5143 resultaten.
Dit is geen gedicht
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.487 Ik raap de resten op
flarden die adem waren
soms is er nog iets bij
dat enige hoop biedt.
Dit is niet mijn dag
waarop ik had gerekend
heb alle uren verknald
die ik te vervullen had.
Ik kom niet op stoom
sluit kleppen uit angst
voor de top heeft bereikt
wat mooi geworden is.…
De diepte in
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.318 Dat geluid
nietszeggende zinnen
ik heb ze
en zo is het echt
nu wel gehoord
ik haal nog een keer
diep adem en duik
jou dan achterna in
die begeerde waterpoort
Iedere dag weer
hoor ik duizend woorden
alleen jouw volgorde
is het
die mij werkelijk raakt
hier onder water
zijn wij als geen ander
en op een speciale manier
welbespraakt…
Dode woorden
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
753 Onder de koude lakens wacht ik
geduldig af en adem onhoorbaar
het bestofte verleden.
Ik huiver van de nacht,
ze laat gillend alle dode
woorden weer herleven.…
Dode woorden
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.222 Onder de koude lakens wacht ik
geduldig af en adem onhoorbaar
het bestofte verleden.
Ik huiver van de nacht,
ze laat gillend al de dode
woorden weer herleven.…
Vogelvlucht
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.652 Zwevend op de adem van jouw zucht,
kijk ik al naar de dag van morgen uit.…
voorgoed bezeten
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.761 zwoegend, hijgend
vereigenwilderd
verlangend
naar die ene pas
een laatste keer
alleen gestruikeld
dan toch geveld
door eigen-last
en dus had ik geen keuze
hoewel ik er fysiek niet was
jouw laatste momenten
zijn samen gedragen
jouw niet te torsen
levens-last
net voor je laatste adem
weg kracht, weg lucht
voor levens-woorden
die…
Je laten gaan
hartenkreet
4.7 met 64 stemmen
2.777 je uit mijn armen glijdt
Stap achteruit, draai me om
Voel de tranen vallen op mijn gezicht
Ik voel de pijn diep in mijn hart
Zoals een winterstrom
Het bevriest mijn wereld in ijs
De woorden ik hou van jou
Bevroren in mijn hart voor altijd
Nooit meer op mijn lippen
Nooit meer in je oor
Ik tril als de pijn mijn hart bereikt
Hou mijn adem…
climaxtase, het zijn erna
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
813 verwachting blijvend
voelt hij zijn opgerichte spanning
zijn verhitte ogen glijden langzaam wit
als hij vergeten verzinkt
in een zwoele extase
doordrongen van zachte huivers
ontkromt zich telkens zijn glanzende rug
daarbij zweet tot damp bewegend
tot een nevel vol lust hem omgeeft
in een vermiljoenen moment
ontsnapt dan een ingehouden adem…
Klauwen in mijn schouders
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.536 wrange wangen, koortsgekleurd
ogen gesloten, dichtbij
zacht hangende heuvels
met prinsessenhofjes, strelen rakelings
tot prettig koud kippenvel
bijkans verteerd, stil
verspeel ik met opwinding
door precies genoeg te weinig kleding
korte adem
vleesgeworden droomdrift
lijft mij in
vreemde handen om jouw middel
zachtjes nee dan geschokte…
Vluchteling
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.061 Tevergeefs wachten blauwe klokken
wat niet meer leeft zingt in het dode hout
gevangen in een holle klank
herinnering
aan zomers
zaad
Achter een stenen grijze wand
wacht men op handen
vol regen
op adem
Achter een grijze stenen muur
verrijzen nieuwe wanden
van de lucht verwacht je het zachte zingen
waarom de longen vragen
Je daagt…
'Mighty Victory'
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.092 Brokkelend strompelen over liefde
Zwiept felle regen schrijlings neer
Slaat klam en zuchtend warme dromen
Beelden zwijgend haar adem in mist
Groot getekend, sterk met kracht
Verzuimt een verlangen grof en wreed
Schokt fel, vervaagt aan een horizon
Stotterend zilt die droeve tocht
Trots vlucht langs de einder voort
Stervende dauw en laf…
SONNET
poëzie
4.0 met 7 stemmen
3.696 Uw adem vaart mij aan! gij zijt verschenen,
Ik zie uw ogen in mijn ogen gaan;
'k Hoor in de wind, die langs mijn ruiten henen
En door de schouwe klaagt, uw woorden aan,
Zó vreeslijk droef en teer, dat 'k u zie staan,
Met bukkend hoofd, om in mijn arm te wenen.
--------------------------------------
uit: De Nieuwe Gids…
Maneschijn
poëzie
3.8 met 16 stemmen
3.146 De stilte alleen kan al die rust vertolken:
De nacht houdt de' adem in; de rotsen grimmen:
Aan ieder sprietje bleef een dauwdrup hangen, -
De hitte werd door de' avonddauw gevangen,
En geurt er mede uit de aard, die liefde wademt;
De mens luikt vol genot de dromende ogen,
En 't luwtje, als liefde al zoetjes aangevlogen,
Heeft kussend hem…
oktober
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
972 De natuur houdt nog even haar adem in,
want wat niet is, kan nog wel komen.
Lang leve deze verrukkelijke Indian Summer!
En plotseling slaat het om,
stormwind en regenvlagen.
Het tij is nu gekeerd,
de herfst niet meer te stoppen.
