5517 resultaten.
Aan de sonnetten (I)
poëzie
3.7 met 15 stemmen
2.897 U dichten was genieten. -…
Achter mijn gezicht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
947 Alsof jij ook wel wist wat het voor me betekende,
alsof jij ook wist dat ik loog, en ook de pijn in mijn ogen kon lezen,
Maar dat deed je niet, je sloeg je ogen dicht en je liep langzaam weg.
Maar was het dan zo moeilijk, om gewoon je armen om me heen te slaan?…
liefde door je heen
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
1.381 de hemel, laag en diep
in handen, als snaren der engelen
dicht tegen mij aan
iedere huidtrilling, hart tegen hart
wanneer ogen mij mooi maken
helemaal, als was ik nog
een jonge, ontwakende maagd
ik stijg door ’t fluisteren
zweef op sterrenvingers
wolkloos, wanneer het lied der minnen
in mij komt, als vlinders vol vuur
de eindeloosheid…
Niks
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
648 Het dichten is voor mij een grote zegen.
Ik start weer met een blanco vel A-vier
en klim vast in de pen met veel plezier!
- Maar 't zit me deze keer een beetje tegen,
Ik blijf maar bezig - nu al drie kwartier -
met woorden op een goudschaal af te wegen.
Helaas blijft inspiratie achterwege:
al peins ik mij ook suf, het geeft geen zier!…
mannen in lange jassen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.020 naar school gaan
was jaren achtereen
’s morgens vroeg
om half zeven
begin van leven
douchen kleden
voor druilerige regen
fietsend wind tegen
door de duinen
niet verzuimen
hand opsteken naar
de lange regenjassen
de mannen van het gesticht
langs de weg dicht op
de halte van de busstop
ogen binnen gericht
roerloos in stand
in hun stille…
Een zachte fluistering
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.069 het groen dat fluistert
in het vijverwater
van dichtersdromen
over vlindervluchten,
weerspiegelt in je
zonnebloem
zo zachtjes terug, als
wederkerende bloesems,
koester je duizend beelden
in één gloed weerkaatst
je legt ze teder neer
in alle zomers, verlengt
de geur van tijm in mei
je ademt de wind,
vertraagt haar glimlach,
in dichte…
goddelijk moe
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.271 ontmoet
tijdens een dans met fluiten
betoverd worden door
een oogverblindend meisje
dat wiegt voor mijn ogen
mij zuigend naar haar
kwetsbaar getekend lijf
en sierlijk diep,
doch onaantastbaar,
voor mijn mannelijk ego
heeft gebogen
ik roep de leegte toe,
waan me als verlosser,
"volg mij, zing dit lied
in uw duisternis"
dan dicht…
KROONJUWELEN
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.654 Maar zoals zelfs het grootste vuur
heel langzaam op zal branden,
verdween de ongetemde gloed
die haar eens begeleidde
en bleef slechts de herinnering
aan lang vervlogen tijden
Dan tilde ze de kind’ren op,
weer met diezelfde krachten
en drukte ze dicht aan haar borst
om pijnen te verzachten.…
In ieder moment.....
hartenkreet
4.6 met 49 stemmen
2.850 Wacht op je totdat je weer dicht bij me bent
In gedachten fluister ik je lieve woordjes toe
Over liefde zo diep… voelbaar in ieder moment…
Happy end
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.394 De bomen gaan al dicht.
D'r voet zit klem. Ze komt beslist niet vrij.
Een man snelt toe. De redder is nabij,
doch glijdt nu uit, waarna hij roerloos ligt.
Ontredderd is ze door 'n bananenschil.
Zo wordt ze niet ontzet. Ze is ontzet,
maar roept nog: 'Dank u voor uw goede wil!'
