Alle inzendingen over stilte

9585 resultaten.

Sorteren op:

Wij zaten met ons vieren

poëzie
3.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 7.181
Sinds ik weet, dat een luitenant in stilte Mag bluffen op háár bezit, Zien mijn vroeggeknakte wangen Onherroepelijk marmerwit. -------------------------------- Immortellen (LXXII)…

Met liefde bekroond

hartenkreet
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.662
En ook de klappen waar ik niet om vroeg, wat niet was wat het had kunnen zijn, het gemis en onrecht dat ‘k in stilte droeg, ’t leven doet dan pijn. Maar voor ik verzink in stilte en zelfbeklag, ‘k weet het leven heeft mij ook rijk beloond, meer nog dan verdriet kwam ‘t met een lach, ’t is met vriendschap en liefde bekroond.…

de kleine god

netgedicht
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 688
, en de stilte ontwaakt,in het blauw gewaad van een onschuldige, bedauwde morgen, de kleine god blijft niet wachten tot de zon opkomt, die felle stralen, dat licht te groot, te machtig, nee, de kleine god duikt diep weg, in rulle, zachte, donkerblauwe aarde, zoet, geurig, veilig en vruchtbaar…
Tjoke14 mei 2009Lees meer >

De vulkanen

poëzie
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.457
Als donkere onverganklijkheden Van stilte, als werelden van rouw Tussen het uitgestrekte blauw Des hemels en het land beneden, Als onweerstaanbaren, die tot Het eeuwige zich intocht banen Vanuit het schamele aardse lot, Staan boven Java de vulkanen De regen ruist en ritselt om hun zijden, De schemer huist Om hun gestalten heen, Boven het…
Jan Prins13 november 2019Lees meer >

Een roos in je hand

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.150
langzaam in je schoof Ik hou van je heb je mij stil gezegd dat is tenminste wat ik thans geloof Ik heb de roos op jouw graf gelegd in stilte nadat elkeen al was gegaan Onze liefde is voor eeuwig oprecht dus komen we nooit alleen te staan…
Ton Rijkers16 augustus 2010Lees meer >

Vijf Mei Rap

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
bevrijding van mijzelf van mijn kleinheid mijn verwarring en mijn pijn maar vooral van mijzelf als ego die de wereld verkleint in alles wat gebeurt perste ik mijn ideeën bevrijding om te zien vanuit de ruimte waarom ik ben geboren en wie ik was toen ik nog niet dacht en mij zelf niet beperkte maar zag vanuit de stilte bevrijding waarbij…

De herfst leert mij

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 630
De herfst leert mij geduld en trouw, de stilte na de uren, geen boom in blad waarop ik bouw maar stam en takken, wortels diep die dragen ’t staan en ’t buigen aan weer en winden onderdanig. De herfst leert mij geduld en trouw, het licht van vele vuren die eenzaam branden in de nacht.…
Adeleyd2 november 2013Lees meer >

Doorkomst dodendorp

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 645
Eén... twee doffe dreunen in de stilte staan hier blijkbaar voor het enig menselijke leven. Het klinkt zo dreigend in deze droge bossen. Ik demarreer op macht, ik moet de doden lossen.…

Klompen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 543
Het land bleef wachten Seizoenen deden hun ding Die er woonden Wisten van geen haast Van de wereld alle tijd De akker, met leegte gevuld Liet water glimmen naar groen Drie boerderijen waren een dorp In een tijd die langzaam gleed Waar eens huisjes gehurkt Tegen wilgen leunden Waar de stilte wolken kleurde Het land met wind mee boog Werd…
ad nouwens7 december 2021Lees meer >

(omdat de versneller stilstond ofzo)

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 377
de ochtend wreekt zich met ijselijk vogelgetetter ’t licht doorbreekt de nasleep van de nacht waar aan ’t oppervlak de stilte heerste de woorden waren uit de lucht sommigen veilig geland in af te sluiten kooien de meesten gestrand in onnavolgbare ophopingen van ogenschijnlijk nietszeggende deeltjes die samenklonterden de dag knikt als…
R.E.N.S.11 april 2025Lees meer >

Empathie

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 549
Je stilte voelen woordeloos raak je mijn hart wij ademen één De stilte dragen van anderen in mijn hart, een trilling die zich vlecht door mijn eigen adem. Hun onuitgesproken pijn rust in mijn handen, alsof ik een echo opvang die nooit verdwijnt.…
CB24 september 2025Lees meer >

Mijn metafoor

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 440
Ik ben een metafoor die niemand begrijpt, een zin die struikelt, een stilte die blijft. Ik draag het masker van regen en wind, en verlies mij telkens, waar ik jou terugvind. Mijn hart is een raam dat beslaat in de kou, het toont wat vervaagd, maar verbergt wat ik wou.…
Nathan20 december 2025Lees meer >

Stille tuin

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 359
In deze diepe stilte ontdek ik mijn schat: een plek waar pijn vervaagt in vredig, welvend groen, waar wonden wijken onder wuivend loofgewelf en de ziel stevig wortelt in serene, stille dag.…
Adelmann13 januari 2026Lees meer >

Wat je mij meegaf

netgedicht
2.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 401
In mijn manier om stilte te bewaren woon jij nog steeds In de plooien van je sjaal schuilt de geur van thee en ochtendmist, de stilte waarin je luisterde naar wat ik zelf nog niet wist en zachtjes de weg wees door de waas van mijn onzekerheid.…
CB10 mei 2026Lees meer >

