5637 resultaten.
Bijzonder
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.199 Wolken of een blauwe lucht
Of de plant met hun vrucht.
Alles is zo mooi gemaakt
dat heeft mij diep geraakt.
De zon die op en onder gaat
Waar niemand bij stil staat.
Een wandeling door het bos
Maakt veel los.
Wij verstoren de natuur
Dat maakt me overstuur.
Zo mooi zo bijzonder
en gaat zo eronder.…
oudejaarsavond
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
688 oud
ze hangt wat schuin
haar ronde ogen gesperd
in diepe trance verzonken
deelt ze haar zoveelste intimiteit
met haar dobberende kompaan
buiten heerst de mist die
als witte ouderdomsdeken
zich ontfermt over de resten
van alweer een jaar voorbij
met vuurwerk om middernacht
de vrouw kabbelt verder
met haar trouwe speeltje
en in de wolken…
Ik ben van u zo verre
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.999 Ik zei het aan de oostwind
Die ’t aan de wolken bracht –
Ik zei het aan de sterre
In stille, diepe nacht.
O Vogels, winden, bloemen,
Zegt heur dat woord toch niet –
Wie weet of zij niet spotte,
Niet lachtte om mijn verdriet?……
Suikerzoet
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
735 Voor de tijd verloren ging,
schommelde jij op
de zelfgesponnen wind
Blootsvoets ontvouwden zich
duizend sterren op het gezicht
van het kind
Hoger, steeds hoger
kriebelden jouw tenen
de pasgeboren nacht
Suikerzoete wolken
glimlachten vertederd
om jouw hemelse lach
Eindeloos zoefde
de maan mee langs
jouw wapperende haren…
bloemen groeiend uit vergetelheid
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.254 ik heb op wolken gelopen
mijn lichaam in de zon
sterren voor het grijpen
geluk dat niet op kon
je gaf me lente met
de smaak van eeuwigheid
er bloeiden bloemen
groeiend uit vergetelheid
we zomerden in warmte
met lange dagen zon
donker koelde onze huid
verliefde krekels zongen luid
we deelden in de oogst
van bontgekleurde herfstdagen…
Heerlijke gedachten..
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.554 Zwevend gaat je naam door mijn gedachten
Soms schrijf ik hem zomaar even op een klad
Als ik mijn ogen sluit zie ik je in zwarte nachten
Ik wou stilletjes dat ik je zomaar even bij me had
Als ik omhoog kijk naar de witte wolken in de lucht
Lijk ik je gezicht te zien en je glimlacht naar mij
Dan weet ik dat ik in verliefdheid naar je zucht
Mijn…
te lang
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
785 het praten kwam later
jaren na het lopen
op wankele beentjes
die dag nadat jij me droeg
op schouders van liefde
aarzelende woordjes
om jou te roemen
man van mijn wereld
toen nog vol ontroering
in een wereld vol liefde
droeg jij een kind op wolken
dromen voorbij de horizon
fier en trots die lach
bij elke vertederende blik
geschonken…
vlammen vertellen uit vuur zijn verhalen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
740 de vagebond
streelt bergen rond
werp duister in ravijnen
vingers van zijn handen
slijten jarenlang de tanden
van scherpe bergkammen
zijn mantel wappert over
heuvels en in dalen vertellen
vlammen uit vuur zijn verhalen
zijn armen zwaaien en
draaien de wereld wijder
hij is de bevrijder van de wind
blaast met wangen vol
de wolken…
Scheppingsverhaal
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.993 Gods kind had blokken in zijn boezelaar,
Waarmee het in de wolken had gespeeld.
Maar toen zij op wou bergen, moe, verveeld,
Zag ze in de doos en wist niet hoe ze daar
In passen moesten, keurig ingedeeld.
Want God was streng, maar sliep - dus geen gevaar.…
Zwanenzang
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
606 Toen met de herfst de wolken binnendreven
Kwam daarmee het verval in hem op gang
En ’s winters wordt zijn zwanenzang geschreven.…
schaduwen
netgedicht
3.2 met 44 stemmen
28.744 zonlicht klaterde overvloedig de ochtend in
het kleine meisje met de bal danste door ‘t gras
(ik droomde nog, dat ik dat was) en vlinders
waar je keek, het leek een spel van regenbogen
witte wolken wiegden langs strak hemelblauw
schaduwen bereikten de fietser langs ’t water
hij voelde het niet, pas later (toen de regen viel)
en de uitweg al…
het zeetje zingt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
676 Maar waar
verlangens vliegen in de wolken daar
blijft enkel lichaam achter in het sop
van zand en zee, een lijk in notendop,
een lege schelp met losgewapperd haar.…
want sterke vrouwen baarden
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
873 grijze wolken jagen
weerbarstig buigt het riet
regen daalt met vlagen
een einder is er niet
donker land gebeukt
door woeste krachten
verzet met hand en tand
toont meedogenloos verachten
geen harmonie maar grof verzet
weerspannigheid en grote moed
dat heeft het land gered en
maakt karakters zichtbaar goed
de mens uit deze aarde
vertoont…
Met de zon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.220 De komst van de winter,
een melancholische zucht alsof gisteren
het gras groener was en
een wolk, het overdadig kussen van de zomer,
passioneelprille liefde.…
Voortgang
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
718 is het dan voorbij
ligt de klim nu achter mij
gaat het verder bergaf
richting een grijs dal
een open graf
waarin leven slechts wacht
op het verlossende eind
nee
het is nog lang
geen eeuwige nacht
voor ik ga kwijnen
verdwijnen als in een dikke mist
ontvlamt mijn haard en baart mijn brein
verstilde wolken van verwondering
word…
Herfstwandeling met broeder Lucas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
514 kleur ons een weldaad doet
zo verlaten we de kloostertuin
herfsttinten strelen onze ogen
je kunt goed zwijgen zegt hij
dat is een kunst, van God gegeven
als we stil zijn
is er een wacht voor de mond
want soms in ons spreken
praten we onze mond voorbij
hoor en kijk toch eens zegt hij
alles spreekt voor zich bomen
bloemen, vogels, wolken…
Je flirt elke dag
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.071 Want jij raakt
elke dag weer
de harten van
de bomen en planten door
aan de wolken
hun overvloedig water
te vragen.
