Alle inzendingen over vuur gloed

4766 resultaten.

Sorteren op:

Burj khalifa

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 552
dan ruist in 't struikgewas het riet dat nimmer buigt doch stil geniet een vogel zwierend door de gloed een vlinder die hen 's ochtends groet…
Scherzo8 februari 2025Lees meer >

Als het bloesemt

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 699
Warmte omhelst mijn lichaam, als een zachte gloed van vreugde. Wind fluistert, krachtig en vernieuwend, vol leven en licht. Knoppen breken open, bloesems vullen elke tak, de lucht trilt van geur en kleur. In tinten en tonen schildert zij een caleidoscoop van vreugde, een ongekend lenteconcert dat het mooie voorjaar tot een wonder kroont.…
CB14 maart 2025Lees meer >

De Blinde Man en het Laatste Licht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 110
En toch, als de storm zijn diepste dieptepunt bereikt, en de felle paarse gloed aan de horizon bezwijkt, fluistert een stem in de nacht: Laat het los, laat het zijn. Er is een einde aan de strijd, een grens aan alle pijn. De blinde man laat zijn wapen zakken in het zand, en de rust keert eindelijk terug in het geteisterde land.…

vader en zoon

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.443
moment van absentie wees alert voor een boom jou velt je lijkt het te controleren maar ze spelen met je de schijn van een rustige dag in het bos open je ogen bomen, takken, struiken liefde die ondefinieerbaar is ik wil je niet verliezen maar kan je niet grijpen of je bent verloren onderschat de gevaren van het woud niet weg met het vuur…
Esnirido27 januari 2005Lees meer >

Café

poëzie
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.848
Dan in geroes van vele talen, In spraak-gewar dat Babylonisch gromt, We hurken om tafels, naar elkaar gekromd, Als om een vuur, doende ónze buit-verhalen. Daar zitten we onder zuilen als in dag, Stoer lijf bij lijf, elkaar, wijl de uren vliegen, Vertrouwelijk van 't leven te beliegen.…

HIJ DROOGT EN ZIJ WAST AF

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.637
en zijn ogen spugen vuur strafschop voor haar leedvermaak zo gaat het bijna ieder uur zolang al als ze samenzijn hij zeurt en zij schiet elke keer weer raak ’Wil je koffie?’…
Anne-Mieke4 augustus 2003Lees meer >

waar blauw de Here is

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.524
kom vrij met mij de kaarsen dansen donker licht en lust benevelt zicht, drank geeft ons de kans te spelen met elkaar gulzig voelen handen dwingend bijten tanden in het vlees dat zonder vrees en schaamteloos voor donker koos om zich met passie te gaan openen de hitte lijkt een stukje hel zonde is het vuur dat wiegt en loeit en…
wil melker17 oktober 2003Lees meer >

't Is eind augustus, zondag

poëzie
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.235
. - Blauwig waas Om verre dennen in laat middaguur; Naar 't glooiend stoppelveld, vol sprietjes vuur, Uit stofwolkjes van grindweg loopt een haas. En ouërwets bolronde dahlia's Gloeien, mooi evenwijdig met de muur Van 't boerenhuis; laag tjisp'ren om de schuur Zwaluwen, over 't pad langs 't ijzergaas.…

Water

netgedicht
2.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.475
We staren samen naar het reinste licht en dansen in de kalmte van ons heimelijke vuur, het wrange aardse latend. Broze vriend, nu kan ik amper nog dit lijdend wachten dragen. Daarom dit lijkbleek teken: mag ik me in u verweken? Me eeuwig maken in uw tijd? Un baiser infini de Marie Cornélie.…

Ik zat aan 't roer

poëzie
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.360
Jouw fosf'rend haar leek een roodstralend vuur: En even zag ik de ondergaande zon.…

Mijn Drenthe

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.223
Bij 't vrolijk knappend vuur. Die beelden uit dat zoet verleden, Wat blijven zij mij bij! Vaak heb ik zware strijd gestreden, Dan hielpen, sterkten zij En nu, ten volle dankbaar, Wijd 'k u mijn beste lied, Mijn heilrijk, heerlijk Drenthe, vergeten kan 'k u niet.…

