541 resultaten.
Spinnenhandel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
560 Ik zag je schrikken
geheel ontkleed
van al die strikken
je zag me sjansen
zoals het scheen
ik had nog kansen
je liet me voelen
want mensen weten
voor open doelen
ik hoorde roepen
omdat je dacht
dat ik moest poepen
je liet me weten
diep in jouw web
dat jij moest eten
ik kon niet weg
ik zat verpakt
en jij liet scheten
jouw…
Profielfoto
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 Bladerend door mijn foto's
koos ik de kleurige olifant
als mijn naambordje in het web
Mijn huid voelt elke vlieg
die met telepootjes op mij landt
alsof ik ooit beloofd heb
om voor altijd verbonden
te zijn met hen en voor hen
klaar te staan
Maar ik wil er zijn
voor wie het voelt trillen
wanneer ik op grond stamp
De vliegen zwiep ik…
wit
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
462 wit is de jurk
in het stille ochtendlicht
wit de wapperende vlag
uit de kapot geschoten muur
wit de woedende knokkels
van vastgesnoerde vuisten
wit zijn gevangen geesten
in een web van rokerige mist
wit is het gelaat
dat in de ijle verte staart
wit is het lege doek dat
wacht op beelden en pigmenten
wit de gierende storm…
Helder
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
581 wit is de jurk
in het stille ochtendlicht
wit de wapperende vlag
uit de kapot geschoten muur
wit de woedende knokkels
van de gebalde vuist
wit de gevangen geesten
in een web van rokerige mist
wit is het gelaat
dat in de ijle verte staart
wit het roerloze doek
dat leeg op beelden in pigmenten wacht
wit is de razende storm
die…
Heerbeestjesleed
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
364 “Nooit zal ik een vlinder worden
en het spinnen van een web
is toch van een andere orde
dan ik in mijn genen heb”.
“Mijn smart is onverdraaglijk.
Mijn nut of lot iets geks.
Minderwaardig ben ik”,
aldus sprak zijn complex.
Maar ach, daar kroop een bladluis rond.
Vergeten was het verdriet.
Het water liep in ’s heerbeests mond.…
Geschenk
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.115 Wanhopig telt hij bomen
langs het slingerende pad
zij wil het licht begroeten
warme stralen in handen gevat
grenzeloos vormen spinsels
dauwdruppels op zijn gezicht
zij kust zacht draad voor draad
het web, vlecht het wederom dicht
somber staart hij voorbij troost
zoekt zijn weg in de donkere nacht
roept verscheurd om warme adem
put uit…
Alleen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.214 Je gelaat,
Een schim,
Oplichtend mooi gevangen,
Droef van weggedrongen smart,
Achter je sluier,
Een ragfijn twijfelend web.
Vogels als trotse harpijen,
Blauwe bewakers van je angst,
Gulzige gasten
Aan de rijke tafelen
Van je leed,
Verstoren de eenvoud
Van je wezen.…
Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven
poëzie
4.4 met 25 stemmen
3.177 Ik ben de Scarabee, de Gouden Kever,
Aas niet op bloed, scheur 't web, veracht de Wever.…
De schittering van de hemel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
793 stenen van geluk
elke klinker op elkaar afgericht
dat resulteert in een uniek meesterstuk
het tafereel laten omspannen door sterren
die schittering naar de aarde stralen
niemand die hun weg kan versperren
waardoor ze met veel liefde worden onthalen
met gedachten in het geheel blijven hangen
mij naar boven laten blazen door wind
in een web…
Vlinders lamgeslagen
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
1.826 Het is nacht en mijn hart
Is gesluierd in diepe rouw
Bevangen van zoete pijn
Ik hield zoveel van jou
Dwaal door mijn gedachten
Probeer de mist te verdrijven
Gevangen in mijn eigen web
En herinneringen die blijven
Kleuren zonder geuren
Warme glimlach verdwenen
IJspegels op mijn wangen
Smelten door het wenen
Jij liet mijn leven stralen…
?!:
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
540 Niets te doen dan een spatie
De katten spinnen het web
van nog onontgonnen gebieden
ze denken meer dan ik weten kan
laten niets onopgemerkt vliegen.
