18193 resultaten.
De warme zon is boven mij
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.659 Dat land, dat weet niet dat het leeft,
Die lucht voelt niet hoe zoel zij is,
Die zon ziet nooit hoe 'n licht zij geeft:
Zij leven 't licht in duisternis.…
Hare buik is zo welvende en zacht
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.671 Van uit die tedere en donkre nacht,
Waarmee zij haar schatkamer overscholf,
Zal stijgen, die zich zelf uit haar opdolf,
Tot vrijheid ene lichte gouden vracht.
Een lichte schone schaar van bloeiende kindren
Zal hieruit stijgen naar haar schone borsten,
Ik zie ze spelen in de nevels ginder en
Mijn ogen niet naar hier terugzien dorsten.…
Zacht klaaglied
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
664 maar als ze toch weer vriendjes
met me willen zijn, zet ik de deur
zo’n beetje kierelings open,
zij komen tenslotte lekker van pas
in donkere gedachten voor lichte gedichten.…
vriendschap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 twee werelden één
veelkleurigheid van de mens
gaan in elkaar op
feest in open lucht
eindeloze vervreemding
dichtbij gescheiden
kleurrijke banden
spatten als druppels van licht
draaikolk van vriendschap…
Liever dan mens te zijn, werd ik een wolk
poëzie
4.5 met 2 stemmen
980 Liever dan wolk te zijn, werd ik een boom,
Hij staat hoog op in het heet licht te kijken,
Iedere gedachte is een blad.
Liever dan boom te zijn, werd ik een zee,
De zee wordt door oud gouden licht begoten,
Duizenden gestalten neemt zij aan.…
Ongeboren wonderen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
528 Aan voorouders die het licht nooit zagen.
Vaak moet ik denken,
aan al die levenden die wel geboren werden.
Aan hen die te jong gestorven zijn.
Aan hen die het licht niet langer kunnen zien.
Vaak moet ik denken aan ons stervelingen.
Aan hen die elkaar naar het leven staan.
Aan hen die als blinden oorlog voeren.…
de dag nadien
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
778 en witte ballen
zijn stoere takken zwaaiden in het rond
bewaakten de vele cadeautjes op de grond
maar het licht verdween
en alles werd zwart
althans voor mij…
ik werd wakker helemaal alleen
en besefte…
kerstdag zelf wordt voor mij… sereen!…
Aldus gezwegen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 Maak een beeld, schep wat licht en een vlak.
Dan een huis, naast een dijk,
laag, onder korenblauwe luchten.
Het is etenstijd, onverbiddelijk heden.
Het volk trekt over de velden.
Honger vindt de kliek opgeschept.
Genoeg voor picknickdagen, maar te karig
voor de velden
van verschroeiend licht en stugge aren.…
Klein knolgewas
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
540 Je weet het wel zegt moeder Aarde
Op weg naar ’t licht dan wordt het zwaar
Je wurmt jezelf omhoog nietwaar?…
Eindelijk Thuis
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
508 We reizen op het Licht
Alle ballast overboord.
Een reis op de wind.
Door het oog van de storm
In de verte brandt het Licht van de vrijheid.
Zoet land.
Land van de Vrijheid.
Wie zou er niet willen wonen?
Wie zou er zich niet thuis voelen?
Ik heb een droom om
mensen samen te brengen
en daarnaar toe te leiden.…
Laterna Magica
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
582 op het dak speelt cello
over Tevye’s klacht
in het gesloten huis
versteent de angst
tot een monoliet
in het licht van
de tovertuin
schittert een rivier
het is de tijd
die zwaartekracht
noch oevers kent…
Mijn patchwork regenjas
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
539 wie ik werkelijk was
Ik stond op een leeg perron en op het eind
Zag ik de rode lichten vervagen in een droom
Ze koos een enkel spoor zonder bestemming
Wat ik in de pupillen van haar ogen las
Zij paste slecht in wat van mij was
verstrooide het vergaarde gedachtegoed,
Scheurde de zinnen die ik schreef.…
Gespleten aarde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
502 Span niet samen met wie mij niet noemen
jullie geheel anders
maar kijk naar het licht in het blauw
van mijn ogen
tot recht in mijn ziel
in een donker kikkerland dat zich uitstrekt
tot ver over de grenzen
laten we samen het licht ontsteken
ken me
en noem mijn naam
die al een naam had
toen het nog geen vorm had
de vrouw…
Vakantieparadijsje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
454 ik heb altijd
kleuren gedragen
die mij niet
flatteerden
ook wisselen
ging niet goed
wat wij ook
probeerden
blond en
met een lichte
huid ja daar
kwam je echt
niet mee vooruit
in licht pastel verdwijnt
de eigen kleur snel
als vuur in de hel
in mijn verschijnen
leek volmaakt
te verdwijnen
in kleine hinten
die goed bedoeld
toch…
KLOKKEN
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
583 Zij wordt onwezenlijke klaarte, licht
dat zich enkel aan het licht wil laven.
Het wankelt als het denkt aan haar. Het snakt
naar lip en tong, het wil weer tastbaar zijn.
Het is een lied dat niets verwezenlijkt.
Het weet zich donker, droef en stram.