Kanaal

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.115
Een bries sluipt over het braakland dat een naam kreeg, 'Groene Vallei' over het kruispunt dat baadt in de smog 'Duizend Vuren' De hitte straalt naar mijn lippen, scheldende motoren. De ochtendspits... de jacht op afspraken in het prilste licht. Ademnood van een chauffeur om de grillen van een hondse klant.…
Wimper30 april 2003Lees meer >

verlichte duisternis

hartenkreet
3.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.583
gvoel een gevoel iets te beleven zo echt en puur dat het waard is ervoor te leven ik ben van jou en andersom jij bent jij voor mij volmaakt en als je bij me komt vergeet ik zo gauw jouw huid de mijne raakt zacht zo met oneindig veel geduld zoek je met je vingers mijn figuur en ietwat ruw heb je me lief maar het is gemeend en vol vuur…

Haven

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 848
De schepen van geluk Zinken tot de bodem van de hel De eeuwig durende droom is stuk En vormt zonder partner een eenzaam stel Het heilige vuur laait weer op Maar laat zich door de tranen doven De liefde was een strop Om zo je hart te kunnen roven De duivels nemen de overhand En verslaan de goden van het plezier Ze vormen een onzichtbare…

Mijn man...mijn allesie

hartenkreet
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.367
Dat ik zo ontzettend veel om je geef Maar ik ga het je niet eens uitleggen Laat het je wel voelen, zolang ik leef Kijk hem nu lekker slapen, mijn man Mijn allesie, mijn steun en toeverlaat Die in mijn ogen alles kan Voor ons door 't vuur heengaat Dit is de liefde van mijn leven Deze man die ik beschrijf 'k Zal liefde aan hem blijven geven…
merle ;-)9 augustus 2004Lees meer >

Kamergeleerde

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 780
Hij sprak in vreemde taal over Het Boek, Het Vers, met langzaam dovend vuur. Wij keken van de ramen naar de kale muur en wij verveelden ons, luidruchtig a-verbaal. Na jaren kwam ik in 't verpleegtehuis hem tegen; hij was op zaal. Rondom werd weer gelald. Hij tikte lijdzaam met zijn lepel.…
Gerda Nahuys26 december 2004Lees meer >

Toen Moeder Aarde beefde

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.270
Lijkzakken vol grauwe, naamloze buren ploffen in de grond, verteren in vuren. En dan die blik, die radeloze blik van grote kinderogen. De MENS gewikt en gewogen. Elke geboorte gaat met vuil gepaard.…
ORFO9 januari 2005Lees meer >

Lisa

netgedicht
4.1 met 46 stemmen aantal keer bekeken 2.002
liefhebben druppels vormen op jouw huid parels, als dauw op blad fonkelend je ogen, ze schreeuwen passie vingertoppen glijden verkennen naakte huid maken kleiner wordende contouren van een passiebloem rillingen, verstijving het zachte zuchten naar meer een bron, jouw lippen wijken, krijgen kleur extatisch vervallen in begeerte het vuur…
Mav13 juli 2007Lees meer >

Fabrieksrook

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.463
waant, wijl de lucht haar roerloos draagt, En van benee haar hitte en arbeid schraagt, Tot zij het wanklend hoofd verbergt in 't ijle, - Zo steeg ik statig uit de nauwe laagt' En stuwde een stoet van donkre drome' uit veile En zieke ziel, - toen boog 'k het hoofd een wijle, Waar de eigen geest tol voor de hemel vraagt: - Ik zie me uit vuur…

redder van de nacht

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 909
liefde te omzomen zodat engelen de tederen maken tot helden zuig mij in je armen redder van de nacht vertraag het doodse malen over het vermaledijde aardse dwalen ik zweef met open ogen en vragende handen op het immer lengende lover van lichte luchten luisterend naar de slepende zoete stille zuchten die eenmaal in mijn hart een vlammend vuur…

