595 resultaten.
bellenblaas
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
504 een helm berooft zijn hoofd
van licht en wapperend haren
moeder neemt hem mee
voor de eenden in de vijver
heeft hij geen oog voor
vogels en bomen evenmin
zijn hand omklemt een flesje
met de andere houdt hij
de blaastuit vast
dit is zijn heilige Graal
de onvaste stappen van een
onwillig lichaam zijn vergeten
het innerlijke kind…
voorheen zwarte bodemloze putten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
539 Zie hoe de zon
de aarde tot genezen slaat
met elementen gooit het leven
sommeert tot weerkaatsen
tot kommen vloeibare ruimte
tot vijvers van reflectie smeedt
smaragd aambeeld van mezelf gifgroen
met wat speelruimte de huid reeds
bruiner mijn lichaam wuivend
rimpelende golfjes lichtjes goud de gloed speelser
dan ik zelf wil het lijf nog…
droom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
143 het is een droom: wij samen
en Jezus in het midden
de kamperfoelie geurt
jouw hand streelt zacht de mijne
in de vijvers van onze ogen
weerspiegelen zich lichtende sterren
uit een venster ver weg klinkt vioolmuziek
santissi-tissi-tissimo
de wijn is zoet en rood
nu en dan
schenken wij elkaar
een woord van binnen
de milde wind…
het onbedoelde zelfportret
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
401 “je eigen ogen staren je al weken aan
van het onbedoelde zelfportret
egostrelende verzetjes doen daar niets aan af
noch jouw knikkenbollen boven mij”
zo zei de onbedorven vijver
verder vrij van oordelen
voordat alle zonnebaadganzen
doorgakten tot zonsondergang
“maar jij”
de aangestaarde schoof
de verdenking van externaliseren
per…
de formateur
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.461 de wijken zijn als late honingraten
door koningin en bijenvolk verlaten
een enkeling vindt schaduw op balkon
het leven is terug naar waar ’t begon
daar ligt een garnizoen van frontsoldaten
dat vluchtte uit de broeierige straten
de zee zorgt voor een generaal pardon
nabij een donker middeleeuws kasteel
omgeven door een zuilengang en vijver…
binnen bij de vissenkom telt een grijsaard de seconden
gedicht
2.6 met 24 stemmen
13.084 traag spoelt de zon een bloedgolf
door de haren van het meisje dat T'ai Chi
beoefent aan de vijver - de naakte schaduw
van haar spreidstand golvend over 't gras.
----------------------------------
uit: 'Simpel Heelal', 1995.…
" Dauw voor de pauw "
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
612 Rijk zonnegloren flirt
met een vis vol goud,
de vijver is verlicht.
Avond en een bleke maan
vuur blijft onaangestoken
deur op slot, voorgoed!
Als aardkluit ontwricht
in doorgewortelde zoden,
dijk wordt gedicht.
Het avondgloren wentelt
zich stervend in purper,
schreiende flamingo´s.…
hamers
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
905 ik droom een strohalm
of een rietkraag aan de vijver
en daarbij de wind
de zachte trilling van leven
de maan is bleek vanavond
je geur hangt nog boven tegels
of zijn het de narcissen
ik droom je lichaam hier
de vogels roepen om duisternis
de deur werd dichtgeslagen
wolken lijken op hamers
ruzie is een aanslag
bomen lijken stronken…
Plaatselijke tijd
gedicht
3.0 met 1 stemmen
3.772 Dit roepen beweegt ons, drijft ons
onstuitbaar voort, hoe stil het grijze licht ook
op de vijver hangt. Intussen grondelt in alle rust
de eend en zet de lijsterbes haar knoppen.
Hun leven gaat zijn gang onaangedaan.
Hun leven vindt bestaan in plaatselijke tijd.
-------------------------------------
uit: 'Plaatselijke tijd', 1997.…
Tuinfantasie - 1e tafereel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
479 Daarna is er een happertje verschenen,
dat trok toen even welgemoed van leer
en groef zo tussen zevenen en enen
een giga vijver, ja wat ik je zweer.