Jij tilt elke dag
de bloemen liefdevol op
om ze te laten pronken
met hun schoonheid.
Elke nacht vraag je
de sterren en de maan
te waken over al dat moois
wat op je leeft.…
Avond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
660 Een schaduw trekt over haar gelaat,
wolken die de zon verdringen,
zij kijkt naar foto’s die haar omringen,
de dagen gaan in eendre regelmaat.
Een zomer die verloren gaat,
de zon gaat onder, het wordt al laat……
Uit de diepte
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
625 tijd geen gewaar
Nooit moe
’t landschap aan de rand
Snoven het leven
Jij en de rivier dreven
Doake langs de waterkant
Je jeugd waar naartoe
Drijfhout brand
Duden roken
Je kop verbrand
Eendenkroos in je haar
Je Wereld zonder gevaar
Koemist over ’t land
no nintendo
Aan school het land
Leven in de uiterwaarden getto
Dagdromen wolken…
Voel me
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
599 Vang me met jouw woorden
zoek me in het open veld
hoor ik jouw akkoorden
door vogels verder verteld
Vind me in de wolken
die vertellen hoe het was
onderga ik graag jouw schoonheid
in het veel te hoge gras
Verf me op linnen
schrijf me in het zand
begroet ik je met zonnestralen
of druppels van hogerhand
Voel me op jouw lippen
door '…
Een dromend kind dat met de sterren speelt
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.363 Een dromend kind dat met de sterren speelt,
En lacht en reikt en tast met beide handen
Naar ’t blauwe niet te vatten stromend beeld,
Verschenen aan de weke hemellanden;
Een stille dwaas die in zijn waan verbeeldt,
Dat hij kan groeien naar de hoge wanden
Van ’t eeuwig ruim en daar zal kunnen randen
De wolken aan, waarmee de zonne speelt.…
Voorbij de huid
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
646 lijf samen
dicht tegen mij aan
de warmte deed mij
nachten en dagen overslaan
nimmer zou ik jou
in mijn dromen laten gaan
ik geloofde dat de zon
mij wakker kraaide
en mijn liefde voor jou
zacht spinde
in mijn heide stille huis
werd ik het meisje van zestien
en al het innerlijke gespuis
liet ik achteloos varen
het waren mijn wolken…
nieuwe start
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.629 de sleutel is uit het contact getrokken
de motor is uit
een grote beslissing, maar een wijs besluit
de ronkende wolken zijn in rook op gegaan
de sleutel is vervangen
ik heb hem opnieuw in het contact gestopt
nieuwe energie bij geladen
dat het portier open laat slaan om een nieuwe weg in te gaan
zet hem even in de achteruit om het pad…
oeverloze mens
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.000 zijn dwergen
die aan het grootse appeleren
wij banen ons een weg
vanuit een stoel
waar we onze dromen projecteren
wij hinkelen achter
op onze hoogtechnologische benen
wijzend naar de buitenmenselijke einder
vol epossen van vuurstenen tot androïden
ooit bemannen wij de regenmakerlasers
van op onze droomeilanden
ons ozonrijk boven de wolken…
Eenvoudig wonderen
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.144 Zie tussen witte wolken
stralend blauw
op aarde tussen schaduw de zon
avondschemer in duister overgaan
’s morgens de kim vol vlammen
heel de wereld is nog steeds één wonder.…
Venezia
gedicht
2.9 met 29 stemmen
11.833 Roze rust het water in de Rio,
Violette wolken drijven
in de Rio
Grande in de zon.
--------------------------------------
uit: Gedichten 1946-1984, 1985.…
Gedichtendag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
429 honderd meter
poëzie
ligt er
tussen mij
en de kleine
winkelgalerij
witte tandartsassistentes
die in het laatste tegenlicht
kleumend met de armen gekruisd
wolken rook uitstoten
zeven oude bomen
niets vermoedend
van de kap
in stille overmoed
nog met kale armen
naar de hemel reikend
de diepe plof
van onze wijnfles
op de de bodem…
zo rechtstreeks uit mijn hart
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
741 lach
jouw prachtig mooie lach
die lach brengt mij zo dicht bij jou
wolken passeren in de lucht
maar jouw lach kleurt weer de hemel blauw
de wereld zoekt zijn kracht
laat mij die kracht dan zijn voor jou, mijn schat
hier en nu en nooit meer anders dan
een leven lang met jou, mijn schat
spreek in zinnen voor altijd
ik meen ze tot het laatste…
Broze schaal?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
621 De zon bebroedt de klei en aarde,
stileert de broze schaal van eigenwaarde,
op haar wolk speelt een ongedwongen kind,
wordt geraakt door het gevederd licht,
als duizend lampionnen in het duister.…
Hier groeit de hemel nooit meer samen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
809 Wij werden als wolken uiteengedreven
door donderslagen
die zich ongevleugeld
in het hart hadden genageld
Wij waren passanten
in een wereld die niet beter wist
dan dat jonge vogels
in dromen zouden nestelen
Jouw hand vouwde zich
in loyaliteit om mijn breekbare ziel
tot deze knakte in een orkaan
van het onbereikbare
Slechts de glans…