4375 resultaten.
Ode aan de wind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
544 O noordenwind, die grijze regenluchten brengt
en koud, de luidruchtige ganzen zuidwaarts drijft,
het staartje zomer achterna,
herinner mij dan aan warme zonnedagen en zwoele avondbries.
Spoedig berijpt door kille winterhand
het teer skelet van ’t herfstblad,
als je even adempauze neemt
en het te ruste legt, breekbaar als glas.…
Hoop voor Siberië en de gehele kosmos op tilt
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
447 De lucht is bewolkt
en triest in haar grijze zomerse wolkenregen
dat dagelijks in stortbuien
met tussenpozen is neergezegen
in het lage Hollandse land
Tikkend op het raam waarachter mensen
engelen in
mensen gedaante zien staan
Poetsten de zuivere regen
stromen alles blinkend schoon
Een schone droom is mijn meisje poëzie…
zomerliefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 rustig liggend in het gemaaide gras
hoor ik jou de zomer toeroepend
ritselend op blote voeten lopend
over de stoppels van de scheerbeurt
die fier na het maaien blijven staan
kom je loom treuzelend naar me toe
tot warm jouw haar in schaduwen valt
als fladderende vlinders op mijn gezicht
wanneer wij eindeloos in tijd verglijden
niets zeggend…
Niet vergeten...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
618 Genietend van wind en zomer.
Toevallige ontmoeting.
met deze dwaze vrouw.
Nooit heb ik hem weergezien.
De overgang al lang vergeten.
Toch zie ik in gedachten,
die kleine rode bloem.
Wat hij daar voor mij heeft gedaan.
Daar op dat Zeeuwse duin,
ergens in de buurt van Hellevoetsluis.…
Noordoost-Groningen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
513 Koud en droog, een altijd Oostenwind
die komt over de Oosterse steppen
die blijft zoals ie is, hard en blind
blijft zich naar het Westeremd reppen
Lang en kaal met zwarte gronden
waarop in de zomer wuivende aren worden gewonnen
waaraan je herinneringen kunt bewaren
van goede jaren,
droog en stil
van beroerde winters,
nat en kil…
Tromsø – hart van Lapland
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
578 mystiek het noorderlicht danst
de nacht komt vroeg als licht verdwijnt
in verfijnde kleuren gloeit dan de hemel
met betoverend groen, paars en goud
de magie van een tijdloos juweel
fjorden fluisteren er oude verhalen
over tradities, rendieren en kerstman
terwijl door honden getrokken sleeën
onze zielen tot verwondering brengen
in lange zomers…
De zomertijd
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
1.114 Open hemel
vrolijke tred
voetstappen verder reiken
natuurlijk springen
zomerse getijden schrijven.
Opklaringen,
de tijd mechanisch verzet
wintertijd wordt zomertijd
lentetijd onbesproken
de herfsttijd
bladeren vallen dan
van de bomen.…
Glinzende linzen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
458 roodkoper en kalium
fosfor magnesium, ijzer en stalen
zij bestormen en masse onze slokdarm en maag
via poortspier aorta op weg,
zij het traag
naar pancreas bijnierschors
longen en vaten
Hun land ligt bezaaid met linzen die glinsteren
glimmen en blinken, meer dan haver die naakt
te velde ligt waar 's nachts selène de maan
en 's zomers…
L.I.E.F.D.E.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
329 Het afscheid van
de zomer die nooit eerder zo groots scheen
zal dit gegeven niet veranderen; ik kruip,
ik worstel door de meest ranzige stront,
ik slinger als wie jij wil dat ik wezen zal
en val uit hogere toppen dan verstandig
bleek.…
Joie de vivre
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
282 Met ogen toegeknepen,
tegen de eerste zonnestralen
van 's zomers zwoele dageraad,
dartelt zij door geurig gras
In velden van oneindig groen,
waar zij met bedreven souplesse
en een flamboyante finesse
zich van alle zorgen lijkt te ontdoen
Met regale allure
en een sierlijke gratie
die zij, als ware het een mantel,
om zichzelf heen weeft…
Waar de bomen niet oordelen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
161 Hij mist het ritselen van herfstbladeren,
het jonge groen van de lente,
de echte warmte van de zomer op zijn gezicht.