Al vind ik het van hele grote klasse,
’t heeft weinig weg van de Oostvaardersplassen.…
Danste zonder schoenen
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
639 zag je in het park staan
je voerde eendjes in de vijver
keek je heel verlegen aan
je blik werd alsmaar grijzer
ik groette je
je ogen lichtten op
zag een glimlach op je lippen
je tracteerde me op drop
een ontmoeting als zovelen
met dit verschil het afscheid
deed me pijn ik miste je meteen
de wereld kon me niets meer schelen…
Levenslust
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 schuchter volgt de eerste peer
als in een mooie droom
kleurt heel de tuin straks weer
en tussen tulp en hyacint
zweeft menig vlinder rond
die vanaf vroege morgenwind
zijn tafel gedekt hier vond
middagzon brengt alles in een luim
zacht klinken tonen van een sijs
tussen bloesem in de pruimenkruin
eentonig doch sprankelende wijs
en in de vijver…
je trakteerde me op drop
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
800 ik zag je in het park staan
je voerde eendjes in de vijver
ik keek je heel verlegen aan
je blik werd alsmaar grijzer
ik groette je
je ogen lichtten op
zag een glimlach op je lippen
je trakteerde me op drop
een ontmoeting als zovele
met dit verschil, het afscheid
deed me pijn, ik miste je meteen
de wereld kon me niets meer schelen…
Appels in de mist
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
483 Leg aan bij de boomgaard
waad door zacht gras
en goudgele appels
naar de vijver middenin
dampend in de avond
Betreed het ronde bekken
glijd het warme water in
en zwem over de bodem
van je oerappelwijze weten
naar de trappen van de toren
Lees vanaf de omloop de wind, de wel
de stroom van de tijd, hun rimpelingen
hun dieptes en de nevelschimmen…
ganzenei III
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
312 het is het park waar
een andere keer
onder beelden uit zijn jeugd
een ganzenei verheugd
op het gras achterbleef
vooruit
pasgeboren kuikens zwommen
om duikende ouders heen
in de vijvers rondom welke
zij allebei zinnen zochten
om niet af te wijzen
maar af te leiden
van blijkbaar
blijvende verlangens
alsook
zo’n zangvogel…
Waterval
hartenkreet
4.5 met 22 stemmen
1.243 Daar waar de rivier zijn einde vindt
Dat is het punt waar jij werkelijk begint
Vloeiend ga je over in een vijver
Geschapen als de vrucht van je eigen ijver
Jij, een rustgevend onderdeel van de natuur
In jouw nevel verschijnt een regenboog op 't zonne-uur
Ieder jaargetijde pas jij je aan
Toch blijf jij zo jaar in jaar uit bestaan
Jij bent…
Haiku
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
914 Stille vijver
Geheimzinnig en donker
Zo diep als de nacht
De eenzame bloem
Verloren tussen het gras
Ik wil je vinden
Het zingende woud
Zwefend op de melodie
Zoek ik naar het pad
Bewegende wolken
vormen veranderen steeds
hetzelfde toch nieuw…
Mijn mooiste plekje
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.529 Eendjes in de ronde vijver
brood gevoerd door kinderen klein,
ik mag mijzelf gelukkig prijzen
als ik daar in dat park mag zijn.
De schaduw van de hoge bomen
beschutting tegen de felle zon,
lekker luieren met z'n tweetjes
'k zou willen dat het altijd kon.…
Zelfbeklag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.319 dansvloer knarst
Onder het hees gebulder van narren
Die het jaar uitzwaaien
Ze zit op een barkruk genageld
En toch wrik ik haar los
Met een koevoet als het moet
Draag haar naar de grote markt
Til haar op de hoogste sokkel
Waar de helden van de Gulden Sporenslag tronen
Meer en meer krimp ik in een huls
Dolend van deemoed
Vind ik de vijver…
ONBEWUSTE AVOND
poëzie
3.3 met 10 stemmen
3.980 Van 't lauwe kroes doorgeurd ligt om de vijver loom de lucht
Op de vondel staat een late zwaan
Zo eenzaam is niet één van ons en roerloos
Niet één van ons laait zo hartstochtelik een vlam
zich toewaarts als dees' rode beuk
Van 't gipsen beeld dat tans in de schaduw staat
- alleen een gipsen garve…
Verbroken stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
581 De verbroken stilte, als een zwaar gewicht,
hangend boven de vijver, als een soort mist,
neemt de wereld in zich op, niet als gedicht.
