730 resultaten.
ondertussen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
581 onder dik ijs heerst geen wind
geen geur. geen kleur. enkel
uitgevaagd pallet van pastel
als herinnerd. hoe er vissen zijn
traag zwijmelen als verstild. ze
doorzichtig zijn als nat papier en
water haast vaste vloeistof is
geworden. planten hun adem
stokken. hoe de lucht tussen ons
bevroor en ook de woorden tussen
onze monden.…
eens stopt van vijf tot negen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
814 eens van negen tot vijf
komt er, hopelijk ook voor jou
een zee van tijd
waarover je vrijuit kan beslissen:
ga dan tuinieren,
fietsen, dansen en zwieren
misschien ook
af en toe
eens vissen.…
Over een paar vissen heen gemeten
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
533 en overbodige punten op de agenda
De beamer komt goed van pas, want
die stond toch al lager in rang
Vingers en tenen
dansen een primitief ritueel
het torso waant zich een God
het is slechts
slaaf van het epicentrum zijn
water had era's geleden
reeds een net gespannen
wij nemen de uitgekiende boot
en slepen onszelf over een paar vissen…
Eindig en voor eeuwig
hartenkreet
4.7 met 29 stemmen
2.344 je ineens niet meer leven mag
Die dag blijft helaas voor ons, one to remember
Altijd gingen jullie daar je rust vinden
In een dorpje in zeeland, alleen aan een duinrand
Daar werd je gevonden met je hoofd in het zand
Zonder waarschuwing voor jou of beminden
Het was onverwacht, wat je noemt overmacht
Nooit meer, in dit leven, zou je gaan vissen…
-op Visser van Ma Yuan-
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
999 Zojuist werd het net
Opgehangen
Schilderij van dode paling
En stikkende zoutwatervis
- Eerder een collage, eigenlijk -
Weer uit het water
In de lucht, boven
De boot waar het al weken
Regenachtig miezert
Getrokken als zoutwaterthee
vissen over boten vliegen
Vogels onder dekken duiken
En de visser zeker weer
Gedwee naar zee?…
Meerstemming
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
5.297 Kikkers kwaken hier ongestoord,
een reiger ligt op de loer,
vissen zwemmen lustig voort,
op zoek naar lekker voer.
Waterlelies drijven op het water,
vogels vliegen heen en weer,
op de vlucht voor een kater.
Zelfs met miezerig regenweer,
kiest een eend met luid gesnater,
het water van dit mooie meer.…
Smekende ogen
hartenkreet
4.1 met 23 stemmen
1.540 Blub blub zegt de goudvis
Met ogen groot en verschrikt
Zijn vissen intuïtie op scherp
Iemand heeft het op hem gemikt
Een enorm gat in de vissenkom
In één tel is hij zowat gefileerd
En ook nog met brute kracht
Op de keukenvloer gelanceerd
Blub blub zegt de goudvis
Kijkt met smekende ogen omhoog
Komt iemand mij nog redden
Het is me hier…
'Water als ik groot ben'
hartenkreet
4.0 met 17 stemmen
686 Rivier die je bent,
stroom op, stroom af, kolk,
vloed, eb en weer vloed,
wat 't met me doet,
zien alleen de vissen.