Hier lopen de jaren geruisloos in elkaar over.
Zijn fouten wegen zwaar, elke dag weer.
Zichzelf vergeven lukt nog niet;
die knoop zit te vast in zijn borst.…
De nazomer in mij
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
270 Nazomerlicht valt
over het vlakke landschap
alles komt dichtbij
De ochtend ligt stil in het
licht dat door de bomen valt, en ik voel
hoe alles zich nog eenmaal opent naar warmte,
hoe het groen in mij dieper wordt terwijl zomer zachter ademt.…
De trekvlinder
netgedicht
2.6 met 23 stemmen
109 Een rilling beweegt langs hun
broze lichaam terwijl zomerse warmte geleidelijk uit het land wijkt.
Hoog boven mij zweeft
een van hen die zich amper laat volgen
tegen het open blauw, maar ergens diep in mij
ontwaakt een verlangen om mee te gaan, zonder te weten waarom.…
Droomde dat hij een dichter was
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
216 Hij denkt aan die zomer. Pure liefde, zeiden ze.
Samen in de schaduw, vrijen tot de ochtend komt
Zij speelde de actrice, ze wist precies wat een man nodig had
in deze teringzooi van een bestaan.
We liepen door de zeikregen naar de kade.
Richting die rotte boot, weg van dit land,
om nooit meer om te kijken.…
zonder titel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
62 Ach kind, hoe zal het zijn,
opgroeiend tussen de rivieren
die zwellend buiten hun oevers treden
en bergen die schrikken
en beven en opspringen als rammen
in zomers wegschroeiend
het vel van de steden,
terwijl kiemen van ziektes
vergeefs worden bestreden?…
De schoot van het najaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
20 In de moerbeiboom hangt nog de zomer
als een geslacht lam in de takken,
bruin bloed op het blad dat druppelt
in de poel waar mijn vader stond
en God noemde wat hij nam.…
ZOMERTIJD; SUMMERTIME, een actuele nieuwe tekst.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
509 Zomertijd
doch de wereld is winter
herfst ver weg
en de lente is zoek
Zomertijd
doch bommen die vallen
pijn en verdriet
oorlog is een vloek
Zomertijd
doch honger naar vrede
kom in beweging
en open het boek
Zomertijd
het boek van de vrede
vrouwen en mannen
mijn dringend verzoek
Jan Jacob Krediet Van den Bos, VredesDichter.…
Zomaar
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
840 Zomaar zit je daar
Zomaar
Wild als het water
En mooi als de heldere maan
Zo ver weg van mijn handen
Maar met mijn ogen
Raak ik je aan
Zomaar zit je daar
Zomaar
Lief als de lente
En zwoel als een zomerse dag
Voelbaar vliegen de vlinders
En ik word zomaar
Verliefd op je lach
Want zoals je daar zit
Met je haar in de wind
Je schaduw…
Overspel
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.409 Haar vel deint van een lage lach
Toch blijft zij liever droog op haar vlot
Met zilte vingers
Knoopt ze haar bloes aan de mast
Tokkelt een toonvast lied
Tot de minnaar spartelt op haar dek
De zomer draalt op haar laatste benen
Een waakvlam prikt de zool
De hitte vlucht uit mijn wintertenen
Naar een zuiderse schoot
Ze gaat een ander ontdooien…
Dagboek van een Dode...
