich opent, sluit in die van mij. Een hand die afdrukt. Dat het uitlekt geen hand te zijn.…

Kringloop

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.181
Pronkstukken van weleer, anoniem verzonken in een vale kwaliteit.…

Herfstzon.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 745
Herfstzon op bladeren, glinstering in rust verzonken. De dag komt langzaam op gang, gestaag gaan mensen over straat en plein. Iedere adem, hun gedachten en ogen die lonken naar het schone dat hen omrandt in het bos waar gekleurde bladeren van bomen verspreid liggen op het zachte mos.…
martin valk1 november 2013Lees meer >

Rouw

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 637
Denkend aan Holland zie ik vanaf nu voortaan 40 stille zwarte wagens plechtig door het laagland gaan over wegen en rivieren in dat groene weidse land door een laan vol populieren mensen zwijgend langs de kant ieder in zichzelf verzonken met een scherf van het verdriet met de woede en de beelden uit dat onbekend gebied 40 stille zwarte…
trawant24 juli 2014Lees meer >

het afschermen van tijd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
waarlangs voeten strijken, iets gespt zich aan de werkelijkheid die in nuances als idolen zijn neergelegd -wellicht zullen iconen een wederopstanding bespoedigen zelfs de uitnodigende schemering ontlokt het verhaal dat het licht in kijkvertes als lumen worden vertaald, er blijkt een schijnbare angst als nevenobject in het verhaal te zijn verzonken…
elze21 september 2016Lees meer >

De kathedraal van Syracuse

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 520
Nog staat het middenschip nog strekken zich de bogen Buigen moet de rots om tot het dak te komen Oude steen staat hypostiel in nieuwe wand verzonken, komen Kwelling en Kwansuis-dat alles was hier altijd al Verstomd vermomd is nu van alles van Godsmoeders tot de kaarsvlamschaduwen op palen nog Fluiten gespolieerde zuilen Hera’s hymnen uit Het…

SCHIETGEBED

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 295
De bende woorden mag zich aaneen rijgen tot een wild slingerend gedachtensnoer vol springende spraak naast verzonken zwijgen. De klankenwirwar is heilzaam werkend voer voor het groeien van gezonde twijgen aan de geloofsboom, verfijnd toch sterk en stoer.…

Moederkloek

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.134
Om te vergeten hoe het huis beeft Hoe tafel en bed in slijk verzonk Omringd door dik beton Hoor ik het gesuis in mijn schedel Een hersenvlies dat scheurt Rondom verspreide scherven Glassplinters waarin ik rol Tot ze me sussend naar boven draagt…
Wim Veen27 april 2005Lees meer >

De reutel van de mammoet

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.332
Doorboort het hart De jager klooft het vlees Schuilt in de tent van zijn vacht Uit ivoor snijdt hij een beeld Het skelet wordt een gebinte Tot het klimaat keert, het kwik klimt De zeespiegel nipt aan de poolkap Een vloedgolf sleurt prooi en jager In een warreling van luchtbellen De mens delft naar de resten Slagtanden, kiezen, botten Verzonken…
Wim Veen8 augustus 2005Lees meer >

Stoor me niet

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.217
Hier zit ik dan: in gedachten verzonken, en hoor Neil Young door de speakers klinken. Laat me maar, misschien ben ik nu dronken, maar laat me in mijn verleden verzinken. Flarden van vroeger, flarden van mist, beelden van wat nog nét niet is gewist, trekken aan me voorbij deze zomernacht. Dat ik terug zou gaan, wie had dát gedacht.…

Weer is het nacht

gedicht
2.8 met 99 stemmen aantal keer bekeken 49.988
Weer is het nacht, verzonken klokken luiden, een gore wolk hangt om de scherpe maan. Het kerkhof droomt, waar oleanders staan, en zerken om de graven aan te duiden. De spanning stijgt. De wijzerplaten slaan. De klokken durven niet meer goed te luiden. Er stroomt een grote luwte door het Zuiden, het is het uur dat graven open gaan.…

