9585 resultaten.
Wij zaten met ons vieren
poëzie
3.8 met 26 stemmen
7.181 Sinds ik weet, dat een luitenant in stilte
Mag bluffen op háár bezit,
Zien mijn vroeggeknakte wangen
Onherroepelijk marmerwit.
--------------------------------
Immortellen (LXXII)…
Met liefde bekroond
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.662 En ook de klappen waar ik niet om vroeg,
wat niet was wat het had kunnen zijn,
het gemis en onrecht dat ‘k in stilte droeg,
’t leven doet dan pijn.
Maar voor ik verzink in stilte en zelfbeklag,
‘k weet het leven heeft mij ook rijk beloond,
meer nog dan verdriet kwam ‘t met een lach,
’t is met vriendschap en liefde bekroond.…
de kleine god
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
688 ,
en de stilte ontwaakt,in het blauw gewaad
van een onschuldige, bedauwde morgen,
de kleine god blijft niet wachten
tot de zon opkomt, die felle stralen,
dat licht te groot, te machtig, nee,
de kleine god duikt diep weg,
in rulle, zachte, donkerblauwe aarde,
zoet, geurig, veilig en vruchtbaar…
De vulkanen
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.457 Als donkere onverganklijkheden
Van stilte, als werelden van rouw
Tussen het uitgestrekte blauw
Des hemels en het land beneden,
Als onweerstaanbaren, die tot
Het eeuwige zich intocht banen
Vanuit het schamele aardse lot,
Staan boven Java de vulkanen
De regen ruist
en ritselt om hun zijden,
De schemer huist
Om hun gestalten heen,
Boven het…
Een roos in je hand
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.150 langzaam in je schoof
Ik hou van je heb je mij stil gezegd
dat is tenminste wat ik thans geloof
Ik heb de roos op jouw graf gelegd
in stilte nadat elkeen al was gegaan
Onze liefde is voor eeuwig oprecht
dus komen we nooit alleen te staan…
Vijf Mei Rap
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
489 bevrijding van mijzelf
van mijn kleinheid
mijn verwarring en mijn pijn
maar vooral van mijzelf als ego
die de wereld verkleint
in alles wat gebeurt
perste ik mijn ideeën
bevrijding om te zien
vanuit de ruimte
waarom ik ben geboren
en wie ik was
toen ik nog niet dacht
en mij zelf niet beperkte
maar zag vanuit de stilte
bevrijding waarbij…
De herfst leert mij
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
630 De herfst leert mij geduld en trouw,
de stilte na de uren,
geen boom in blad waarop ik bouw
maar stam en takken, wortels diep
die dragen ’t staan en ’t buigen
aan weer en winden onderdanig.
De herfst leert mij geduld en trouw,
het licht van vele vuren
die eenzaam branden in de nacht.…
Doorkomst dodendorp
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
645 Eén... twee doffe dreunen in de stilte staan
hier blijkbaar voor het enig menselijke leven.
Het klinkt zo dreigend in deze droge bossen.
Ik demarreer op macht, ik moet de doden lossen.…
Klompen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Het land bleef wachten
Seizoenen deden hun ding
Die er woonden
Wisten van geen haast
Van de wereld alle tijd
De akker, met leegte gevuld
Liet water glimmen naar groen
Drie boerderijen waren een dorp
In een tijd die langzaam gleed
Waar eens huisjes gehurkt
Tegen wilgen leunden
Waar de stilte wolken kleurde
Het land met wind mee boog
Werd…
(omdat de versneller stilstond ofzo)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
377 de ochtend wreekt zich met ijselijk vogelgetetter
’t licht doorbreekt de nasleep van de nacht
waar aan ’t oppervlak de stilte heerste
de woorden waren uit de lucht
sommigen veilig geland in af te sluiten kooien
de meesten gestrand
in onnavolgbare ophopingen
van ogenschijnlijk nietszeggende deeltjes
die samenklonterden
de dag knikt
als…
Empathie
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
549 Je stilte voelen
woordeloos raak je mijn hart
wij ademen één
De stilte dragen van
anderen in mijn hart, een trilling die
zich vlecht door mijn eigen adem. Hun onuitgesproken
pijn rust in mijn handen, alsof ik een echo opvang die nooit verdwijnt.…
Mijn metafoor
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
440 Ik ben een metafoor die niemand begrijpt,
een zin die struikelt, een stilte die blijft.
Ik draag het masker van regen en wind,
en verlies mij telkens, waar ik jou terugvind.