Maar als verhaal over wat de wereld ooit zag,
wat de wereld ooit deed en zich heeft vergist.
Alleen de dood bleef achter, met een lach.…
beroerd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
724 ]
op de brug over de vijver
hielden ze halt
zie die dikke karpers eens
[ ik schreeuw! hoor je me niet?
neem het andere pad! ]
zit je nog lekker?
deken over je benen?
kom dan gaan we
een kop koffie halen
[ ik wil thee en nee!
ik wil gewoon naar huis,
hoor je me?
hoort hij mij?
haal me hier uit!…
treurwilg
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
509 ze staarde lang
door de sluier twijgen
naar het water
waarin ze wou verdrinken
in vergetelheid
de avond was gevorderd toen ze
besloot toch maar naar huis te gaan
in het voorbijgaan
streelde ze de ruwe bast
hij heeft de laatste storm niet overleefd
de stam geknapt door een brutale windruk
de trotse kruin verdronken in de vijver…
Toegepaste Goniometrie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
586 Behoedzaam zwemt ze in de vijver rond,
een moeder die gebukt gaat onder zorgen,
gevaren vrezend, al dan niet verborgen,
met negen gele pullen om haar kont.
Hij staat op dak de daalhoek te bepalen
waaronder hij zijn avondmaal gaat halen.
Adriaan van Dam…
Tuinfantasie - 5e tafereel
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
424 Toch voel je dat de boel is aangelegd,
ondanks de slanke bruine rietsigaren
zoals je ze ook aantreft langs De Vecht
en eenden die de vijver vaak bevaren.
De groene kalmoes langs de waterkant
en dotters met een kleed van gele bloemen,
de pluimen van de basterd-amarant
waar rond omheen de honingbijen zoemen.…
Vogel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
549 Als een vogel uit het zuiden
ben je teruggekomen
door stormwind en mist
om het voorjaar te vieren
in mijn tuin die je nog wist
met de eetbare lekkernijen
een vijver waaraan je je lest.
Ik hoorde van verre je fluit zo charmant.…
Goniometrie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
419 Behoedzaam zwemt ze in de vijver rond,
een moeder die gebukt gaat onder zorgen,
gevaren vrezend, al dan niet verborgen,
met negen gele pullen om haar kont.
Hij staat op 't dak de daalhoek te bepalen
waaronder hij zijn avondmaal gaat halen.…
Door het oog van een naald
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
734 Maar dan, valt er een steen in onze vijver.
Geworpen door iemand of door ons levenslot.
Ineens. Onverdiend. Onaangekondigd. Zomaar.
Vermomd als diagnose, pech of als kwade god.
Dan moeten we kruipen leren. Kruipen.
Kruipend door het oog van een naald,
vallen de schellen van onze ogen, en
leren wij zien wat puur geluk bepaalt.…
Karper
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.388 Dat niemand ooit de hele vorming van een ijsvlakte zag,
echt elke tel van hoe een vijver tot betreedbaarheid
stolt. Allicht is daar geen enkele totaalgetuige van, nu en
vroeger niet. Dat zekere raakpunt met
mensen uit eerdere tijden maakt hen plots nabij, alsof ze door
de troebele ijsspiegel naar mij kijken.…
met duizend armen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
557 zonder huis slaap je
buiten en ontwaakt met ogen
tranend van het harde licht
een mens zonder huis
koestert zachte dekens
een schuilplaats om in te huizen
wie geen huis heeft
kijkt door smalle kieren
kent de pijn van het vaarwel
zonder huis raakt
een mens verloren
in uitgewiste sporen
een mens zonder huis
loopt vast in vijvers…