Niets te vragen dan een antwoord.…
oudejaarsavond
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.989 hart
mijn stokkende adem
op het scharnier der jaren
roest en schilfers
is het dorre riet in het spiegelwater
verstilde kou en droog geruis
een stervend land
je uitademen witte dagen
even in de ijle vrieslucht
ze van je afschudden
op je tocht
door je eigen vreemde land
een takje in je hand
wirwar der struiken
als vriesbloemen
een web…
Aurora
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
555 Ik weef een web van licht
aan de hemel die baadde in duister,
de dag groeit langzaam een gezicht
en een stem aan verscholen gefluister.
Ik schenk kleur aan de druppel van dauw
die hangt in ’t ontluikende land
en schoonheid en kracht aan de vrouw
wier licht in de avond gestrand.…
Schreeuwend verlangen
hartenkreet
2.3 met 10 stemmen
1.867 Wacht dagelijks op die vrijheid
de vlucht uit de stramme verborgenheid
die me vasthoudt in een levensgroot web
wil terug naar het open licht
De hoop schaalt met wrangheid
het geloof gegeseld met wrede tegenslagen
de streken waar verdriet en pijn ronddoolt
verban ik naar verre oorden
Zomin als God ooit nederdaalt
’t geluk tovert uit gouden…
gedreven in contouren van waanzin
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
834 er niet tegenin
zweet laat zout achter op mijn gezicht
mijn keel lijkt dichtgebonden met een doek
de geur in mijn neus is alles behalve fris
een nachtmerrie gevuld met fel licht
armen en benen slaan om zich heen
niets kan de rust nu nog langer zijn
mijn hart slaat snel en gaat tekeer
ik zie mezelf, God, en ik ween
vluchtend langs het web…
www.gewicht.com
gedicht
3.0 met 27 stemmen
10.871 Gewichtloos
web voor wie gelooft. Het schittert
op een scherm. Uit de mobiel kwijlt
een ijle Beethoven. Wat je zegt raast
jaren rond de aarde, een pulserende
stroom noodkreetjes. 'Lekker chatten
met mevrouw Van der Geest in Australië!'
Geen leugen zonder waarheid, zonder
tijd geen verte.…
Het straatje
gedicht
4.0 met 13 stemmen
11.155 Trekt als een web
door bestoft licht over daken en
vrouwen, langs een hoofdje zonder
gezicht in de deur. Daar sta je
dan tegenover ons huis, warm en
verweerd. Jij, bijna onveranderd
in die ene tel op weg naar het
straatje, eeuwig vanmiddag.
----------------------------
uit: 'Antiek fluweel', 1997.…
Hoop de stille vennoot
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
486 Jack, zwarte schaap in de familie
is goudzoeker in de outback
bewijst zich zo in ‘n zware baan-
liegt in brieven over successen
gevangen in ‘n web van leugens
durft hij niet huiswaarts te gaan
Hoop, tegenspeler van de dood
dooft soms heel even zijn vlam
dan weer preukelt iets in de hoop
gaat Jack weer aan de gang
In een kwade nacht…
Spijt...
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
2.350 je voelt je nu in
mijn web gevangen,
maar mijn liefde en aandacht,
raak je steeds meer kwijt...
Ooit kom je vast wel weer
bij zinnen,
en zul je merken, dat
het verlangen niet overgaat...
zul je trachten, mijn hart
weer terug te winnen..
maar sorry lief, dan ben je
écht te laat...
Véél te laat...…
kennis en de gezamelijke schade
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
667 gaatjes vullen zich
tot een kleine zwarte brij
kennis
het is als een nachttrein
priemende zoeklichten
en al je gewicht erachter
om dan toch nog
te arriveren in een donker krocht
tevergeefs
het verwordt zo
het vergaren van rails
naar een uitval van licht
thuishaven of tussenstation
wie weet houdt het ooit op
het klossen van een web…
een nieuw begin
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
3.173 Vandaag gaat alles anders lopen
Een nieuwe stap die wordt gezet
Geestverruimend, nieuw en open
Niets wat me nog belet
’t Zal me heel wat moeite kosten
Om de ene stap te gaan
Maar ik hoop dat ’t me zal helpen
Los te laten, weer in de wereld staan
Jaren heb ik het verdrongen
In een web van veel verdriet
Dit gaat nu met rasse sprongen
Terug…
cirkel van het leven
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
977 De spin, nog maar net begonnen
aan haar taak, ontwaakt uit haar dromen,
vol zorg wordt haar web bereid
en in diffuus licht haar val gespreid.
