5764 resultaten.
de eerste zondag
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
771 even in zichzelf, lijfelijk
en laatst
tot plicht, vredig in zicht
het huis is rommelig en huivert bloemen
tot oude kransen
- de aarde is koud
een onverdraaglijk woud -
ik mijd verbeelding en verraad
proef het bloed van mijn nietig zijn terwijl ik jou
in dit vlakke land bemin
de tijd verstrijkt
er is geen ultimatum, slechts het einde…
Ideetje
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
951 De weg voert naar het eind vanaf de start
Want dood gaat iedereen een keer, dat weet je.
Zo sta je opgewekt een lied te zingen
En weet wat jij met zoete stem beweert
Van Frankrijk uit tot velen door te dringen.
Zo ben je drieëntachtig en verweerd,
Zijn lied en prijs nog slechts herinneringen.
Zo word je op een maandag gecremeerd.…
ZELFGEVOEL
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.109 Maar als een trots man onder dwaze mensen,
Zo ben ik dan in 't eind met mijn gedachten,
Ik zie hen aan met koele, hoge blik.
En rondom daag ik mijn verdoolde wensen
Voor mijn gezicht, waar zij het vonnis wachten
Van mijn omhooggestreden, richtend Ik.…
Doodgewoon
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
662 t lawaai
van de afvalbak en zondag aan de
grote stilte waarin ik je naam snij,
generaties een flikkerend licht zijn,
waken, slapen en sterven in elkaar
over gaan - dan zien we in dat later
geen verlenging van het heden is,
we ‘n ander persoon worden in een
andere wereld en ‘t sterven minder
pijnlijk als verwacht, de dood aan
‘t eind…
Hé meneer Clown
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
904 Geschreven op verzoek bij een schilderij van de Litouwse kunstenaar Torcque voor zijn boek dat rond eind 2010 zal verschijnen.…
Eindeloos lijnen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
860 EINDELOOS LIJNEN
Tranen stroomden allang niet meer
enkel pijn hing om het droevig hart
Lichter was ze dan een donzen veer
haar wereld zag zwarter..dan zwart
Afslanken, mocht allang niet meer
de artsen vreesden voor haar leven
Haar bestaan deed haar echter zeer
leed en pijn bleven aan haar kleven
Vermageren mocht lang niet meer
haar einde…
Rusteloos?
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
606 gekoesterde
littekens achterlaat in het
verstand met z‘n wonderlijke
inblazingen en dat het er op
neerkomt, wat slechts een
uitstel van executie is, raakt
iedereen, maakt alles relatief
en gelijk, toch in de ziel een
rusteloos heimwee broedt
naar de stilte van een vroeg
begin, resten van een ander
leven wat de weerstand naar het
einde…
Snollebol
hartenkreet
3.1 met 26 stemmen
2.513 Mijn taalgebruik en woordenkeus
shockerend en vulgair
Make-up smeerde ik artistiek
met tubes op mijn smoel
Mijn borsten liet ik bijwerken
Siliconen, een heleboel
Ik hoerde, snoerde, flirte
Als een echte nymphomaan
Zo erg soms dat ik uitgeput
Niet eens meer op kan staan
Zo krijg ik dan met speels gemak
Een ouwe rijke vent
Veel sex en einde…
lustrum, ook in de nazomer
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
645 hier voel ik
dat ik ben, hoef ik links niet met rechts
te verwisselen of het einde met het begin
hier zijn schaduwen als een reis
die je rond en rond draait
wanneer ze wachten op herfst
zoals bomen, nog groen op een negende horizon
almaar milder en waarvoor geen naam
meer bestaat
hier ben ik verbonden
onverklaarbaar
met beelden door…
Ik zou er nog maar eens over nadenken.