Zuchtend zet ik mijn computer aan,
het is weer tijd om te "googleen" en "photoshoppen".…
OPGEHANGEN
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
897 Het luik onder mijn voeten klapt snel open
Nu wou ik dat ik toch op de lucht kon lopen
De pijnscheut in mijn nek doet mij beseffen
Dat je het toch niet altijd zo goed kan treffen
Mijn lichaam schokt nog even spastisch na
Terwijl ik hangend van de helse pijnen verga
Mijn hoofd laat ik troosteloos ook maar zakken
Omdat ik toch niet meer naar adem…
Mijn opvlieg(ers)vest
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
664 Als ik omhoog vlieg door de lucht
ontsnapt de adem luchtig door het vest,
zo gaat de vlieger op de vlucht
naar een hoger gelegen nest.
Ik zwaai hem in gedachten na
en denk als hij is opgevlogen:
tot straks als ik boven de pannen sta,
dan stijg je weer in dampen voor mijn ogen.…
Slechts het heden telt
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
638 hoop legt een kleed
over adem van vandaag
waaronder verlangen
broeit naar alles;
in beelden,
in geuren en kleuren
of iets omgerijmds
dat nog vaag is omschreven
en in mijn grijze cellen
zoekt naar zin
het kan liefde zijn
of de wedstrijd van morgen,
ook God wacht zeker op mij
komend bezoek
dat mij
middels wederopstanding
uit…
aardse beslommeringen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
704 mijn gemak de krant open sla
beseffend dat de zin van het bestaan wellicht
in gewone, aardse beslommeringen sluimert
en dagelijks voor het grijpen ligt
ik vouw de krant weer dicht, de hond verheft
zich langzaam uit haar mand, geeuwt en rekt
zich uit, kijkt met een half oog naar buiten
ik pak haar riem en mijn jas, open de deur
adem…
De spiegel
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.055 En ‘k beefde, als een die d’ adem van de dood
Voelt gaan over zijn voorhoofd – en mijn blik
Trof driemaal, in het glas, mijn dubbel Ik.…
De verzenzegster
poëzie
3.4 met 7 stemmen
3.814 Wij ademen ’t leven tegen dat genaakt;
En zijn als gras, dat groeit, door ’t groot erbarmen
Van zomeravondregen mild gemaakt.
--------------------------------------
uit: Nalezing VII (1926-1928)…
Ach, mijn lief
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
701 ach, mijn lief, ik ga je verlaten,
de avond valt, de nacht is nabij,
voor het donkert, zal ik verdwijnen,
dag, mijn lief, ik laat je alleen
vol twijfel en angst, de nacht is nabij,
ze luistert, fluistert vol verlangen,
ach, mijn lief, misschien ga je slapen,
en droom je nog stil over jou en mij,
van adem, mond, lijf, handen dichtbij,…
Normandische boer
gedicht
2.1 met 131 stemmen
20.883 Veel koude ochtendnevel; adem van de zee
het zoute gras belooft weer goede boter
heuvels glooien nu nog tarwegeel
maar avond kleurt al afscheid van de zomer
Hij heeft de eend zijn nek gebroken
gevild versterft hij in de vliegenkast
niemand komt nu nog cider kopen
appels liggen in de schuur te drogen
Rook komt van brandend kreupelhout…
Gij hebt uw Geest
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
712 Gij hebt uw Geest, uw vuur gegeven,
uw Adem en uw levenskracht,
maar waar is nu zijn gloed gebleven,
zijn laaien waar ons hart op wacht?
Wij zijn vermoeid door zoveel zorgen -
geblust, getemd, uiteengegaan,
wij wachten op een nieuwe morgen
waar Gij ons weer rechtop doet staan.…
Zilveren bladeren
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
633 opgeheven zilver
siert bladeren op steel in windexplosie
hoger dan mijn armen reiken
ademt adem op toppen geruis onder licht
van waarde
glorieus aan het zicht
het zilvermysterie blijft zich vernieuwen
aan levende bomen
die bewegen
over en weer terug naar boven
dat bindt mijn gedachten
van wat ik zie
door middel van hun groei
schoonheid…
Een zwerver spreekt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
472 Het leven is ongezond
je rookt adem op en krijgt elke dag
een portie klappen van de tijd, die je
niet merkt. Ja, op den duur, maar dan
is het al laat al raak je er niet aan gewend.
Aan het lijntje word je gehouden door je
geest al meen je dat je totaal vrij bent.…
Im Abendrot
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
566 De adem van de dag vervliegt,
wijkt voor het stilstaan van de nacht.
Ik reik naar Strauß, vier letzte Lieder,
Im Abendrot, van tijd ontdaan.
De zang het wenken van de wieder
die langs het lange pad wil gaan.…
Jij, lieve schat
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
774 Jij, lieve schat,
zult bevrijd weer volop adem halen.…
In bad
gedicht
2.5 met 26 stemmen
6.766 De adem van een snipverkouden wind tegen de ruit
en klanken zwemmen vlinderslag mijn oren in en uit.
Het water laat mijn zorgen varen
op speelgoedschildpadden
om ze langs de kanten te verdrinken
om ze door de warmte te verzengen,
opdat hun zwarte zieltjes zich
met geuren van vanille,
wilde munt en groene thee vermengen.…
EEN KUS IN DE NACHT
hartenkreet
1.9 met 9 stemmen
1.181 Wanneer ik ’s nachts naast je rust
en jij ver in ‘t dromenland verkeert
Ben ik mij van mijn weelde bewust
dat tussen ons slechts liefde regeert
Wanneer jij zo zachtjes adem haalt
dat ‘t bijna lijkt of je gestorven bent
Dan voelt ‘t of mijn hart verdwaalt
en dan huil ik innerlijk een moment
Wanneer jij je dan opeens omkeert,
kort je hand…
Loslaten
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
681 Ontneem mij mijn adem niet
nu mijn wil om los te laten
eindelijk de diepte induikt
en elk achtergebleven beeld
met één grote veeg, onvermijdelijk
voor eeuwig en altijd opruimt.…