Alle inzendingen over einde

5764 resultaten.

Sorteren op:

de eerste zondag

netgedicht
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 771
even in zichzelf, lijfelijk en laatst tot plicht, vredig in zicht het huis is rommelig en huivert bloemen tot oude kransen - de aarde is koud een onverdraaglijk woud - ik mijd verbeelding en verraad proef het bloed van mijn nietig zijn terwijl ik jou in dit vlakke land bemin de tijd verstrijkt er is geen ultimatum, slechts het einde…

Ideetje

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 951
De weg voert naar het eind vanaf de start Want dood gaat iedereen een keer, dat weet je. Zo sta je opgewekt een lied te zingen En weet wat jij met zoete stem beweert Van Frankrijk uit tot velen door te dringen. Zo ben je drieëntachtig en verweerd, Zijn lied en prijs nog slechts herinneringen. Zo word je op een maandag gecremeerd.…

ZELFGEVOEL

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.109
Maar als een trots man onder dwaze mensen, Zo ben ik dan in 't eind met mijn gedachten, Ik zie hen aan met koele, hoge blik. En rondom daag ik mijn verdoolde wensen Voor mijn gezicht, waar zij het vonnis wachten Van mijn omhooggestreden, richtend Ik.…

Doodgewoon

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 662
t lawaai van de afvalbak en zondag aan de grote stilte waarin ik je naam snij, generaties een flikkerend licht zijn, waken, slapen en sterven in elkaar over gaan - dan zien we in dat later geen verlenging van het heden is, we ‘n ander persoon worden in een andere wereld en ‘t sterven minder pijnlijk als verwacht, de dood aan ‘t eind…

Hé meneer Clown

netgedicht
4.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 904
Geschreven op verzoek bij een schilderij van de Litouwse kunstenaar Torcque voor zijn boek dat rond eind 2010 zal verschijnen.…

Eindeloos lijnen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 860
EINDELOOS LIJNEN Tranen stroomden allang niet meer enkel pijn hing om het droevig hart Lichter was ze dan een donzen veer haar wereld zag zwarter..dan zwart Afslanken, mocht allang niet meer de artsen vreesden voor haar leven Haar bestaan deed haar echter zeer leed en pijn bleven aan haar kleven Vermageren mocht lang niet meer haar einde…
Ton Rijkers16 augustus 2010Lees meer >

Rusteloos?

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 606
gekoesterde littekens achterlaat in het verstand met z‘n wonderlijke inblazingen en dat het er op neerkomt, wat slechts een uitstel van executie is, raakt iedereen, maakt alles relatief en gelijk, toch in de ziel een rusteloos heimwee broedt naar de stilte van een vroeg begin, resten van een ander leven wat de weerstand naar het einde…
pama22 augustus 2010Lees meer >

Snollebol

hartenkreet
3.1 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.513
Mijn taalgebruik en woordenkeus shockerend en vulgair Make-up smeerde ik artistiek met tubes op mijn smoel Mijn borsten liet ik bijwerken Siliconen, een heleboel Ik hoerde, snoerde, flirte Als een echte nymphomaan Zo erg soms dat ik uitgeput Niet eens meer op kan staan Zo krijg ik dan met speels gemak Een ouwe rijke vent Veel sex en einde…
Hookie31 augustus 2010Lees meer >

lustrum, ook in de nazomer

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 645
hier voel ik dat ik ben, hoef ik links niet met rechts te verwisselen of het einde met het begin hier zijn schaduwen als een reis die je rond en rond draait wanneer ze wachten op herfst zoals bomen, nog groen op een negende horizon almaar milder en waarvoor geen naam meer bestaat hier ben ik verbonden onverklaarbaar met beelden door…

Ik zou er nog maar eens over nadenken.

