Alle inzendingen over grond

4214 resultaten.

Sorteren op:

Wien Neêrlands bloed

poëzie
3.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 5.687
bewaak de grond, waar op onze adem gaat, De plek waar onze wieg op stond, Waar eens ons graf op staat. Wij smeken van Uw Vaderhand, Met diepgeroerde borst, Behoud voor 't lieve Vaderland, Voor Vaderland en Vorst, Voor Vaderland en Vorst.…

De vluchteling

poëzie
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.541
Haar broeder knielde neder Op de bedauwde grond, Een weemoedvolle glimlach Beefde om zijn bleke mond. De meisjes uit het dorpje Versierden stok en staf, En hechtten ene krone Op 't terpje van haar graf. Men ving de vluchtling weder, Men sloot de kerker dicht.…

Dag lieve

hartenkreet
4.2 met 51 stemmen aantal keer bekeken 5.265
is, om niets te doen, Niet malen om je vriend, ook al kan hij er niets aan doen Ik wil je aanraken, nee meer Ik wil je vastpakken, je zoenen, je strelen telkens weer Ik wil met je vrijen, teder, mild Je de mijne maken, nachten lang, bruut, wild Loop de hele dag te fantaseren over hoe je lacht, je ruikt, je smaakt Mijn verdediging met de grond…
isufiyel5 oktober 2007Lees meer >

De boom die 'vader' heette

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.608
overmand neer, hij gaat neer te oud en te zwak hij kan niet meer een reus is gevallen door wind, storm en regen het is afgelopen geen mens houdt dat tegen winter stil, ongenaakbaar overdekt met sneeuw, ijs en rotte bladeren ligt daar de eik, dor en dood aan die heel oude dijk lente een takje, een ent baant zich een weg uit de grond…

Melancolia

poëzie
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.118
Toen ik u hier wachten vond En met stille schrik In de peilloos diepe grond Staarde van uw blik, Toen ik zwijgend binnentrad En in zwarte schauw Uwer vleuglen nederzat, Zwartgewiekte vrouw, Heb ik, met uw hoofd gevleid, Liefste aan mijn hart, Zachtkens met u mee geschreid Om der dingen ijdelheid Om onze oude smart. -…

Omarming

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 923
op vreemde wensen Geen gevoel voor de hoge waarden Woorden trillend van kwaliteit en inzicht Zijn alleen aanschouwelijk in het zonlicht Met de gaven van fijnbesnaarden Soms laat ik me meeslepen naar agressie Vergeet hoe doelloos en zo destructief De leden vormen al een collectief Ruinerend elke spoor van progressie Hierin schuilt de grond…

veluwe

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 890
ratelende echo's ontstellen het heidendom zo bang gebogen en gebukt onder het kerkedak banken vol zwart als de vreeze die hen dagelijks omhult nog steeds bang voor hemelse dreiging stug volk van een schrale witte zandbodem met paarse heide en donkere jeneverbessen witte wieven des heeren onfeilbaar woord somber starend naar de onvruchtbare grond…

Maar in de kroeg...

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.890
maar jou zelf bedenk, een zacht soort bedrog ’t Is mooier, een ideaalbeeld te maken dan van jou in ’t echt, maar vooral van mezelf, zo hard op de grond, zo onzeker te raken Dus ik naar de kroeg, je zou mij moeten horen hoe ik je verheerlijk, ons altaartje bouw.…
peter paul8 februari 2006Lees meer >

De geurende brief III

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.092
naar daar zag ik het al staan "de tarantella" met partner de witte spin, dat raakte de juiste snaar Een koude rilling liep over mijn rug, hoe was ik in dit web geraakt kon ik nu in hemelsnaam nog terug Daar zag ik tot mijn grote schrik en blijde zin 'n man groot van postuur met op zijn cape een grote witte spin Als aan de grond…

De drie vluchtelingen

poëzie
3.2 met 50 stemmen aantal keer bekeken 9.381
De man lei het pak op de grond en knipperde in het licht; de vrouw , die zichzelve hervond, knoopte het jasje dicht van het kind; ik die bij hen stond liep door met dit gedicht.…

wakker schrikken, tot mijn schrik naast meneer Bos.

