4214 resultaten.
Wien Neêrlands bloed
poëzie
3.6 met 25 stemmen
5.687 bewaak de grond,
waar op onze adem gaat,
De plek waar onze wieg op stond,
Waar eens ons graf op staat.
Wij smeken van Uw Vaderhand,
Met diepgeroerde borst,
Behoud voor 't lieve Vaderland,
Voor Vaderland en Vorst,
Voor Vaderland en Vorst.…
De vluchteling
poëzie
3.2 met 8 stemmen
3.541 Haar broeder knielde neder
Op de bedauwde grond,
Een weemoedvolle glimlach
Beefde om zijn bleke mond.
De meisjes uit het dorpje
Versierden stok en staf,
En hechtten ene krone
Op 't terpje van haar graf.
Men ving de vluchtling weder,
Men sloot de kerker dicht.…
Dag lieve
hartenkreet
4.2 met 51 stemmen
5.265 is, om niets te doen,
Niet malen om je vriend, ook al kan hij er niets aan doen
Ik wil je aanraken, nee meer
Ik wil je vastpakken, je zoenen, je strelen telkens weer
Ik wil met je vrijen, teder, mild
Je de mijne maken, nachten lang, bruut, wild
Loop de hele dag te fantaseren over hoe je lacht, je ruikt, je smaakt
Mijn verdediging met de grond…
De boom die 'vader' heette
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.608 overmand
neer, hij gaat neer
te oud en te zwak
hij kan niet meer
een reus is gevallen
door wind, storm en regen
het is afgelopen
geen mens houdt dat tegen
winter
stil, ongenaakbaar
overdekt met sneeuw, ijs en rotte bladeren
ligt daar de eik, dor en dood
aan die heel oude dijk
lente
een takje, een ent
baant zich een weg uit de grond…
Melancolia
poëzie
3.7 met 17 stemmen
4.118 Toen ik u hier wachten vond
En met stille schrik
In de peilloos diepe grond
Staarde van uw blik,
Toen ik zwijgend binnentrad
En in zwarte schauw
Uwer vleuglen nederzat,
Zwartgewiekte vrouw,
Heb ik, met uw hoofd gevleid,
Liefste aan mijn hart,
Zachtkens met u mee geschreid
Om der dingen ijdelheid
Om onze oude smart.
-…
Omarming
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
923 op vreemde wensen
Geen gevoel voor de hoge waarden
Woorden trillend van kwaliteit en inzicht
Zijn alleen aanschouwelijk in het zonlicht
Met de gaven van fijnbesnaarden
Soms laat ik me meeslepen naar agressie
Vergeet hoe doelloos en zo destructief
De leden vormen al een collectief
Ruinerend elke spoor van progressie
Hierin schuilt de grond…
veluwe
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
890 ratelende echo's ontstellen het heidendom
zo bang gebogen en gebukt
onder het kerkedak banken vol zwart
als de vreeze die hen dagelijks omhult
nog steeds bang voor hemelse dreiging
stug volk van een schrale witte zandbodem
met paarse heide en donkere jeneverbessen
witte wieven des heeren onfeilbaar woord
somber starend naar de onvruchtbare grond…
Maar in de kroeg...
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.890 maar jou zelf bedenk, een zacht soort bedrog
’t Is mooier, een ideaalbeeld te maken
dan van jou in ’t echt, maar vooral van mezelf,
zo hard op de grond, zo onzeker te raken
Dus ik naar de kroeg, je zou mij moeten horen
hoe ik je verheerlijk, ons altaartje bouw.…
De geurende brief III
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
2.092 naar
daar zag ik het al staan
"de tarantella" met partner de witte spin,
dat raakte de juiste snaar
Een koude
rilling liep over mijn rug,
hoe was ik in dit web geraakt
kon ik nu in hemelsnaam nog terug
Daar
zag ik tot mijn grote schrik en blijde zin
'n man groot van postuur
met op zijn cape een grote witte spin
Als aan de grond…
De drie vluchtelingen
poëzie
3.2 met 50 stemmen
9.381 De man lei het pak op de grond
en knipperde in het licht;
de vrouw , die zichzelve hervond,
knoopte het jasje dicht
van het kind; ik die bij hen stond
liep door met dit gedicht.…
wakker schrikken, tot mijn schrik naast meneer Bos.