Boom

netgedicht
3.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 7.333
Bruin blad van de herfst reeds lang verzonken, een lentelach en een traan op de grond, woorden van haat uit een bijtende mond, gestorven vriendschap heb ik gedronken. In het woud van verlangen rijst eenzaam mijn stam tussen talloos veel stammen in eendere grond graaiend met grillige takken in ledige lucht.…

Liefde en Zonde

poëzie
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.429
Doch, toen ik omzag naar de verre weg Die, achter mij, verzonk in duisternis, Toen zag ik Schaamte en Wroeging, hand in hand. En, droef, school Schaamte in witte sluiers weg, En, bleek als eene die gestorven is, Toog Wroeging mede naar 't Beloofde Land.…

Wandelgang van de beklaagde

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 614
En hij leek bitter, maar de zware regenval verontschuldigde hem van zijn verzonken silhouet. En hij vroeg zich af of nu werkelijk iedereen de onmens in zijn timide gelaat kon aflezen.…

Omfloerst struweel

netgedicht
4.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 860
flarden zon verwarmen mijn koude gezicht terwijl ik in dromen verzonken paden betreed waar ik normaal gesproken angstig bezweet met rasse spoed mijn hielen zou hebben gelicht wervelende wind verwaait zijden herfstdraad terwijl het pad vaag onheilvoorspellend wordt een donderwolk razendsnel het licht verkort en de hele omgeving laat ruiken naar…

Bezweet geweten..

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 747
Verzonken idealen dwepen mijn slaap in ongewilde wentelingen welke tergen het matras omsluit mijn zwetend lijf rouleert in een vergeten droom De nacht asemt zijn verbeten angst door de poriën van een gekwelde ziel verdrukkende strekking bindt zich vast en vertonen druppels van verzuring Een plengende tranenzee ontsprint gedachten dringen…

Zaagt ge immermeer?

poëzie
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.957
Zaagt ge immermeer, op d'Oceaan gevaren, Als de avondzon in 't koelend nat verzonk, De zeemeermin zich wieglen op de baren, Wijl 't deinend goud haar groene vlecht doorblonk?…

Veldoven

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 748
Waar eens de oven stenen bakte van kleirijk land naast de rivier trompettert nu een wilde zwaan en pikken houtduiven voldaan de zwarte bessen van een vlier gegraven gaten werden meren waarin de vissen lustig paaien en aan de oever wilgen pronken die in spiegelbeeld verzonken statig naar het water zwaaien hoe schoon is deze weidevlakte…
sacrajewa11 februari 2007Lees meer >

DE ZALIGEN

poëzie
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.363
In diepe stoelen liggen zij te rusten, De zaligen, die elkaar gelukkig kusten, De toekomstlozen; heel hun leven was Een dringen naar de voorgeweten uren, Waar alles eensklaps in vergeten is; ‘t Verwaait nadat het stukgereten is Hun oud bestaan; en nooit kan iets meer duren Naast dit verzonken zijn, dit niet meer wezen, Deze vervaarlijk stille…

schildersblik

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.581
hoe raadselachtig 't licht hier alles belaagt en streelt langs het volle geel van zonnebloem en over het ruisend groen van druif en rank dwarrelend boven het geurend paars van lavendel dan weer spelend met vlinder en hagedis door al wat leeft bemind de ganse dag bezongen doch vooral verzonken in puur azuur van wolken en zee in…

Verschraald winterlicht

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 620
Diep in gedachten verzonken draagt hij zich naar de overkant waar hij, hangend aan de rand meewarig het hoofd schudt en hij zijn modderbenen onhandig stut Door vergroeiing tot versteend lijden, leeft hij met verknoeiing aan beiden zijden van het bestaan en tracht hij zorgvuldig de gemene deler der geheimen te benoemen Een onbezonnen…

Bedolven onder de massa

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 530
Hij verzonk in gebed: 'O verlos me toch van deze tang!' Op een bergtocht met haar kreeg-ie hoop: bij een brug ging-ie plots op de loop. 'Kom onmidd'lijk terug!' riep de tang op de brug, die bezweek onder haar. Ze verzoop. _________________________________ (Tangverlossing)…
Aubrey27 december 2010Lees meer >