Een tweetal treinen heeft hen doodgereden.…
eleonora
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
706 haat hartstocht moord
in ruige riddertijden
een sombere burcht
in dichte donkere wouden
de wenende zwarte weduwe
verteerd door liefdessmart
en ruw gedoofde hartstocht
dolend langs de duistere slotgracht
nauw verhuld door nachtelijke nevels
tussen statige eeuwenoude eiken
zacht snikkend verdwijnt ze
elke nacht in het zwarte water…
Vlinderzacht
hartenkreet
4.5 met 38 stemmen
2.549 Is nooit meer uit te wissen
Te laat en onontkoombaar
Om nog anders te beslissen
Soms barst ik uit in tranen
Emoties lijken over de top
Gedachten zo in en in triest
Kosten dan bijna mijn kop
Soms berust ik in het noodlot
Zet mijn zorgen langs de kant
Geniet van de kleine dingen
Een glimlach iets in die trant
Soms doe ik mijn ogen dicht…
Jonge moeder
poëzie
3.2 met 16 stemmen
3.958 Ik doe mijn ogen dicht
en ben tevreden,
en mijn gedachten en mijn lijf zijn licht.’
‘Is dit nu barens-
nood,
met hijgende gevaren
tot aan de dood?
Ik wist niet, dat een leven komen kon
zo rood en bloedend, als een ondergaande zon.’…
iets anders
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.023 zult zwijgen, inslikken
wat te heet is in uw mond
uw tong verbranden, de waarheid
ligt niet in uw kamp,
een andere bal is aan de rol
en zo verdwijnt het kleintje
de lak aan de regels
de vrijheid onder ieders zon
gesmoord in een rechts hof
waar iedereen kan wieden
wat een ander heeft gezaaid
lik daar maar een stukje aan
en laat het dichten…
Zondagmiddag
gedicht
2.5 met 58 stemmen
20.837 Het dorp ligt verscholen in dichte grijzen.
Ik herken het, dit lopen: zo kwam ik thuis.
Van het nog warme huis staan de ramen wijd open.
Het bijna doorzichtige hoofd in de kamer
is van mijn vader, hij kijkt niet naar buiten.
In de hemdsmouwen wacht hij op onweer en regen.
Zo jongen, zal hij wel zeggen, dat is lang geleden.…
wanneer ik ga
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.275 sloten verbreken
van deuren die als muren lijken
met broos levenssap besmeurd
waar de hopende ziel is uitgeweken
en een toekomst al in de jeugd
reeds blijkt afgewezen,
volprezen afgekeurd
heeft men het vertrouwen
reeds vroegtijdig verbeurd
gepaard aan duivelse vrezen
de aangereikte witte linten
kunnen tranen niet drogen
of gaten dichten…
Emmaüs
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
758 Het lijden had de luiken van ons hart
zó dicht gedaan dat er geen hoop meer woonde
en niets had nog geteld, niets wat nog loonde
toen Hij gebroken werd en ons in smart
en twijfel achterliet. Maar na die tocht,
die lange tocht waarin - de Schrift ontsloten -
Hij huis en harten open vinden mocht...…
"Zand erover"
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
599 daarover
voorbij de taal, die mij de ogen sluit
uit mijn verbaasde mond ontbreekt geluid
hoor ik het muiten van de golven
tussen morgenstond en avondval
ver voorbij mijn taal die een andere toonsoort fluit
onderwerpt zich aan een tijdloos verval
lijken woorden anders, in een vals licht
bestoven, waarin ik niet wil geloven
stuiven mij de oren dicht…
Huis van liefde
gedicht
2.8 met 33 stemmen
26.566 Het huisnummer verlicht, waar liefde woont
(je zag aan de gordijnen dat dat zo was,
aan de kleur van een raam, donker hardsteen,
was de geveltuin vochtig, dan wist je genoeg)
waar liefde woont, een doordeweekse dag
achter een dichte deur, je belde aan,
een leven als een oordeel, daar kleef
je graag aan het vergankelijke leven.…
Voor eeuwig slapend
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
587 Een cel waarin ze leefde, de ogen dicht,
en ontsnappen was haar teveel gevraagd.
Op hoop had ze feitelijk weinig zicht,
door vele koortsige visioenen belaagd.
Zo ging ze van dag tot dag, zo alleen.
De tijd, zo zei men, heelt alle wonden,
in een wereld veel harder nog dan steen.