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 892
Jouw eerlijkheid, is als een slapeloze nacht, geslopen in een Bosrijk verleden, van die mooie veerrijke rare vogel, die precies weet wanneer hij moet zingen, als het Bos in alle vroegte zijn aandacht vraagt, de dieren ontroostbaar sluimerend zijn klaagzang aanhoren, beseffen tot hun slapeloos onverkwikt schrikken, dat het Bos tot aan de grond…

rebel uitgetuind

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.142
verslaafd klootjesvolk met veel fiducie reclame maakt de koning klant met pincodes wordt je poet gestaafd schat iedereen wordt historisch geil ja rubbertjes uit de bandenboot robert jan grootveld is nu dood wie houdt nu zijn ding in stand hemeltjelief hij heeft geen poen op het spui komt de recycling rond goed verzorgd toch onder de grond…

kerstboom

hartenkreet
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.473
weg van wie ik hou Ik stond daar fier te groeien, mijn takken in de wind Mijn wortels diep en stevig door een ieder zo bemind Ik was nuttig in het leven en zorgde voor uw lucht Maar kom nu aan mijn einde, een traan een laatste zucht Ook ik had leven in mijn hout en was gek op waar ik stond Maar voor ik wat kon zeggen lag ik roerloos op de grond…
Edwin Steen23 september 2009Lees meer >

pesten

hartenkreet
4.2 met 32 stemmen aantal keer bekeken 1.703
Huilend, ja zo ren je naar huis, ze lachen je uit, noemen je laf, een bange muis, Uiteindelijk kan je er niet meer tegen, je geeft ze een dreun en hoopt op Gods zegen, op de grond een jongen met een gebroken kaak, de klap was niet hard maar wel goed raak.…

De aarde vertakt zich,

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 748
De nacht vertakt zich door de dag, er schieten nieuwe loten uit exotische vruchten en instabiele grond - misschien nog wat onrijp - maar mensen delen brood en bezit zonder elkaar te duchten.…
pama2 maart 2011Lees meer >

De Akelei (Dürer)

gedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 10.316
Toen hij het kleine plantje vond, boog hij aandachtig naar de grond en dan, om wortels en om mos groef hij de fijne aarde los, voorzichtig - dat zijn hand niets schond. Behoedzaam rondom aangevat droeg hij het langs het slingerpad van bos en akker voor zich uit, en schoof het thuis in 't licht der ruit zoals hij het gevonden had.…

Oost-Indische doofheid

poëzie
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.109
'k Hoopte 't wel, maar mijn vertrouwen Had, helaas, een zwakke grond. Andre neefjes wisten beter Om te springen met de sloof; Nu ging 'k ook mijn best aan 't vleien - 't Was te laat; mijn moei was doof.…

Het lied van de dorsers.

poëzie
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.557
Werd ze ge- Sneden; in Schoven ge- Bonden; Stond ze ge- Bonden in Garven goud- Geel; Werd ze ge- Droogd op de Zengende Gronden; Toen op de Wagen ge- Bracht naar de Deel...…

Onze volksheld

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.506
In 't leven slecht begrepen, Veracht, miskend, gehoond, En na de dood met lauwren Door 't nageslacht gekroond: Ziedaar hoe men de daden Van grote mannen loont. 0 laat ons liever de blikken Beschaamd ten gronde slaan, Wanneer wij zitten gebogen Over onze geschiedenisblaân; Of aan de voet van zijn standbeeld Met vriend of vreemdling staan…