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
675 eerste schemering
Met Blauwe gaaien,
die in hun lavendelkleed
boven ons in de lucht wervelen
En onder de Paardenkastanjes
zullen we de kievitsbloemen vinden,
die hun kelken openen, speciaal voor jou
en wanneer je dat maar wilt
Wij zullen er lopen, hand in hand
en ik zal je haren strelen, je aanbidden
en je voeten kussen
Aan het eind…
-Zijn eigen lied-
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
930 Gretig, golft het zijn lichaam in
zonder einde, zonder begin.
Iedere schreeuw om hulp wordt verdooft.
Alle hoop verloren waar hij ooit in heeft gelooft
alles verloren waar hij ooit voor heeft geleefd.
Zijn tong verslapt, zijn hand beeft.
Proostend, op een oneindig feest
wat eens was en vast..ooit..is geweest.…
Eindtijd
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
776 Teevees die op zwart vallen, internet en telefoons zwijgen in alle talen,
aards leven dat stil staat, stilte voor ’n Apocalyps die in de lucht hangt,
vogels zwijgen, insecten verdwijnen, doodse stilte waarin niemand dood
gaat want de dood vreest dat het ook zijn einde is omdat erna niets
meer is dat sterven kan; hij is weggeslopen in een hoek…
Men Zegt Dat...
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
710 leven zeggen echter dat…
groen voor mij de kleur van je ogen is en…
rood zijn jouw lippen zinnelijk en wulps
blauw zijn je aaien door mijn haar
geel voor de zon die schijnt als jij er bent
paars zijn je warme knuffels en kussen
en bruin de warme fluisterende stem
die vertelt hoeveel je van me houdt
dit is de regenboog van mijn leven
aan het eind…
shinings
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
439 de haard vertelde dat het vuur
door Finse handen was gebouwd
gerangschikt volgens oud gebruik stonden
stammen rond hun einde, koud nog
in hun zelfgesponnen licht
slechts een zwakke gloed tekende wat goud
op elk tot rust geplooid gezicht
vol liefde speelden
twaalf snaren
duizend sterren zongen in de nacht
bijeengebracht door slechts…
Volle maansmagie- 2
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
554 0-vervolg-0
De besprenkelde dagpauwoog
siddert even met een voelspriet
geopende ogen kijken rond
vleugels worden uitgevouwen
voorzichtig bewegen ze
Aan het eind van het ritueel
fladdert een vrolijke nachtvlinder
betoverend mooi om hun hoofden
in het tegenlicht van de maan
-Kom mee, het is tijd
Ze vult ondertussen een veldfles
met…
NACHT VOL VAN LIEFDE
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
702 Haar handen voelden zo zacht aan
dat ik in golven vol tederheid deinde
In ‘t gelaat scheen het geel der maan
dit meisje was voor mij wel ’t einde
Haar lippen voelden zacht, zo teer
dat ik ze wel jarenlang kussen wou
Na elke kus wou ik altijd maar meer
van dit mooie meisje uit lentedauw
Haar ogen blonken zo van het licht
dat ik haar in ‘…
MASKER DER LACH
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
869 alleen..van binnen
Monter straalde zij steeds
bij de meisjes van de stad
Levenslustig leek..zij reeds
als zij de hangplek betrad
Opgewekt lachte zij, daar
zolang ieder haar zien kon
’s Nachts, zo ontroostbaar
dook zij van ’t stil perron
Levendig dartelde zij rond
achter de schijn van de lach
Over pijn hield ze de mond
tot op ‘t einde…
Mijn gevoel.
hartenkreet
0.8 met 8 stemmen
1.451 Een bos donker en zonder eind lijkt het wel.
Waar alle lichtjes verdwijnen.
Ik neem geen mensenvrouw mee.
