5854 resultaten.
Mijmerend
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
668 En dan komt het uur, waarom dan nog wachten
tussen gerieflijke varens leg ik mij neer.…
Zonsondergang (Kaap Soenion)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
406 Het schemert, we wandelen weg
van de stelletjes die net als wij
de zon niet hebben zien ondergaan
De picknickmanden zijn leeg
Jij pakt de schillen in, ik kijk
zogenaamd langs jou heen
zogenaamd zonder jouw aandacht
te trekken, wetend dat
onze huid gloeit naar meer
Jouw lichaam glanst
strak gebeeldhouwd
als een Griekse god
Ik strijk…
Aanwezig
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
536 Nog geen etenstijd, ik lig
jou te tekenen, jouw rug
het boek en de rode kaars
het bijna lege spiegelbeeld
We hebben genoeg van de stad
gezien vandaag en duiken
niet meer meteen op elkaar
ook al zijn we op vakantie
Even intens houd ik van jou -
kijkend, tekenend en voelend
hoe afwezig totaal aanwezig
jij bent, jouw blote schouder
die…
Havermoutpap
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
445 De haan tolt rondom vekelmanen
't Zijn krissen van é climanès
De mèlcoeur van de ha em es
Is mo barak der hectoranen
Toch is er maar één met een messie
Da's visserman ofwel piscator
Zee bee komt van ulanbaator
Reizend in haar lege flessie
Een vrouw zich noemende een schrijver
M/v croquant als een man
Daar snap ik echt geen splinter…
lief
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
644 en toch twee, eigenlijk
maakt dat drie, doch wie die
derde is - ach ik kom die
persoon wellicht tegen
in mijn dromen dewelke
de fantasie passeren
waar ik me grootmeester
in mag noemen
lief, hoe lieflijk
steek jij in elkaar, je
volbrengt mijn Zijn
tot de goedheid die
jij dan weer koestert, ik voel
het wanneer ik mijn
oor op je borst leg…
De kleine tuinman
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
676 hier, een twijgje daar
net als mijn opa vroeger deed
die kon het goed, als je dat maar weet
ik hou zoveel van bloem en plant
ik graaf met mijn handen in het zand
en soms ga ik de planten water geven
tuinieren is mijn lust en mijn leven
vandaag kom ik er echter niet aan toe
ik ga naar het kerkhof met mijn moe
op het graf van mijn opa leg…
Weegschaal
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
733 Leg je woord eens op de weegschaal van het leven.
Hoeveel weegt het nog, misschien nog iets.
Met de tijd zal het slijten tot helemaal niets.
Je hart en je verstand blijven strijden,
te strijden om wie sterker is.
Het hart is hier bedrieglijk, vergroot het gemis.
Het leven zelf geeft antwoord.…
WAAROM IK TOCH ZOVEEL VAN NEDERLAND HOU!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 het innovatieve nieuwe
het splinternieuwe innovatieve
zoals land, landaanwinning:
de 2e Maasvlakte
de Markerwadden en wellicht zelfs in de toekomst
de Noordzeevlakte bij IJmuiden voor Tata-Steel
Maar ook het nieuw op het land
bij de boeren en buitenlui
maar ook in de stad
in de plaats Eerbeek
bij de JUMBO
met de HOLLEBOLLE GIJS
die lege…
Oproep aan de Schrijver
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
464 O schrijverke schrijverke,
waar blijft uw mare
Waar blijft uw matineus ochtendsonnet
Ging u weer na middernacht
pas naar bed
Ik zit naar een leeg blad
te staren
Wachtend op veeg uit de pan
of een wiets
Ge tart ons geduld, Theo, zo
wordt het niets!…
Osibisa
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
601 Op Google maps zocht ik het Nyosmeer
De stikvallei in centraal Kameroen
Ik liet het staan, ging toen iets anders doen
Weer terug op maps stond er geen letter meer
Wel stond het continent leeg
op de kaart
Een grote olifant die mij aanstaart
Met huidplooien - er stonden
namen in
Sudan Egypte Tsjaad Nigeria
Zuid-Afrika Malí Congo-Kinshasa…
Niets voor altijd
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
1.325 Zal ik woorden tussen lijnen schrijven
in de omheining van lege taal gaan staan
op verkleumde dichtershanden zitten?