Voor reuwig slapend werd zij gevonden.…
Weet gij de reis nog door de regen,
gedicht
3.9 met 14 stemmen
11.580 hoe diep was ons de nacht genegen,
hoe dicht-nabij het paradijs.
Toen vielen wij als snelle vissen
bij waterval en draaikolk neer,
en gleden tot waar gele lissen
zich bogen tot een windstil meer.
En wij die als het water blonken
en geurden als het kruizemunt,
wij dreven, dreven droomverzonken
het meer af, naar het verste punt.…
" Odyssee ? "
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
682 "Op het juiste uur geoogst,
de dood kan overstijgen,
een reis intens beleefd,
en is geen schrale troost,
waarin dicht en daad herleeft."…
"Carousel"
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.117 Ik kijk naar binnen
daar voelt het koud, een
bekend gezicht tekent
zich af in het kreupelhout
en schrik ik wakker en dacht
het wordt geen dag meer,
voortaan blijft het nacht,
het licht is me vergeten, nee
de luiken zijn nog dicht.…
Vissen op het droge
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
677 De toekomst staat in de lift
steeds hoger bovenop elkaar
beneden delen we het groen
schtterend gelegen in het dal
In de States wonen hele volken
al eeuwen safe tegen de wolken
met slechts bij stroomuitval
in een zekere mate kippendrift
De Sloterplas is ons vergezicht
groeit door de blauwalg dicht
zwanenmeer wordt wat aan gedaan
bliezen…
winterletter
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
654 de dagen worden korter
na de herfst, de zomer en de lente
komt de winter aangewaaid
en de deuren in haar straten
worden weer op slot gedraaid
het wordt weer tijd
van elkaar tot in elkaar
behagen en warmte vragen
konijnenkousen op de schoot
en hete grog op tafel
dicht bijeen weer lekker knus
de boeken in de kast
staan op springen
hun…
Wachten op de dood
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.680 blad waait van de oude eik
valt neer in koude grond
als ik zo naar mijn opa kijk
de trekken om zijn mond
groeven in doorleefde huid
zijn blik op mij gericht
pijnlijk straalt hij weemoed uit
soms vallen ogen dicht
rustig wiegt de schommelstoel
een leven vol verhalen
met de dood als hoogste doel
waarnaar gedachten dwalen
even trilt zijn…
schaduw in de mist
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 , ’t is stil
Geen wind, geen vogels, niets
Ik staar om me heen
Overal leegte
Als een grijs gordijn
die me mijn zicht ontneemt
Probeer te bewegen, doch
ben bevroren , geworteld
als een boom in ’t moeras
Geen gerichte gedachten
Gewoon zijn
Geen rede tot emoties
Niemand om te delen
Ik wil gewoon slapen
Maar mijn ogen willen niet dicht…
"Gebroken spiegelbeeld"
hartenkreet
3.7 met 27 stemmen
1.767 Het mooiste beeld in m'n gebroken spiegel
zie ik met mijn ogen dicht.
Daar schitteren ogen,
daar gloeien wangen.
Daar bonzen harten,
vol van verlangen...
Ik staar naar mezelf maar ik kijk
in andere ogen dan ik had gewild
ze zijn "gebroken"
net als dit verdomde spiegelbeeld!…
Ik weet dat je nog bestaat
gedicht
2.9 met 132 stemmen
35.409 Ook bij mij in het walhalla van mijn gulzige leven:
mijn nieuwe lief, mijn dagelijkse contacten
de bezigheden, beslommeringen
het schrijven op kleine papieren
angst ook en deuren en ramen dicht
----------------------------------------------------
Uit: 'Men zegt liefde', 2003…
Verre ster
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.182 een zucht verraadt mijn intens verlangen
droom al je woorden met m’n ogen dicht
het is jouw ster die de hemel verlicht
de schittering heeft mijn hart gevangen
het firmament met glinsters behangen
jouw stralen glundert nu in mijn gezicht
toont de schoonheid waarvoor ik zwicht
nooit gedacht dat ik dit mocht ontvangen
het donker en licht…