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
892 Jouw eerlijkheid,
is als een slapeloze nacht,
geslopen in een Bosrijk verleden,
van die mooie veerrijke rare vogel,
die precies weet wanneer hij moet zingen,
als het Bos in alle vroegte zijn aandacht vraagt,
de dieren ontroostbaar sluimerend zijn klaagzang aanhoren,
beseffen tot hun slapeloos onverkwikt schrikken,
dat het Bos tot aan de grond…
rebel uitgetuind
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.142 verslaafd
klootjesvolk met veel fiducie
reclame maakt de koning klant
met pincodes wordt je poet gestaafd
schat iedereen wordt historisch geil
ja rubbertjes uit de bandenboot
robert jan grootveld is nu dood
wie houdt nu zijn ding in stand
hemeltjelief hij heeft geen poen
op het spui komt de recycling rond
goed verzorgd toch onder de grond…
kerstboom
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.473 weg van wie ik hou
Ik stond daar fier te groeien, mijn takken in de wind
Mijn wortels diep en stevig door een ieder zo bemind
Ik was nuttig in het leven en zorgde voor uw lucht
Maar kom nu aan mijn einde, een traan een laatste zucht
Ook ik had leven in mijn hout en was gek op waar ik stond
Maar voor ik wat kon zeggen lag ik roerloos op de grond…
pesten
hartenkreet
4.2 met 32 stemmen
1.703 Huilend, ja zo ren je naar huis,
ze lachen je uit, noemen je laf, een bange muis,
Uiteindelijk kan je er niet meer tegen,
je geeft ze een dreun en hoopt op Gods zegen,
op de grond een jongen met een gebroken kaak,
de klap was niet hard maar wel goed raak.…
De aarde vertakt zich,
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
748 De nacht vertakt zich door de dag, er schieten
nieuwe loten uit exotische vruchten en instabiele
grond - misschien nog wat onrijp - maar mensen
delen brood en bezit zonder elkaar te duchten.…
De Akelei (Dürer)
gedicht
4.4 met 5 stemmen
10.316 Toen hij het kleine plantje vond,
boog hij aandachtig naar de grond
en dan, om wortels en om mos
groef hij de fijne aarde los,
voorzichtig - dat zijn hand niets schond.
Behoedzaam rondom aangevat
droeg hij het langs het slingerpad
van bos en akker voor zich uit,
en schoof het thuis in 't licht der ruit
zoals hij het gevonden had.…
Oost-Indische doofheid
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.109 'k Hoopte 't wel, maar mijn vertrouwen
Had, helaas, een zwakke grond.
Andre neefjes wisten beter
Om te springen met de sloof;
Nu ging 'k ook mijn best aan 't vleien -
't Was te laat; mijn moei was doof.…
Het lied van de dorsers.
poëzie
2.7 met 7 stemmen
1.557 Werd ze ge-
Sneden; in
Schoven ge-
Bonden;
Stond ze ge-
Bonden in
Garven goud-
Geel;
Werd ze ge-
Droogd op de
Zengende
Gronden;
Toen op de
Wagen ge-
Bracht naar de
Deel...…
Onze volksheld
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.506 In 't leven slecht begrepen,
Veracht, miskend, gehoond,
En na de dood met lauwren
Door 't nageslacht gekroond:
Ziedaar hoe men de daden
Van grote mannen loont.
0 laat ons liever de blikken
Beschaamd ten gronde slaan,
Wanneer wij zitten gebogen
Over onze geschiedenisblaân;
Of aan de voet van zijn standbeeld
Met vriend of vreemdling staan…
Moeder 2
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.293 Mijn moeder werd wel vrolijk vroeger
door in de rommel
op te schrijven hoe de morgen liep:
over kinderen die ze wakker riep, gezoek naar kleren,
man die heen en weer
op weg naar werk,
struikelde over hond, een vloek, een piep,
havermout gemorst, baby stilletjes aan borst,
een verloren onderbroek op de grond,
bij iemand hagelslag nog aan een…
de laatste van het eiland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Hij staart over het water
en spuwt op de grond voor hem.