Of mag ik vrij over de bladzijden bewegen
het luchtruim zoeken als een ongebonden vogel
de plek vinden voor poëzie waarvan de diepte mij ontgaat?
Waar niets voor altijd is?…
Herfstdag
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
762 Zet een volgende stap verder naar buiten ondanks dit onstuimige weer,
ga opzoek naar de laatste herfstroos en leg deze in de toekomst neer.…
De Auschwitz-pyama
hartenkreet
4.8 met 35 stemmen
799 auschwitz pyama's
overbelicht
verzamelplaats de zaal
voor wie het ziet staan
geschreven op de muur
met vuur
ik zal niet meer zien
de volle schoven
maar doe mij geloven
waarvoor ik dien
Profetie
losgeslagen
de rust verstorende
afgedwaald
angstig vol komen
strelingsfazes uitgedreven
tijd leert geloven
be-amen
voorbedachte
lege…
Als ik doodga
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
462 En jij blijft achter
met misschien een kater en een lege koekendoos,
maar ook met de gedachte:
die klootzak was gelukkig.
En ik ook een beetje…
De ‘gelukkige’ overlevenden I
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
474 Geen verdediging, bleef altijd zijn verweer;
hij werd veelvuldig geschopt en geslagen,
zijn maag was leeg in de cel, in die dagen
voor de uitspraak werd hij verkeerd
behandeld.
Onmiskenbaar de schuld,
dus onverbiddelijk de straf
na amper beraad, recht in het hart
voor laf en meervoudig verraad.…
Gooi het eruit!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
341 je longen uitschreeuwen in het Renkumse woud,
de Colmschater heide
de bossen van Deelen
met z'n verdomde schapen
en wilde zwijnen
roeken en kouwen en kleregeiten
martelende marters en
schuchtere reeën
lukraak om je heen slaand
naar skinny dive nimfen
en vluchtende vruchtbare
maneaterfeeën
tot je totalloss leeg bent
en…
Wat wil een mens nog lezen?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
279 We struikelen door zinnen,
vol beelden, leeg van zin —
ze glanzen even, vallen stil,
verwaaien met de wind.
Misschien wil men nog lezen
een woord dat adem heeft,
dat zacht in ’t donker fluistert:
“je bent niet wat je leeft.”…
Beerput
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
175 Daar moet je niet lopen
zegt oom, je weet het
zegt vader, je wilt niet
wegzakken in de stront
We durven tot aan de rand
van de kuil en verplaatsen
ons gewicht om de grond
te voelen deinen
De wc staat achter, tegen het huis:
een hok met een rond kijkgaatje
in de deur, op een put
die oom Sjef komt legen
De kuil doet hij samen
met de…
Stof
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
294 Als zand verstrooid door vele levens
Heeft U mij vanuit stof laten wederkeren
Ik ben door Uw vingers geglipt om het licht vanuit Uw duizenden lichtbronnen
te weerkaatsen
terug naar Uw alziende ogen
Laat mijn ego leeg worden als een woestijn
Verken de dorre plaats
Bewoon het en laat de zandduinen zingen
Maar laat Uw voetdrukken daar nooit…
Nachtmerrie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
295 Vannacht waren mijn gedachten leeg,
geen idee wat dit bracht te weeg,
sliep hierdoor een gat in de dag,
En ja, ’k heb weer een tevreden lach.…
Dat kutgevoel
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
276 De fles staat leeg op de tafel als een dode minnaar,
ik steek een sigaret aan met trillende vingers,
en denk aan jou – dat kutgevoel dat blijft hangen
als goedkope parfum in een goedkoop motel.…
dromen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
