4042 resultaten.
IJZERLEGENDE
poëzie
4.3 met 3 stemmen
939 Wie zit daar langs de bevrozen straat
in witte mantel en blauw gewaad?
Wat bergen haar mantelvouwen?
Wat houdt ze tegen haar borst gelast?
Wat prangt zij zo warm met haar armen vast?
't Is Onze Lieve Vrouwe...
'Onze lieve Vrouwe van Vlaanderland,
wat zoekt gij op dit verwoeste strand,
van bommen doorwoeld en granaten?…
Overgang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Een nieuwe tijd begon met
het ontstaan van bewegende beelden
mensen hadden weinig te makken
van wat er in karigheid was
ze deelden
ze werkten van vroeg tot laat
het hield ze van de straat
Voor gezag hadden ze respect
die hadden meer intellect
tenminste dat geloofden zij
Door de ontzuiling werden mensen bevrijd
er was vrijheid om te zoeken…
Intocht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.578 Hij kreeg bijna tranen in de ogen
wat was het jaar toch snel vervlogen
de kinderen gegroeid, de ouders wijzer
opa's witter, oma's grijzer
Hoe hield hij van die mensen
en hun onstelpbaar vele wensen
Gelukkig zijn wij nog op tijd
en niet te laat
want zee en water waren minder veilig
dan de straat
het had gestormd,
de maan toch wel geschenen…
KEER JE OM
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
675 Als de zomer komt, kan je dwalen over straat
Kom, kom terug en keer je om, het is nog niet te laat
Gisteren op een paar stappen bij mij vandaan
zag ik je in de winkel bij de kassa staan
waar is de glorie van je schoonheid van voorheen?
je schittering en succes, naar ik meen
wie zou je nu nog willen helpen, als dat gaat?…
Don Juan Quichot
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
549 Na jaren zonder rijmdwang moesten er nu uit de hoge hoed rijmende tweeklanken worden geproduceerd, korsetten aangebracht, gesjord met dwangbuizen, klinkers werden uit de straat getrokken, een half dozijn eindrijmen werd volgestouwd met consonanten die elkaar verschrikt aankeken...
de lange o's en korte a's waren niet van de lucht...…
zo zin in zomer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
648 zin
zin in de zomer
elke dag zonnig
het leven vieren
vroeg in de ochtend al
in het groen zingen vogels
een wandeling lonkt
lopend door de dauw
begint elke morgen weer
de dag als een droom
ik heb zo zin
zin in de zomer
elke dag zonnig
het leven vieren
in een tuin vol bloemen
zacht gekust door de zon
geniet ik het ontbijt
de straat…
Vastleggen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
358 Zag plots boot,
waar bovenop een auto
terwijl ‘t kanaal niet zichtbaar
Dit kun je nooit navertellen zei ik
Dan zag ik een ster tussen ‘t gras
Alleen ik zag die
omdat de druppel mij precies
reflecteerde
‘k probeerde, fotografeerde
Toen we terug
liet vriendin in onze straat
ook een hoge muur van bramen zien
Ik kom met mijn bakje hier…
Een cadeau van licht en lucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
317 Dus strooit hij dit jaar
geen pepernoten alleen,
maar ook vertrouwen, begrip,
en een open deur in elke straat.
Voor alle Nederlanders
en alle Medelanders:
mogen we elkaar vinden
in plaats van verliezen,
mogen we elkaar zien
in plaats van meten,
en mogen we
in een wereld die soms hard klinkt
de zachte plek voor elkaar blijven.…
Als het lood verdwijnt
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
256 De oude muren vallen om,
de straten leren weer marcheren.
De drukpers bracht het vrije woord,
maar ook de oorlog en het vuur.
Pamfletten joegen mensen op,
hele landen brandden uit.
De krant kwam met de telegraaf,
de leugen reisde sneller rond.