'Mezelf heb ik nog niet verloren
alleen ben ik nog niet.
Alleen......
als ik zo eenzaam ben
dat ik niet eens meer mezelf heb
dan grijp ik mijn lantaarn
en zeg alles vaarwel,
ook de leegte.…
MEIREGEN.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.283 Ook ik zelf, in jong begeren,
Bid mijn lip en wang te laven,
Maar Uw mildheid wil mij leren
Beters dan die frisse gaven;
En gij zingt tot mijn gedachten:
Deelt U, breekt U, bruis van leven,
Duizend dorre gronden smachten
Naar de groeikus van Uw geven;
Breidt U uit tot klare plassen,
Lieflijke gestalten spieglend,
Doe dan hoog Uw waatren…
Insula Ambla
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
700 Daar doemt met zeebries door ons blond
Weer het allereerste pand op na de pond
Zet ons op grond van strand onthaalt
Tegen kost en zwart betaalt
Spitze en ik
Instructies zijn de garage
Eerst een verse rode lik
Waarna vakkundig in de lak
De zeegebleekte ramen
En het houtwerk van het dak
En na het kwijten van de taak
Vermaken wij snaken…
De laatste rit
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
900 Wetend dat we je achter moeten laten
laten zakken in de donkere grond
mijn hart begint overuren te maken
oh ik wou dat je naast me stond.
Dan is het zover, het praten is voorbij
mensen staan op lopend naar de uitgang
iedereen in een lange rij
dan wetend, niet jij, maar IK ben bang.…
De misantroop
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.099 ' was wat ik dacht,
maar het prototype won aan kracht,
het kreeg voet aan de grond
en ging de wereld rond.
Mijn perfectie raakte aangedaan
door dat onaf bestaan.
Waar hun leven zich verspreidt
verpietert de diversiteit.
Het opperwezen is in nood,
want druk ik er een dood
dan groeit er elders weer zo'n oen.…
winters verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 vallend langs eindeloos steile wanden
de koude doet gezichten krimpen
maakt hard wat eerder leek te pimpen
dat winterse gevoel in vertrouwen omarmen
door de vlokkendeken heen je laten verwarmen
ik hoop dat de vlokken mij willen vertellen
wie ze dwarrelend tot ons zond
misschien moet ik ze eerst wel even bellen
voordat ze opgaan in de grond…
Een klein draadje
gedicht
2.2 met 19 stemmen
5.200 O, als ooit dit peinskistje splijt
als een vrij eetbare brei
verschijnt dan dit brein van mij
en bevlekt met gedachten de grond
maar de dood verzegelt mijn mond,
en minder dood dan wel veilig
sterft het schijnheilig.
Door de dood word ik graag overmand.
Ik vrees meer mijn gezond verstand.…
Voorwinterdagen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
575 Een straal zonlicht en haar iriserend spel bevriest nog voor ze grond kan raken.
Geen enkele bloem, bloesem of vrucht laat zich eeuwig dragen.
Elk seizoen gaat telkens dood
en voelt zich keer op keer verraden.…
Lente aspiraties
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
499 gaat fluitend en gestaald op pad
Nieuwe muziek geeft glans
Zomer brengt diepte in het vat
Coupletten worden wetten
Het refrein neuriet zacht
Wat uiteen kan zetten
Is op voorhand al verdacht
Een eigen compositie
Stelt men uiteindelijk niet op prijs
Hooguit lastige oppositie
Dubieus of eigenwijs
Ieder op zijn tak
Verwijzend naar de grond…
Een woede in mijn ziel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
522 Is het niet juist typerend
voor een wijs, verstandig man,
dat hij zich vaste grond uitzoekt
als basis voor zijn plan?
Nu zien ze mij voor domoor an,
een waggelende gans,
een rivier die dan wel stroomt,
maar zelden naar één kant.…