Het schuift het onbepaalde laag na laag
in ’t nimmermeer. Het is voos en arm en lam.…
Palmzondag 13/04/2025 Songkran,Pesach, Boeddhistisch Nieuwjaar vandaag in volle maan
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
650 Voor het licht schijnt hoor ik de vogels fluiten.…
Hoog gewaardeerd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
505 nog sprongen
er geen vonkjes
over maar je haar
knetterde als ik
met mijn hand
door jouw
krullen kroelde
je ogen lachten
licht verbaasd
door het geluid dat
statische elektriciteit
bij ontlading maakt
zonder dat er direct
brand uitbreekt
de keurig gekapte
coupe springt daarna
in lichte ondeugd terug
de chaos van het
opstaan maakt…
station bij nacht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
6 op
jij zat er nog
godvergeten in die kamer
met de geur van nat beton
je hand reikt niet tot de klink
ze komt terug even
en de streep licht op het water is nu smal
naast het spoor…
Omerta
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
501 Broeders van Liefde
duivels in priesters habijt
de Heer als wapen
Broeders van Liefde
verwoesters van jong leven
de onschuld vermoord
Broeders van Liefde
zij zullen voor u bidden
de heer heelt wonden…
We mogen niet ons licht laten doven
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.400 Want zoals de laatste regels luiden van het zo treffende gedicht van H.M. van Randwijk:
"Een volk dat voor tirannen zwicht
Zal meer dan lijf en goed verliezen
Dan dooft het licht"…
TANKA 'S SPELEN MET LICHT EN SCHADUW
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
735 Door het station
weerklinkt slechts dof gemurmel
in vale schemer;
ergens branden -stekend rood-
twee locomotieflampen.
De schouwburgzalen
zijn zonder enig leven,
duister, drukkend, stil;
gangen en hallen dreunen
van krioelende mensen.
Hangt daar helemaal
achterin de winkelstraat
een oranje maan?
Het Antwerpse station
heeft een hel…
Vertrouwvol ademen in 't koude licht
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
527 Vertrouwvol ademen in ’t koude licht
en weten dat de lente straks weer wordt geboren;
je vindt de woorden voor een blij gedicht
en wil zo graag aan ’t leven dieper toebehoren.…
wit licht (dreamst fan in ingel)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
642 het bed
in een ziekenhuis
haar laatste bed
hij zoekt haar hand
zijn bril verdwaald
tussen oog en wang
hij streelt kijkt wacht
hoe zwijgt een man
als hij verlaten wordt
no hast gjin soargen
mem bliuwt dy nei
zingt hij zacht
het klankspoor wijst
haar de weg naar
het witte licht…
Door onze zachte, licht-ontroerde lijven
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.328 Door onze zachte, licht-ontroerde lijven
o Zusters, woedt die grote strijd nu fel:
wij hunk'ren naar de toekomst, 't heerlijk spel
aller krachten, die nu in ons verstijven.
Wij horen Vrijheids zoete lokken wel,
en reppen ons...…
Bij tanend licht. Gedachten in de ouderdom 6
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
533 wanneer de donkerte van de avond
haar muil opent
en het licht ons nog even de hand wil
reiken
ervaar ik een naderende stilte
als zou de dood mij
bij de lurven willen grijpen
of zal het mijn verjaren zijn
dat gedachten in de schemering
zich meer gaan spiegelen
aan mijn sterven
dan wel morgen
slechts de idee is
minder van de toekomst…
Ik lag te slapen op mijn bed
poëzie
2.8 met 10 stemmen
3.235 Kom nu, o kom nu horen
naar al 't dringend te voren
uit mijne arme mond,
ik wilde dat ge me vond,
ik u om met u te keren
naar het vlammen, het tere
lichten, het bibbrende schijnen -
uit en het verwegkwijnen,
sterven van licht in de hoeken,
niet langer wil ik dan zoeken
licht, maar het rode bloed
dat gloeiende leven doet.…
Ik lag te slapen op mijn bed
poëzie
3.4 met 41 stemmen
4.496 Kom nu, o kom nu horen
naar al 't dringend te voren
uit mijne arme mond,
ik wilde dat ge me vond,
ik u om met u te keren
naar het vlammen, het tere
lichten, het bibbrende schijnen -
uit en het verwegkwijnen,
sterven van licht in de hoeken,
niet langer wil ik dan zoeken
licht, maar het rode bloed
dat gloeiende leven doet.…
LIED.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.951 Zie, mijn lief, 't is of de maan
stil blijft staan,
nu haar licht ons aangezichten,
alsof 't werd een licht-festijn,
meisken rein,
met haar stralen komt verlichten.
Zoveel lichtheid in mijn ziel
flikrend viel
van die lichtheid om ons beiden,
en nog licht en laait de glans
heel en gans,
onverminderd alle zijden!…
Lantaarndrager
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
998 Het licht van dansende lantaarns
maakt rare schimmige figuren
op de kille grijze muren van de nacht.
Ik hoor en voel het heftig bonken
van mijn hart in de spelonken.
Ben nieuwsgierig en onrustig; adem zacht.…
Genoeg
hartenkreet
2.4 met 25 stemmen
2.686 Genoeg van dit leven
En genoeg van dit lijf
Genoeg van het licht
En genoeg van de sterren
Alles is te veel
En niks kan nu goed gaan
Recht is te recht
En stilte te stil
Het is allemaal
Zo erg echt niet
Maar net iets meer
Dan genoeg zou zijn…