De massa trok al zingend mee,
recht de loopgravenmodder in.…
Slachtveld
poëzie
4.2 met 12 stemmen
4.926 Zij trokken uit, ik zag ze door de straten,
Het was bij avond, in de Seine-stad,
Of was het in Berlijn, of hoorde ik praten
Londens, in de straat, die ik vergat?…
Het milieu, komt het goed?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Het is de laatste zaterdag van september
in het jaar des heren en dames 2019
het miezeren is overgegaan in regenen
in hard regenen met bakken uit de hemel
ik zie het water neerkomen op de dakpannen
van de daken aan de overkant van de straat
waar ik op uitkijk en sommige huizen overheen
ik zie ook damp van de dakpannen komen
en vraag me af…
Blikspuut ?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
825 en dat is echt geen plicht
Kerels van bijna twee meter en meiden ook zo wijs
ouders willen ook nog steeds meedoen
een beetje strammer, een beetje meer grijs
Even terug naar die tijd van toen
Van de week aan tafel was het weer zo laat
knipogend naar elkaar : "Mam, mogen we buiten spelen"
ach toe, mogen we nog even op straat
we zullen echt…
Storm
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.322 Nu vlucht ik voor hem de woestijn in
droogte die aan de stadsrand knaagt
de straten in, het grijze moeras in
waar de storm bedaart.
Vruchteloos verwacht ik het verval
de inval die je bewaart en bewaakt
voor het ontwaken.
Alles blijft gebeuren.
Zoals de geniepige moordenaar
een aanslag beraamt op mijn adem.…
Winter 2002
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
4.562 naar de tijd op de kerktoren
Dan denk ik weer een uur voorbij zonder jou
Dan voel ik me leeg en verloren
Ik heb de winter niet eens zien komen
Ik heb de herfstbladeren niet zien gaan
Voor dat ik het wist waren ze van de bomen
Mijn leven heeft 2 maanden bij jou stil gestaan
Nu in de winter zal mijn hart opnieuw bevriezen
Net als de straten…
Liefdes uur
poëzie
4.5 met 19 stemmen
3.074 De zilvren stroom leidt als een zuivre straat
weg in het nevellicht azuur;
en morgens zingend hart, de leeuwrik, slaat
uit zijn verdwaasde keel
wijsheid die geen betracht en elk verstaat,
vreugd zonder maat,
vreugd zonder duur...
Hoe laat is 't aan de tijd?
't Is liefdes uur.
Hoe laat is 't aan de tijd?…
De Dankbare Zoon
poëzie
3.7 met 19 stemmen
3.480 Wanneer Papa uit wandlen gaat,
Neemt hij ons dikwijls mee
En reciteert soms over straat
't Sanscrities a, b, c:
En, als ik 't hem dan nazeg, ik
Dan lees ik in zijn vaderblik:
'Ik ben ontzaglijk in mijn schik.'
En daarom is mijn vast besluit,
O dierbaar ouderpaar -
Dat ik, ofschoon uw jongste guit,
Uw meekrapkleurig haar
Nooit grijs…
Pa
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
2.045 Laat je borst zwellen
Tot het hemd scheurt
Tot de knopen wegrollen over de vergeten straat
Naar het raster van de riool
Pronk met jouw deinende buik
Kijk naar me
De wijzers van de klok vermalen me
Wanneer is me het moment ontglipt?…
Mijn volkslied voor Nederland
gedicht
4.4 met 20 stemmen
7.451 Land waar het hele volk
de taal van Sjeekspier blaat,
thuis, in de trem, op straat:
Guts, man, with what for idea
come you now up the proppy,
We are so by the tide, niet,
kwestie van coppy coppy.
Refrein
Land van de massamens
die elke zomer vlucht
in blanke kèrrevèns
naar Franse autowegen,
de polder ver ontstegen.…
op weg naar Hernehim
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.186 regen
een hemels degen
houdt mensen van de straat
ik voel me veilig onder de plu
maar stap in een plas nonderdju
was al verlaat
en na een uur van verdwalen
neem ik lijn veertien naar Zeeburg
om toch nog op tijd ergens het begin te halen
vraag me af of hij wel gaat
veel trams passeren
maar de zondag kent een ander ritme
mijn lijn rijdt…
HET ZIEKE KNAAPJE
poëzie
3.5 met 15 stemmen
2.972 Eens woonde er in een nauwe straat
Een knaapje, zwak en teer:
Hij lag er met verbleekt gelaat
Op 't eenzaam ziekbed neer.