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.424 begin zo af en toe, nog welkomend gerinkel
of 'n bezorger voor de deur van bekende winkel
Maar sinds wat maanden nu, 'n pijnlijke stilheid
kom niet meer uit deze stoel... gestaakte strijd
Niemand die me mist, blijk onbelangrijk uitgestoten
restje hoop vergoten, ook m'n lijn werd afgesloten
Dat was afgelopen winter, 't wordt nu gauw zomer…
Fiere Kastanje (aan de laan Oranje)
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.186 je staat te kleuren daar van boven
dat kun je echt niet ongemerkt
'k tel nieuwe blaadjes ondersteboven
glimlachend heb ik doorgewerkt
je staat in schaduw nog te pralen
in bloesem straal je naar de zon
rondom je stam dans ik vele malen
'k vlag met wimpel dat je overwon
want daar sta jij, o trotse boom
de zomer fleurt je fraaiheid
en ik…
oedipus met uitgestoken ogen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.381 het verleden deel was van het nu
de hengsten tijdig steigerden
en moeder bloedde iedere maand
zij gaf me de kruik die ik gebroken heb
en stuurde me met een hoofdknik
naar de bakker in het dorp
zij maakte vlierbessenconfituur
vitamines voor de grieperige winter
ik keek rechtstaand toe hoe
de potjes met paraffine werden afgedekt
de zomers…
des weders grillen
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
630 twee planken, twee meter lang,
op rughoogte en verticaal
twee doorgebogen, op konthoogte, horizontaal
gehecht zonder notie aan twee stukken beton
dragen mij in de passerende zon
ik was maar even gaan zitten
kan wel op haar gaan zitten vitten
het leidt deze keer toch niet tot zomerse hitte
ze komt wanneer het wordt voorspeld
en dat is deze…
Mag ik uw woorden lenen?
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.888 De zomer hier is winter daar, ik mis haar.
Uw gedicht kan haar zeggen dat ik aan haar dacht.
En aan het eiland waar ik kind was.
Wilt u het maken, goede vriend?’
De dichter zei: ‘je ogen glanzen grijs en blauw.
Mijn woorden hoef je niet, ik leen ze graag van jou.’…
Innerlijke strijd
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
668 tussen opgeven
en het hebben van hoop en vertrouwen
ze dacht aan de woorden
die haar meermaals hadden doen overleven
geef mij de angst
en ik geef je de hoop ervoor terug
stil werd het in haar
de slaap krulde haar ogen
dromerig en bij het wakker worden
gaf ze zich vol vertrouwen
aan vandaag de nieuwe morgen
herfstkind op weg
naar de zomer…
o Gij die kommrend sterven moest
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.956 Gedachtenisse en Ere mijns vaders]
o Gij, die kommrend sterven moest, en Váder waart,
en míj liet leven, en me teder léerde leven
met uw zacht spreken, en uw strelend handen-beven,
en, toen ge stierft, wat late zon op uwe baard;
- ik, die thans ben als een die in de avond vaart,
en moe de riemen rusten laat, alleen gedreven
door zoele zomer-winden…
Voorjaarskoningin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Zij zich jong
Bruin en verdord, was dat wijde land voor Haar
Doch nu onsproten en ontkiemden er het jonge leven
Ook jij bloeit voor het aangezicht van de vrijheid
Een bevel van Uw stem doet de bloemen bloeien
Het wolkendek verdwijnt
De Voorjaarkoningin
Zij bewaakt de jonge natuur
Liefde, Zwangerschap en geboorte
Wisselen de zomer…
Liedje van de Zee
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.165 ebben van het water
en dan was er nog die deken
waar zij samen zo op lagen
in nabijheid van hun adem
en een eindeloos verschiet
Hier was de hoedenman nog levend
met de vogels die er waren
en hij zong voor haar een liedje
van de zee - melancholiek
hier was de hoedenman alleen nog
met zijn vingers en zijn snaren
waar hij zong van lange zomers…
EVA
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
642 jij wil
niet veel Eva
alles of niets zoals het leven zelf
zoals elke tuin de hof van Eden
jij wil
een hemelbed vol donkere aarde
een lichaam dat leeft met huid en haar
een taartje dat naar alles smaakt
een wijnglas waarin de ganse zomer zingt
jij wil
een lege schelp vol golvende baren
een broekzak waarin de wereld kan
een waakvlam die…
De poppen in het gras
gedicht
3.1 met 17 stemmen
10.148 Vogels, bij honderden, zijn nodig
om deze meisjes op te pikken:
bouw nesten voor ze in het bos,
ga broeden op hun huid zolang
het zomer is en trek dan weg.
Oneetbaar zijn hun ogen, zelfs
voor kraaien.…