Zachte parels van de ochtenddauw
noden lichte vleugels,
kom maar gauw, hier,
in dit mooie glinsterend licht.
Slechts een tedere aanraking
een kus, de val slaat dicht.…
In September
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 groteske inhaligheid
Allengs dieper dringt hij door
in het koninkrijk van loze gronden
alleen de onvermogenden doorgronden
het uit elkaar vallen
van oude idealen en wensdromen
De juwelier lapt de schoenen
voor de onderdanen van verval
terwijl aan de boezem van de zee
dorstigen ideeën voor later
moeizaam bijeen verzamelen
Uit rag en web…
Wanneer mijn moeder zorgt voor het eten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 ik vat haar met verliefde blik
en zeg haar van mijn diepste
vragen
als antwoord wordt ze stil
haar blik gaat in de verte staren
veel verder dan de keukenmuur
ze schudt haar hoofd, laat gas
opploffen, en zet de pannen
op het vuur
Ik ben pas vier
wat kan ik weten van wat
er in haar is
ik voel hoe onze grenzen
wijken
gevangen in een web…
Onverteerbaar leesvoer
gedicht
2.0 met 17 stemmen
10.567 Ik wist niet wat er zat in wat ik at
Toen internet nog niet zo’n draagvlak had
In heel wat voedsel schuilt het onvoorziene
En sinds ik vaak online ben, weet ik dat
Een veelgedeeld essay rond margarine
Verhaalde mij van lipo proteïne
Alsook dat margarine stof bevat
Die eveneens voor plastic blijkt te dienen
De wetenschap is op het web ontketend…
van mijn gedachten ben jij steeds de ruiter
gedicht
2.0 met 109 stemmen
20.917 van mijn gedachten ben jij steeds de ruiter,
jouw stilte is een web waarin ik sluimer
en al jouw spreken is veelzijdig zwijgen.
laten wij langzaam in elkander stijgen.
laten wij taal van elke klank ontruimen
en zo volbrengen wat wij steeds verzuimden:
een reis aanvangen naar hetzelfde zwijgen
waar echo’s in gedempte woorden dreigen.…
De spin en de bij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
504 ja toen, ja toen,
zag ik een spin in zijn web.
Het lot maakt wat zoet is soms
wrang; met het bitter sterft het
bijengezoem te midden van het
levende groen.
ja toen, ja toen
zag ik de cyclus van het leven
gesponnen in een aards netwerk
tussen het groen en het vermiljoen.…
En vannacht in de stenen stilte
gedicht
3.3 met 6 stemmen
3.435 En vannacht, in de stenen stilte
van mijn kamer, het huis op het eiland,
onder het web van sterren, de palmen roerloos,
kwamen die andere stemmen, Auden en Frost
en Elisabeth Bishop, Pound en Cummings
en Sylvia Plath, woorden op mijn schouders,
in mijn haren, tegen de ramen,
dichters, gedichten,
droombeeld, verhaal, getijden
van toen, ooit,…
ZE DOEN WAT ZE DOEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
373 de geur van een bloem
de vlucht van een vogel
de warmte van de zon
de mens met z’n eeuwige
woordengegoochel
een spin die in een boek
zijn eigen web ontspon
ze doen wat ze doen
omdat ze het altijd zo deden
zij zijn het die het langst
zullen overleven
ver voorbij de dagen van heden
omdat ze altijd dichtbij
wat ze zijn zijn gebleven…
Weeffout?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
428 voert,
niet te denken wat voor mij
eerder werd aangeroerd,
verteerbaar zal vergaan,
verplicht mij alles nog te doen
wat ik nimmer heb gedaan
wat ik kon weten zal ik
ook niet missen
zodat ik balanceren moest,
te beschouwen en te gissen
op het dunne koord in de eerste
en in laatste stap, blijf ik de
weeffout van een mythisch
web…