Zilveren deken,
zo achteloos, zo zuiver, (al ben je vervuild)
vervuld ben ik,
van de emoties die je toont.…
Avondland
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.355 paarsberookt mijn lucht
zijn afgeschenen podium
de sliert die gedag als
verwelkende boterbloemen zegt
aan de nachtegalen ruiselaars
van leeglekkend wilgenhout
aan de haren van moeder aarde
waar vissen zweven en wolken
heiligschennis zijn
aan de uitgeschoten mensenknollen, hen
laat hij hun betraliede winterkoppen houden, hen
laat hij…
vaart
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
876 over de woelige huid van de diepe oceaan
met enkel de onmetelijke stolp boven mij
zo schommelt mijn broze bootje
op het ritme van de wind het leven voorbij
voortgedreven, gestuwd, overstelpt
door vergezichten, landschappen allerlei
aquamarijn tot indigo,exotische kruiderij
zwemvogels en vliegende vissen ongeteld
hier en daar, waar wuivende…
de reiziger
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.029 De reiziger staat stil
Zijn blik overwelft de gehate vlakte
Hij wikt de taal van zijn geheugen
Het lied des vaderlands
De reiziger leeft in gemeenschap
Met auto, bus en trein
Groet de nederige passanten
En de bloemen aan het venster
De reiziger is een held gelijk
Loopt gezwind over het water
Peilt de weemoed van de vissen
En de achterdocht…
Een vreedzaam volkje
gedicht
2.3 met 26 stemmen
9.781 En sinds de planten
uit hun wortels springen van de doogte
's zomers, heeft een karpersimulator
de smaak van de bedroefde vissen
doen vergeten. Een enkeling van ons
klaagt na de schrale bonenmaaltijd
in het najaar zachtjes met zijn kont.…
Tot de kern
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
632 geef mij die appel, ja die ene
ik zal hem eten, weten waarom
Sodom en Gomorra niet op één dag zijn gebouwd
of moet ik daarvoor een voettocht
maken naar Rome
mijn rugtas puilt uit van de zonden
er kan geen wijn of water meer bij
ik wacht op regen en vliegende vissen
misschien wat manna voor morgen
maar eerst die appel, die ene
laat mij…
Joie de vivre
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
597 als ik kon
zou ik je stem uit de vijver vissen
bemint op zachte snaren
vol van klanken in vrouwenoren
aan een stille blauwe hemel
wil ik je toezingen
jouw naam
geeft poëzie aan ‘t leven
dat laat mij geloven
langs de dreven van flora en fauna
van het seizoenbeeld, van adem
in een stille ruimte
en aan het kind in mijn ziel
zal ik zeggen…
Een vreedzaam volkje
gedicht
3.3 met 3 stemmen
7.422 En sinds de planten
uit hun wortels springen van de droogte
's zomers, heeft een karpersimulator
de smaak van de beproefde vissen
doen vergeten. Een enkeling van ons
klaagt na de schrale bonenmaaltijd
in het najaar zachtjes met zijn kont.…
dryaden en natuur
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
529 wat schapenwolken in ‘t verschiet
zien stoere bomen pootje baden
onder ’t waakzaam oog van mooi dryaden
en die willen in hun wereld nooit verdriet
het water van de plas zo mooi
met kleuren van azuur en blauw
de vissen vinnig, de kauw zingt rauw
hier valt alles in zijn plooi
elk plaatsje op deze aarde fijn
met bomen, water…
Terug bij mezelf
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
541 De wind is ijzig
het beneemt me de adem
laat de tranen
over mijn wangen rollen
terwijl ik tegen de stroom op
moet roeien
rondom vissen strooi ik het brood
boven de donkere
golven de blauwe hemel de
hongerige meeuwen
maken herinnering wakker
het gekrijs
de pijn
in tweeën verscheurd te zijn
ik kijk naar de draaikolk…
Golvend meegenomen
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
567 Golvend meegenomen in de stroming van de zee,
stromen mijn gedachten golvend met mij mee
En vogels vliegen door mijn hoofd gestoken in de lucht
Zij stelen mijn gedachten maar de vissen geven ze terug
Zo zal ik blijven zwemmen met gedachten om mij heen
Totdat ze weer bezinken en laten mij alleen
Als ik duik in de diepte tot de bodem van…
Oude jas, nieuwe tijd
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
684 Als vissen konden praten
en bomen konden lopen
als mensen zouden zwijgen
dan hoor je vogels lachen
Als Onze Vader
die in de hemel zijt
op aarde terug zou keren
krijgt hij spijt van zijn schepping
Iemand valt van zijn geloof
een ander valt van zijn stoel
de stad is blind en doof
hoop raakt zoek in het gewoel
Niets is wat het lijkt…
Gisteren
gedicht
3.4 met 47 stemmen
36.628 Vissen zwommen er keurig omheen.
Het was of hij zijn bril maar weer
had op gezet: dwars door zijn gesloten
oogleden keek hij naar de wolken.
en naar mij. Al was hij toch al bijna
5 jaar dood, hij was nog niets veranderd,
vond ik.