Hij lag er sedert jaar en dag,
Waarin hij zon- noch maanlicht zag;
En toch, bij al zijn zielsverdriet,
Hij klaagde of morde niet.…
scheepsfeest zonder einde
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.627 de scheepsbel luidde voor den wende
haast u dichters narren van de wallen
tweeduizend-en-zeven loopt ten ende
neemt waar uit verre verten tot naderbij
flitsen chinese vuren verstommende knallen
spreek aan neem mee de eerste de beste
rock&roll op straten maak plaats opzij
op weg of tafels als het maar zingt en vrijt
klink wel en breek de glazen…
Kerst 2008
hartenkreet
2.7 met 33 stemmen
3.707 Riante villa’s mooie bungalows
dure flats, eengezinswoningen
waar de warmte van uit straalt,
toch zijn er weinig mensen die
zich druk maken, over hen die
Kerst vieren op straat.
Het zal je kind maar wezen,
die met Kerst moederziel alleen,
dit feest moet vieren.…
Camoës’ thuiskomst
poëzie
3.9 met 9 stemmen
4.275 Na zeven dagen in de stad gelaten,
Door niemand vergezeld, gingen wij saam
Als geesten overdag door vreemde straten,
Geen juichend volk, geen vrouw wuivend aan ’t raam.
Aan ’t hof wist niemand meer van onze naam.…
slapen bij louis
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
1.860 Wakker nu, mijn vuil verdwenen
Ik babbel rustig koffie met Louis
Ik prijs zijn netheid, terwijl ik zie
Hoe daar mijn volle asbak staat
Meer koffie nog, en meer wat loos gepraat
En dan op straat
‘k neem opgelucht de benen
Het is augustus, jij komt en eet op mijn balkon
Ik toon je hoe schoon mijn alles is
geen droom of doen of denken mis
geen…
Vierde akte/ parallelle aarde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
863 De wereld is dood
in fractie van een seconde
ze heeft de keuze
van onvermijdelijkheid gemaakt
de keuken laat
een levenloos wezen achter
in een polsslag
reist ze een miljard lichtjaar
en flitst weer tot leven
Groen is blauw, geel is rood
zwart is wit met grijze strepen
bomen hangen ondersteboven
huizen zijn glazen kubussen
straten zijn…
het paleis der
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.162 jij daar,
onschuldig is je blik
je wordt langzaam wakker
hij zingt nog steeds die indiaan
die shamaan
die arme stakker
die oerwil, die opnieuw tot ons kwam
die wereld die wij opnieuw willen beleven
creëren tot ver na de knal
wij die tot de sterren zingen
die de sterren tellen
zolang de haat maar door blijft gaan
met marcheren
door straten…
Hangen, zitten, staan en liggen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
702 Op straat.
Het kostte een jaar van z'n leven.
Hij trachtte er zin aan te geven
en dacht: 'Het wordt tijd
voor een lekkere meid.'
- En het is niet bij denken gebleven.
Al spoedig ontmoette hij Sjaan.
Het werd hangen en liggen en staan:
hij hing aan d'r lippen,
ze lagen te wippen
en stonden elkander wel aan.…
Zij zeggen
poëzie
1.8 met 9 stemmen
3.004 De honger nijpt, de pest ontvolkt de straten,
Uw kroost ligt krank en worstelt met de dood:
Verbijt uw leed! Wat zou uw bidden baten?
Geloof hen niet, en klaag aan God uw nood.…
De verlaten vrouw
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.525 En achter bleef een, met de straten
Ener vreemde stad tot haar deel,
Wier ziel gij zó murw hebt gelaten,
Dat zij waakt met geloken scheel.
Want het droge gewarrel der blaren
En de koorts van hun roestige rood
Langs de stenen is als 't schurende waren
Langs mijn slaap van een talmende nood.…
Perceptie
gedicht
4.7 met 3 stemmen
2.449 Nat zijn de straten rond mijn reis. Wat wil ik?
Tranen als olie, straf, verlangen naar straf.
Het gebeente, het geknekelte van bomen, reumatisch
en geborneerd vadert, de laatste, om die actie.
‘Ik geloof alles wat je zegt.’…