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 675
eerste schemering Met Blauwe gaaien, die in hun lavendelkleed boven ons in de lucht wervelen En onder de Paardenkastanjes zullen we de kievitsbloemen vinden, die hun kelken openen, speciaal voor jou en wanneer je dat maar wilt Wij zullen er lopen, hand in hand en ik zal je haren strelen, je aanbidden en je voeten kussen Aan het eind…
Peterdw.10 september 2010Lees meer >

-Zijn eigen lied-

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 930
Gretig, golft het zijn lichaam in zonder einde, zonder begin. Iedere schreeuw om hulp wordt verdooft. Alle hoop verloren waar hij ooit in heeft gelooft alles verloren waar hij ooit voor heeft geleefd. Zijn tong verslapt, zijn hand beeft. Proostend, op een oneindig feest wat eens was en vast..ooit..is geweest.…
Nicoline22 september 2010Lees meer >

Eindtijd

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 776
Teevees die op zwart vallen, internet en telefoons zwijgen in alle talen, aards leven dat stil staat, stilte voor ’n Apocalyps die in de lucht hangt, vogels zwijgen, insecten verdwijnen, doodse stilte waarin niemand dood gaat want de dood vreest dat het ook zijn einde is omdat erna niets meer is dat sterven kan; hij is weggeslopen in een hoek…
Custor10 februari 2011Lees meer >

Men Zegt Dat...

hartenkreet
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 710
leven zeggen echter dat… groen voor mij de kleur van je ogen is en… rood zijn jouw lippen zinnelijk en wulps blauw zijn je aaien door mijn haar geel voor de zon die schijnt als jij er bent paars zijn je warme knuffels en kussen en bruin de warme fluisterende stem die vertelt hoeveel je van me houdt dit is de regenboog van mijn leven aan het eind…

shinings

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 439
de haard vertelde dat het vuur door Finse handen was gebouwd gerangschikt volgens oud gebruik stonden stammen rond hun einde, koud nog in hun zelfgesponnen licht slechts een zwakke gloed tekende wat goud op elk tot rust geplooid gezicht vol liefde speelden twaalf snaren duizend sterren zongen in de nacht bijeengebracht door slechts…

Volle maansmagie- 2

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 554
0-vervolg-0 De besprenkelde dagpauwoog siddert even met een voelspriet geopende ogen kijken rond vleugels worden uitgevouwen voorzichtig bewegen ze Aan het eind van het ritueel fladdert een vrolijke nachtvlinder betoverend mooi om hun hoofden in het tegenlicht van de maan -Kom mee, het is tijd Ze vult ondertussen een veldfles met…

NACHT VOL VAN LIEFDE

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 702
Haar handen voelden zo zacht aan dat ik in golven vol tederheid deinde In ‘t gelaat scheen het geel der maan dit meisje was voor mij wel ’t einde Haar lippen voelden zacht, zo teer dat ik ze wel jarenlang kussen wou Na elke kus wou ik altijd maar meer van dit mooie meisje uit lentedauw Haar ogen blonken zo van het licht dat ik haar in ‘…

MASKER DER LACH

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 869
alleen..van binnen Monter straalde zij steeds bij de meisjes van de stad Levenslustig leek..zij reeds als zij de hangplek betrad Opgewekt lachte zij, daar zolang ieder haar zien kon ’s Nachts, zo ontroostbaar dook zij van ’t stil perron Levendig dartelde zij rond achter de schijn van de lach Over pijn hield ze de mond tot op ‘t einde…

Mijn gevoel.

hartenkreet
0.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.451
Een bos donker en zonder eind lijkt het wel. Waar alle lichtjes verdwijnen. Ik neem geen mensenvrouw mee. In het bos vind ik mijn kruisje.…
cornil21 juni 2011Lees meer >

Onder de regenboog

netgedicht
4.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 695
mij immer minder dat de horizon vertraagt en het land van morgen verse bloemen draagt maar ook van de tafel waaraan ik eet telkens een stoel wordt verborgen het is een berg beklimmen die weliswaar het uitzicht vergroot maar waar ik aan de top, geheel alleen, mijn laatste liefde ontmoet; ik noem haar de dood hoe het ademen zich, ten einde…