In het bos vind ik mijn kruisje.…
Onder de regenboog
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
695 mij immer minder
dat de horizon vertraagt
en het land van morgen
verse bloemen draagt
maar ook van de tafel waaraan ik eet
telkens een stoel wordt verborgen
het is een berg beklimmen
die weliswaar het uitzicht vergroot
maar waar ik aan de top, geheel alleen,
mijn laatste liefde ontmoet;
ik noem haar de dood
hoe het ademen zich, ten einde…
Atlas
gedicht
2.4 met 8 stemmen
4.481 De taal een Atlas, die verklarend fluisterend
per ademtocht de werkelijkheid verduistert
die hij nochtans ten einde toe moet dragen.…
Dit is de dag
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
757 Aan het einde van deze dag gekomen
Mag ik God danken voor al het goede
En dat hij mij deze dag weer nabij was
Bij alle dingen die ik heb ondernomen.…
De figuranten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
892 Aan het einde van het verhaal,
word ik ten grave gedragen
naast de ongekende soldaat,
de naamloze strijd
die ik wel heb willen leveren,
elke dag opnieuw,
vastberaden...
maar nooit heb gestreden,
wordt voor alle zekerheid maar snel vergeten.
Gelukkig vallen er tussen woorden,
altijd spaties.…
Werkelijk
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
902 ogen
zien de schoonheid
almaar meer
gedragen door wortels van
ervarend verjaren
die het heden
maar ook verleden;
mijn levensweg steeds
beter doen verklaren
minder gebonden
of misleid
door dromerig verlangen
verlost van de drang
die de voortplanting berijdt
de waarde
ligt steeds meer
in het gezicht
van het einde…
Ontmantelzorg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
700 liefst in weelde
Haar zwak geslacht bleek sterk als merk
Ontmantelzorg lag prima in de markt
Aan hulpzoekenden was nooit gebrek
Ze hielp in menig mannenslaapvertrek
Op die manier werd geld bijeen geharkt
Tot op een dag zij zich plots kuis bedekte
Ze werd een volgeling, een opgewekte
Keurig netjes, geen meisje van de straat
Er kwam een einde…
Dichter
gedicht
2.3 met 20 stemmen
7.607 Je bent je eigen einde en begin,
en leeft en sterft alleen. Geen dubbelganger
neemt straks je plaats wanneer je doodgaat in;
geen keer op keer verloren hartsvriendin
ging van iets anders dan gedichten zwanger.…
Aarden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Vandaag heb ik het bos beleefd
aan het eind van een seizoen
het was een zonnige zondag
ik was in mijn goede doen
een lange wandeling over brede
maar ook enige enge paden
zo trappelende door het bladerdek
kon ik me uitstekend ontladen
mijn hoofd is nu helemaal leeg
je kunt best wel zeggen kaal
als ik zo rond om me heen kijk
worden we dat…
Wazig
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
724 In de herfst van mijn leven
roepen vallende dode bladeren
soms een elegische stemming
in mij op en laten mij het
einde vaag voorvoelen.
Gelukkig blijft het tijdstip,
net als de witte, koude sfeer,
onbestemd en onbekend,
met een sprankje hoop
in nevelen gehuld.…
Hoofdrol
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
738 Jij, mijn onbestaanbaar verlangen
houdt mijn humeur weemoedig gevangen
nu je weet hoe ik destijds begonnen ben
en de wildernis van mijn wortels verken
ben ik misschien de vijver
jij de schrijver die mij bevist
komt er een einde aan mijn ijver
in de hoofdrol die zich vergist
ik weet niet waar jij nu verblijft
doorzichtig in dit lijfsgedicht…
Veel gelukjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Dáár ligt voor mij zo'n groot moment
waar mijn geluk geen einde kent.
't is de natuur die mij verslindt
en waar ik steeds voldoening vind
in alles wat daar leeft en bloeit
en mij steeds weer ontroert en boeit.…
buiten zinnen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
748 kwijt ben ik al mijn zinnen
zonder woorden om te beginnen
ook het einde ervan is zoek
de vele letters in het boek
de roman, die ik nu lees, blijven ongehoord
‘t is niet mijn verhaal, een vreemde taal
als losse letters vluchtend in een woord
dwalen mijn gedachten dweilend
zoekend naar woorden, koortsachtig ijlend
geef me raad, hoe zal ik…