Moeder 2

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.293
Mijn moeder werd wel vrolijk vroeger door in de rommel op te schrijven hoe de morgen liep: over kinderen die ze wakker riep, gezoek naar kleren, man die heen en weer op weg naar werk, struikelde over hond, een vloek, een piep, havermout gemorst, baby stilletjes aan borst, een verloren onderbroek op de grond, bij iemand hagelslag nog aan een…

de laatste van het eiland

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 524
Hij staart over het water en spuwt op de grond voor hem. 'Mezelf heb ik nog niet verloren alleen ben ik nog niet. Alleen...... als ik zo eenzaam ben dat ik niet eens meer mezelf heb dan grijp ik mijn lantaarn en zeg alles vaarwel, ook de leegte.…

MEIREGEN.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.283
Ook ik zelf, in jong begeren, Bid mijn lip en wang te laven, Maar Uw mildheid wil mij leren Beters dan die frisse gaven; En gij zingt tot mijn gedachten: Deelt U, breekt U, bruis van leven, Duizend dorre gronden smachten Naar de groeikus van Uw geven; Breidt U uit tot klare plassen, Lieflijke gestalten spieglend, Doe dan hoog Uw waatren…

Insula Ambla

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 700
Daar doemt met zeebries door ons blond Weer het allereerste pand op na de pond Zet ons op grond van strand onthaalt Tegen kost en zwart betaalt Spitze en ik Instructies zijn de garage Eerst een verse rode lik Waarna vakkundig in de lak De zeegebleekte ramen En het houtwerk van het dak En na het kwijten van de taak Vermaken wij snaken…
Henk Jonker29 januari 2016Lees meer >

De laatste rit

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 900
Wetend dat we je achter moeten laten laten zakken in de donkere grond mijn hart begint overuren te maken oh ik wou dat je naast me stond. Dan is het zover, het praten is voorbij mensen staan op lopend naar de uitgang iedereen in een lange rij dan wetend, niet jij, maar IK ben bang.…

De misantroop

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.099
' was wat ik dacht, maar het prototype won aan kracht, het kreeg voet aan de grond en ging de wereld rond. Mijn perfectie raakte aangedaan door dat onaf bestaan. Waar hun leven zich verspreidt verpietert de diversiteit. Het opperwezen is in nood, want druk ik er een dood dan groeit er elders weer zo'n oen.…

winters verlangen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
vallend langs eindeloos steile wanden de koude doet gezichten krimpen maakt hard wat eerder leek te pimpen dat winterse gevoel in vertrouwen omarmen door de vlokkendeken heen je laten verwarmen ik hoop dat de vlokken mij willen vertellen wie ze dwarrelend tot ons zond misschien moet ik ze eerst wel even bellen voordat ze opgaan in de grond…
jan zwennes2 februari 2017Lees meer >

Een klein draadje

gedicht
2.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 5.200
O, als ooit dit peinskistje splijt als een vrij eetbare brei verschijnt dan dit brein van mij en bevlekt met gedachten de grond maar de dood verzegelt mijn mond, en minder dood dan wel veilig sterft het schijnheilig. Door de dood word ik graag overmand. Ik vrees meer mijn gezond verstand.…
Leo Vroman7 februari 2017Lees meer >

Voorwinterdagen

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 575
Een straal zonlicht en haar iriserend spel bevriest nog voor ze grond kan raken. Geen enkele bloem, bloesem of vrucht laat zich eeuwig dragen. Elk seizoen gaat telkens dood en voelt zich keer op keer verraden.…
Katty30 november 2017Lees meer >

Lente aspiraties

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
gaat fluitend en gestaald op pad Nieuwe muziek geeft glans Zomer brengt diepte in het vat Coupletten worden wetten Het refrein neuriet zacht Wat uiteen kan zetten Is op voorhand al verdacht Een eigen compositie Stelt men uiteindelijk niet op prijs Hooguit lastige oppositie Dubieus of eigenwijs Ieder op zijn tak Verwijzend naar de grond…

Een woede in mijn ziel

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
Is het niet juist typerend voor een wijs, verstandig man, dat hij zich vaste grond uitzoekt als basis voor zijn plan? Nu zien ze mij voor domoor an, een waggelende gans, een rivier die dan wel stroomt, maar zelden naar één kant.…