112 naargelang de nacht verder
mijn slaap bestrijkt met codes
uit een ver verleden, geeft
de seinmeester om het uur
een “ wake up call “ om de
blaas leeg te laten druppelen
boven het witte tijdvak dat
verzot geraakt is aan de vele
nachtelijke spoelbeurten
staande in het geëtaleerde duister
begeeft een schemerpas zich
weer naar het geschapen…
ons korte bezoek
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
225 maar wie dan wel
is vooralsnog een onopgelost raadsel
Wij mogen dan toch tenminste hopen
dat het hier om Grote Liefde gaat
zo eentje waar hij
nog jaren om grienen kan
zodat wij die lezen
lang kunnen genieten van
de abominab’le staat
van zijn liefdesverdriet
- of was dit niet
de bedoeling
van ons korte bezoek
aan die lege…
De bladerloze rij
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
30 De mond blijft dicht terwijl de tong tegen het gehemelte drukt
en speeksel dik wordt als de grijze lucht boven de eiken
woorden naderen licht en wit en strijken langs lip en wang
als speeksel dat over de open hand loopt en terugschrikt van de huid
De bittere smaak ligt op de tong zonder dat hij wordt doorgeslikt
de bomen staan als lege kooien…
Als op Aad'laarsvleugels
hartenkreet
4.5 met 39 stemmen
1.557 Zie, ik wandel met jou samen
op die smalle, steile weg,
Mijn beloften zijn ja en amen
en mijn hand is't die ik over jouw leven leg.
Ik wil je leiden stap voor stap
houd mijn hand maar stevig vast,
steeds iets hoger op die trap
maar, mijn kind, geef mij je last.…
voor mijn dag-lief
hartenkreet
4.5 met 17 stemmen
2.377 Of beter nog: hij kan me binden
maar ik wil door nu, zonder touw
van zijn mijn man zijn, ik zijn vrouw
van het alleen niet kunnen vinden
Ze kent de pijn van elke morgen
het lege huis, het lege bed
maar als ze praat dan is het net
of ze de twijfel heeft verborgen
Ze weet: gelijk komt altijd later,
alleen de twijfel is van als
en twijfels…
verloren vriend
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.598 de morgen in fluiten
ik draai mijn hoofd naar de zon
en denk aan hoe mijn leven begon
op mijn wekker zie ik dat het tijd is om te gaan
ik sta op en kijk naar de foto die ik zie staan
een foto van een bijzonder persoon
die leeft op een plaats waar ik niet woon
een plaats bij hem waar eerst mijn hart altijd zat
maar daarna kwam er een lege…
't Klokje op de zondagmorgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
705 De toren zweeg, de stilte teruggekropen,
de houten banken even leeg als voorheen,
de grauwtjes, de koster met het gelaat als steen,
maar dan knerst de deur op een kier open.
Zou er iemand daar buiten staan te dringen?…
Rivier onder de appelboom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
221 Toen hoorde ik ganzenvleugels slaan,
hoog in de hemel, een leeg en stil waan,
iemand kwam naast mij zitten, jij was het,
dichtbij, zeldzaam zacht voor onze leeftijd, net.
Water stroomt traag, neemt alles mee,
leegte blijft om te blijven, zie je?
Onder de appelboom kraakt een tak,
rivier fluistert: blijf hier, maak geen pak.…
Jouw pijn
hartenkreet
4.6 met 12 stemmen
2.410 Leg jouw wonden bij mij neer
Zo groot en zo verborgen
Ik zal ze goed verzorgen
Geef mij jouw diepste zeer
Herkenbaar, al jouw pijn
Ik was wie jij nu bent
Ik heb het ook gekend
Ik wil graag bij jou zijn
Terwijl je in de spiegel kijkt
Zie je niets dan al je wonden
Verborgen en verbonden
Maar niets is wat het lijkt
Ik zie…