Wat een vlinder mij leert

netgedicht
2.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 310
Haar broze vleugels raken het veld alsof ze luisteren naar wat in het zachte licht verborgen blijft; een beweging ontvouwt zich in stilte, een dun spoor dat blijft zonder zich volledig te tonen.…
CB5 augustus 2026Lees meer >

Avondregenboog

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 385
Ik voel hoe de avond zich rond ons sluit, niet als een grens maar als een zachte mantel die draagt wat niet gezegd hoeft te worden en luistert naar de diepe stilte die tussen ons blijft ademen.…
CB23 augustus 2026Lees meer >

Nevel

hartenkreet
4.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.116
Schimmige nevel boven zand dempt het geluid van verheven gangen op het door mens verlaten strand stilt mijn drang naar ongeremd verlangen Op de grens van zee en land glanzende manen als met parels behangen vloeit schuim als grof geweven kant word ik door rijkdom bevangen…
Waldo6 april 2005Lees meer >

rode draad

hartenkreet
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 964
ik lees boeken en handen aan lange tafels in stille zalen en verloren ruimtes volg ik aders en lijnen, gesprokkelde letters tot zinnen gevormd kan ik waarzeggen, toekomst voorspellen in alle rust het einde dromen of blijf ik hangen in sprookjes, het schrijven in stilte van een eigen verhaal…

liefde beklijft

gedicht
2.6 met 234 stemmen aantal keer bekeken 57.458
ze spreekt niet nevelt zich in stilte haar ogen flitsen niet ze staan vast haar atelier is al vol Schubert’s Letzte Hoffnung zij legt klanken vast ragfijn in truffeltjes zat hij maar vast aan haar toonladders hij kon kijken naar haar handen naar de rode rozen op haar met verfspatten besmeurde jurk regenboogjurk van rode rozen…

't Einde .....

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 927
vertonen tonen Geslaakte kreten stilte verstomd 't einde ... zuchtend verzuchten…
metha6 augustus 2003Lees meer >

al het stil

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.296
't ruisen van de wind hoor ik als ze zich aan mij vertoont en mij met haar kussen mint Al het lief dat in mij leeft en het kabbelen van de zee voel ik als ze door m'n dromen zweeft en mij mint gelijk een toverfee Al het schoon dat in haar is en het jubelen van het ochtendgloren zie ik in haar wond're beeltenis En de stilte…
suzanne18 september 2003Lees meer >

Ochtendklaarte

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.005
Door het open venster zingt helder licht met vol enthousiasme, doorbreekt de stilte met woorden van tijd om de zomer in te luiden Een droom is geboren en zwemt uit de leegte van de nacht in open armen die de ochtend begroeten Het geluk smelt in de klanken der vogelslied dat uit de schaduw opnieuw van de zon geniet…

ben ik verlangen

hartenkreet
3.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.595
mag ik jou bekoren troosten bij verdriet zijn wat is verloren de traan die je verliet ben ik verlangen jouw wens in dromen een zucht in stilte dat innig gebaar je ster in de nacht een eindeloos verhaal zon na regen geborgenheid prille liefde zweef van verlangen laat je bekoren heb me lief…

Corfu

netgedicht
3.3 met 95 stemmen aantal keer bekeken 30.715
Vergrijsde olijfbomen leiden de weg naar het dorp de hitte drukt zwaar en loom op het plein in de stilte van het middaguur zingen slechts de krekels een hond ligt hijgend gevangen in het spel van zon en schaduw onder de cypres zit een vrouw in roerloos zwart een leven trekt voorbij…

Ongesproken

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.505
Ik lees weken voorbij de langzame dagen die het leven vertragen om de stilte in mij nog meer te behagen. In wonderen verborgen woorden van sprekend vermogen laten de wereld meer ogen naar een nieuwe morgen tot emotie bewogen. Wanneer lippen ongesproken zo geluidloos blijven spoken me hier binnen telkens raakt.…

Hier en daar

netgedicht
1.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 936
De stilte zal me volgen met elke gedachte die ik wens. Gezichten zwijgen en zoeken een ontmoeting zonder een vreemdeling. Ik ben op weg naar het einde. Ik begin met het einde. En alleen mijn schaduw weet waarom ik levenslang slaapwandel zonder één verlossende herinnering.…
victor5 maart 2003Lees meer >

het blauw dat gele koren zingt

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.033
handen klauwen naar houvast groevenloos voelt steen nog zachter dan de dood in uitzichtloos verglijden het blauw dat gele koren zingt in het glooien van de hellingen verblinkt als stilte in de samenkomst van dalen is wit het graf dat sterven heeft gebaard rust die neerdaalt in de laatste strohalm die als roos geworpen is…

Zwarte vlinders

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 887
Tweezijdige bliksems als een zilveren sleutel laten niets achter dan het geluid van de stilte.…
Olivine22 juli 2002Lees meer >

Wat overblijft in woorden

hartenkreet
3.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.520
Je geeft me een gedicht en schenkt me de stilte langs ogen, stil bewaard De weemoed van een droom, veilig opgeborgen, in het herkennen van jouw verhaal Samen kwetsbaar, zo verloren als woorden worden stilgelegd in tranen zonder samenspraak Je geeft me een herinnering en schenkt me lege handen, een omhelzing, stil aangeraakt…

Marmer

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 933
Binnen bonkt een grijze herinnering als holle echo doorheen een blakende stilte. Rusteloos stroomt het als vergeten door gletsjers van verleden sterft een duizend doden op het schrift van het gemiste lot.…