Mijn hart is een raam dat beslaat in de kou,
het toont wat vervaagd, maar verbergt wat ik wou.…
Stille tuin
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
359 In deze diepe
stilte ontdek
ik mijn schat:
een plek waar pijn
vervaagt in vredig,
welvend groen, waar
wonden wijken
onder wuivend
loofgewelf en de
ziel stevig wortelt
in serene, stille
dag.…
Wat je mij meegaf
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
401 In mijn manier
om stilte te bewaren
woon jij nog steeds
In de plooien van je sjaal
schuilt de geur van thee en ochtendmist,
de stilte waarin je luisterde naar wat ik zelf nog niet
wist en zachtjes de weg wees door de waas van mijn onzekerheid.…
Wat een vlinder mij leert
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
310 Haar broze vleugels raken
het veld alsof ze luisteren naar wat in het
zachte licht verborgen blijft; een beweging ontvouwt
zich in stilte, een dun spoor dat blijft zonder zich volledig te tonen.…
Avondregenboog
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
385 Ik voel hoe de avond zich
rond ons sluit, niet als een grens maar
als een zachte mantel die draagt wat niet gezegd hoeft
te worden en luistert naar de diepe stilte die tussen ons blijft ademen.…
Nevel
hartenkreet
4.6 met 25 stemmen
1.116 Schimmige nevel boven zand
dempt het geluid van verheven gangen
op het door mens verlaten strand
stilt mijn drang naar ongeremd verlangen
Op de grens van zee en land
glanzende manen als met parels behangen
vloeit schuim als grof geweven kant
word ik door rijkdom bevangen…
rode draad
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
964 ik lees
boeken en handen
aan lange tafels
in stille zalen
en verloren ruimtes
volg ik
aders en lijnen,
gesprokkelde letters
tot zinnen gevormd
kan ik waarzeggen,
toekomst voorspellen
in alle rust
het einde dromen
of blijf ik hangen
in sprookjes,
het schrijven
in stilte
van een eigen verhaal…
liefde beklijft
gedicht
2.6 met 234 stemmen
57.458 ze spreekt niet
nevelt zich in stilte
haar ogen flitsen niet
ze staan vast
haar atelier is al vol
Schubert’s Letzte Hoffnung
zij legt klanken vast
ragfijn
in truffeltjes
zat hij maar vast
aan haar toonladders
hij kon
kijken naar haar handen
naar de rode rozen
op haar
met verfspatten
besmeurde jurk
regenboogjurk
van rode rozen…
't Einde .....
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
927 vertonen tonen
Geslaakte kreten
stilte verstomd
't einde ...
zuchtend verzuchten…
al het stil
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.296 't ruisen van de wind
hoor ik als ze zich aan mij vertoont
en mij met haar kussen mint
Al het lief dat in mij leeft
en het kabbelen van de zee
voel ik als ze door m'n dromen zweeft
en mij mint gelijk een toverfee
Al het schoon dat in haar is
en het jubelen van het ochtendgloren
zie ik in haar wond're beeltenis
En de stilte…
Ochtendklaarte
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.005 Door het open venster
zingt helder licht
met vol enthousiasme,
doorbreekt de stilte
met woorden van tijd
om de zomer in te luiden
Een droom is geboren
en zwemt uit de leegte
van de nacht
in open armen
die de ochtend begroeten
Het geluk smelt
in de klanken
der vogelslied
dat uit de schaduw
opnieuw van de zon geniet…
ben ik verlangen
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
1.595 mag ik jou bekoren
troosten bij verdriet
zijn wat is verloren
de traan die je verliet
ben ik verlangen
jouw wens in dromen
een zucht in stilte
dat innig gebaar
je ster in de nacht
een eindeloos verhaal
zon na regen
geborgenheid
prille liefde
zweef van verlangen
laat je bekoren
heb me lief…
Corfu
netgedicht
3.3 met 95 stemmen
30.715 Vergrijsde olijfbomen
leiden de weg
naar het dorp
de hitte drukt
zwaar en loom
op het plein
in de stilte
van het middaguur
zingen slechts de krekels
een hond ligt hijgend
gevangen in het spel
van zon en schaduw
onder de cypres
zit een vrouw
in roerloos zwart
een leven
trekt voorbij…
Ongesproken
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.505 Ik lees weken voorbij
de langzame dagen
die het leven vertragen
om de stilte in mij
nog meer te behagen.
In wonderen verborgen
woorden van sprekend vermogen
laten de wereld meer ogen
naar een nieuwe morgen
tot emotie bewogen.
Wanneer lippen ongesproken
zo geluidloos blijven spoken
me hier binnen telkens raakt.…
Hier en daar
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
936 De stilte zal me volgen met
elke gedachte
die ik wens.
Gezichten zwijgen en zoeken
een ontmoeting zonder een vreemdeling.
Ik ben op weg naar het einde.
Ik begin met het einde.
En alleen mijn schaduw
weet
waarom ik
levenslang
slaapwandel
zonder één
verlossende
herinnering.…
het blauw dat gele koren zingt
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.033 handen klauwen
naar houvast
groevenloos voelt steen
nog zachter dan de dood
in uitzichtloos verglijden
het blauw dat
gele koren zingt in het
glooien van de hellingen
verblinkt als stilte in de
samenkomst van dalen
is wit het graf dat
sterven heeft gebaard
rust die neerdaalt
in de laatste strohalm
die als roos geworpen is…
Zwarte vlinders
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
887 Tweezijdige bliksems
als een zilveren sleutel
laten niets achter
dan het geluid van de stilte.…
Wat overblijft in woorden
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
1.520 Je geeft me een gedicht
en schenkt me de stilte
langs ogen, stil bewaard
De weemoed van een droom,
veilig opgeborgen, in het
herkennen van jouw verhaal
Samen kwetsbaar, zo verloren
als woorden worden stilgelegd
in tranen zonder samenspraak
Je geeft me een herinnering
en schenkt me lege handen,
een omhelzing, stil aangeraakt…
Marmer
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
933 Binnen bonkt een grijze herinnering
als holle echo doorheen
een blakende stilte.
Rusteloos stroomt het
als vergeten
door gletsjers van verleden
sterft
een duizend doden
op het schrift van het gemiste lot.…