Leidsterren van mijn hoop, planeten van mijn jeugd

poëzie
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.759
Leidsterren van mijn hoop, planeten van mijn jeugd, Vermogen ogen schoon, in hemels vuur ontsteken, Als gij uw vensters luikt, zo ziet men mij ontbreken Mijns levens onderhoud, een teder-zoete vreugd. Want gij besluit daarin een zaligende deugd, Vriend’lijke vrolijkheid.…

Sporen van morgen

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 612
Ontstegen aan de middelmaat de dingen waarin altijd een opwaart verlangen huist zich te plooien in de tonen van hun natuur de aard getooid in eigenwaarde, gaan ze voor elkaar door het vuur in tollenrantie en in vrije vlucht daardoor kennen werelds grenzen niet voor natuurlijke barriëres niet beducht.…
pama29 juni 2008Lees meer >

Levenslijn

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 930
zachtjes omsluit je mijn hand fluistert me terug in dat wat ooit gebeurde de wereld verstilt, de tijd laat los de gevleugelde zingt een tinteling in mijn hoofd hij leidt de tocht naar teloorgang zwarte kraaien dragen mijn schouders, hun schaduw wijst het brandpunt waaruit de sluier het vuur spuwt waar ik verdronken water draag…

Veertig dagen

netgedicht
4.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 915
Veertig dagen vol van zoeken, stilte, vroomheid, delen ook; veertig dagen, zeggen boeken, waar er vuur is komt er rook, maar ook licht van nieuwe dagen, kracht van Geest en sterk verhaal, doen ze ons naar zin weer vragen, spreken in hun eigen taal.…
Adeleyd26 februari 2007Lees meer >

Een bloeiend 2008!

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 995
bloemen om het jaar tot een boeket te schikken de witte sneeuwklokjes passen nog net tussen de veelbelovend groene klimop een kleur van ongerepte schoonheid die zich laat aanvullen door de toekomst seringen vertalen mooie herinneringen als de kamperfoelie zonnige dagen omhelst waarin ze zich slingerde om de gouden regen terwijl ze vol vuur…
Nina Laverona31 december 2007Lees meer >

Langs 't meer schitterde 't vuurwerk, knal na knal

poëzie
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.409
klankbonken naar 't dal; En gouden-regens klommen naar 't heelal, Naar de aarde wierp clematis paarse klokken; 'T leek of apotheozen samentrokken Om ons, brandpunt van dubbel hol kristal: Want weer droeg ons het luchtschip; en we speelden, Twee zaligen, vangbal met sterrebeelden, Dat Cassiopeia op je scheiding viel; En toen ekstatisch vuur…

De zee is mijn aarde

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 624
De zee is heilig vuur. Zij woedt, verteert, zegent. Golven wiegen en stillen nood. Dwaze wensen verwaait de wind. Zand en zout verstuiven. Niets strooit zij blind. De zee is mijn horizon Zij kust, raakt, bereikt. In haar sferen veer ik op. In haar schoot word ik man. Ontembaar bruist de branding.…

Enschedees cardiogram

gedicht
3.2 met 52 stemmen aantal keer bekeken 20.301
Schoot je vol vuur gedichten af, zij was niet licht ontvlambaar, vloog alles in de lucht - zelfs hoogte kreeg je meestal niet van haar. Het dichtstbij kwam nog de fietsstang - die blonde haren aan je lippen, die blozend nodigende wang - maar nooit, nee nooit heb je het hart gehad.…

Maanruiters

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 687
Geharnaste ruiters vuren paarden aan om hun vurige sprong te wagen, stranden op harde kolders,maliën gesmeed door een blinde maan. Het duister sluipt met trage vleugels door tij en zinken goot, aangespoord door strakke teugels, onthult het schuim op paardenkaken, aangelijnd door mensenhanden, wacht hen een zekere dood.…
pama21 oktober 2008Lees meer >

Op slag

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 634
krast ons kansloze bestaan groeven diep en laat ons beven is harmonie en rust beleven langdurig en slepend vergaan wordt op het pallet van bestaan berustende grauwheid verdreven door dodend vuur in gruwende kleuren is de geest angstig sluipend heengegaan dan veranderd weer onverwacht snel dit neerslachtig angstig beeld als een penseelstreek…