Toen hij 84 was raapte hij staande
op zijn handen met zijn mond
een muntstuk op van de grond.…
NORMAAL
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.186 normaal, wat vrienden rond een open haard
een galerie vol beelden
een merel bij de kriekentaart
een kind dat zich verveelde
normaal, een doodgewone zaak
een visser die zijn net leegt
twee vissen aan dezelfde haak
een krab die nog beweegt
normaal, zo'n alledaags woord
als leven en eten met elkaar
niets dat de rust verstoort
en bij het…
Woordenschat
gedicht
3.7 met 31 stemmen
14.873 't Is wonderlijk om als een omnivoor
De woorden op te kunnen vissen uit
Een zelden aangesproken reservoir
van taal, een zwarte bron die zich ontsluit
Zodra je in haar mijnengang afdaalt.
Daar sluimert alles wat je moeder zei,
Daar zijn de woorden uit je jeugd verdwaald,
Daar is de taal nog nieuw en vogelvrij.…
Languit...
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
983 Elders zit een man te vissen
Heel ver weg hoor ik geluid
Iemand staat zich op te frissen
En ik lig hier fijn languit...
Hier, hier kan ik honderd worden
Hier, zo rustig, zo sereen...
'k ben zo heerlijk kalm geworden
gewoon, met niemand om me heen...…
de tijd glijdt, en snel
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
687 waar is nu dat ventje
met zijne leeren laarzen
dat kwam vissen en zingen
in de vijver van onze hof
het groen wordt stilaan bruin
geen gras dat nog wil groeien
en het mos dat welig tiert
van eigen belang en meer
de herfst was onmiskenbaar
daar, de kat heeft het verteld
in grommig gespin, de sporen
in diverse huid gegrift
staat de winter…
Metamorfose
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
901 Weldra zingen de engelen
een triomflied vol vreugde
springen vissen uit het water
vormen hun vinnen vleugels
en vliegen zij ijle hoogtes in.
Weldra branden alle duivels
een bitter vuur van woedende wrok
duiken ze als vogels het water in
zonder kieuwen om te zwemmen
een stikkende nood verdrinkend.…
Moe
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.754 Ik droom met de lieve vissen in het diepe water
en ik droom met de lieve vogels op de takken.
Als ik wakker word dan neem ik even
een beter-worden-pil
met een glas water.
Maar zal ik ooit beter worden,
IK BEN BANG VAN NIET
Niet in dit leven.
Maar wel in de slaap en in de nachtdroom.…
Prediker
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
756 Oh prediker
tot wie de vissen spraken
om wie de broden liepen
u bent de heerser over zon en zee.
Voor u,
slechts voor u,
gaat de zon op.
Zo bent u niets,
gelijk u alles bent.
Lucht én leegte.
Was uw aangelijnd,
en uw halsband vol nare spijkers,
dan nog droeg u het lijden
vol trots en gratie.…
Aanbod
gedicht
3.6 met 9 stemmen
6.703 Dat ik graag vis eet en veel lees
over vissen, dus waar ze van leven
en hoe wij van hen.
Verder een slank postuur,
afstand is geen bezwaar,
afstand is tijd en die neem ik
met iemand, met wijn erbij
en open haard soms ook
en graag mooi weer.
Jonger wel, jij dus, van hart,
longen enz.…
Water
gedicht
4.7 met 7 stemmen
7.363 ik draag boten over zee
ik golf ik schuim ik spat
vissen jaag ik door mij heen
zwemmers laat ik binnen
regendruppels springen op
spetters rimpels kringen
ik knaag gaten in een rots
vuur houdt mij niet tegen
dampig ben ik zacht en nat
of hard als ijs zwart en glad
ik schiet als hagel val als sneeuw
ik kabbel klots en klater
ik…
nieuwe wildernis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 het gekke is
dat we een dier zijn
tegelijkertijd zijn we
alle dieren in hoe we doen
we liggen doodstil
op de bodem en wachten
of we vermoorden
en verscheuren kinderen
we fladderen even snel
als de kolibrie bij een bloem
we eten dode vissen
gestrand door laag water
we geven een schop tegen
het kind dat door moet gaan
dat…