Atlas

gedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.481
De taal een Atlas, die verklarend fluisterend per ademtocht de werkelijkheid verduistert die hij nochtans ten einde toe moet dragen.…

Dit is de dag

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 757
Aan het einde van deze dag gekomen Mag ik God danken voor al het goede En dat hij mij deze dag weer nabij was Bij alle dingen die ik heb ondernomen.…
Fedde Nicolai27 september 2011Lees meer >

De figuranten

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 892
Aan het einde van het verhaal, word ik ten grave gedragen naast de ongekende soldaat, de naamloze strijd die ik wel heb willen leveren, elke dag opnieuw, vastberaden... maar nooit heb gestreden, wordt voor alle zekerheid maar snel vergeten. Gelukkig vallen er tussen woorden, altijd spaties.…
Malakh Ahavah16 december 2011Lees meer >

Werkelijk

netgedicht
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 902
ogen zien de schoonheid almaar meer gedragen door wortels van ervarend verjaren die het heden maar ook verleden; mijn levensweg steeds beter doen verklaren minder gebonden of misleid door dromerig verlangen verlost van de drang die de voortplanting berijdt de waarde ligt steeds meer in het gezicht van het einde…

Ontmantelzorg

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 700
liefst in weelde Haar zwak geslacht bleek sterk als merk Ontmantelzorg lag prima in de markt Aan hulpzoekenden was nooit gebrek Ze hielp in menig mannenslaapvertrek Op die manier werd geld bijeen geharkt Tot op een dag zij zich plots kuis bedekte Ze werd een volgeling, een opgewekte Keurig netjes, geen meisje van de straat Er kwam een einde…

Dichter

gedicht
2.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 7.607
Je bent je eigen einde en begin, en leeft en sterft alleen. Geen dubbelganger neemt straks je plaats wanneer je doodgaat in; geen keer op keer verloren hartsvriendin ging van iets anders dan gedichten zwanger.…

Aarden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 583
Vandaag heb ik het bos beleefd aan het eind van een seizoen het was een zonnige zondag ik was in mijn goede doen een lange wandeling over brede maar ook enige enge paden zo trappelende door het bladerdek kon ik me uitstekend ontladen mijn hoofd is nu helemaal leeg je kunt best wel zeggen kaal als ik zo rond om me heen kijk worden we dat…

Wazig

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 724
In de herfst van mijn leven roepen vallende dode bladeren soms een elegische stemming in mij op en laten mij het einde vaag voorvoelen. Gelukkig blijft het tijdstip, net als de witte, koude sfeer, onbestemd en onbekend, met een sprankje hoop in nevelen gehuld.…

Hoofdrol

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 738
Jij, mijn onbestaanbaar verlangen houdt mijn humeur weemoedig gevangen nu je weet hoe ik destijds begonnen ben en de wildernis van mijn wortels verken ben ik misschien de vijver jij de schrijver die mij bevist komt er een einde aan mijn ijver in de hoofdrol die zich vergist ik weet niet waar jij nu verblijft doorzichtig in dit lijfsgedicht…
mobar6 februari 2013Lees meer >

Veel gelukjes

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 580
Dáár ligt voor mij zo'n groot moment waar mijn geluk geen einde kent. 't is de natuur die mij verslindt en waar ik steeds voldoening vind in alles wat daar leeft en bloeit en mij steeds weer ontroert en boeit.…
Zeni9 februari 2013Lees meer >

buiten zinnen

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 748
kwijt ben ik al mijn zinnen zonder woorden om te beginnen ook het einde ervan is zoek de vele letters in het boek de roman, die ik nu lees, blijven ongehoord ‘t is niet mijn verhaal, een vreemde taal als losse letters vluchtend in een woord dwalen mijn gedachten dweilend zoekend naar woorden, koortsachtig ijlend geef me raad, hoe zal ik…